Η προσθήκη του Κόρι Τζόζεφ-ας είμαστε ειλικρινείς-αιφνιδίασε άπαντες. Όμως όσο ξαφνικά έγινε, άλλο τόσο λογική μοιάζει. Κι αυτό γιατί ο Ολυμπιακός δεν επαναπαύεται στην πανθομολογούμενη βελτίωση των τελευταίων εβδομάδων και θέλει να κλείσει κάθε πιθανή «τρύπα» στο ρόστερ.
Ο τραυματισμός του Μόρις, που δεν αναμένεται να επιστρέψει πριν το πρώτο δεκαήμερο του Φεβρουαρίου, σε συνδυασμό με την ευπάθεια του Νιλικίνα που και υγιής δεν έπειθε ως λύση, κατέστησαν όχι απολύτως αναγκαία αλλά σίγουρα χρήσιμη μια προσθήκη στον «άσο», προκειμένου να μην πέσει μεγαλύτερο βάρος από ό,τι μπορεί να αντέξει ο Γουόκαπ στις πλάτες του. Ο Τεξανός είναι τρίτος σε χρόνο συμμετοχής (πίσω από Βεζένκοφ και Ντόρσεϊ), έπαιξε όλο το δεύτερο ημίχρονο στην Πόλη και συνολικά 62 από τα 80 λεπτά της διπλής αγωνιστικής και δεδομένου και του περσινού του προβλήματος στη μέση θα ήταν ρίσκο να παίξει ο Ολυμπιακός με τις αντοχές του.
Ο Τζόζεφ αγωνιστικά φέρνει πολύ περισσότερο στον Μόρις, αλλά αναμένεται πρακτικά να «φάει» τη θέση του Νιλικίνα. Είναι ένας αξιόπιστος γκαρντ, ένας παίκτης ομάδας, που θα κατεβάσει την μπάλα με ασφάλεια, θα μοιράσει το παιχνίδι χωρίς εξεζητημένες ενέργειες, θα πάρει τα σουτ που του αναλογούν με προτίμηση στα mid-range παρά στα τρίποντα και θα παλέψει στην άμυνα χάρη στα γρήγορα (έστω και στα 34) πόδια του και την ικανότητά του να πιέσει στην μπάλα με τα μακριά του χέρια.
Ο 34χρονος Καναδός θα είναι μια χρήσιμη ρεζέρβα, αφού ο Γουόκαπ δύσκολα αντικαθίσταται ως νούμερο «1» στο πλάνο του Μπαρτζώκα. Τίποτα διαφορετικό, δηλαδή, από ό,τι έκανε στη μέχρι τώρα καριέρα του στο ΝΒΑ, όπου μόλις στο 20% των αγώνων της καριέρας του ήταν starter και ξεκινούσε στην πεντάδα κυρίως όταν απουσίαζαν οι «βασικοί». Συνεπώς ο Τζόζεφ δεν θα χρειαστεί να μπει σε έναν διαφορετικό ρόλο από ό,τι είχε στα 14 χρόνια του στην κορυφαία λίγκα του πλανήτη κι αυτό θα βοηθήσει στην ταχύτερη προσαρμογή του. Όπως και το... φροντιστήριο των εβδομάδων που προπονείτο υπό τον Βασίλη Σπανούλη με τη Μονακό που τον ανακοίνωσε αλλά λόγω οφειλών δεν μπορούσε να τον εγγράψει.
Ο Ολυμπιακός, που έχει ήδη την καλύτερη επίθεση στην Ευρωλίγκα (με 123 πόντους ανά 100 κατοχές), δεν είχε ανάγκη έναν ακόμη παίκτη που θα απαιτούσε σουτ. Γι’ αυτό υπάρχουν οι Βεζένκοφ, οι Ντόρσεϊ, οι Φουρνιέ και οι Μιλουτίνοφ του ρόστερ. Χρειαζόταν όμως έναν ακόμη facilitator, έναν παίκτη ομάδας που θα προσφέρει ασφάλεια, αλλά ταυτόχρονα δεν θα είναι και πρακτικά ακίνδυνος ή μη υπολογίσιμος από την αντίπαλη άμυνα εκτελεστικά, όπως συμβαίνει κυρίως με τον Νιλικίνα και σε μικρότερο βαθμό με τον Γουόκαπ.
Γιατί να φλυαρούμε όμως όταν τα έχει πει όλα ο δάσκαλος Γκρεγκ Πόποβιτς, που τον επέλεξε στο ντραφτ και υπό τον οποίο πέρασε την πρώτη τετραετία του στο ΝΒΑ με τους Σπερς; «Δεν είναι ο πιο ταλαντούχος παίκτης του κόσμου, αλλά κανένας δεν έχει μεγαλύτερη καρδιά από αυτόν. Είναι ένας εξαιρετικός επαγγελματίας και χρησιμοποιεί όλες του τις δυνατότητες. Δουλεύει περισσότερο από όλους στον πλανήτη και κατάφερε να εξελιχθεί σε έναν αξιόπιστο παίκτη του ΝΒΑ που ξέρει να επιδρά στο παιχνίδι. Το κάνει πρώτα με την άμυνα και την καρδιά του, αλλά έχει βελτιωθεί και επιθετικά και στο σουτ του. Δεν θα μπορούσε να είμαι πιο περήφανος γι’ αυτόν», είπε ο θρυλικός προπονητής.
