Trust the process: Πήλιος, όπως... Ρότα

Τζον Φαν Σχιπ. Ναι, καλά θυμάστε. Ο προπονητής της Εθνικής ομάδας από τον Ιούλιο του 2019 έως τον Δεκέμβρη του 2021. Κάποια σημαντική επιτυχία δεν σημείωσε, ωστόσο ήταν εκείνος που έφερε στο προσκήνιο πολλά παιδιά του εξωτερικού. Παυλίδης, Χατζηδιάκος και Ρότα μεταξύ άλλων, κλήθηκαν και κατέγραψαν τις πρώτες συμμετοχές με το εθνόσημο. Παίκτης της Φορτούνα Σιτάρντ τότε ο νυν δεξιός μπακ της ΑΕΚ άρπαξε την ευκαιρία και δεν την άφησε ποτέ.

«Άγουρος» ακόμη ποδοσφαιρικά και με πολλές αδυναμίες, ο Ρότα ήρθε στην Ένωση τον Σεπτέμβρη του 2021. Στον πρώτο χρόνο, έδειξε θετικά στοιχεία και άφησε πίσω κάποιον… Μισελέν. Τα όποια αρνητικά, βελτίωσε αισθητά με την άφιξη και την πρωταθληματική σεζόν του Ματίας Αλμέιδα. Μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα εμφανίστηκε ένας άλλος παίκτης. Εξαιρετικός τακτικά, σταθερότατος αμυντικά και με προσφορά στο άκρως επιθετικό παιχνίδι της ομάδας. Πέρα από τις οδηγίες του προπονητή, ο Ρότα έβγαλε νοοτροπία ποδοσφαιριστή top - class επιπέδου και πλέον αποτελεί αναντικατάστατο κομμάτι της ΑΕΚ.



Στο μεσοδιάστημα, ένας άλλος μπακ ήρθε ως τρίτη επιλογή στην απέναντι πλευρά. Ο Σταυρός Πήλιος εξαργύρωσε την πολύ καλή παρουσία του στον ΠΑΣ Γιάννινα τη σεζόν 2022/23 με μεταγραφή… καριέρας στη Νέα Φιλαδέλφεια. Μπροστά του ο Εχσάν Χατζισαφί, αλλά και ο κατ’ ανάγκη μπακ Γκατσίνοβιτς. Ούτε η κριτική, ούτε τα σενάρια δανεισμού, αλλά ούτε η απόκτηση του Πένραϊς πτόησαν τον 25χρονο. Αντιλήφθηκε αμέσως την προτίμηση του Μάρκο Νίκολιτς στο πρόσωπό του, πήρε ψυχολογία και βελτιώθηκε ατομικά μέσα από συνεχόμενους αγώνες. Στο τέλος ήταν εκείνος που κράτησε τη θέση του βασικού ως την κατάκτηση του 14ου πρωταθλήματος. Κάπως έτσι κέρδισε και τη μόνιμη κλήση στην εθνική Αλβανίας.

Το πάθος και η ταπεινότητα του Πήλιου έγιναν δουλειά και κατ’ επέκταση αγωνιστική πρόοδος. Όπως το καλό του φιλαράκι στην απέναντι πλευρά, έτσι και εκείνος «σκληραγωγήθηκε», έκλεισε τα αυτιά και ανταπέδωσε αρχικά την εμπιστοσύνη του προπονητή του και του Χαβιέ Ριμπάλτα. Εκείνοι τον προστάτευσαν με την επιμονή και την απόφαση τους να μην προχωρήσουν στην απόκτηση ενός πιο έμπειρου αμυντικού. Ακόμη και όταν ο Κόστιτς επέλεξε την Αϊντχόφεν. Ο Πήλιος έχει μεταμορφωθεί αμυντικά. Ταχύτατος, πάντα πρώτος στις διεκδικήσεις, με τις περισσότερες κερδισμένες μονομαχίες και ανακτήσεις της μπάλας περιορίζει στο ελάχιστο από τη μεριά του τις απειλές στην «κιτρινόμαυρη» εστία. Εσχάτως κόντρα στον Βόλο, μέτρησε τρία κλεψίματα, πέντε κερδισμένες μονομαχίες σε έδαφος και αέρα και τέσσερις ανακτήσεις.



Αντίστοιχα, έχει ανεβάσει σε αρκετά υψηλό ποσοστό τις επιτυχημένες πάσες του. Πάνω από 80% ευστοχίας. Υστερεί (τουλάχιστον ακόμη) στις σέντρες. Όχι ότι δεν τις έχει δουλέψει και αυτές. Μην ξεχνάμε τη σέντρα στον Κοϊτά στο «Βαγιέκας», τη φετινή ασίστ στον Γιόβιτς κόντρα στον Ηρακλή ή εκείνην στον Βάργκα απέναντι στον Άρη σε ένα γκολ που δεν μέτρησε. Και είναι κάποιες από αυτές. Άλλες προφανώς δεν κατέληξαν στα δίχτυα. Φυσικά, υπάρχει περιθώριο βελτίωσης στην τελική πάσα. Εφόσον το καταφέρει, θα πάει ο ίδιος στο επόμενο επίπεδο και θα βοηθήσει ακόμη περισσότερο την ομάδα. Δεν είναι μακριά. Κυρίως «καθαρό» μυαλό και ψυχραιμία την ώρα της απόφασης χρειάζεται και επιμονή στη διαδικασία.



Σωματικά φαίνεται ότι είναι σε άλλο… level πλέον. Δεν θα μπορούσε διαφορετικά από τη στιγμή που είναι ο βασικός μπακ της ΑΕΚ στο Champions League και την προσπάθεια για back to back πρωτάθλημα στη Super League. Σπουδαίες προκλήσεις, οι απαιτήσεις μεγαλώνουν, το ίδιο και ο ανταγωνισμός. Το όνειρο εκείνου και πολλών συμπαικτών του έγινε πραγματικότητα, όμως η σωστή νοοτροπία απαιτεί πρόοδο και όχι εφησυχασμό. Φάνηκε άλλωστε ο ενθουσιασμός κόντρα στην Λίντσερ. Ο Πήλιος θα βρεθεί απέναντι σε Σεμένιο ή Εντιαγέ, Γκιουλέρ ή Ντιομαντέ και Ντιμπάλα στα πολύ σπουδαία ευρωπαϊκά παιχνίδια των επόμενων μηνών. Για αυτά τα βράδια μόχθησε και αξίζει να ζήσει την εμπειρία.