«Σημαιοφόρος και με… ένα δάχτυλο»

Ο Λευτέρης Πετρούνιας θα είναι ο σημαιοφόρος της ελληνικής αποστολής στην τελετή έναρξης των πρώτων Ευρωπαϊκών αγώνων που θα ξεκινήσουν αύριο στο Μπακού.

Ο πρωταθλητής Ευρώπης στην γυμναστική τραυματίστηκε στο δάχτυλο στην προπόνηση πριν την αναχώρηση για την πρωτεύουσα του Αζερμπαϊτζάν, όμως όπως ξεκαθάρισε: «Ακόμα και με ένα δάχτυλο να έχω μείνει, δεν χάνω αυτή τη μεγάλη τιμή. Θα κρατήσω τη σημαία ότι και να γίνει, αρκεί να έχω έστω ένα δάχτυλο διαθέσιμο».

Πάντως, ο Πετρούνιας προβληματίζεται ιδιαίτερα για τη συμμετοχή του στους αγώνες, αφού: «Είναι ότι χειρότερο, διότι για μένα αυτό το δάχτυλο (παράμεσος) μαζί με το μεσαίο είναι τα σημαντικότερα στο αγώνισμά μου τους κρίκους, καθώς πρόκειται για τα δύο δάχτυλα που μπαίνουν μέσα στο δερμάτινο θηκάκι και με το οποία ουσιαστικά κρατιέσαι στους κρίκους», όμως αυτό δεν μετριάζει τη χαρά του για το ότι θα σηκώσει την ελληνική σημαία:

«Η τιμή είναι τεράστια και όταν το έμαθα, ότι θα είμαι ο σημαιοφόρος της ομάδας πραγματικά συγκινήθηκα. Περιμένω πως και πως τη στιγμή που θα μπει η ομάδα μας πρώτη στο στάδιο και σίγουρα είναι από αυτές που σου μένουν για πάντα στο μυαλό σου».

Οι στόχοι του πάντως παραμένουν υψηλοί. «Θέλω να κάνω την ίδια εμφάνιση και να εκτελέσω την άσκησή μου στους κρίκους όπως στη Γαλλία, όπου μου έδωσε το χρυσό μετάλλιο. Αρκεί να μην με ενοχλεί το δάχτυλο. Αν χρειαστώ και εδώ βίδες τι να πω ; Ήδη έχω τοποθετήσει τρεις στο μικρό δάχτυλο του αριστερού χεριού, φτάνει πια» λέει χαμογελώντας πικρά. Το τεστ της ελληνικής γυμναστικής εδώ στο Μπακού είναι σημαντικό καθώς: «Θα δοκιμάσουμε τόσο ατομικά όσο και ομαδικά τις δυνάμεις μας. Τον Οκτώβριο στη Σκωτία στο Παγκόσμιο θα κριθούν οι θέσεις για το ομαδικό του Ρίο, ενώ και οι Παγκόσμιοι πρωταθλητές θα πάρουν πρόκριση. Είναι πολύ δύσκολο να μπούμε στην πρώτη δωδεκάδα στο ομαδικό που θα πάει απ’ ευθείας στη Βραζιλία. Ακόμα και στις θέσεις 13-16 στις οποίες θα δοθεί μια δεύτερη ευκαιρία στο test event του Απριλίου, είναι δύσκολο να πλασαριστείς.

Στην Κίνα για παράδειγμα, εν’ όψει των αγώνων του 2008, πήγαμε εξαιρετικά στα πέντε από τα έξι όργανα και την πατήσαμε όλοι στο μονόζυγο με αποτέλεσμα η εθνική να τερματίσει 22η. Αν είχαμε πάει καλά και στο μονόζυγο θα διεκδικούσαμε μια θέση από 14-17».

Όσο για ένα απ’ τα μυστικά της επιτυχίας που φέρνου διακρίσεις στην ελληνική ομάδα, είναι η άψογη συνεργασία που έχει με τους συναθλητές του Βλάση Μάρα και Νίκο Ηλιόπουλο, αλλά και τον προπονητή του Δημήτρη Ράφτη. «Σίγουρα το γεγονός ότι είμαστε ένα πιο κλειστό σχήμα που γνωριζόμαστε τόσο καλά, βοηθάει στο να έχεις άψογη συνεννόηση και ομαδικότητα και αυτό βγαίνει και στους αγώνες και είναι εξαιρετικά σημαντικό».