Η καριέρα του Μίκαελ Σουμάχερ σε εικόνες

Δείτε την καριέρα του Μίκαελ Σουμάχερ μέσα από 20 εικόνες



1. Ο Μίκαελ Σουμάχερ κάνει το ντεμπούτο του στη Φόρμουλα 1 με τη Jordan, στο γκραν πρι του Βελγίου το 1991. Στα δοκιμαστικά εντυπωσίασε, όμως στον αγώνα αναγκάστηκε να εγκαταλείψει στον πρώτο μόλις γύρο λόγω μηχανικού προβλήματος.



2. Το 1992 ο Σουμάχερ μετακινείται στη Benetton και τελικά τερματίζει τρίτος στο πρωτάθλημα. Στην πίστα του Σπα στο Βέλγιο κερδίζει το παρθενικό του γκραν πρι σε βρεγμένο οδόστρωμα και πανηγυρίζει μαζί με τον Φλάβιο Μπριατόρε. Τότε που ακόμα ήταν φίλοι…



3. Ο Σουμάχερ στη δεύτερη σεζόν του στη Benetton έδειξε το τι θα επακολουθούσε. Στο γκραν πρι της Πορτογαλίας άφησε πίσω του τον παγκόσμιο πρωταθλητή Αλέν Προστ, που οδηγούσε την κυρίαρχη τότε Williams, και πανηγύρισε ακόμη μια νίκη.



4. Το 1994 ο «Σούμι» πανηγύρισε τον πρώτο του τίτλο στη Φόρμουλα 1. Κέρδισε μάλιστα τα πρώτα τέσσερα γκραν πρι της χρονιάς, ωστόσο οι πανηγυρισμοί του στο τρίτο από αυτά, στο Σαν Μαρίνο, επισκιάστηκαν από τον τραγικό θάνατο του Θρύλου Άιρτον Σένα. Μια ημέρα νωρίτερα, στα επίσημα δοκιμαστικά, είχε σκοτωθεί ο Αυστριακός οδηγός, Ρόλαντ Ράτσενμπεργκερ.



5. Ο Σουμάχερ κυριάρχησε στη Φόρμουλα 1 εκείνη τη σεζόν, κερδίζοντας συνολικά οκτώ γκραν πρι και τερματίζοντας ένα βαθμό πάνω από τον Ντέιμον Χιλ. Εδώ (από αριστερά προς τα δεξιά) πανηγυρίζει τις νίκες στο Μονακό, την Ουγγαρία και την κατάκτηση του τίτλου.



6. Μια από τις πιο αμφιλεγόμενες στιγμές στην Ιστορία της Φόρμουλα 1. Τον Νοέμβριο του 1994, στο τελευταίο γκραν πρι της σεζόν στην Αδελαΐδα, μια σύγκρουση μεταξύ του Σουμάχερ και του Χιλ, που κατά τους περισσότερους προκλήθηκε επίτηδες από τον Γερμανό, αναγκάζει τους δυο τους να εγκαταλείψουν. Ο Σουμάχερ προηγούταν με 1 βαθμό…



7. Την επόμενη χρονιά σεζόν δεν μπορεί να αμφισβητήσει την ανωτερότητα του Σουμάχερ που τώρα οδηγούσε Benetton με κινητήρα Renault και όχι Ford. Νίκησε σε εννέα γκραν πρι, μεταξύ των οποίων και αυτό στην πατρίδα του, τον Ιούλιο του 1995.



8. Μετά το back-to-back με τη Benetton, το 1996 ο Σουμάχερ μετακινείται στη Ferrari, ελπίζοντας να γίνει ο πρώτος οδηγός που θα φέρει ένα πρωτάθλημα στη «Σκουντερία» μετά τον Τζόντι Σέκτερ, το 1979.



9. Παρόλο που αντιμετώπισε πολλά προβλήματα με το -ακόμα ατελές- μονοθέσιο της Ferrari στην πρώτη του χρονιά στην ομάδα, ο Σουμάχερ κατάφερε να τερματίσει τρίτος στο πρωτάθλημα, φτάνοντας σε τρεις νίκες, μεταξύ των οποίων στην Ισπανία (αριστερά) και την έδρα της ομάδας του, την Ιταλία (δεξιά).



10. Το 1997 έφτασε κοντά στον τίτλο, όμως τελικά οι βαθμοί του αφαιρέθηκαν μετά από σύγκρουση, που ο ίδιος προκάλεσε, με τον Ζακ Βιλνέβ, στο καθοριστικό Ευρωπαϊκό γκραν πρι. Εδώ, σε συνέντευξη Τύπου μετά την απόφαση της FIA, μαζί με τον γενικό αρχηγό της Ferrrari, Ζαν Τοντ.



11. Το 1998, παρόλο που κέρδισε έξι γκραν πρι, τερμάτισε ξανά δεύτερος στο πρωτάθλημα, αυτή το φορά πίσω από τον Φιλανδό, Μίκα Χάκινεν της ΜακΛάρεν.



