Κάτι παραπάνω από μια απλή νίκη…

Κόντρα σε όλους και σε όλα! Ο Παναθηναϊκός έδειξε τρομερά ψυχικά χαρίσματα στον 4ο τελικό της Stoiximan GBL και υπέταξε τον Ολυμπιακό στη δεύτερη παράταση (93-86), παίρνοντας μια νίκη που αποκτά ακόμα μεγαλύτερη αξία αν αναλογιστούμε ότι όλα ήταν εναντίον του.

Ας τα πάρουμε από την αρχή. Οι «πράσινοι» ξεκίνησαν πάλι πολύ νευρικά το παιχνίδι και ήταν αρκετά άστοχοι στο ξεκίνημα του αγώνα. Μετά το πρώτο 7λεπτο, ωστόσο, η ομάδα του Αταμάν κυριάρχησε απόλυτα και ανέλαβε τα ηνία: το 5-11 μετατράπηκε σε 29-20 με επιμέρους σκορ 24-9 μέσα σε περίπου 7 λεπτά, με τον Ναν να είναι ασταμάτητος.

Στην 3η περίοδο, ο «επτάστερος» επηρεάστηκε από τα επικά φαλτσοσφυρίγματα και βραχυκύκλωσε επιθετικά, με συνέπεια να δεχθεί την ανατροπή. Δεν είναι τυχαίο ότι οι παίκτες του «τριφυλλιού» υπέπεσαν σε 6 λάθη στο 3ο δεκάλεπτο, ενώ είχαν μόλις 5 συνολικά σε όλο το πρώτο ημίχρονο. Το πρόβλημα συνεχίστηκε και στο πρώτο μισό του 4ου δεκαλέπτου, όπου αγκομαχούσε και βρέθηκε στο -5.

Παρ' όλα αυτά, κατάφερε να μείνει ζωντανός στο παιχνίδι μέσα από την άμυνά του, αλλά και από τα μεγάλα σουτ του Τολιόπουλου και του Χέιζ-Ντέιβις στο φινάλε. Μάλιστα, οι «πράσινοι» είχαν την ευκαιρία να πάρουν το ματς από την κανονική διάρκεια, ωστόσο ο Χουάντσο αστόχησε αμαρκάριστος σε τρίποντο από τη γωνία.

Κάτι αντίστοιχο συνέβη και στην πρώτη παράταση, όπου οι «ερυθρόλευκοι» ξέφυγαν με +5 στα 2,5 λεπτά πριν από το τέλος (74-79), όμως ο Παναθηναϊκός έδειξε… καρύδια και χαρακτήρα τεράστιας ομάδας. Ο Αταμάν και οι παίκτες του πέτυχαν μία ακόμα ολική επαναφορά, παρότι βρέθηκαν στα σχοινιά για δεύτερη φορά, και είχαν την ευκαιρία να πάρουν το ματς στο πρώτο έξτρα πεντάλεπτο με το τρίποντο του Τολιόπουλου, που όμως βρήκε σίδερο -ενώ είχε και την επιλογή να «μπουκάρει» προς τα μέσα.

Στη δεύτερη παράταση, ο «επτάστερος» ήταν απόλυτος κυρίαρχος, αφού είχε περισσότερες δυνάμεις και λύσεις, αλλά και θέληση. Τολιόπουλος και Σορτς πήραν στις πλάτες τους το «τριφύλλι» εκεί και το καθοδήγησαν μαεστρικά, παίζοντας και για τους… απόντες Σλούκα, Ναν και Γκραντ.

Σε ατομικό επίπεδο, οφείλουμε να σταθούμε σε όλους, καθώς άπαντες πρόσφεραν το κατιτίς τους. Ο Ναν ήταν απολαυστικός εκτελεστικά (23 πόντοι με 5/8 τρίποντα, 3 ασίστ), ο Γκραντ έκανε τρομερή δουλειά στην άμυνα (άστοχος στην επίθεση), ο Χέιζ-Ντέιβις ήταν απαράμιλλος και στις δύο άκρες του γηπέδου (12 πόντοι, 7 ριμπάουντ σε 48 λεπτά συμμετοχής!) και «έσβησε» τον Βεζένκοφ, ενώ οι Τολιόπουλος και Σορτς έστησαν πάρτι στη δεύτερη παράταση.

