Ο αγώνας της ζωής τους

Όταν το βράδυ της 11ης Ιουλίου, Ολλανδοί και Ισπανοί βρεθούν αντιμέτωποι στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου, θα ξέρουν πολύ καλά ότι αυτό θα είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα παιχνίδι. Αυτός θα είναι ο αγώνας της ζωής τους.

Η λεπτή γραμμή που χωρίζει τη νίκη από την ήττα, είναι η ίδια που δημιουργεί ήρωες, πλάθει μύθους και ξεχωρίζει εκείνους που θα δουν το όνομά τους γραμμένο με «χρυσά» γράμματα στην ιστορία του ποδοσφαίρου.

Το www.sport-fm.gr σας παρουσιάζει ένα μοναδικό αφιέρωμα στους θρύλους που συνοδεύουν την κατάκτηση ενός Μουντιάλ.

1930 - Το «παρθενικό»

Ουρουγουάη-Αργεντινή 4-2

Η ιδέα των Ζιλ Ριμέ (κυρίως) και Ανρί Ντελονέ πήρε «σάρκα και οστά» το 1930 και το Παγκόσμιο Κύπελλο ήταν, πλέον, γεγονός και διοργανώθηκε από την Ουρουγουάη, την πιο ισχυρή εθνική ομάδα της εποχής. Μόλις 13 χώρες έλαβαν μέρος, τελικά και ξεχώρισαν η διοργανώτρια «σελέστε» και η Αργεντινή. Και η μεν και η δε, είχαν κερδίσει στους ημιτελικούς με σκορ 6-1, γεγονός που προκάλεσε τεράστιο ενδιαφέρον για τον τελικό ανάμεσα στις δύο ομάδες. Περίπου, 15.000 Αργεντινοί ξεκίνησαν για να παρακολουθήσουν το μεγάλο ματς, αλλά οι περισσότεροι ήταν ακόμα… εν πλω την ώρα που αυτό ξεκινούσε! Η σπουδαία Ουρουγουάη, αν και «γερασμένη», παρέμενε ισχυρή και το επιβεβαίωσε στον τελικό, επικρατώντας 4-2 και κατακτώντας το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο. Μεγάλη προσωπικότητα εκείνου του Μουντιάλ ήταν ο δεξιός μέσος της Ουρουγουάης, Χοσέ Αντράντε, ο πρώτος σπουδαίος, έγχρωμος ποδοσφαιριστής, το «Α και το Ω» της ομάδας του.



1934 - Μουντιάλ-προπαγάνδα του Μουσολίνι

Ιταλία-Τσεχοσλοβακία 2-1

Το Μουντιάλ της Ιταλίας επισκίασε η παρουσία του Μπενίτο Μουσολίνι, που χρησιμοποίησε τη διοργάνωση για να προπαγανδίσει το φασιστικό καθεστώς, ενώ έκανε τα πάντα προκειμένου να δει την εθνική ομάδα της χώρας του να κατακτά το τρόπαιο. Και τελικά τα κατάφερε. Οι «ατζούρι», πάντως, του Βιτόριο Πότζο, του «πατέρα του ιταλικού ποδοσφαίρου», ήταν -ούτως ή άλλως- μακράν η καλύτερη ομάδα της διοργάνωσης. Ο θρυλικός Τζιουζέπε Μεάτσα και οι υπόλοιποι δεν έδωσαν αφορμές για να αμφισβητηθεί η κυριαρχία τους και στον τελικό επικράτησαν της Τσεχοσλοβακίας 2-1, κατακτώντας το Παγκόσμιο Κύπελλο. Χαρακτηριστικό του δεύτερου Μουντιάλ ήταν το γεγονός ότι μόνο ευρωπαϊκές ομάδες έφτασαν στην οκτάδα, ενώ έλαμψε δια της απουσίας της η κάτοχος του τίτλου Ουρουγουάη, καθώς, ενοχλημένη που οι ισχυρότερες χώρες δεν είχαν συμμετάσχει στη δική της διοργάνωση, τέσσερα χρόνια πριν, αποφάσισε να πράξει ανάλογα.



