Τα Final 4 της Ελλάδας: Το πικρό ποτήρι του ΠΑΟΚ και οι θρίαμβοι του Παναθηναϊκού

Μπορεί η Ελλάδα να έχει φιλοξενήσει μόλις τρία Final 4 της Ευρωλίγκας, όμως και τα τρία άφησαν το δικό τους ξεχωριστό αποτύπωμα στην ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Διοργανώσεις γεμάτες ένταση, τεράστιες προσδοκίες, δραματικές ανατροπές και στιγμές που έμειναν ανεξίτηλες στη μνήμη των φιλάθλων.

Από το «παγωμένο» ΣΕΦ του 1993 και την πικρία του ΠΑΟΚ, μέχρι τις πράσινες βραδιές δόξας του Παναθηναϊκού σε Θεσσαλονίκη και ΟΑΚΑ, τα ελληνικά Final 4 συνδέθηκαν με εικόνες που σημάδεψαν ολόκληρες εποχές.

Το 1993, ο ΠΑΟΚ άγγιξε το όνειρο ενός ιστορικού τελικού, όμως λύγισε δραματικά στα τελευταία δευτερόλεπτα απέναντι στην Μπενετόν Τρεβίζο. Αντίθετα, το 2000 και το 2007, ο Παναθηναϊκός εκμεταλλεύτηκε τη δύναμη της έδρας και μετέτρεψε τα ελληνικά Final 4 σε θριάμβους, επιβεβαιώνοντας την κυριαρχία του στο ευρωπαϊκό μπάσκετ.

Τρεις διοργανώσεις, τρεις εντελώς διαφορετικές ιστορίες. Ένα κοινό όμως στοιχείο: το πάθος, η πίεση και η μοναδική ατμόσφαιρα που μόνο το ελληνικό κοινό μπορούσε να δημιουργήσει στις μεγαλύτερες βραδιές της Ευρώπης.

1993 – Το πικρό ποτήρι του ΠΑΟΚ στο ΣΕΦ

Το πρώτο Final 4 που φιλοξενήθηκε στην Ελλάδα, στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, έμελλε να συνδεθεί με μία από τις πιο οδυνηρές βραδιές στην ιστορία του ΠΑΟΚ.

Η ομάδα του Ντούσαν Ίβκοβιτς είχε φτάσει στην τελική φάση της διοργάνωσης με μεγάλες φιλοδοξίες και ένα σύνολο γεμάτο προσωπικότητα, με τους Μπάνε Πρέλεβιτς, Παναγιώτη Φασούλα, Τζον Κόρφα, Κεν Μπάρλοου και Κλιφ Λέβινγκστον να αποτελούν τον κορμό της. Απέναντί της στον ημιτελικό βρέθηκε η πανίσχυρη Μπενετόν Τρεβίζο του Τόνι Κούκοτς, σε ένα παιχνίδι που εξελίχθηκε σε πραγματικό θρίλερ.

Ο ΠΑΟΚ βρέθηκε μια ανάσα από τον τελικό, όμως τα τελευταία δευτερόλεπτα αποδείχθηκαν καταδικαστικά. Με το σκορ στο 77-77, ο Μπάνε Πρέλεβιτς πήγε στη γραμμή των βολών σε μια εποχή που ίσχυε ακόμη το σύστημα του «1+1». Ο αρχηγός του Δικεφάλου αστόχησε στην πρώτη προσπάθεια και έχασε την ευκαιρία να δώσει προβάδισμα στην ομάδα του.

Στην επόμενη επίθεση, ο ΠΑΟΚ είχε ξανά την κατοχή και την ευκαιρία να «αγγίξει» την πρόκριση. Ο Πρέλεβιτς επέλεξε να πάρει πάνω του την τελευταία προσπάθεια, παρότι ο Τζον Κόρφας βρισκόταν σε καλύτερη θέση, όμως το δύσκολο σουτ που επιχείρησε δεν βρήκε στόχο.