12. Το 1999 ο Σουμάχερ θα αναγκαστεί να χάσει ένα μεγάλο μέρος της σεζόν, όταν θα σπάσει το πόδι του στο γκραν πρι του Σίλβερστοουν, μετά από ατύχημα με μάξιμουμ ταχύτητα στον πρώτο γύρο, εξ’ αιτίας προβλήματος στα φρένα της Ferrrari. Θα επιστρέψει στους δύο τελευταίους αγώνες της χρονιάς, όμως ο Χάκινεν είναι ξανά πρωταθλητής.



13. Το 2000, ο Μίκαελ Σουμάχερ χαρίζει στη Ferrari το πρώτο της πρωτάθλημα μετά από 21 ολόκληρα χρόνια. Ο Γερμανός τερματίζει πρώτος στους 10 από τους 17 αγώνες και κατακτά τον τρίτο του προσωπικό τίτλο.



14. Ο Σουμάχερ πανηγυρίζει την κατάκτηση του δεύτερου πρωταθλήματος με τη Ferrari, μια χρονιά μετά, κερδίζοντας εννέα γκραν πρι και τερματίζοντας με σχεδόν διπλάσια διαφορά πόντων (123 έναντι 65) από τον δεύτερο, Ντέιβιντ Κούλθαρντ.



15. Μίκαελ Σουμάχερ και Ρούμπενς Μπαρικέλο δεν δείχνουν και ιδιαίτερα περήφανοι στο βάθρο, μετά το αυστριακό γκραν πρι, τον Μάιο του 2002. Στην τελευταία στροφή, ο Βραζιλιάνος και ενώ βρισκόταν στην πρώτη θέση, μετά από εντολή της ομάδας, κόβει ταχύτητα και αφήνει τον Γερμανό να τερματίσει πρώτος. Το πλήθος αποδοκιμάζει έντονα…



16. Ένα από τα πλέον αμφίρροπα πρωταθλήματα ήταν αυτό του 2003, με πρωταγωνιστές τους Μίκαελ Σουμάχερ (κέντρο), Χουάν Πάμπλο Μοντόγια (αριστερά) και Κίμι Ραϊκόνεν (δεξιά). Παρ’ όλα αυτά, ο Γερμανός αστέρας θα καταφέρει να φτάσει στον τέταρτο συνεχόμενο τίτλο του, τον έκτο συνολικά, σπάζοντας έτσι το ρεκόρ του Χουάν Μανουέλ Φάντζιο (5).



17. Το 2004 είναι μια επική σεζόν για τον Σουμάχερ και ιστορική για ολόκληρη τη Φόρμουλα 1. Ο «Σούμι» σπάει το ρεκόρ των περισσότερων νικών σε μια σεζόν, τερματίζοντας πρώτος στα 13 από τα 18 γκραν πρι και συγκεντρώνει 148 βαθμούς, επίδοση που επίσης αποτελεί ρεκόρ. Το 7ο και τελευταίο πρωτάθλημά του ήρθε πολύ λογικά…



18. Η κυριαρχία της Ferrari τελείωσε το 2005 χάρη στη Renault και τον Φερνάντο Αλόνσο. Η μοναδική (!) νίκη της σεζόν για τον Σουμάχερ ήρθε στο αμερικανικό γκραν πρι-φαρσοκωμωδία στην πίστα της Ιντιανάπολις όπου συμμετείχαν μόνο τα έξι από τα συνολικά 20 μονοθέσια και συγκεκριμένα αυτά που φορούσαν ελαστικά Bridgestone. Οι ομάδες με Michelin αποφάσισαν να μην πάρουν μέρος, αφού η εταιρία εντόπισε σοβαρό πρόβλημα στην αντίδραση των ελαστικών της σε μια συγκεκριμένη πολύ γρήγορη στροφή της πίστας και δεν μπορούσε να εγγυηθεί την ασφάλεια των οδηγών.



19. Η συμπεριφορά του Σουμάχερ εντός της πίστας συνεχίζει να δημιουργεί ερωτηματικά και αντιπαραθέσεις έως και το 2006. Στα δοκιμαστικά του γκραν πρι του Μονακό, στην τελευταία στροφή, έχοντας νωρίτερα πετύχει τον καλύτερο χρόνο, και ενώ ο Αλόνσο ακολουθεί μετά από έναν ταχύτατο γύρο, ο Σουμάχερ σταματάει τη Ferrari του… διακριτικά και όσο χρειάζεται για να εμποδίσει τον Ισπανό να διεκδικήσει την pole position. Οι κριτές δεν… μασάνε και ξεκινάει τον αγώνα τελευταίος.



20. Ιστορικό για διάφορους λόγους και το γκραν πρι της Μόντσα. Ο Σουμάχερ φτάνει τις 90 νίκες στη Φόρμουλα 1 και ανακοινώνει το τέλος της ένδοξης καριέρας του στη συνέντευξη Τύπου που ακολουθεί.