Να ‘χα χίλια μάτια γι’ αυτόν τον Παναθηναϊκό! Ο «επτάστερος» ήταν ισοπεδωτικός και πέρασε με επιβλητικό τρόπο από την έδρα της Μπαρτσελόνα (79-93), σπάζοντας παράλληλα και την αρνητική παράδοση που είχε στο συγκεκριμένο γήπεδο από το 2013.
Οι «πράσινοι» μπήκαν απόλυτα διαβασμένοι και προσηλωμένοι στο παιχνίδι, παίρνοντας από την αρχή τα ηνία του ματς. Βγάζοντας καλές άμυνες και έχοντας υπομονή επιθετικά, έφτασαν στο +12 (12-24). Σε εκείνο το σημείο ωστόσο εμφάνισαν πάλι κάποιες από τις παθογένειές τους, με συνέπεια να δεχθούν επιμέρους σκορ 11-3 στα τελευταία 90 δευτερόλεπτα της πρώτης περιόδου και να πέσει η διαφορά.
Τα πράγματα έγιναν ακόμα καλύτερα για το «τριφύλλι» στη δεύτερη περίοδο, όπου ανέλαβε δράση ο μαέστρος Σλούκας. Ο αρχηγός του «επτάστερου» διάβασε εξαιρετικά όλα τα mismatch και χτύπησε όλες τις αδυναμίες της αντίπαλης άμυνας: πέτυχε 6 πόντους και μοίρασε 4 ασίστ, καθοδηγώντας την ομάδα του στο +17 (38-55). Βέβαια, ακόμα και στο φινάλε του ημιχρόνου υπήρχε μια φάση που θα μπορούσε να αποβεί καταστροφική. Αναφερόμαστε στο «φθηνό» λάθος στα 4 δευτερόλεπτα πριν από το τέλος του 20λεπτου, με την μπάλα να βγαίνει εκτός από το πόδι του Σορτς και τους γηπεδούχους να έχουν μια ευκαιρία να μειώσουν, αλλά το τρίποντο του Κλάιμπερν βρήκε σίδερο.
Μετά την ανάπαυλα, οι παίκτες του Αταμάν δεν έριξαν στροφές και δεν άφησαν το πόδι από το γκάζι. Έκαναν ό,τι… ήθελαν και στις δύο άκρες του παρκέ, κυκλοφορούσαν ιδανικά την μπάλα και εδραίωσαν τη διαφορά πάνω από τους 20 πόντους, φτάνοντας μέχρι και το +32. Το μοναδικό ψεγάδι (αν υπάρχει τέτοιο) για τους «πράσινους» ήταν ότι χαλάρωσαν υπερβολικά στην τελική ευθεία και δέχθηκαν σερί 18-0 στα τελευταία 4,5 λεπτά, με συνέπεια να πέσει η διαφορά στους 14 πόντους, που είναι κολακευτικό για τους γηπεδούχους.
Σε γενικές γραμμές, οι «πράσινοι» πήραν άριστα στο κομμάτι της αντιμετώπισης των αντιπάλων, αφού εξουδετέρωσαν όλα τα ατού της Μπάρτσα και πληγώθηκαν μόνο από τους Νόρις και Πάρα. Οι Πάντερ, Σενγκέλια και Κλάιμπερν δεν έκαναν ζημιά στον Παναθηναϊκό, αφού τους εγκλώβισε και δεν τους άφησε ελεύθερο πεδίο δράσης. Καθοριστικό ρόλο έπαιξε αρχικά ένα τρικ του προπονητικού επιτελείου της ομάδας, που έστειλε τον Λεσόρ πάνω στον Γεωργιανό φόργουορντ και τον Χουάντσο στον Βέσελι.
Ο Σενγκέλια έπεφτε πάνω σε… γαλλικό τοίχο και δεν μπορούσε να κάνει το γνωστό του παιχνίδι (να μπει προς τα μέσα δηλαδή και να εκτελέσει από κοντινές αποστάσεις), ενώ ο Τσέχος σέντερ δεν μπορούσε να βρει αυτά τα σουτάκια που συνήθως παίρνει από μέση απόσταση για να βρει ρυθμό. Σε συνδυασμό με τα δυναμικά hedge-out και τις παγίδες στον Πάντερ, τότε όλα λειτούργησαν άψογα για το «τριφύλλι». Σημαίνοντα ρόλο έπαιξε και το γεγονός ότι οι παίκτες του Αταμάν δεν επέτρεπαν δεύτερες ευκαιρίες στους γηπεδούχους, καθαρίζοντας την εναέρια κυκλοφορία.