1938 – Προ των πυλών του πολέμου

Ιταλία-Ουγγαρία 4-2

Ένα χρόνο πριν την έναρξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου το κλίμα σε ολόκληρο τον κόσμο -αλλά ειδικά στην Ευρώπη- ήταν τεταμένο. Το Παγκόσμιο Κύπελλο της Γαλλίας, όπως ήταν λογικό, πέρασε σε δεύτερη μοίρα, αφού ο κόσμος ήταν ανήσυχος, μιας και ο πόλεμος ήταν προ των πυλών. Οι σπουδαίοι Ιταλοί του Βιτόριο Πότζο, με ηγέτη τον Τζιουζέπε Μεάτσα, που βρισκόταν στο αποκορύφωμα της καριέρας του διατήρησαν, μέσω αντιδράσεων, τα «σκήπτρα» τους, επικρατώντας στον τελικό της Ουγγαρίας με σκορ 4-2. Το παρασκήνιο -όπως και τέσσερα χρόνια πριν- ήταν μεγάλο, ενώ συγκλονιστικές ήταν οι δηλώσεις του γκολκίπερ των Μαγυάρων, Αντάλ Σάμπο, μετά το τέλος του τελικού: «Μπορεί να άφησα να μπουν τέσσερα γκολ, αλλά τουλάχιστον έσωσα τις ζωές τους», είχε πει! Η μοναδική ομάδα από τη Λατινική Αμερική που έλαβε μέρος ήταν η Βραζιλία, που είχε στις τάξεις της τον πρώτο σκόρερ του τουρνουά (με 8 γκολ), τον μεγάλο Λεονίντας.



1950 - Η απογοήτευση ενός ολόκληρου λαού

Ουρουγουάη-Βραζιλία 2-1

Στα γήπεδα της Βραζιλίας έλαβε χώρα το τέταρτο Μουντιάλ στην ιστορία. Οι Λατινοαμερικανοί πήγαιναν «τρένο» σε όλο το τουρνουά, κάνοντας επίδειξη δύναμης κόντρα σε Σουηδία και Ισπανία, τις οποίες συνέτριψαν 7-1 και 6-1, αντίστοιχα! Την 16η Ιουλίου, στον μεγάλο τελικό κόντρα στην Ουρουγουάη, 200.000 Βραζιλιάνοι στοιβάχτηκαν στο «Μαρακανά», για να πανηγυρίσουν την κατάκτηση του πρώτου παγκόσμιου τίτλου της «σελεσάο». Ήδη, από την προηγούμενη μέρα, οι εφημερίδες της χώρας θεωρούσαν δεδομένο ότι η Ουρουγουάη θα συνθλίβονταν από την επιθετική τριπλέτα των Ζιζίνιο, Αντεμίρ (πρώτος σκόρερ με 8 γκολ) και Ζαΐρ. Αλίμονο, όμως… Η «σελέστε» ανέτρεψε τα προγνωστικά, παίρνοντας τη νίκη με σκορ 2-1 και πλήττοντας ανεπανόρθωτα το γόητρο και τον εγωισμό των Βραζιλιάνων. Στην ιστορία πέρασε, εκτός από το στραπάτσο της Βραζιλίας, η νίκη των άσημων Αμερικανών 1-0 επί των Άγγλων που σνόμπαραν υπεροπτικά ως τότε τη διοργάνωση. Η συγκεκριμένη αναμέτρηση, μάλιστα, έγινε βιβλίο και ταινία και έμεινε γνωστή ως «το θαύμα στο γρασίδι».



