Βαλένθια: Η «σταχτοπούτα» του Final 4 δεν φοβάται πλέον κανέναν

Όταν ξεκίνησε η φετινή σεζόν, ελάχιστοι περίμεναν ότι η Βαλένθια όχι μόνο θα έφτανε στα playoffs της Ευρωλίγκας, αλλά θα εξελισσόταν συνολικά σε μία από τις πιο επικίνδυνες και καλοδουλεμένες ομάδες της διοργάνωσης. Χωρίς τη λάμψη των superstars, χωρίς ένα από τα μεγαλύτερα μπάτζετ της λίγκας και χωρίς ιδιαίτερο «θόρυβο» γύρω από το όνομά της, οι «νυχτερίδες» κατάφεραν να διαψεύσουν τα προγνωστικά και να φτάσουν μέχρι το Final 4, αποκλείοντας μάλιστα με ανατροπή τον γηπεδούχο Παναθηναϊκό από το δικό του Final Four μέσα από μία συγκλονιστική σειρά playoffs.

Κι όμως, αυτή η πορεία μόνο τυχαία δεν ήταν. Η Βαλένθια αποτέλεσε όλη τη σεζόν ένα από τα πιο καλοδουλεμένα σύνολα της Ευρώπης. Ο Πέδρο Μαρτίνεθ δημιούργησε μια ομάδα που παίζει σε πολύ υψηλό ρυθμό χωρίς να γίνεται χαοτική, που στηρίζεται στην κυκλοφορία της μπάλας, στην αθλητικότητα και στη συλλογική λειτουργία περισσότερο από το ατομικό ταλέντο. Με όπλο την ενέργεια, την πίεση στην άμυνα και το διαρκές spacing στην επίθεση, οι Ισπανοί ολοκλήρωσαν τη regular season με μία από τις κορυφαίες επιδόσεις και επιβεβαίωσαν στα playoffs ότι μπορούν να επιβιώσουν και σε παιχνίδια υψηλής πίεσης.

Πλέον, στο Final 4, η Βαλένθια θα προσπαθήσει να ολοκληρώσει ένα από τα πιο εντυπωσιακά ευρωπαϊκά success stories όλων των εποχών, ξεκινώντας από τον ημιτελικό με τη Ρεάλ Μαδρίτης.



Το μεγάλο της όπλο: Η μεγάλη δύναμη της Βαλένθια είναι ο συνδυασμός άμυνας και ρυθμού. Οι «πορτοκαλί» είχαν μία από τις κορυφαίες άμυνες της διοργάνωσης και παράλληλα έτρεχαν όσο λίγες ομάδες στην Ευρωλίγκα. Με αθλητικά κορμιά σε όλες τις θέσεις, συνεχείς αλλαγές στα σκριν και ασταμάτητη πίεση πάνω στην μπάλα, η ομάδα του Πέδρο Μαρτίνεθ αποδιοργανώνει τον αντίπαλο και μετατρέπει κάθε κλέψιμο ή αμυντικό stop σε άμεση επίθεση. Ταυτόχρονα, επιθετικά λειτουργεί με απόλυτα μοντέρνα λογική, εκτελώντας τεράστιο όγκο τριπόντων και ψάχνοντας συνεχώς transition ή early offense καταστάσεις.

Ο ηγέτης: Ο Ζαν Μοντέρο είναι ο παίκτης που δίνει προσωπικότητα και δημιουργία στη Βαλένθια. Ο Δομινικανός γκαρντ έκανε τη φετινή σεζόν το μεγάλο step-up στην καριέρα του και εξελίχθηκε στον βασικό shot creator της ομάδας. Διαθέτει εκρηκτικό πρώτο βήμα, δημιουργεί συνεχώς ρήγματα και είναι ικανός τόσο να σκοράρει όσο και να οργανώσει. Σε μια ομάδα που λειτουργεί συλλογικά, εκείνος είναι ο παίκτης που μπορεί να «σπάσει» μια άμυνα μόνος του όταν κολλάει η επίθεση. Δεν είναι τυχαίο ότι αναδείχθηκε MVP των playoffs της Ευρωλίγκας, μετά την εκπληκτική σειρά που έκανε κόντρα στον Παναθηναϊκό.

Περιμένουμε να λάμψει: Ο Μπράνκου Μπαντιό είναι ίσως ο παίκτης που συμβολίζει περισσότερο από κάθε άλλον τη φετινή Βαλένθια. Εκρηκτικός, αθλητικός και γεμάτος ενέργεια, ο Σενεγαλέζος γκαρντ δίνει τεράστια ένταση και στις δύο πλευρές του παρκέ. Μπορεί να πιέσει ασφυκτικά στην άμυνα, να τρέξει στο ανοιχτό γήπεδο και να πάρει φωτιά επιθετικά σε μικρό χρονικό διάστημα. Είναι ένας από τους παίκτες που αλλάζουν εντελώς τη δυναμική της Βαλένθια όταν βρει ρυθμό και η παρουσία του μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική στα παιχνίδια του Final 4.



