And the winner is: Τα βραβεία για την κανονική περίοδο του ΝΒΑ

Η regular season στο ΝΒΑ ρίχνει αυλαία και η συζήτηση «φουντώνει» για τα ατομικά βραβεία της σεζόν. Ο ανταγωνισμός στις περισσότερες κατηγορίες ήταν μεγαλύτερος από ποτέ και οι επιλογές δεν είναι τόσο προφανείς όσο σε προηγούμενα χρόνια. Εμείς… βιαστήκαμε να δώσουμε τα δικά μας βραβεία, αγνοώντας τον περιορισμό των τουλάχιστον 65 συμμετοχών που απαιτεί η λίγκα και έθεσε εκτός διεκδίκησης παίκτες που άξιζαν να είναι στις κορυφαίες θέσεις.

MVP: Σέι Γκίλτζους Αλεξάντερ

Στην πιο αμφίρροπη μάχη των τελευταίων ετών για αυτό το βραβείο, εμείς θα το δώσουμε στον Σέι Γκίλτζους Αλεξάντερ. Όχι απλώς επειδή «έγραψε» καταπληκτικά νούμερα, αλλά και επειδή το έκανε με την καλύτερη ομάδα της λίγκας. Δεύτερος σκόρερ φέτος (31,1π.) με πολύ καλύτερα ποσοστά από τον πρώτο Λούκα Ντόντσιτς, εξαιρετικός σε δημιουργία με ελάχιστα λάθη και καμία κατάχρηση προσπαθειών, ο Καναδός γκαρντ είδε την ομάδα του να είναι στους +16,5 πόντους ανά 100 κατοχές στα λεπτά που αγωνίζεται. Ο εκνευριστικά μπασκετικά ιδιοφυής Νίκολα Γιόκιτς (Νάγκετς) είναι οριακά δεύτερος στη λίστα μας, ο καλύτερος two-way παίκτης του πρωταθλήματος Βίκτορ Γουεμπανιαμά (Σπερς) τρίτος, ο ηγέτης της έκπληξης της σεζόν Κέιντ Κάνιγχαμ (Πίστονς) τέταρτος και ο πάντα παραγωγικός Λούκα Ντόντσιτς (Λέικερς) πέμπτος.

Καλύτερος αμυντικός: Βίκτορ Γουεμπανιαμά

Εδώ δεν υπάρχει καν συζήτηση… Ο Βίκτορ Γουεμπανιαμά είναι με διαφορά ο πιο επιδραστικός αμυντικός του ΝΒΑ, αφού ο τρόμος που προκαλεί στους αντιπάλους δεν αποτυπώνεται πλήρως στη στατιστική. Ο ύψους 2,24μ. «εξωγήινος» λειτουργεί ως σκιάχτρο και οι Σπερς με εκείνον στο παρκέ δέχονται μόλις 104,8 πόντους ανά 100 κατοχές, τη στιγμή που η καλύτερη άμυνα του ΝΒΑ, αυτή της Οκλαχόμα, έχει παθητικό 106,1 πόντους. Δεύτερος αλλά σε απόσταση είναι ο επίσης ψηλόλιγνος Τσετ Χόλμγκρεν των πρωταθλητών Θάντερ και τρίτος ο «εξολοθρευτής» Οσάρ Τόμπσον των Πίστονς.

Καλύτερος ρούκι: Κον Κνούπελ

Υπόθεση… λευκών το βραβείο αυτό και εμείς θα το δώσουμε στον Κον Κνούπελ (ή… Κανούπελ όπως τον προφέρουν οι Αμερικανοί σχολιαστές). Κερδίζει στο νήμα τον Κούπερ Φλαγκ (Μάβερικς) που δείχνει να έχει πολύ μεγαλύτερο ταβάνι, κυρίως γιατί ο πρώτος ξεχώρισε σε μια ομάδα (Χόρνετς) που εντυπωσίασε στο δεύτερο μισό της σεζόν και δεν έκανε… ξεδιάντροπο tanking όπως το Ντάλας. Ο 20χρονος γκαρντ/φόργουορντ με παρουσιαστικό που δεν συνάδει με το «αρχέτυπο» του ΝΒΑερ είναι ένας πανέξυπνος παίκτης, που προσφέρει 18,6 πόντους, 5,3 ριμπάουντ και 3,4 ασίστ ανά αγώνα, ενώ έκανε από το 59ο παιχνίδι του ρεκόρ τριπόντων σε ρούκι σεζόν έχοντας φτάσει ήδη τα 270. Πίσω από τον δεύτερο Φλαγκ, βάζουμε τον Μπαχαμέχο «δυναμίτη τσέπης» Βι Τζέι Έτζομπ των Σίξερς.