Όλα (και όλοι) κρίνονται όταν θα είναι πλήρης ο Παναθηναϊκός
Ο Παναθηναϊκός είναι σε δυσχερή αλλά όχι μη αναστρέψιμη βαθμολογική θέση. Η εβδομάδα αυτή έδειξε μια μεταστροφή ως προς την ανάγκη αμυντικής ισορροπίας της ομάδας, έστω και αν δεν δοκιμάστηκε απέναντι σε αντιπάλους υψηλών αξιώσεων στην Ευρωλίγκα. Ο Εργκίν Αταμάν μπορεί να συνέχισε τα «μουτράκια» στα ελληνικά ΜΜΕ και να συνεχίζει να αποφεύγει όπως ο διάολος το λιβάνι τη δημόσια αυτοκριτική, ωστόσο φάνηκε να αναγνωρίζει και να διορθώνει (κάποια από) τα λάθη του, ενώ ήταν φανερά και πιο δραστήριος στον πάγκο και στο κοουτσάρισμά του.
Όμως αν απέναντι στην Μπασκόνια η «απόψυξη» του Τολιόπουλου και η ενεργοποίηση του Σαμοντούροβ βοήθησαν για να βρει η ομάδα νεύρο, κόντρα στη Μακάμπι, στο εχθρικό περιβάλλον του Τελ Αβίβ, ο Παναθηναϊκός δεν άντεξε να καλύψει τις αβάσταχτες απουσίες των Ναν και Όσμαν, αλλά και το μηδέν του Σλούκα στο σκοράρισμα. Μιλάμε για τρεις παίκτες που σκοράρουν 42,4 πόντους ανά αγώνα και σερβίρουν άλλους 23,5. Η προσπάθεια ήταν εκεί και η αλήθεια είναι πως ποτέ δεν έλειψε, αλλά ακόμη κι ένα τόσο ταλαντούχο ρόστερ έχει έναν συγκεκριμένο αριθμό τόσο σημαντικών απουσιών που μπορεί να αντιπαρέλθει.
Οι «πράσινοι» μπαίνουν σε ένα πολύ κρίσιμο διάστημα τεσσάρων εβδομάδων, καθώς οτιδήποτε λιγότερο από το 4/4 στα ματς με Βιλερμπάν (εκτός), Ρεάλ (εντός), Παρτίζαν (εκτός) και Φενέρ (εντός) θα καταστήσει mission impossible την τετράδα, ενώ θα θέσει σε κίνδυνο και την εξάδα βάζοντας τον επτάστερο στο μαρτύριο των play in. Μέσα σε όλα, ακολουθεί και το Final 8 του Κυπέλλου, ένα τρόπαιο που δεν κρίνει-φυσικά-ποτέ από μόνο του μια σεζόν ως πετυχημένη ή αποτυχημένη, ωστόσο μια έκτη σερί ήττα από τον Ολυμπιακό (αν δεν γίνει κάποια έκπληξη μεγατόνων σε προημιτελικά και ημιτελικά) θα προκαλέσει ανεπιθύμητους κλυδωνισμούς.
Σε κάθε περίπτωση, τα προσεχή ματς, στα οποία ο Παναθηναϊκός αναμένεται να είναι πλήρης με τις επιστροφές των Ναν, Όσμαν και Μήτογλου, θα κρίνουν τα πάντα και τους… πάντες. Σε αυτά θα πρέπει οι «πράσινοι» να συγκεράσουν την ποιότητα που θα φέρουν πίσω οι απόντες, με τη σκληράδα που έβγαλαν οι υπόλοιποι για να επιβιώσουν εν τη απουσία τους. Και πρωτίστως, θα πρέπει ο Εργκίν Αταμάν να μην συνεχίσει την τακτική του «ξεζουμίσματος» των βασικών, αφού αν κάτι (του/μας) δίδαξε αυτή η εβδομάδα είναι πως μπορεί να βασιστεί σε πολλούς περισσότερους παίκτες, έστω και σαν συμπληρώματα, για να μην φτάνουν τα πρώτα βιολιά της ομάδας ασθμαίνοντας και με... αναθυμιάσεις στο τελευταίο κομμάτι των αγώνων.
Διαφορετικά, ο Παναθηναϊκός δεν θα μπορέσει να αντεπεξέλθει στην τελική ευθεία. Εκεί που τα τελευταία χρόνια διαπρέπει, αλλά που φέτος κάνει… νερά. Ενδεικτικά στα έξι παιχνίδια του 2026 έχει -27,5 πόντους ανά 100 κατοχές στις τελευταίες περιόδους, επίδοση χειρότερη μόνο από τις ουραγούς Βιλερμπάν και Εφές. Ένας πλήρης, φρέσκος με σωστά διαχείριση του δυναμικού και ισορροπημένος μεταξύ άμυνας κι επίθεσης Παναθηναϊκός μπορεί να φτάσει στο Final 4 ακόμη και μέσω... play in, που λέει ο λόγος.
ΥΓ: Κατανοητή η λαχτάρα να δούμε όλοι τον Ματίας Λεσόρ να επιστρέφει δυνατός στη δράση. Όμως ας σεβαστούμε την επιθυμία του να δουλέψει με ησυχία και χωρίς αντιπερισπασμούς για να σώσει την καριέρα του. Προτιμότερο από το να ακούμε δεξιά κι αριστερά διάφορες ημερομηνίες για τη μεγάλη επιστροφή του, είναι να ξυπνήσουμε ένα πρωί και να μάθουμε ότι ο Γάλλος σέντερ μπήκε στις προπονήσεις και είναι έτοιμος να παίξει ξανά, μετά την αποφράδα βραδιά της 19ης Δεκεμβρίου του 2024.