Από κει και πέρα, ο Λεσόρ πάλεψε σαν θηρίο, πάλι παίζοντας με ενοχλήσεις, και οι Χουάντσο (άστοχος σε ελεύθερα τρίποντα όμως), Μήτογλου, Καλαϊτζάκης έδωσαν λύσεις και (πολύτιμη) ενέργεια ερχόμενοι από τον πάγκο. Φυσικά, σημαντικό ρόλο έχει παίξει και το εξαιρετικό κοουτσάρισμα του Αταμάν, ο οποίος κέρδισε μία ακόμα μάχη από τον Μπαρτζώκα, παρουσιάζοντας μια ομάδα πολύ διαβασμένη και παίρνοντας πράγματα από όλους τους παίκτες του, τους οποίους αξιοποίησε στο έπακρο.

Η νίκη αυτή, λοιπόν, αποκτά ακόμα μεγαλύτερη αξία για τον Παναθηναϊκό, που νίκησε έναν άξιο αντίπαλο αλλά και ένα ολόκληρο σύστημα, καθώς είδαμε πάλι πράγματα που θα μας κάνουν να ξεχάσουμε αυτά που ξέραμε. Από τα ανύπαρκτα φάουλ στον -ασταμάτητο σήμερα- Ναν (ζήτημα αν ήταν τα δύο από τα πέντε που του χρέωσαν) και στον Γκραντ, μέχρι το μη αντιαθλητικό που έδωσαν στον Παπανικολάου για την μπουνιά του στην αρχή του αγώνα και την παράβαση που μόνο εκείνοι είδαν στη χαμένη βολή του Μήτογλου.

Είναι μια νίκη που ήρθε κόντρα σε όλες τις αντιξοότητες, με τους «πράσινους» να παρατάσσονται δίχως τους σημαντικούς Σλούκα, Ρογκαβόπουλο και Όσμαν, τους Λεσόρ, Καλαϊτζάκη να αντιμετωπίζουν ενοχλήσεις κατά τη διάρκεια του αγώνα και χωρίς τον Ναν από το 34', με τον Αμερικανό ούτως ή άλλως να έχει φορτωθεί με φάουλ από νωρίς. Είναι μια νίκη που έχει ιστορική σημασία και θα τη μνημονεύουν οι φίλοι του. Ίσως να είναι η πιο ιστορική νίκη του, μετά από εκείνη στον αλησμόνητο 4ο τελικό του 2024.

Είναι μια νίκη που ήρθε σε μια δύσκολη μέρα για τον οργανισμό του «τριφυλλιού» και αφιερώνεται στον άνθρωπο που ξεκίνησε τη δυναστεία του Παναθηναϊκού, τον έναν και μοναδικό Παύλο Γιαννακόπουλο. Κακά τα ψέματα, ο «επτάστερος» σε γενικές γραμμές είναι η καλύτερη ομάδα στη σειρά και στα μάτια μας είναι ο άξιος πρωταθλητής…

Υ.Γ. Ό,τι και να γίνει το Σάββατο στον 5ο τελικό, όλοι οι φίλοι του Παναθηναϊκού θα πρέπει να αισθάνονται υπερήφανοι για την ομάδα τους.

Υ.Γ. 2 Παρατηρώντας την εικόνα του «τριφυλλιού» στους τελικούς, σκεφτόμαστε πόσο πολύ αδίκησε αυτή η ομάδα τον εαυτό της κατά τη φετινή σεζόν.

Υ. Γ. 3 Είναι πολύ κρίμα αυτή η καταπληκτική σειρά τελικών μεταξύ δύο σπουδαίων ομάδων να υποσκελίζονται από τραγικές διαιτησίες. Και ούτε ο Ολυμπιακός χρειάζεται αυτό το... σπρώξιμο.

Υ. Γ. 4 Άραγε υπάρχει κάποια οδηγία να μην χρεώνεται ποτέ τεχνική ποινή κάποιος από τον Ολυμπιακό; Ειδικά ο Τζόουνς ξέφυγε σε 2-3 περιπτώσεις στον 4ο τελικό. Αντίστοιχα τις δίνουν με το... τσουβάλι στον Παναθηναϊκό στον ΣΕΦ.

Υ. Γ. 5 Μάλλον στον 4ο τελικό άλλαξε ο τρόπος παιχνιδιού του Παναθηναϊκού και εκτέλεσε τόσες βολές... Επίσης, σύμφωνα με τους... καθηγητές του μπάσκετ, οι «πράσινοι» θα έπρεπε να εκτελέσουν καμιά 30αριά βολές παραπάνω στον 4ο τελικό, αν υπολογίσουμε ότι κυριάρχησαν στα ριμπάουντ (49-38) και είχαν 6 περισσότερες κατοχές από τους φιλοξενούμενους.