1954 - Το «θαύμα της Βέρνης»

Δυτική Γερμανία-Ουγγαρία 3-2

Μέχρι και ταινία έγινε ο τελικός του πέμπτου Παγκοσμίου Κυπέλλου, ανάμεσα στη Δυτική Γερμανία και την Ουγγαρία ή αλλιώς η αναμέτρηση «Δαβίδ εναντίον Γολιάθ». Οι Μαγυάροι ήταν το μεγάλο φόβητρο της εποχής και όδευαν με αυτοπεποίθηση και βεβαιότητα προς την κατάκτηση του τίτλου στη διοργάνωση της Ελβετίας, στηριζόμενοι στον θρυλικό Φέρεντς Πούσκας. Τέσσερα χρόνια μετά τη «βόμβα» της Ουρουγουάης μέσα στο Ρίο Ντε Τζανέιρο, όμως, ο φίλαθλος κόσμος θα γινόταν μάρτυρας άλλης μίας τεράστιας έκπληξης. Η ομάδα του Σεπ Χερμπέργκερ, αν και βρέθηκε να χάνει 2-0, μόλις, στο 8ο λεπτό, ανέτρεψε το σκορ και επικράτησε 3-2, κατακτώντας τον τίτλο και αφήνοντας… σύξυλους του Ούγγρους. Το Μουντιάλ του 1954, εξάλλου, ήταν το πρώτο το οποίο μεταδόθηκε ζωντανά, αφού το πανευρωπαϊκό δίκτυο «Eurovision» είχε δημιουργηθεί ένα χρόνο νωρίτερα, ενώ οι Γερμανοί χρησιμοποίησαν τα πρωτοποριακά βιδωτά καρφιά στα παπούτσια τους, ελπίζοντας να βρέξει, με τις προσευχές του να εισακούονται στον τελικό!



1958 - Η εμφάνιση του «μαύρου διαμαντιού»

Βραζιλία-Σουηδία 5-2

Μέχρι το 1958 καμία ομάδα δεν είχε κατακτήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο έξω από την ήπειρό της. Αυτό θα άλλαζε στο Μουντιάλ της Σουηδίας, όταν η Βραζιλία έκανε επίδειξη της τεράστιας δυναμικής της, κατακτώντας το τρόπαιο για πρώτη φορά στην ιστορία της και «χαρίζοντας» στον κόσμο τον μεγαλύτερο παίκτη όλων των εποχών, τον Πελέ. Σε εκείνο το Μουντιάλ, εκτός από τη σπουδαία «σελεσάο» του Βισέντε Φεόλα, που «σκαρφίστηκε» το επαναστατικό σύστημα 4-2-4, εκπληκτικό ποδόσφαιρο έπαιξε και η Γαλλία, με τους Φοντέν και Κοπά να κάνουν πράγματα και θαύματα. Ακόμη, εξάλλου, να «σπάσει» το ρεκόρ του πρώτου, που πέτυχε 13 γκολ στο τουρνουά. Δυστυχώς, όμως, (για αυτούς) χρειάστηκε να αντιμετωπίσουν τη Βραζιλία στους ημιτελικούς, οι οποίοι έκαναν… πάρτι, επικρατώντας 5-2, με τον 17χρονο -τότε- Πελέ να πετυχαίνει χατ-τρικ… Λίγες μέρες αργότερα, με το ίδιο σκορ, οι Λατινοαμερικανοί θα κατακτούσαν τον τίτλο, συνθλίβοντας τους διοργανωτές Σκανδιναβούς, με το «μαύρο διαμάντι» (με άξιους, φυσικά, συμπαραστάτες τους Βαβά, Γκαρίντσα και όλους τους υπόλοιπους) να ξεσπά σε κλάματα μετά τη λήξη του τελικού.