Η Μπενετόν τιμώρησε αμέσως το χαμένο αυτό δίλεπτο. Ο Μαουρίτσιο Ραγκάτσι πέτυχε το καλάθι που έδωσε στους Ιταλούς το προβάδισμα με 79-77, «παγώνοντας» το ΣΕΦ. Στην τελευταία επίθεση του αγώνα, ο «Τίγρης» επιχείρησε ένα μακρινό τρίποντο, όμως η μπάλα δεν κατέληξε στο καλάθι.

Η κόρνα της λήξης βρήκε τον ΠΑΟΚ ηττημένο και το κατάμεστο γήπεδο βυθισμένο στη σιωπή. Μια βραδιά που ξεκίνησε με όνειρα για ευρωπαϊκό τελικό εξελίχθηκε σε μία από τις πιο πικρές στιγμές που γνώρισε ποτέ ο σύλλογος.

2000 – Η πράσινη αυτοκρατορία γεννιέται στη Θεσσαλονίκη

Επτά χρόνια μετά το Final 4 του ΣΕΦ, η Ελλάδα φιλοξένησε ξανά την κορυφαία ευρωπαϊκή μπασκετική διοργάνωση, αυτή τη φορά στο κατάμεστο Αλεξάνδρειο Μέλαθρο της Θεσσαλονίκης. Ο Παναθηναϊκός, στην πρώτη χρονιά του Ζέλικο Ομπράντοβιτς στον πάγκο του, έφτασε στο Final 4 αποφασισμένος να επιστρέψει στην κορυφή της Ευρώπης μετά το πρώτο ευρωπαϊκό του 1996 και τελικά έβαλε τις βάσεις για τη μετέπειτα δυναστεία του.

Οι «πράσινοι» διέθεταν ένα από τα πιο πλήρη ρόστερ της εποχής, με τους Ντέγιαν Μποντιρόγκα, Φραγκίσκο Αλβέρτη και Ζέλικο Ρέμπρατσα μεταξύ άλλων να συνθέτουν μια ομάδα γεμάτη εμπειρία, ποιότητα και προσωπικότητα. Στον ημιτελικό απέναντι στην Εφές Πίλσεν, ο Παναθηναϊκός παρουσίασε μεγάλη σοβαρότητα και πήρε την πρόκριση για τον τελικό, όπου τον περίμενε η Μακάμπι Τελ Αβίβ του Πίνι Γκέρσον.

Ο τελικός της Θεσσαλονίκης είχε ένταση, δυνατές άμυνες και συνεχείς εναλλαγές συναισθημάτων, όμως ο Παναθηναϊκός βρήκε τους πρωταγωνιστές που χρειαζόταν στις κρίσιμες στιγμές. Ο Ζέλικο Ρέμπρατσα κυριάρχησε κοντά στο καλάθι, αποτελώντας σημείο αναφοράς στην επίθεση και τελειώνοντας φάσεις με συνέπεια απέναντι στη γραμμή ψηλών της Μακάμπι. Η παρουσία του στη ρακέτα έδωσε ισορροπία και αυτοπεποίθηση στους «πράσινους» σε όλη τη διάρκεια του αγώνα.

Την ίδια στιγμή, κομβική αποδείχθηκε η συμβολή του Οντέντ Κάτας. Ο Ισραηλινός γκαρντ, απέναντι μάλιστα σε ομάδα της πατρίδας του, ήρθε από τον πάγκο και άλλαξε τη ροή του τελικού με καθοριστικά καλάθια, ηρεμία στην οργάνωση και μεγάλες προσωπικές φάσεις όταν η μπάλα «έκαιγε». Η εμφάνισή του θεωρήθηκε από πολλούς καταλυτική για την έκβαση του αγώνα.

Ο Παναθηναϊκός επικράτησε τελικά με 73-67 μέσα σε αποθέωση και κατέκτησε το δεύτερο ευρωπαϊκό τρόπαιο της ιστορίας του. Εκείνο το βράδυ στη Θεσσαλονίκη δεν ήταν απλώς άλλη μία επιτυχία. Ήταν η επιβεβαίωση ότι το «τριφύλλι» είχε πλέον καθιερωθεί στην ελίτ του ευρωπαϊκού μπάσκετ και ότι η εποχή της κυριαρχίας του μόλις ξεκινούσε.