Προπονητής της χρονιάς: Τζέι Μπι Μπίκερσταφ

Εδώ ο ανταγωνισμός ήταν πολύ ισχυρός, αλλά δεν μπορούμε να αδικήσουμε τον άνθρωπο που-έστω και στην ασθενή Ανατολή-έκανε τους Πίστονς ομάδα κορυφής. Ο Τζέι Μπι Μπίκερσταφ συνεχίζοντας το εξαιρετικό του έργο από το καλοκαίρι του 2024, χωρίς blockbuster ανταλλαγές, έχει δημιουργήσει ένα εξαιρετικό νεανικό σύνολο που έχει όλο το μέλλον μπροστά του. Δεύτερος, ο Τζο Μαζούλα των Σέλτικς, που σε μια σεζόν χωρίς τον Τζέισον Τέιτουμ (που επέστρεψε μόλις πρόσφατα) και με αρκετές ακόμη απώλειες έμπειρων παικτών κράτησε ψηλά την ομάδα του. Και τρίτος ο Μιτς Τζόνσον των Σπερς, που σήκωσε την βαριά κληρονομιά του δάσκαλου Πόποβιτς και παρουσίασε μια ομάδα που υπερβαίνει το μοναδικό «πακέτο» του Βίκτορ Γουεμπανιαμά και επίσης έχει λαμπρό ορίζοντα μπροστά της.

Έκτος παίκτης: Τιμ Χάρνταγουεϊ

Σε μια σεζόν που το Ντένβερ είχε αρκετά προβλήματα τραυματισμών, ο Τιμ Χάρνταγουεϊ ήταν μια σταθερά ερχόμενος από τον πάγκο και προσφέροντας instant scoring και συνέπεια στο μακρινό σουτ (με σχεδόν 41% στα τρίποντα). Ο Κέλντον Τζόνσον των Σπερς αναδείχθηκε σε έναν πολύ σημαντικό δεύτερο ρόλο κερδίζοντας τη δεύτερη θέση, ενώ ο… μεξικανονορβηγικής καταγωγής Χάιμε Xάκεθ σε μια ασταθή σεζόν για το Μαϊάμι ήταν μια σταθερή λύση ως χρυσή εφεδρεία.

Πιο βελτιωμένος παίκτης: Τζέιλεν Ντούρεν

Ο Τζέιλεν Ντούρεν ανήλθε σε νούμερο «2» των Πίστονς αποδεικνύοντας πως είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένας αθλητικός σέντερ. Ο 22χρονος στην τέταρτη σεζόν του στο ΝΒΑ εκτοξεύτηκε από τους 11,5 στους 19,5 πόντους ανά αγώνα και μάλιστα στο διάστημα απουσίας του Κέιντ Κάνιγχαμ είχε 23,5 πόντους κατά μέσο όρο παραμένοντας σταθερά καλός ριμπάουντερ με συνήθεια τα νταμπλ-νταμπλ. Δεύτερος, από κοντά, ο πρωτοξάδερφος του SGA, Νικέιλ Αλεξάντερ-Γουόκερ, που βγαίνοντας από τη σκιά του Άντονι Έντουαρντς στη Μινεσότα και μετακομίζοντας στην Ατλάντα διπλασίασε τον μέσο όρο πόντων του και τρίτος ο κάθε χρόνο και καλύτερος Ντένι Άβντιγια που έχει αναχθεί σε ηγέτη των Μπλέιζερς.

Clutch Player: Σέι Γκίλτζους-Αλεξάντερ

Το βραβείο που μετρά τρία χρόνια ζωής πρέπει να πάει στον SGA. Ο ηγέτης των πρωταθλητών Θάντερ είναι πρώτος σε πόντους στα τελευταία πέντε λεπτά των αγώνων σε «κλειστά» παιχνίδια σουτάροντας 51,5% σε τέτοιες καταστάσεις, με 55% σε σουτ για ισοφάριση ή προβάδισμα στην crunch time και έχοντας 3 ασίστ για 1 λάθος. Στη δεύτερη θέση θα «στριμώξουμε» δύο παίκτες του Ντένβερ, τον Νίκολα Γιόκιτς και τον Τζαμάλ Μάρεϊ και πίσω τους τον Άντονι Έντουαρντς των Τίμπεργουλβς.

Καλύτερη πεντάδα

Εδώ δεν χρειάζονται πολλές εξηγήσεις… Σέι Γκίλτζους Αλεξάντερ (Θάντερ), Λούκα Ντόντσιτς (Λέικερς), Κέιντ Κάνιγχαμ (Πίστονς), Βίκτορ Γουεμπανιαμά (Σπερς) και Νίκολα Γιόκιτς (Νάγκετς) συνθέτουν μια διαστημική πεντάδα που θα διέλυε ακόμη και τους… Monstars στο Space Jam, έστω και χωρίς τον Μάικλ Τζόρνταν.

Στη δεύτερη πεντάδα θα βάζαμε τον Ταϊρίς Μάξι (Σίξερς), τον Άντονι Έντουαρντς (Τίμπεργουλβς), τον Κογουάι Λέοναρντ (Κλίπερς), τον Κέβιν Ντουράντ (Ρόκετς) και τον Τζέιλεν Ντούρεν (Πίστονς).

Και για την τρίτη οι επιλογές θα ήταν οι ΛαΜέλο Μπολ (Χόρνετς), Ντόνοβαν Μίτσελ (Καβαλίερς), Τζαμάλ Μάρεϊ (Νάγκετς), Καρλ-Άντονι Τάουνς (Νικς) και Τσετ Χόλμγκρεν (Θάντερ).