1962 – Έλαμψε και χωρίς Πελέ

Βραζιλία-Τσεχοσλοβακία 3-1

Η Βραζιλία ήταν η νικήτρια στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Χιλής, κατακτώντας το δεύτερο σερί Μουντιάλ της. Μεγάλος απών για τη «σελεσάο» στα νοκ-άουτ παιχνίδια ήταν ο Πελέ ο οποίος τραυματίστηκε στο δεύτερο παιχνίδι της α’ φάσης με αντίπαλο την Τσεχοσλοβακία. Το παιχνίδι έληξε 0-0 όμως οι Βραζιλιάνοι πήραν την εκδίκησή τους στον τελικό. Τα «καναρίνια» επικράτησαν με 3-1 των Τσεχοσλοβάκων και προσέθεσαν το δεύτερο αστεράκι στη φανέλα τους. Με δεδομένη την απουσία του Πελέ,-ο θρυλικός ντριμπλέρ Γκαρίντσα-έκλεψε την παράσταση σημειώνοντας 4 γκολ, όσα και ο συμπαίκτης του, Βαβά.



1966 – Η αυτοκρατορία αντεπιτίθεται

Αγγλία-Δυτική Γερμανία 4-2

Το 1966 οι Άγγλοι κατέκτησαν το πρώτο και μοναδικό ως τώρα Παγκόσμιο Κύπελλο της ιστορίας τους, στη χώρα τους. Σε έναν συναρπαστικό τελικό επιβλήθηκαν της Δυτικής Γερμανίας στην παράταση με 4-2. Ο αγώνας αυτός έμεινε στην ιστορία ωστόσο για μια αμφισβητούμενη απόφαση του διαιτητή. Στο 101’ ενώ το σκορ ήταν στο 2-2, ο Χαρστ σούταρε βρισκόμενος στη γερμανική περιοχή. Η μπάλα βρήκε στην εσωτερική πλευρά του οριζόντιου δοκαριού και έσκασε κάτω. Ο διαιτητής έδειξε τη σέντρα, ωστόσο για πολλά χρόνια η φάση αυτή συζητήθηκε και δίχασε τους ποδοσφαιρόφιλους. Όπως και να έχει πάντως η Αγγλία σημείωσε και άλλο ένα τέρμα και νίκησε 4-2. Μεγάλος πρωταγωνιστής του ο Τζέφ Χαρστ, ο οποίος σημείωσε χατ-τρικ στον συγκλονιστικό τελικό, γράφοντας το όνομά του με χρυσά γράμματα στην ιστορία. Ο αρχηγός των Άγγλων, Μπόμπι Μουρ, παρέλαβε το κύπελλο «Ζιλ Ριμέ» από τη βασίλισσα Ελισάβετ Β’ δίνοντας το έναυσμα για ξέφρενα πανηγύρια στο Λονδίνο. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι το κύπελλο κλάπηκε από την βρετανική πρωτεύουσα όπου βρισκόταν σε βιτρίνα εκθεσιακού χώρου, λίγο πριν την έναρξη της διοργάνωσης. Τη λύση έδωσε ένας σκύλος με το όνομα «Πικλς» ο οποίος βρήκε το τρόπαιο τυλιγμένο σε μια εφημερίδα!



