Κώστας Παπανικολάου: Ο καλύτερος αρχηγός και συμπαίκτης του Ολυμπιακού

Ο Κώστας Παπανικολάου δεν υπήρξε ποτέ, ούτε στα νιάτα του, ούτε στα ντουζένια του, ούτε φυσικά πλέον στα 36 του, ο καλύτερος παίκτης του Ολυμπιακού. Ωστόσο πιθανότατα πρόκειται για τον καλύτερο αρχηγό και καλύτερο συμπαίκτη που είχαν ποτέ οι «ερυθρόλευκοι». Και υπό αυτό το πρίσμα η ανανέωση του συμβολαίου του, προκειμένου να ολοκληρώσει την καριέρα του στην ομάδα με την οποία ταυτίστηκε, ήταν δίκαια και έγινε πράξη…

Με τον αρχηγό του ο Ολυμπιακός έχει κατακτήσει τρεις Ευρωλίγκες (2012, 2013, 2026), έξι Πρωταθλήματα (2012, 2016, 2022, 2023, 2025, 2026), πέντε Κύπελλα (2010, 2011, 2022, 2023, 2024) και τέσσερα Super Cup Ελλάδας (2022, 2023, 2024, 2025). Όμως ειδικά στην περίπτωσή του η προσφορά είναι πολύ μεγαλύτερη από την απλή καταγραφή… ασημικών.

Ο «Παπ» ανήκει στη σπάνια κατηγορία παικτών που η αγωνιστική τους προσφορά δεν αποτυπώνεται απαραίτητα στη στατιστική, αλλά ίσως ακόμη μεγαλύτερη κι από αυτή είναι η πολυτιμότητά τους για την ομάδα έξω από τις τέσσερις γραμμές. Είθισται ο κάπτεν μιας ομάδας να είναι ο «παλιός», αυτός με τις περισσότερες συμμετοχές ή το μεγαλύτερο στάτους, ωστόσο το αρχηγιλίκι στην πραγματικότητα δεν έχει να κάνει σε τίποτε με αυτά. Έχουμε δει σπουδαίους παίκτες ή παλιοσειρές να αρνούνται να συμβιβαστούν με τον πανδαμάτορα χρόνο, να κάνουν μούτρα για τον περιορισμένο χρόνο τους, να γίνονται βάρος στις ομάδες τους και να προκαλούν τελικά πολλά προβλήματα στη λειτουργία της.

Η περίπτωση του Παπανικολάου είναι ξεχωριστή. Παρά τη δεδομένη πίκρα του για τον φθίνοντα χρόνο και ρόλο του, εκείνος συνεχίζει να λειτουργεί όπως σε όλη του την καριέρα: προτάσσοντας το καλό της ομάδας πέρα από οποιαδήποτε ιδιοτέλεια, πέρα από αριθμούς, χρόνους συμμετοχής και στατιστικά. Αποδέχεται στωικά την απόφαση του προπονητή του αντιλαμβανόμενος πως το κορμί του δεν είναι τόσο υπάκουο όσο στα αθλητικά του prime και είναι πάντα υποστηρικτικός στους τριγύρω του, αλλά και τον οργανισμό.

Είναι αυτός που θα χειροκροτήσει τον συμπαίκτη του σε μια κακή στιγμή, που θα είναι δίπλα του όταν τον βασανίζει κάτι προσωπικό, που θα φροντίσει να υπάρχουν ισορροπίες στα αποδυτήρια, που θα αλαφρύνει το κλίμα με μια ατάκα όταν είναι βαρύ ή θα το επαναφέρει στις εργοστασιακές ρυθμίσεις όταν διακρίνει μια χαλαρότητα, εκείνος που θα δώσει το παράδειγμα στους υπόλοιπους, Έλληνες και ξένους, νεότερους ή πριμαντόνες, με την εργατικότητά του, ακόμη κι αυτός που όταν δει πως ο κόουτς Μπαρτζώκας μπορεί να παρασυρθεί από τα νεύρα του θα πει μια κουβέντα για να τον ηρεμήσει. Κι εκείνος που όταν μιλάει όλοι ακούνε και σέβονται. Το ίδιο κάνει και στην Εθνική ομάδα…



