Ο Παναθηναϊκός έκανε τα εύκολα δύσκολα, αλλά πήρε την… αναγκαία νίκη επί της Ζάλγκιρις (92-88) σε ένα βράδυ που σκόρπισε χαρά στους εκατομμύρια φίλους της ομάδας και παράλληλα συνοδεύτηκε από τη μεγάλη επιστροφή του Ματίας Λεσόρ, ο οποίος μας έλειψε τόσο πολύ.
Ας ξεκινήσουμε με αυτό. Ο Γάλλος σέντερ μπήκε… αγριεμένος και με το «καλημέρα» απέδειξε ότι το κενό του ήταν αναντικατάστατο όλο αυτό το διάστημα, ενώ έβαλε τα γυαλιά στους υπόλοιπους σέντερ της ομάδας. Πραγματικά, αυτοί οι 15 μήνες απουσίας του (δεν υπολογίζουμε την παρουσία του στο περσινό Final Four) έμοιαζαν αιώνας, για τον ίδιο πρωτίστως. Ο Τίας έφερε όλη αυτή την… ηλεκτρική ενέργεια που χρειαζόταν και με την αύρα του άλλαξε το κλίμα, βάζοντας και τον κόσμο στην εξίσωση.
Συν τοις άλλοις ήταν τόσο επιδραστικός στο παιχνίδι της ομάδας παρότι δεν βρίσκεται καλά-καλά στο 50%-60%: πέτυχε 9 πόντους σε 23 λεπτά συμμετοχής, έφθειρε τους αντίπαλους ψηλούς, έδωσε διαφορετική διάσταση στην επιθετική λειτουργία με την οντότητά του στο χαμηλό post και συγχρόνως βοήθησε στα δυναμικά hedge-out στην άμυνα. Ακόμα και η πάσα που βγάζει στον αμαρκάριστο Χουάντσο στο καθοριστικό τρίποντο του Ισπανού στα 43 δευτερόλεπτα, είναι όλα τα λεφτά. Πόσο πολύ έλειψε…
Πάμε και στο ματς. Ο «επτάστερος» μπήκε κάπως μουδιασμένος στο ματς (τι πρωτότυπο…) και δεν είχε την απαιτούμενη σκληράδα στην άμυνα, με συνέπεια να δεχθεί 27 πόντους στο πρώτο δεκάλεπτο. Καθοριστικό ρόλο σε αυτό έπαιξε ότι οι «πράσινοι» πήραν μόλις 2 ριμπάουντ κι ενώ στο ίδιο διάστημα οι Λιθουανοί κατέβασαν 10 «σκουπίδια» (5 αμυντικά, 5 επιθετικά). Χαώδης διαφορά…
Έκτοτε ωστόσο η ομάδα του Αταμάν ανέλαβε τα ηνία και επέβαλε τους κανόνες της, βγάζοντας ένταση στην άμυνα και παίρνοντας την απαιτούμενη ώθηση στην επίθεση. Μάλιστα, έφτασε μέχρι και το +14 (82-68) στο 36’. Εκεί κάπου όμως χαλάρωσε υπερβολικά το «τριφύλλι» και επέτρεψε στους φιλοξενούμενους να πλησιάσουν σε απόσταση αναπνοής (83-80), με τα φίδια να ζώνουν άπαντες στο κατάμεστο Telekom Center. Πάλι καλά που στο φινάλε επανήλθε η συγκέντρωση για να τσεπώσει το ροζ φύλλο.
Σε ατομικό επίπεδο πρωτοστάτησε ο Όσμαν, ο οποίος βλέπει Ζάλγκιρις και… τρελαίνεται! Όπως και στο ματς με τους Λιθουανός στον πρώτο γύρο, ο Τούρκος φόργουορντ ήταν απολαυστικός (24 πόντοι με 7/7 εντός παιδιάς, 5 ριμπάουντ, 3 ασίστ, 2 κλεψίματα, 0 λάθη σε 36 λεπτά) και έκανε τη διαφορά, ενώ βοήθησε πάρα πολύ και στην άμυνα, περιορίζοντας τον Φρανσίσκο.
Ο Σλούκας έδωσε το έναυσμα και συνέβαλε τα μέγιστα στο δεύτερο ημίχρονο, ενώ θα σταθούμε ιδιαιτέρως στον Χουάντσο, ο οποίος έκανε πάλι όλη τη «βρώμικη» δουλειά και βοήθησε πολύ στον τομέα των ριμπάουντ (σ.σ. 9 πήρε). Παράλληλα ο Ισπανός πέτυχε το καθοριστικό τρίποντο στα 43 δευτερόλεπτα με το σκορ στο 85-82 και ακολούθως τις δύο βολές με τις οποίες σφράγισε τη νίκη του «τριφυλλιού». Το ακόμα πιο σημαντικό ήταν ότι το έπραξε παρότι δεν είχε σκοράρει μέχρι εκείνη τη στιγμή!
Συμπερασματικά, ο «επτάστερος» πήρε τον πρώτο τελικό που είχε ανάγκη, ανέβηκε στο 17-14 και παράλληλα κέρδισε την ισοβαθμία με τη Ζάλγκιρις. Τώρα καλείται να αποκτήσει σταθερότητα και συνέπεια, αν θέλει να μείνει ζωντανός στο κυνήγι της εξάδας.
Υ. Γ. Άραγε τι να λένε τώρα όλοι αυτοί που φώναζαν ότι ο Λεσόρ δεν θα ξαναπαίξει μπάσκετ; Πρώτα απ’ όλα, αξίζουν πολλά μπράβο στον ίδιο τον παίκτη για την υπερπροσπάθεια που έκανε και όλα όσα πέρασε αυτούς τους μήνες. Από ‘κει και πέρα, αξίζει να κάνουμε ιδιαίτερη μνεία σε όλο το προπονητικό και ιατρικό επιτελείο του συλλόγου, στον Επικεφαλής Φυσικοθεραπευτή Κοσμά Κοντογιάννη, στους συνεργάτες του και στον γυμναστή Δημήτρη Πασπαλά, που πέρασαν αμέτρητες ώρες με τον Γάλλο.
Υ. Γ. 2 Ο δύσμοιρος ο Χέιζ-Ντέιβις δεν μπορεί να πιστέψει αυτά που βλέπει από τους διαιτητές στο λίγο διάστημα που βρίσκεται στην ομάδα. Ειδικά τα δύο από τα πέντε φάουλ που του χρέωσαν κόντρα στη Ζάλγκιρις, είναι ανύπαρκτα. Καλώς όρισες Νάιτζελ…
Υ. Γ. 3 Πόσο ωραία βραδιά για τους φίλους του Παναθηναϊκού, που είχαν πολλά χρόνια να ζήσουν τέτοια διπλή χαρά σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ, μέσα σε λίγες ώρες.