Σε ατομικό επίπεδο, θα σταθούμε αρχικά στον Κώστα Σλούκα. Ο ηγέτης του «επτάστερου» ήταν χάρμα ιδέσθαι και έμοιαζε να βρίσκεται σε mode… Βερολίνου, παίρνοντας πάλι όλες τις σωστές αποφάσεις και εκτελεστικά και δημιουργικά (12 πόντοι με 4/4 εντός παιδιάς, 5 ασίστ). Μάλιστα, οι 5 ασίστ που καταγράφονται στη στατιστική μοιάζουν μάλλον… λίγες, καθώς υπήρχαν πολλές φάσεις που έχει δώσει πολλές σωστές πάσες.
Δίπλα του ο πολυδιάστατος Όσμαν, ο οποίος φαίνεται να παίρνει μπρος την κατάλληλη στιγμή (21 πόντοι με 7/9 εντός παιδιάς) και περιόρισε τον Κλάιμπερν στα μετόπισθεν. Ο Χουάντσο έκανε πάλι μια εντυπωσιακή εμφάνιση (12 πόντοι, 4 ριμπάουντ, 3 ασίστ), ενώ ο Ναν ήταν πολύ ώριμος και δεν εκμαίευσε προσπάθειες.
Ο Λεσόρ θύμισε κάτι από Λεσόρ του 2024 (και που να φτάσει στο 100%), φθείροντας όλους τους αντιπάλους του και δίνοντας οντότητα στο παιχνίδι του «τριφυλλιού» μέσα στη ρακέτα (10 πόντοι, 7 ριμπάουντ), ενώ και ο Χέιζ-Ντέιβις «χτύπησε» όποτε χρειάστηκε. Ακόμα και οι παίκτες που ήρθαν από τον πάγκο, όπως ο Σορτς και ο Μήτογλου, έκαναν το κομμάτι τους.
Φυσικά, ο Εργκίν Αταμάν είχε μαεστρικό κοουτσάρισμα από τον πάγκο, κάνοντας σωστές αλλαγές, ιδανικό ροτέισον και διαβάζοντας εξαιρετικά το παιχνίδι. Κέρδισε κατά κράτος την άτυπη μάχη από τον Πασκουάλ και έδειξε να βρίσκεται για τα καλά μέσα στο πνεύμα του αγώνα, ακόμα και στα challenges που έπαιρνε.
Συμπερασματικά, ο Παναθηναϊκός πραγματοποίησε την πιο ολοκληρωμένη φετινή εμφάνισή του και έδειξε τις δυνατότητές του στην έδρα της Μπαρτσελόνα, όπου έστησε πραγματικό πάρτι. Οι «πράσινοι» κατάφεραν να καλύψουν και τη διαφορά με την οποία είχαν χάσει στον πρώτο γύρο, ενώ ανέβηκαν στο 21-15 και πάνε στη Βαλένθια να παίξουν τα ρέστα τους και να εξαντλήσουν τις πιθανότητές τους για το πλεονέκτημα έδρας στα playoffs. Το σίγουρο πάντως είναι ότι κανείς δεν θα τους θέλει για αντίπαλο ακόμα και με μειονέκτημα έδρας…
Υ. Γ. Η αλήθεια είναι ότι ο «επτάστερος» έχει αλλάξει πρόσωπο τις τελευταίες εβδομάδες και δείχνει να γυρίζει τον διακόπτη. Τώρα χρειάζεται σταθερότητα, συνέπεια και διάρκεια στο παιχνίδι του. Κάτι που είδαμε στη Βαρκελώνη για παράδειγμα.
Υ. Γ. 2 Respect στον Τζέριαν Γκραντ, που έσφιξε τα δόντια και βοήθησε την ομάδα σε αυτή τη δύσκολη συνθήκη.
Υ. Γ. 3 Καιρός δεν ήταν να σπάσει και αυτή η κατάρα; Από το 2013 είχε να νικήσει στη Βαρκελώνη ο Παναθηναϊκός και από το 2008 σε επίπεδο κανονικής περιόδου.
_160921.jpg?w=350&f=bicubic&um=VerySharp)
_141445.jpg?w=350&f=bicubic&um=VerySharp)