2007 – Η απόλυτη παράσταση στο ΟΑΚΑ

Το τρίτο Final 4 που φιλοξενήθηκε στην Ελλάδα ήταν και το πιο λαμπερό. Το ΟΑΚΑ φόρεσε τα γιορτινά του τον Μάιο του 2007 και ο Παναθηναϊκός του Ζέλικο Ομπράντοβιτς έμοιαζε αποφασισμένος να κατακτήσει την κορυφή της Ευρώπης μπροστά στο κοινό του.

Οι «πράσινοι» διέθεταν μια σπουδαία ομάδα, χτισμένη πάνω στην προσωπικότητα και την ποιότητα παικτών όπως ο Δημήτρης Διαμαντίδης, ο Μάικ Μπατίστ, ο Ραμούνας Σισκάουσκας και ο Ντέγιαν Τομάσεβιτς. Ο καθένας είχε τον δικό του ξεχωριστό ρόλο σε μια από τις πιο πλήρεις εκδοχές του Παναθηναϊκού της εποχής Ομπράντοβιτς.

Στον ημιτελικό απέναντι στην Ταού Κεράμικα (νυν Μπασκόνια), οι «πράσινοι» έδειξαν την ανωτερότητά τους και πήραν την πρόκριση για τον μεγάλο τελικό απέναντι στην πανίσχυρη ΤΣΣΚΑ Μόσχας του Έτορε Μεσίνα.

Ο τελικός εξελίχθηκε σε μία από τις πιο ποιοτικές και δραματικές αναμετρήσεις στην ιστορία της διοργάνωσης. Ο Παναθηναϊκός μπήκε εντυπωσιακά στο παιχνίδι, με τον Μπατίστ να κυριαρχεί στη ρακέτα και τον Σισκάουσκας να προσφέρει πολύτιμους πόντους και ισορροπία στην επίθεση. Ο Τομάσεβιτς έκανε εξαιρετική δουλειά κοντά στο καλάθι και στις μάχες των ριμπάουντ, ενώ ο Διαμαντίδης έδωσε ακόμη μία παράσταση ηγεσίας, ελέγχοντας τον ρυθμό, παίζοντας σπουδαίες άμυνες και βάζοντας καθοριστικά καλάθια στις κρίσιμες στιγμές.

Κι όμως, η ΤΣΣΚΑ δεν παρέδωσε ποτέ τα όπλα. Ο Θοδωρής Παπαλουκάς πραγματοποίησε ίσως την κορυφαία εμφάνιση της καριέρας του σε Final 4 και έμοιαζε να προσπαθεί μόνος του να κρατήσει όρθια τη ρωσική ομάδα. Με συνεχείς διεισδύσεις, μεγάλες αποφάσεις και απίστευτο ρεσιτάλ δημιουργίας, ο Έλληνας γκαρντ πήγε να αλλάξει μόνος του τη μοίρα του τελικού, κρατώντας την ΤΣΣΚΑ μέσα στο παιχνίδι όταν ο Παναθηναϊκός έδειχνε να ελέγχει απόλυτα την κατάσταση.

Στο τέλος όμως, το ΟΑΚΑ «έσπρωξε» τον Παναθηναϊκό μέχρι τη γραμμή του τερματισμού. Οι «πράσινοι» πήραν τη νίκη με 93-91 και κατέκτησαν το τέταρτο ευρωπαϊκό τρόπαιο της ιστορίας τους μέσα σε αποθέωση. Ήταν μια βραδιά που συμβόλισε απόλυτα την κυριαρχία του «τριφυλλιού» στο ευρωπαϊκό μπάσκετ εκείνης της εποχής. Ένα Final 4 στο σπίτι του, μια ομάδα γεμάτη προσωπικότητες και ένας τελικός που έμεινε στην ιστορία.

ON DEMAND: Όλα τα ρεπορτάζ στο επίσημο κανάλι του bwinΣΠΟΡ FM στο youtube