«Γι’ αυτό φεύγω απ’ τον Ολυμπιακό»

Το δικό του αντίο στον Ολυμπιακό είπε ο Κώστας Σλούκας.

Ο διεθνής γκαρντ επιβεβαίωσε τη δυνατή σχέση που έχει χτίσει αυτά τα 7 χρόνια στο λιμάνι, ευχαρίστησε για όλα την οικογένεια Αγγελόπουλου, αλλά ξεκαθάρισε πως στην παρούσα φάση έκρινε ότι -καθαρά αγωνιστικά- το καλύτερο για το μέλλον του ήταν να αποχωρήσει απ' τους ερυθρολεύκους.

«Είναι μια απόφαση που λήφθηκε αποκλειστικά και μόνο με αγωνιστικά κριτήρια», υπογραμμίζει χαρακτηριστικά ο «Σλούκι Λουκ» και προσθέτει: «Δεν θέλω κανείς να αμφισβητήσει την εκτίμηση και τον σεβασμό που τρέφω στους προέδρους».

Όσο για το αν στο μέλλον ο... δρόμος τον φέρει ξανά στον Πειραιά, το αφήνει ορθάνοιχτο: «Δεν λέμε αντίο, αλλά εις το επανιδείν…»

Η προσωπική δήλωση του Κώστα Σλούκα

«Δεν θέλω να κάνω μια απλή δήλωση αποχαιρετισμού. Πάλεψα με τις σκέψεις και τα συναισθήματα μου και κατέληξα στην απόφαση ότι αυτή την συγκεκριμένη χρονική περίοδο το καλύτερο για την καριέρα και το αγωνιστικό μου μέλλον είναι να συνεχίσω μακριά από τον Ολυμπιακό. Είναι μια απόφαση που λήφθηκε αποκλειστικά και μόνο με αγωνιστικά κριτήρια. Δεν ήθελα ποτέ η όλη υπόθεση να μετατραπεί σε σήριαλ. Δεν ήθελα και δεν έβαλα ποτέ τον Ολυμπιακό σε καμιά διαδικασία πλειστηριασμού.

Δεν αμφισβήτησα σε καμία στιγμή την αγάπη της οικογένειας Αγγελόπουλου την οποία περισσότερο από απλόχερα μου πρόσφεραν για 7 χρόνια, όπως και δεν θέλω κανείς να αμφισβητήσει την εκτίμηση και τον σεβασμό που τρέφω στους προέδρους, κ. Γιώργο και κ. Παναγιώτη Αγγελόπουλο, καθώς και στον κ. Κωνσταντίνο Αγγελόπουλο.

Πιστεύω ότι επί 7 χρόνια, σε κάθε προπόνηση και κάθε αγώνα έδωσα τα πάντα, σωματικά και ψυχικά για την ομάδα και θέλω να πιστεύω ότι έβαλα ένα μικρό λιθαράκι στις επιτυχίες της.

Κρατάω μέσα μου όλες τις όμορφες στιγμές που έζησα με τους συμπαίκτες μου, τους προπονητές μου, το τεχνικό επιτελείο και κάθε έναν ξεχωριστά σε αυτή την μεγάλη οικογένεια. Σε αυτούς στους οποίους ένιωσα την ανάγκη να εξηγήσω και να αιτιολογήσω την απόφαση μου, το έκανα με τον σεβασμό και την ειλικρίνεια που αρμόζει και απαιτεί η περίπτωση και τα πρόσωπα.

Δεν λέμε αντίο, αλλά εις το επανιδείν…»