1970 – Η ομάδα των θαυμάτων

Βραζιλία-Ιταλία 4-1

Την εμφάνισή της στα γήπεδα του Μεξικού έκανε η καλύτερη ίσως ομάδα που εμφανίστηκε ποτέ σε Μουντιάλ. Η Βραζιλία του ’70 χαρακτηρίστηκε ως «η ομάδα των θαυμάτων». Η «σελεσάο» νίκησε όλες τις αντιπάλους της, συντρίβοντας αρκετές από αυτές. Σημείωσε 19 γκολ σε 6 αγώνες και ταπείνωσε με 4-1 στον τελικό την Ιταλία. Ο «βασιλιάς» Πελέ είχε άξιους συμπαραστάτες ποδοσφαιριστές όπως οι Τοστάο, Ζαϊρζίνιο και Ριβελίνο, οι οποίοι υπήρξαν μοναδικές προσωπικότητες και συνέθεσαν μια ομάδα που έπαιξε ελκυστικό ποδόσφαιρο, αναδεικνύοντας τη χαρά του παιχνιδιού και εξάπτοντας τη φαντασία των επόμενων γενιών. Ο προπονητής της Βραζιλίας, Μάριο Ζαγκάλο, έγινε ο πρώτος άνθρωπος που κέρδισε το Παγκόσμιο Κύπελλο ως παίκτης και ως προπονητής. Ο μοναδικός που κατάφερε να επαναλάβει το κατόρθωμα αυτό ήταν ο Φραντζ Μπεκενμπάουερ με την εθνική Γερμανίας. Η Βραζιλία μπορούσε πλέον να κρατήσει το τρόπαιο «Ζιλ Ριμέ» για πάντα στην κατοχή της. Το Κύπελλο πάντως κλάπηκε το 1983 από έκθεση του Ρίο ντε Τζανέιρο όπως είχε συμβεί και στην Αγγλία το ’66. Αυτή τη φορά όμως δεν υπήρχε ένας … «Πικλς» να βρει το τρόπαιο. Πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης ανακηρύχθηκε ο Γερμανός Γκερντ Μίλερ με 10 γκολ.



1974- Η γερμανική μηχανή προσγείωσε τον Κρόιφ
Δυτική Γερμανία-Ολλανδία 2-1

Οι Γερμανοί μπροστά στο κοινό τους επικράτησαν στον τελικό της Ολλανδίας του Κρόιφ, με 2-1. Αν και οι «οράνιε» προηγήθηκαν μόλις στο 2’ με πέναλτι, οι Γερμανοί ανέτρεψαν την κατάσταση πριν τη λήξη του ημιχρόνου. Τα ''πάντσερ'' των Γκερντ Μίλερ και Φραντζ Μπεκενμπάουερ στέρησαν από παίκτες όπως οι Κρόιφ και Νέεσκενς τη χαρά της κατάκτησης ενός Μουντιάλ, αφήνοντας τη μεγάλη Ολλανδία του Ρίνους Μίχελς χωρίς τίτλο. Ο Πολωνός επιθετικός Γκρέγκορζ Λάτο ήταν ο πρώτος σκόρερ του Μουντιάλ, οδηγώντας με 7 γκολ την εθνική του ομάδα στην τρίτη θέση της διοργάνωσης. Αξιοπρόσεχτο είναι το περιστατικό με τον Χιλιανό επιθετικό, Κάρλος Κασέλι. Ο Κασέλι αποβλήθηκε νωρίς στην πρεμιέρα της Χιλής με αντίπαλο τη Δυτική Γερμανία. Το συγκεκριμένο γεγονός ενόχλησε τον τότε δικτάτορα της Χιλής, Αουγκούστο Πινοσέτ, ο οποίος δεν επέτρεψε στον ποδοσφαιριστή να αγωνιστεί ξανά στη Χιλή.



1978 -Χόρεψε ταγκό σε μια δύσκολη περίοδο
Αργεντινή-Ολλανδία 3-1 (παρ.)

