Ο Ζοάο Μάριο επιστρέφει για να υπηρετήσει ξανά τα «θέλω» του Νίκολιτς

Η ΑΕΚ στο photo finish, πριν από τη λήξη της διορίας για την ευρωπαϊκή λίστα της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης, του Champions League, ολοκληρώνει ακόμη μία φετινή μεταγραφή, με τον Ζοάο Μάριο να φοράει και πάλι τα «κιτρινόμαυρα».

Το παράθυρο για την επιστροφή του Πορτογάλου ήταν ορθάνοιχτο καθ’ όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού, με την ελπίδα ότι ο 33χρονος θα απελευθερωθεί από την Μπεσίκτας και θα επιστρέψει στην αγκαλιά του «Δικεφάλου» και του Μάρκο Νίκολιτς, που τόσο πολύ τον εκτιμά και τον θέλει στο ρόστερ του.

Η ΑΕΚ πλέον δείχνει να αλλάζει επίπεδο και να εξελίσσεται προς πάσα κατεύθυνση: αγωνιστικά, οργανωτικά, διοικητικά, ακόμη και… μεταγραφικά. Η αλήθεια, βέβαια, είναι πως η κίνηση για την απόκτηση του Ζοάο Μάριο θυμίζει περισσότερο την Ένωση του παρελθόντος, παρά τη σημερινή, πιο λειτουργική εκδοχή της. Αυτό, ωστόσο, ισχύει μονάχα εκ πρώτης όψεως.



Η ΑΕΚ εδώ και δεκαετίες, αλλά ειδικά από την εποχή που επέστρεψε από τα αλώνια στα σαλόνια του ελληνικού ποδοσφαίρου, είχε μάθει να λειτουργεί κυρίως με το συναίσθημα και την καρδιά, παρά με τη λογική και την ποδοσφαιρική πραγματικότητα.

Στα μεταγραφικά της ΑΕΚ αποτελούσε κανονικότητα η απόκτηση ποδοσφαιριστών τους οποίους η ομάδα είτε είχε αντιμετωπίσει, είτε αγωνίζονταν σε ομάδα του ανταγωνισμού, είτε, ακόμη χειρότερα, της ανήκαν άλλοτε στο παρελθόν.

Τρανό παράδειγμα αποτελεί η υπόθεση του Όγκνιεν Βράνιες, ο οποίος πέρα από την πρώτη του παρουσία, στις υπόλοιπες δύο δεν ακούμπησε. Υπάρχει η περίπτωση του Γεβγέν Σάκχοφ, με την ΑΕΚ να τον αποκτά με την πρώτη ευκαιρία μετά την αποχώρησή του από τον ΠΑΟΚ και τη μία σεζόν που πέρασε στη Λέτσε. Σαφώς, βέβαια, έχουμε και τον Σέρχιο Αραούχο, ο οποίος άφησε το στίγμα του στην «κιτρινόμαυρη» ιστορία σε κάθε μία από τις τέσσερις φορές που πέρασε από την ομάδα.

Έτσι μοιάζει κάπως και η μεταγραφή του Ζοάο Μάριο. Ένας ποδοσφαιριστής που πέτυχε το ολόχρυσο γκολ της Ένωσης στην αναμέτρηση με τον Παναθηναϊκό για το 2-1, δημιουργώντας έκρηξη στο ηφαίστειο της Allwyn Arena, που ξέσπασε σε πανηγυρισμούς σπάνιας ομορφιάς και τρέλας.

Για την παλιά ΑΕΚ, αυτό και μόνο το γκολ θα ήταν αρκετό ώστε να δέσει τον Ζοάο Μάριο στη Φιλαδέλφεια για τα επόμενα πολλά χρόνια. Πλέον, όμως, η ιστορία είναι εντελώς διαφορετική και η ΑΕΚ έχει αλλάξει ριζικά, αφήνοντας πίσω τα κακώς κείμενα του παρελθόντος.

