Ο Ολυμπιακός στο «μικροσκόπιο»

Ο Τάκης Λεμονής παρέταξε τον Ολυμπιακό απέναντι στον Διαγόρα με πολλά νέα πρόσωπα, τα οποία όμως στην πλειοψηφία τους δεν τον δικαίωσαν και απέδειξαν πως η διαφορά των «βασικών» με τους περισσότερους «αναπληρωματικούς» είναι μεγάλη. Πάντως ελαφρυντικό αποτελεί ο πολύ βαρύς αγωνιστικός χώρος και το γεγονός πως όλοι όσοι αγωνίστηκαν δεν έχουν παίξει (και μάλλον δεν πρόκειται να αγωνιστούν και στο μέλλον) ξανά μαζί.

Σηφάκης: Εξαιρετικός ο νεαρός τερματοφύλακας. Όποτε χρειάστηκε με σωτήριες επεμβάσεις διατήρησε απαραβίαστη την εστία του και νικήθηκε μόνο από την άσπρη βούλα. Απέδειξε πως μετά το επικείμενο «αντίο» του Αντώνη Νικοπολίδη υπάρχει μέλλον κάτω από τα δοκάρια για τον Ολυμπιακό, αλλά και την εθνική ομάδα.

Πάντος: Πολύ καλή η παρουσία του. Κάλυψε σχεδόν μόνος του όλη τη δεξιά πλευρά της ομάδας του (δεν βοηθήθηκε ανασταλτικά από τον Νούνιες ή τον Αρτσούμπι) και είχε αρκετές καλές επελάσεις. Από τους λίγους που έδειξε πως αξίζει θέση στην ενδεκάδα.

Τοροσίδης: Μέτρια εμφάνιση από τον διεθνή άσο. Παίζοντας ως αριστερό μπακ, ήταν ως συνήθως μαχητικός, αλλά δεν πρόσφερε δημιουργικά όσο θα μπορούσε.

Άντζας: Σταθερός στις επεμβάσεις του, όποτε χρειάστηκε είχε σωστές τοποθετήσεις.

Παπαδόπουλος: Εμφανώς τρακαρισμένος ο 15χρονος άσος. Σε αρκετές περιπτώσεις είχε άριστες επεμβάσεις, ωστόσο υπέπεσε σε πολλά λάθη, όπως το καθυστερημένο τάκλιν του στη φάση του πέναλτι του Διαγόρα. Σίγουρα πάντως ο χρόνος δουλεύει υπέρ του και πρέπει να κριθεί με την περισσότερη επιείκεια από όλες τις άλλες ρεζέρβες.

Κατσικογιάννης: Έτρεξε πολύ, βοήθησε αρκετά στην αμυντική λειτουργία, αλλά δημιουργικά δεν είχε μεγάλη προσφορά.

Μενδρινός: Έδειξε διάθεση, είχε κάποιες καλές κινήσεις και πάσες και ήταν ο καλύτερος στην «ασθενή» μεσαία γραμμή του Ολυμπιακού.

Νούνιες: Άλλη μία κακή εμφάνιση από τον Αργεντινό. Αν εξαιρεθεί η κάθετη πάσα με την οποία έβγαλε τετ-α-τετ τον Μήτρογλου στο 5’, στο υπόλοιπο διάστημα που αγωνίστηκε δεν είχε καθόλου καλή παρουσία.

Αρτσούμπι: Έδειξε καλύτερο πρόσωπο παίζοντας στη φυσική του θέση, αυτή του αριστερού χαφ, αλλά όπως και στην περίπτωση του Νούνιες, με την είσοδο των Τζόρτζεβιτς και Γκαλέτι φάνηκε πόσο απέχει από το να μπορεί να διεκδικήσει με αξιώσεις θέση στην ενδεκάδα.

Κωνσταντίνου: Ήταν μαχητικός, αλλά καθόλου απειλητικός. Περνά παρατεταμένη περίοδο ντεφορμαρίσματος και του λείπει η ψυχολογία, όπως φάνηκε και από το χαμένο πέναλτι.

Μήτρογλου: Άριστος, αν εξαιρεθεί η μεγάλη ευκαιρία που έχασε στο 5’. Πολύ καλές κινήσεις (αν και δεν βοηθήθηκε από τους παρτενέρ του), μία διαρκής απειλή για την αντίπαλη εστία και φυσικά σκόρερ των δύο γκολ της νίκης. Βάσει της εικόνας του, αξίζει να είναι πρώτη αλλαγή στους επιθετικούς (μπροστά από τον Κωνσταντίνου) και να παίρνει περισσότερες ευκαιρίες.

Ματσούκας: Πέρασε στο δεύτερο ημίχρονο αντί του Κωνσταντίνου, ήταν πολύ κινητικός και έδειξε μεγάλη διάθεση, αλλά δεν φάνηκε πολύ, αφού δεν τροφοδοτήθηκε.

Γκαλέτι: Aπέδειξε πως στο υπάρχον ρόστερ του Ολυμπιακού είναι αναντικατάστατος. Μαζί με τον Τζόρτζεβιτς έδωσαν το σύνθημα της αντεπίθεσης. Ο Αργεντινός μέσος δημιούργησε και τα δύο γκολ της ομάδας του και είχε μία καλή ευκαιρία να χριστεί σκόρερ.

Τζόρτζεβιτς: Όπως και ο Γκαλέτι, μπαίνοντας στο τελευταίο ημίωρο «ανέβασε» όλη την ομάδα του μπροστά. Η παρουσία του και μόνο έδωσε σιγουριά στους συμπαίκτες του και έδειξε πως για έναν ακόμη χρόνο παραμένει αναντικατάστατος.