Η Αργεντινή κατέκτησε το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο ξεπερνώντας τη Βραζιλία με την οποία κληρώθηκε στον ίδιο όμιλο. Ο πρώτος του ομίλου θα έπαιζε στον τελικό και ο δεύτερος στον μικρό τελικό. Την τελευταία αγωνιστική και ενώ οι δύο ομάδες ήταν ισόβαθμες, η Βραζιλία αντιμετώπιζε την Πολωνία και η Αργεντινή το Περού. Οι Βραζιλιάνοι νίκησαν με 3-1 τους Πολωνούς στο παιχνίδι που προηγήθηκε χρονικά και η ''αλμπισελέστε'' ήθελε νίκη με τέσσερα γκολ διαφορά. Η Αργεντινή φιλοδώρησε με 6 γκολ τους Περουβιανούς. Πολλά ακούστηκαν γι’ αυτό το παιχνίδι κυρίως για τον αργεντίνικης καταγωγής τερματοφύλακα των Περουβιανών, Ραμόν Κιρόγα, αλλά και το ρόλο που έπαξε το στρατιωτικό καθεστώς της χώρας. Στον τελικό η «αλμπισελέστε» νίκησε τους Ολλανδούς. Οι «οράνιε» έμειναν για μια ακόμη φορά με την πίκρα ενός χαμένου τελικού ενώ οι λατινοαμερικάνοι πανηγύρισαν έξαλλα. Ο Μάριο Κέμπες με 6 γκολ ήταν ο άνθρωπος που οδήγησε την Αργεντινή στην επιτυχία και αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ. Στην «αλμπισελέστε» αγωνιζόταν ακόμα ο μετέπειτα προπονητής της, Ντανιέλ Πασαρέλα.



1982- Διπρόσωπη πρωταθλήτρια
Ιταλία-Δυτική Γερμανία 3-1

Το 1982 ήταν η σειρά της Ιταλίας να γευτεί τη χαρά της επιτυχίας. Οι Ιταλοί κυριάρχησαν, παρά το κακό ξεκίνημα στους ομίλους, στον τελικό επί της Γερμανίας με 3-1 αφού είχαν αποκλείσει στη β’ φάση τη Βραζιλία την οποία νίκησαν με 3-2, σε ένα συγκλονιστικό ματς. Πρωταγωνιστής για τους Ιταλούς υπήρξε ο πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης Πάολο Ρόσι (6 γκολ) με συμπαραστάτη τον Μάρκο Ταρντέλι. Ο τερματοφύλακας της «σκουάντρα ατζούρα», Ντίνο Τζοφ, έγινε ο γηραιότερος παίκτης που κατέκτησε Μουντιάλ (40 ετών). Ξεχωριστή σε αυτό το Μουντιάλ ήταν η παρουσία της Βραζιλίας με ποδοσφαιριστές όπως οι Ζίκο, Σόκρατες και Φαλκάο. Η ομάδα αυτή μαζί με την Ολλανδία του Κρόιφ είναι ίσως οι καλύτερες ομάδες που δεν κατάφεραν να κατακτήσουν ένα Παγκόσμιο Κύπελλο.



1986 Το χέρι του θεού και το γκολ του αιώνα

Αργεντινή-Δ.Γερμανία 3-2

Ο μάγος του ποδοσφαίρου, Ντιέγκο Μαραντόνα παίρνει από το χέρι την εθνική Αργεντινής και την οδηγεί στην κορυφή του κόσμου. Το πρώτο γκολ στον προημιτελικό με την Αγγλία (γνωστό και ως χέρι του θεού) είναι δείγμα της ποδοσφαιρικής του πονηριάς, το δεύτερο όμως είναι δείγμα της παγκόσμιας κλάσης του. Διασχίζοντας το μισό γήπεδο κάνει… χαζούς όσους προσπαθούν να τον ανακόψουν και πετυχαίνει ένα από τα ωραιότερα γκολ στην ιστορία της διοργάνωσης αναγκάζοντας 115.000 θεατές στο στάδιο Αζτέκα να υποκλιθούν στην ποδοσφαιρική του μαγεία.



Ο τελικός με την Δ. Γερμανία έχει και αυτός την σφραγίδα του. Ο ίδιος μπορεί να μην σκοράρει, αλλά δίνει την δική του παράσταση. Ζαλίζει τους αντιπάλους του και κάνει ευτυχισμένους τους συμπαίκτες του σε έναν από τους πλέον συγκλονιστικούς τελικούς στην ιστορία.