Πλέον το έχουμε εμπεδώσει όλοι για τα καλά. Η λόξα του Μάρκο Νίκολιτς, η ποδοσφαιρική του τρέλα, είναι οι χαφ και οι μεσοεπιθετικοί με ποιότητα και καλή κυκλοφορία της μπάλας. Τα κλασικά εξτρέμ αποτελούν βαρίδιο στο ρόστερ του Σέρβου τεχνικού. Οι Κουτέσα και Ελίασον, μετά την πρώτη δοκιμαστική σεζόν, αποχαιρετούν τον σύλλογο, με τον Κοϊτά να είναι ο μόνος που παραμένει και έχει ρόλο πλάγιου. Ωστόσο, μην γελιόμαστε: ο Αφρικανός διαφέρει πολύ από τα κλασικά εξτρέμ που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε.

Μετά και τις αποχωρήσεις, η ΑΕΚ έχει κενά στα φτερά της και ο Νίκολιτς έχει ανάγκη από παίκτες που θα μπορέσουν να συμπληρώσουν το «κιτρινόμαυρο» παζλ. Έτσι, για τον αντί-Ζοάο Μάριο, αποκτήθηκε ο… ίδιος ο Ζοάο Μάριο. Ένας ποδοσφαιριστής που γνωρίζει πολύ καλά την ελληνική πραγματικότητα και, κυριότερο, τα «θέλω» του Μάρκο Νίκολιτς, τα οποία και επιβάλλεται να υπηρετήσει.



Ένας παίκτης τρομερά έμπειρος, με σπουδαία καριέρα στην πλάτη του και, για τα μάτια του ΑΕΚτζή, θρύλος του συλλλόγου (καθ’ υπερβολή), μετά από το γκολ αυτό που χάρισε όλα αυτά τα συναισθήματα στους φιλάθλους. Άλλωστε, το ποδόσφαιρο είναι ακριβώς αυτό: στιγμές. Και αυτές οι στιγμές μένουν ανεξίτηλα χαραγμένες στο μυαλό των οπαδών, όσα χρόνια και αν περάσουν, όσοι τίτλοι και αν αποκτηθούν.

Ο Ζοάο Μάριο, παρέα με τους Ζίνι και Λούκα Γιόβιτς, πρόσφερε απλόχερα σε ολόκληρη την «κιτρινόμαυρη» οικογένεια ένα γκολ και μερικά δευτερόλεπτα ασύλληπτης τρέλας και παράνοιας.



Προφανώς, όμως, επειδή πλέον οι συναισθηματισμοί στην Ένωση έχουν περάσει σε δεύτερη μοίρα, ο Ζοάο Μάριο δεν έρχεται για να αποθεωθεί για όσα προσέφερε, αλλά για να παρέχει και πάλι τις υπηρεσίες του, ως μία έξτρα λύση πολυτέλειας.

Με τις αναμετρήσεις του Champions League να εξουθενώνουν και να ξεζουμίζουν τους βασικούς έντεκα, είναι απαραίτητο για το ελληνικό πρωτάθλημα ο Νίκολιτς να έχει ποδοσφαιριστές στους οποίους μπορεί να στηριχτεί, χωρίς να έχει το άγχος ότι το πλάνο του θα έχει ρωγμές. Και δεν θα πρέπει να εκπλαγούμε εάν τον δούμε και στα ευρωπαϊκά παιχνίδια, πιθανότατα ως αλλαγή, με σκοπό ο Σέρβος τεχνικός να παγώσει τον ρυθμό και να κρατήσει μπάλα σε ένα ματς που έχει φέρει στα μέτρα του.

Ο Ζοάο Μάριο επιστρέφει και μοιράζει χαμόγελα τόσο στον Μάρκο Νίκολιτς, όσο και σε όσους λατρεύουν να ξαναζούν, έστω και ως μία απλή ανάμνηση, τις στιγμές που μένουν στην ιστορία.