Γεία σου ρε…Τσικνοπεμπτη με τα ωραία σου!!!

(Γράφει η Τασία Μπαλικούρα)

Να δεις που την ξέρω εγώ αυτή την Τσικνοπέμπτη, που την ξέρω…
Μωρέ πειράζει που μου είναι άγνωστη αλλά έχω όλη την καλή διάθεση να την γνωρίσω;
Αναζητώντας λοιπόν χρήσιμες πληροφορίες για τα «έργα της κυρίας» ανακάλυψα ότι απλά δεν υπάρχουν. Ναι, ναι όσο κι αν σας φαίνεται παράλογο, κανείς δεν γνωρίζει από που προήλθε το έθιμο και τι τέλος πάντων υποτίθεται ότι γιορτάζουμε σήμερα…Αλλά θα μου πείτε έχει σημασία;

Εξάλλου όλοι κατά την προσφιλή μας συνήθεια θα στριμωχτούμε στα νωχελικά ταβερνάκια κάθε περιοχής, θα τσακωθούμε φυσικά ως γνήσιοι Έλληνες με τους διπλανούς μας για το μοναδικό άδειο τραπέζι και το αν άργησε το κοψίδι να προσγειωθεί στο πιάτο μας και φυσικά αφού έχουμε φάει τον αγλέορα θα καταλήξουμε στο ότι το φαγητό ήταν χάλια! Αχ! Παραλίγο να το ξεχάσω!

Γκεστ της βραδιάς εννοείται θα είναι τα έρμα τα παιδάκια που θα προσπαθούν μάταια να πάρουν την μπουκιά από το στόμα της λαίμαργης -φαγανής μαμάς και θα καταλήξουν σε χορωδία κλάματος στον απόηχο της ατελείωτης ταλαιπωρίας…
Ω, θεέ μου κλείνω για δευτερόλεπτα τα μάτια και βλέπω τις εφιαλτικές εικόνες να περνούν μπροστά από τα μάτια μου με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Μήπως είμαι υπερβολική στις περιγραφές μου, Τσινκοπέμπτη μου; Όχι ε; Καλά συνεχίζω τότε…Γιατί οι άλλοι οι δήθεν κουλτουριάρηδες που θα επιλέξουν να τσικνίσουν σε sic εστιατόριο των Β.Π. με nigiri σούσι και ζυμαρικά ‘λουσμένα’ με κρόκο Κοζάνης (νέα μόδα) πιστεύετε ότι μέσα τους δεν θα αναπολούν στα Βλάχικα τα κοκορέτσια και τα αμελέτητα; Αααχ λατρεμένη μου Τσικνοπέμπτη γιατί μας βάζεις να υποστούμε όλα αυτά τα μαρτύρια(;)

Ε! Εσύ! Κύριος, που αποφάσισες σε μια νύχτα να μετατραπείς σε οικιακό ψήστη… τι σου φταίνε τα ρούχα στο μπαλκόνι, και το μπάνιο μου που ενώ το απολαμβάνω βυθισμένη στην μικροσκοπική μπανιέρα μου ή τουλάχιστον προσπαθώ, ξαφνικά συνειδητοποιώ ότι μετατράπηκε σε spa με μεθυστικά αρώματα πανσέτας και λουκάνικου στα κάρβουνα; Γιατί βρε αδερφέ τα καημένα τα σουβλατζίδικα θα πρέπει να βαρέσουν μύγες μέρα που είναι δηλαδή;

Αναρωτιέμαι τι θαύμα μπορεί να γίνει φέτος για να μη ζήσουμε αυτές τις ανεπανάληπτες ελληνικές σκηνές και ειλικρινά δεν βλέπω φως στο τούνελ.. Τώρα όμως που το ξανασκέφτομαι γιατί να μην φτιάξω εγώ την δική μου Τσικνοπέμπτη; Στην ονειρεμένη μου Λιλιπούπολη η Κα. Τσικνοπέμπτη αναβιώνει -για την παράδοση ντε- με ένα μοναδικό τρόπο:
Στο κέντρο της πλατείας λοιπόν μαζεύονται όλα τα γουρουνάκια μαζί με τους κολλητούς τους τα αρνάκια και περιμένουν υπομονετικά και τους υπόλοιπους. Από την άκρη έρχονται τα μοσχάρια με τα εδέσματα τους και τελευταία και καταϊδρωμένα τα κοτοπουλάκια (απουσιάζουν δικαιολογημένα γιατί έτυχε να έχουν ρεπό σήμερα τα κατσικάκια). Εννοείται ότι όλοι έχουν φέρει μαζί τους άφθονο εκλεκτό κρασί και ανυπομονούν να ανέβει στα decks ο Άρμιν Βαν Μπιούρεν …που ψηφίστηκε φέτος ο καλύτερος DJ του κόσμου. (Η μέρα είναι ξεχωριστή γι’ αυτό χαλάλι του που πήρε ένα κάρο λεφτά σε μέρες παγκόσμιας κρίσης για να έρθει ινκόγκνιτο και να παίξει στο πάρτι). Σε λίγη ώρα καταφθάνουν και οι μασκαρεμένοι καλεσμένοι και όλα είναι έτοιμα για να ξεκινήσει ο εορτασμός της Τσικνοπέμπτης με ένα τρελό ξεφάντωμα που σύντομα θα μετατραπεί σε after...

Τα γέλια ακούγονται απ' άκρη σ' άκρη και τα κομφετί και οι σερπαντίνες έχουν κάνει τη νύχτα μέρα ώσπου εντελώς αναπάντεχα πέφτει σκοτάδι παντού.. το απόλυτο ξενέρωμα ever.

-Ρε σεις μήπως έχει απεργία πάλι η ΔΕΗ;

-«Όχι» μου απαντά κατηγορηματικά μια βαριεστημένη φωνή.

-Τι να κάνω ρε παιδιά έπεσα απότομα από το κρεβάτι ενώ χόρευα mambo στο πάρτι και ξύπνησα… Sorry, ίσως την επόμενη Tσικνοπέμπτη σταθώ πιο τυχερή! Τουλάχιστον θα έχω να λέω ότι την γνώρισα και ήταν ωραία!!! Καλά τσικνίσματα σε όλους και του χρόνου!

-Και που’ σαι σερβιτόρε πιάσε μια σόδα γιατί μου’ πέσε βαρύ το κοκορέτσι χικ…

ΥΓ. Ψυχραιμία παιδιά όλοι θα πάρετε, μην σπρώχνεστε!