1990- Τρίτη και φαρμακερή για τα «πάντσερ»

Δ.Γερμανία- Αργεντινή 1-0

Η διοργάνωση αυτή θα μείνει στην ιστορία ως μια από τις χειρότερες από πλευράς θεάματος. Σημειώθηκε ο χαμηλότερος μέσος όρος γκολ ανά αγώνα (2,21 γκολ), το τουρνουά στιγματίστηκε από το σκληρό παιχνίδι των ομάδων (σε 52 ματς 164 κίτρινες κάρτες και 16 κόκκινες, ενώ είχαμε και τις πρώτες αποβολές σε τελικό).

Το «Ολίμπικο» της Ρώμης θυμίζει κάτι από… Μεξικό. Σε μια επανάληψη του τελικού του 1986 Αργεντινή και Δ. Γερμανία διασταυρώνουν τα ξίφη τους, με τα «πάντσερ» να ζητούν τη ρεβάνς. Η Αργεντινή στον ημιτελικό θα αποκλείσει την Ιταλία στο «Σάο Πάολο» της Νάπολι με το κοινό της πόλης να αντιμετωπίζει τον μεγαλύτερο διχασμό που έχει γνωρίσει αφού ο Μαραντόνα λατρεύτηκε σαν θεός στην θητεία του στην ομάδα της νοτίου Ιταλίας.

Η Γερμανία ήταν σίγουρα η κορυφαία ομάδα του τουρνουά, όμως στον τελικό θα χρειαστεί ένα τουλάχιστον αμφισβητούμενο πέναλτι στο οποίο ευστόχησε ο Μπρέμε για να καταβάλλουν την Αργεντινή, που έγινε η πρώτη ομάδα που δεν κατάφερε να σκοράρει σε τελικό Μουντιάλ.



1994-Το American dream της «σελεσάο»

Βραζιλία-Ιταλία 0-0 (3-2 πέναλτι)

Οι ΗΠΑ αποδείχθηκαν αφιλόξενες για την Εθνική Ελλάδας, που στην παρθενική της εμφάνιση σε Μουντιάλ γνωρίζει τρεις ήττες σε ισάριθμα ματς με 0-10 τέρματα, ενώ στις μορφές του τουρνουά είναι ο Σαλένκο που πετυχαίνει πέντε γκολ σε ένα ματς (ρεκόρ μέχρι και σήμερα) και ο Ροζέ Μιλά του Καμερούν που στα 42 του γίνεται ο γηραιότερος ποδοσφαιριστής που χρίζεται σκόρερ ας Παγκόσμιο Κύπελλο.
Όσοι περίμεναν να δουν μια επανάληψη του τελικού του 1970, απογοητεύτηκαν. Βραζιλία και Ιταλία μένουν στο 0-0. Είναι ο πρώτος τελικός στην ιστορία των Παγκοσμίων Κυπέλλων που δεν είχε γκολ σε 120 λεπτά παιχνιδιού και ο πρώτος που κρίθηκε στα πέναλτι. Η ποδοσφαιρική δικαιοσύνη, δηλαδή η επικράτηση των καλύτερων Βραζιλιάνων, ήρθε με δραματικό τρόπο, αφού χρειάστηκε ο «θεϊκός κοτσιδάκιας», ο Ρομπέρτο Μπάτζιο, που οδήγησε τους «ατζούρι» μέχρι εκεί να αστοχήσει από την «άσπρη βούλα».



1998- Το «φαινόμενο» των «τρικολόρ»

