Τον πλήγωσε, δεν τον… σκότωσε

Ο Παναθηναϊκός το πάλεψε όσο μπορούσε, ωστόσο υποτάχθηκε στην πρωταθλήτρια Ευρώπης, Φενέρμπαχτσε, και υπέστη οδυνηρή ήττα (83-85) στο Telekom Center Athens. Η αλήθεια είναι ότι αυτό το αρνητικό αποτέλεσμα πληγώνει τον «επτάστερο» για τον τρόπο που ήρθε, αλλά δεν τον… σκοτώνει.

Μάλιστα, οι «πράσινοι» βίωσαν τις δύο όψεις του αθλητισμού μέσα σε διάστημα 10 ημερών. Από το μεγάλο καλάθι του Γκραντ στο φινάλε του αγώνα με τη Ρεάλ που σκόρπισε χαρά σε άπαντες, στο τρελό buzzer beater του Μπόλντγουιν, το οποίο προκάλεσε μεγάλη πίκρα στους 19.000 φίλους της ομάδας στο κλειστό των ολυμπιακών εγκαταστάσεων. Έτσι όμως είναι η ζωή, έτσι είναι ο αθλητισμός και το μπάσκετ.

Η αλήθεια είναι ότι οι παίκτες του Αταμάν μπήκαν κάπως πιεσμένοι στο παιχνίδι και επέτρεψαν στους φιλοξενούμενους να βρουν ρυθμό, πυροβολώντας έξω από τα 6,75μ. (6/10 τρίποντα στο πρώτο δεκάλεπτο) και μαζεύοντας σωρηδόν τα επιθετικά ριμπάουντ (13 πόντοι δεύτερης ευκαιρίας από 6 επιθετικά στα πρώτα 14 λεπτά). Μετά τα μέσα της 2ης περιόδου ωστόσο, το «τριφύλλι» επέβαλε τους κανόνες του και πήρε τα ηνία του αγώνα: με επιμέρους σκορ 17-6 απέκτησε «αέρα» 6 πόντων (42-36) λίγο πριν την ανάπαυλα.

Παρά τα καλά του διαστήματα στην 3η περίοδο ωστόσο, ο Παναθηναϊκός δεν κατάφερε να αποκτήσει σημαντική διαφορά. Σαν να μην έφτανε αυτό, δέχθηκε σερί 8-0 στο πρώτο δίλεπτο της 4ης περιόδου και υποχρεώθηκε σε ανατροπή. Το φινάλε του αγώνα εξελίχθηκε σε θρίλερ για γερά νεύρα και όλα κρίθηκαν στις λεπτομέρειες, με τους «πράσινους» να τα κάνουν μαντάρα.

Είναι χαρακτηριστικό ότι στα τελευταία 2,5 λεπτά, οι παίκτες του Αταμάν δεν είχαν ούτε μία σωστή επιλογή στην επίθεση σε σετ παιχνίδι (μα ούτε μία). Προφανώς εδώ εξαιρούμε το τρίποντο του Χουάντσο στα 10 δευτερόλεπτα και το coast-to-coast του Σορτς στα 2,5 δευτερόλεπτα, με το οποίο ισοφάρισε. Και όλα αυτά παρότι έβγαζαν τρομερές άμυνες και είχαν βάλει τον κόσμο στην εξίσωση.

Σε ατομικό επίπεδο, ο «επτάστερος» είχε έναν συγκλονιστικό Χουάντσο (18 πόντοι με 7/9 εντός παιδιάς, 12 ριμπάουντ, 2 κλεψίματα σε 37 λεπτά), ο οποίος χρησιμοποιήθηκε για αρκετή ώρα -σε χαμηλά σχήματα- στη θέση «5». Ο Ναν είχε σπιρτάδα στην επιστροφή του, όμως ήταν εμφανές πως είχε επηρεαστεί από τον τραυματισμό του και έμοιαζε θολωμένος σε κάποιες περιπτώσεις, καθώς οι διαιτητές εξακολουθούν να μην τον σέβονται.