Αυτά τα αρχηγικά χαρακτηριστικά δεν θα τα βρει κανείς ούτε στα πιο… advanced στατιστικά, αλλά είναι υπερπολύτιμα, ειδικά σε έναν οργανισμό με τόση παρά φύσιν πίεση όπως ο Ολυμπιακός. Κι αυτά τα στοιχεία δεν μπορούν να βρεθούν εύκολα στην αγορά, ούτε με όλα τα λεφτά του κόσμου. Τέτοια επίδραση σε μια ομάδα δεν αγοράζεται, αλλά χτίζεται χρόνο με το χρόνο και ελάχιστοι είναι οι εμβληματικοί παίκτες που παρέμειναν ωφέλιμοι για τις ομάδες τους βαδίζοντας προς το τέλος της καριέρας τους.

Ο Παπανικολάου είναι δεδομένο πως θα έχει ακόμη πιο μικρό ρόλο την προσεχή και την επόμενη σεζόν στον Ολυμπιακό. Όμως ακόμη πιο βέβαιο είναι πως όσο υπάρχει αυτός στα αποδυτήρια, θα είναι εγγυητής οικογενειακού κλίματος και διατήρησης ισορροπιών. Γι’ αυτό οι φίλοι της ομάδας, ο Γιώργος Μπαρτζώκας και οι αδερφοί Αγγελόπουλοι μπορούν να είναι ήσυχοι… Κι ο ίδιος ο Κώστας μπορεί πλέον να είναι βέβαιος πως σε δύο χρόνια ή όποτε ο ίδιος τέλος πάντων το αποφασίσει να αποσυρθεί, η φανέλα του θα πάρει θέση στην οροφή του νέου ΣΕΦ.

Οι περιπτώσεις Γουόκαπ-Ντόρσεϊ και οι άκομψοι χειρισμοί

Οι υποθέσεις Γουόκαπ και Ντόρσεϊ είναι διαφορετικές, πιο «λεπτές» από αυτή του Παπανικολάου, με λιγότερο... συναίσθημα και περισσότερο επαγγελματισμό. Όσο θεμιτό είναι για αθλητές που βλέπουν τριγύρω τους να στήνεται χορός εκατομμυρίων κι εκείνοι να είναι «δέσμιοι» ενός συμβολαίου που υπέγραψαν σε άλλες… εποχές, να διεκδικούν το κάτι παραπάνω που τους προσφέρεται αλλού, άλλο τόσο είναι λογικό η διοίκηση της ΚΑΕ να ζητεί να γίνει σεβαστό ένα συμβόλαιο που όπως δεν… μειώθηκε όταν ο Ολυμπιακός απέτυχε στον έναν ή και τους δύο μεγάλους στόχους του, έτσι δεν μπορεί να απαιτείται να αυξηθεί τώρα που πήρε Ευρωλίγκα και πρωτάθλημα.

Το βέβαιο είναι πως καμία πλευρά δεν θα βρει το δίκιο της με άκομψους χειρισμούς. Ούτε ο Γουόκαπ με την δημοσιοποίηση της δυσφορίας του, ούτε ο Ντόρσεϊ με τα ποσταρίσματα του πατέρα του, ούτε οι Αγγελόπουλοι όταν μιλούν για παίκτες που «σέρνονταν» αλλά στην πραγματικότητα ο ένας όσο ήταν υγιής ήταν πάντα πολύτιμος και ο άλλος όταν άρχισε να αξιοποιείται σωστά έκανε σεζόν καριέρας. Σε δύσκολες διαπραγματεύσεις όσο αυτές, απαιτούνται πρωτίστως λεπτοί χειρισμοί και δεν είναι όλα ζήτημα χρημάτων. Γιατί πέρα από χρήματα ή εγωισμούς, αναμφίβολα ο Γουόκαπ αντιλαμβάνεται πως ο Ολυμπιακός εκτόξευσε την καριέρα του, ο Ντόρσεϊ πως έπαιξε μπάσκετ κορυφαίου επιπέδου μόνο με τα ερυθρόλευκα και ο οργανισμός πως έχει ανάγκη τόσο τα αγωνιστικά χαρακτηριστικά όσο και τα διαβατήρια των δύο παικτών.

ON DEMAND: Όλα τα ρεπορτάζ στο επίσημο κανάλι του bwinΣΠΟΡ FM στο youtube