Βαρόμετρο: Η μεγάλη ιδιαιτερότητα της φετινής Βαλένθια είναι πως πρόκειται για μία ομάδα με ελάχιστες παραστάσεις από αυτό το επίπεδο. Οι περισσότεροι παίκτες της δεν έχουν εμπειρία από Final 4 και γενικότερα από καταστάσεις τόσο μεγάλης πίεσης, κάτι που δημιουργεί ένα πολύ ενδιαφέρον ερωτηματικό ενόψει της τελικής φάσης. Οι «νυχτερίδες» εξαρτώνται πάρα πολύ από το αν θα βρουν ρυθμό και κυρίως από το σε τι βραδιά θα βρεθούν στο τρίποντο, αφού μεγάλο μέρος της επιθετικής τους λειτουργίας βασίζεται στον όγκο και στην αποτελεσματικότητα των περιφερειακών εκτελέσεων. Όταν σουτάρουν καλά, μπορούν να παρασύρουν οποιονδήποτε αντίπαλο στον ρυθμό τους και να γίνουν τρομακτικά παραγωγικοί. Αν όμως «κολλήσουν» επιθετικά και αναγκαστούν να παίξουν πιο αργά και υπό πίεση, τότε μένει να φανεί πώς θα αντιδράσουν απέναντι σε πιο έμπειρες και πιο συνηθισμένες σε τέτοιες καταστάσεις ομάδες του Final 4, όπως η Ρεάλ.

Η μεγάλη αδυναμία της: Παρότι η Βαλένθια είναι εντυπωσιακά καλοδουλεμένη, δεν διαθέτει το ακραίο ατομικό ταλέντο άλλων ομάδων του Final 4. Όταν το παιχνίδι κολλάει στο μισό γήπεδο και οι κατοχές γίνονται βαριές, οι Ισπανοί δυσκολεύονται περισσότερο να βρουν εύκολους πόντους. Επιπλέον, η τεράστια εξάρτησή τους από το τρίποντο μπορεί να γίνει πρόβλημα σε βραδιές χαμηλής ευστοχίας, αφού μεγάλο μέρος της επιθετικής τους φιλοσοφίας βασίζεται στον όγκο εκτελέσεων από την περιφέρεια.

Ο «στρατηγός»: Ο Πέδρο Μαρτίνεθ απέδειξε φέτος γιατί θεωρείται ένας από τους πιο υποτιμημένους προπονητές της ευρωπαϊκής σκηνής. Δημιούργησε μια ομάδα με ξεκάθαρη αγωνιστική ταυτότητα, άριστη φυσική κατάσταση και υποδειγματική πειθαρχία. Η Βαλένθια παίζει γρήγορα αλλά όχι άναρχα, πιέζει ασφυκτικά στην άμυνα και επιθετικά λειτουργεί με spacing, συνεχείς πάσες και πεντάδες five-out. Το μεγαλύτερο παράσημο του Μαρτίνεθ είναι ότι κατάφερε να αξιοποιήσει στο έπακρο το βάθος του ρόστερ του, χτίζοντας ένα σύνολο όπου σχεδόν όλοι οι παίκτες έχουν ουσιαστικό ρόλο και κανείς δεν μένει εκτός ροτέισον.

Το ρόστερ

1. Μπράνκου Μπαντιό (G, 1,91μ., 27χρ.)-Σενεγάλη
2. Κάμερον Τέιλορ (F, 1,98μ., 31χρ.)-ΗΠΑ
3. Χοσέπ Πουέρτο (G/F, 1,99μ., 27χρ.)-Ισπανία
4. Νέιτ Ρίβερς (PF/C, 2,11μ., 27χρ.)-Ολλανδία
5. Χάιμε Πραντίγια (PF/C, 2,02μ., 25χρ.)-Ισπανία
6. Σέρχιο Ντε Λαρέα (G, 1,98μ., 20χρ.)-Ισπανία
7. Τσάμπι Λόπεθ-Αροστέγκι (F, 2,00μ., 28χρ.)-Ισπανία
8. Μπράξτον Κι (PF, 2,03μ., 29χρ.)-ΗΠΑ
9. Ζαν Μοντέρο (G, 1,88μ., 22χρ.)-Δομινικανή Δημοκρατία
10. Ομάρι Μουρ (G, 1,98μ., 25χρ.)-Βόρεια Μακεδονία/ΗΠΑ
11. Νιλ Σακό (C, 2,10μ., 27χρ.)-Γαλλία
12. Ντάριους Τόμπσον (G, 1,93μ., 31χρ.)-Ιταλία/ΗΠΑ
13. Ματ Κοστέλο (C, 2,08μ., 32χρ.)-Ακτή Ελεφαντοστού/ΗΠΑ
14. Ισαάκ Νογκές (G, 1,96μ., 22χρ.)-Ισπανία

Προπονητής: Πέδρο Μαρτίνεθ