Ο Σορτς άλλαξε την ενέργεια της ομάδας στο πρώτο ημίχρονο, αλλά μάλλον… ξεχάστηκε από τον Αταμάν στον πάγκο στο δεύτερο. Από τους υπόλοιπους, οι Σλούκας, Φαρίντ και Ρογκαβόπουλος είχαν κάποιες καλές στιγμές, ενώ ο Γκραντ είχε ένα κακό βράδυ επιθετικά μετά από καιρό. Συν τοις άλλοις, ο Όσμαν επιβεβαιώνει ότι περνάει περίοδο κάμψης και δεν θυμίζει τον παικταρά που ξέραμε.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα ωστόσο του «επτάστερου» είναι ότι παίρνει ελάχιστα πράγματα από τους σέντερ του. Κόντρα στη Φενέρ οι Φαρίντ και Χολμς έδωσαν λίγα, παρότι δεν είχαν απέναντί τους τα πεντάρια-φόβητρα. Γι’ αυτό και ο Αταμάν (που έκανε καλό κοουτσάρισμα) επέλεξε να πορευτεί με σέντερ τον Χουάντσο, ενώ μάλλον δεν είναι τυχαίο ότι δεν χρησιμοποιήθηκε ούτε δευτερόλεπτο ο Μήτογλου.

Η αλήθεια πάντως είναι ότι παρά το αρνητικό αποτέλεσμα, δεν θα πρέπει να υπάρχει παράπονο, αφού οι «πράσινοι» αυτή τη φορά προσπάθησαν αρκετά και έβγαλαν ενέργεια κόντρα στην πιο φορμαρισμένη και σκληρή ομάδα της Ευρωλίγκας. Η ουσία όμως είναι ότι ο Παναθηναϊκός υποχώρησε στο 16-12 και πλέον καλείται (μετά και την προσθήκη του Χέιζ-Ντέιβις) να ανεβάσει στροφές και να φτάσει σε 7-8 νίκες στις 10 τελευταίες «στροφές» της κανονικής περιόδου, αν θέλει να τερματίσει στην πρώτη εξάδα και ίσως τετράδα.

Υ. Γ. Μπορεί να είναι πολύ καλός παίκτης και να έβαλε απίστευτο καλάθι, αλλά αυτό που έκανε ο Μπόλντγουιν μετά το τέλος του αγώνα είναι τουλάχιστον απαράδεκτο και προκλητικό. Μάλιστα, ακόμα και οι συμπαίκτες του έτρεξαν να τον μαζέψουν βλέποντας το… κακό να έρχεται. Από την άλλη, το θετικό της υπόθεσης είναι ότι… τσίγκλησε τον εγωισμό των παικτών του «επτάστερου». Α και δεν έχει νόημα να συζητάμε για ενδεχόμενη τιμωρία του από την Ευρωλίγκα. Εδώ δεν τιμωρούνται όπως πρέπει άλλα και άλλα, πολύ χειρότερα…

Υ. Γ. 2 Το μεγαλύτερο πρόβλημα της Ευρωλίγκας ήταν, είναι και θα είναι η διαιτησία. Δεν γίνεται διαρκώς να υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά. Δεν γίνεται να δίνεται επιθετικό φάουλ στον Γκραντ που απλώνει το πόδι του προς τον Μπόλντγουιν στα 43 δευτερόλεπτα πριν από το τέλος (που είναι επιθετικό φάουλ) και όχι αντίστοιχα στον παίκτη της Φενέρ στην τελευταία φάση. Και μην μας πείτε ότι δεν το έδωσαν γιατί δεν ήθελαν να κρίνουν έτσι το παιχνίδι… Επίσης, δεν γίνεται διαρκώς να σφυρίζονται 3 δευτερόλεπτα στην αντίπαλη ρακέτα εις βάρος των ψηλών του Παναθηναϊκού και ποτέ των αντιπάλων του.

Υ. Γ. 3 Ένας ακόμα αντίπαλος του Παναθηναϊκού στη φετινή Ευρωλίγκα έκανε ρεκόρ καριέρας, αφού ο απίθανος Μπιμπέροβιτς πέτυχε 26 πόντους με 6/7 τρίποντα, σπάζοντας όλα τα κοντέρ. Ακόμα και η απόδοση των Ντε Κολό και Μπόλντγουιν στο δεύτερο ημίχρονο ήταν σχεδόν εξωπραγματική (8 πόντοι, 6 ασίστ ο πρώτος και 13 πόντοι, 5 ασίστ ο δεύτερος σε αυτό το διάστημα). Και όλα αυτά ενώ η ομάδα του Αταμάν τα πήγε περίφημα πάνω στο μεγάλο επιθετικό όπλο της Φενέρ, τον Χόρτον-Τάκερ (6 πόντοι με 1/8 εντός παιδιάς).