Γαλλία-Βραζιλία 3-0

Στον τελικό θα βρεθούν η διοργανώτρια Γαλλία με την κάτοχο του τροπαίου Βραζιλία. Το θρίλερ θα ξεκινήσει πριν τον αγώνα και έχει να κάνει με την ιστορία του επιθετικού της «σελεσάο», Ρονάλντο που προκάλεσε πολλά ερωτηματικά. Το «φαινόμενο» παθαίνει κρίση επιληψίας στο δωμάτιο του ξενοδοχείου και ο Μάριο Ζαγκάλο επιβεβαιώνει την απουσία του με την ενδεκάδα που δίνει στη FIFA. Κι όμως ο Ρονάλντο θα ξεκινήσει τον αγώνα (πολλοί κάνουν λόγο ότι το συμβόλαιο που είχε υπογράψει με τη NIKE τον υποχρέωνε να αγωνιστεί σε όλα τα 90λεπτα της διοργάνωσης). Με το ''φαινόμενο'' ωσεί παρών, η Γαλλία θα στεφθεί πρωταθλήτρια κόσμου και θα γίνει η έβδομη χώρα που κατακτά το τρόπαιο στην χώρα της. Το σφύριγμα της λήξης του Σαϊντ Μπελκολά, του πρώτου Αφρικανού που διηύθυνε έναν τελικό Μουντιάλ, θα δώσει το σύνθημα σε 1.000.000 Γάλλους να πανηγυρίσουν στο Παρίσι.




2002-Το πέμπτο αστέρι της «σελεσάο»

Βραζιλία-Γερμανία 2-0

Νότια Κορεά και Ιαπωνία παίρνουν από κοινού το χρίσμα και για πρώτη φορά το Παγκόσμιο Κύπελλο διοργανώνεται στην Ασία. Το Κύπελλο θα το κερδίσει για πέμπτη φορά στην ιστορία της η Βραζιλία του αναγεννημένου Ρονάλντο η οποία στον τελικό θα επιβληθεί της Γερμανίας με 2-0. Μια εκ των διοργανωτριών, η Ν.Κορέα μετά από αρκετό… σπρώξιμο θα κατακτήσει τη τέταρτη θέση. Το τέλος του τουρνουά βρίσκει τον αρχηγό της Βραζιλίας, Καφού να σηκώνει το βαρύτιμο τρόπαιο και να γίνεται ο μοναδικός ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε σε τρείς σερί τελικούς.



2006-Ευρωπαϊκή υπόθεση

Ιταλία-Γαλλία 1-1 (5-3πεν.)

Είναι η πρώτη διοργάνωση που στα ημιτελικά θα βρεθούν μόνο ευρωπαϊκές ομάδες (Γαλλία, Ιταλία, Πορτογαλία και η οικοδέσποινα Γερμανία) και η πρώτη, και μάλλον τελευταία, που ένας ποδοσφαιριστής θα αποβληθεί μετά από τρεις κίτρινες κάρτες (Ο Σίμουνιτς από τον Γκρέιαμ Πολ).
Το γεγονός που θα στιγματίσει τον ποδοσφαιρικό κόσμο είναι το σκάνδαλο «Καλτσιόπολι» που θα βγει στην επιφάνεια λίγο πριν την έναρξη του Μουντιάλ. Η αποκάλυψη ότι ο Λουτσιάνο Μότζι στήνει πρωταθλήματα και παιχνίδια φέρνει τον υποβιβασμό της Γιουβέντους και θύελλα αντιδράσεων στον ποδοσφαιρικό κόσμο. Οι παίκτες του Μαρτσέλο Λίπι (το όνομα του οποίου είχε εμπλακεί στο σκάνδαλο) φαίνεται πως… γιγαντώθηκαν με όλη αυτή την κατακραυγή. Με απαράμιλλο πάθος και μια πρωτόγνωρη σύμπνοια η Ιταλία επικρατεί της Γαλλίας στον τελικό και στέφεται παγκόσμια πρωταθλήτρια. Εκεί γίνεται και η φάση του Μουντιάλ. Ματεράτσι και Ζιντάν διαπληκτίζονται και ο «Ζιζού» απαντάει με μια κουτουλιά στο στήθος του ιταλού αμυντικού. Ο Γάλλος σουπερ σταρ θα αποβληθεί και βέβαια ήταν ο χειρότερος επίλογος στον τελευταίο του αγώνα με τους «τρικολόρ».