Ησυχία, το κράτος κοιμάται… ( Sportday / Αντώνης Καρπετόπουλος)

Οταν πρόπερσι ο Μάκης Ψωμιάδης πήγε στο σπίτι του Ντέμη Νικολαΐδη για να δει αν κοιμάται νωρίς, όπως προέβλεπε ο κανονισμός της ΑΕΚ, κινητοποιήθηκε η μισή κυβέρνηση, ψηφίστηκαν ειδικοί νόμοι, έγιναν εκπομπές, ξεσηκώθηκε η χώρα και παραλίγο να γίνει πραξικόπημα για να αντιμετωπιστεί ο εχθρός της δημοκρατίας Μάκαρος. Οταν δέρνονται δημοσιογράφοι μέρα μεσημέρι έξω από το σπίτι τους ή έξω από το ραδιοσταθμό στον οποίο εργάζονται, δεν κουνιέται φύλλο. Μερικοί άνθρωποι είναι λιγότερο ίσοι από τους άλλους, ιδιαίτερα αν είναι και ενοχλητικοί…

Ας υποθέσουμε ότι ξαφνικά κάποιοι αρχίζουν να δέρνουν ανενόχλητα αρθρογράφους πολιτικών εφημερίδων έξω από τα σπίτια τους. Οτι εμφανίζονται ξαφνικά από το πουθενά τέσσερις φουσκωτοί και δέρνουν τον Νίκο Ευαγγελάτο ή τον Νίκο Χατζηνικολάου. Η ότι μια ομάδα αληταράδων με δερμάτινα μπουφάν και μηχανάκια κάνει επίθεση στα «Νέα» και τα σπάει όλα. Ξέρετε τι θα είχε γίνει; Θα μετρούσαμε έκτακτα δελτία ειδήσεων, θα είχε ξεσηκωθεί η ΕΣΗΕΑ, θα γίνονταν επιθέσεις στον ίδιο τον πρωθυπουργό και ή μέσα σε μία εβδομάδα θα τους μάζευαν όλους κινητοποιώντας ακόμα και την Αντιτρομοκρατική ή θα άλλαζαν άπαντες: από τον αρχηγό της Αστυνομίας μέχρι τον ίδιο τον υπουργό Δημόσιας Τάξης.

Απόφαση

Οι αθλητικογράφοι αντιμετωπίζονται σαν δημοσιογράφοι β' διαλογής. Εκπροσωπούνται κυρίως από τον ΠΣΑΤ, που δεν είναι συνδικαλιστικό όργανο και ανάθεμα αν μπορεί να επιβάλει μία έστω απόφασή του. Η ΕΣΗΕΑ τούς κάνει μέλη της κατ’ ανάγκη και άρχισε να τους θεωρεί δημοσιογράφους μόλις τη δεκαετία του '70. Οι αθλητικογράφοι εργάζονται για χρόνια ανασφάλιστοι, σπανιότατα σταματάνε να δουλεύουν, αφού το κάνουν κυρίως από μεράκι, έχουν ωράρια παράξενα και αν τύχει και στην πορεία αλλάξουν ρεπορτάζ, δεν θέλουν να θυμούνται ότι πέρασαν από το αθλητικό και το κρύβουν επιμελώς, λες κι έχουν περάσει λέπρα! Τα τελευταία χρόνια οι πιο καλοί από αυτούς έχουν συνηθίσει την ιδέα ότι μια μέρα θα φάνε και ξύλο.

Σεναριάκι

Οταν χτύπησαν τον Φίλιππο Συρίγο αυτό που με πείραξε κυρίως ήταν η προσπάθεια κάποιων να διαδώσουν ότι το περιστατικό δεν είχε σχέση με το ποδόσφαιρο. Λίγες ώρες μετά την επίθεση κυκλοφόρησε αμέσως το πρώτο σεναριάκι από λογιών λογιών παπαγαλάκια, που δήλωναν με σιγουριά ότι ο δημοσιογράφος είχε άλλου είδους ανοιχτά μέτωπα. Κάπως έτσι αντιμετώπισαν δυστυχώς την περίπτωση και το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης και η εισαγγελία και η Αστυνομία: πέντε ώρες κατάθεση για να φανεί ότι κάτι κάνουμε, πολλές (ανεπίσημες) διαβεβαιώσεις ότι υπάρχει λίστα υπόπτων και σε χρόνο ρεκόρ θα γίνουν προσαγωγές και μετά τίποτα: υιοθετήθηκε η πρακτική του «πέρα βρέχει», όπως περίπου συμβαίνει πάντα.

Ψέματα

Η ΕΣΗΕΑ έβγαλε ανακοίνωση συμπαράστασης στον Κώστα Νικολακόπουλο δύο μέρες μετά την επίθεση που δέχτηκε. Ελπίζω να τη διαβάσουν στο Δημόσιας Τάξης ψιθυριστά, μην τυχόν ξυπνήσει ξαφνικά κανένας υπουργός. Οι υπουργοί, οι διευθυντές της Αστυνομίας, οι εισαγγελείς θα κάνουν πάλι τις ίδιες καθησυχαστικές δηλώσεις αν τυχόν τους ρωτήσεις: τα ευχολόγια είναι ο ευκολότερος τρόπος για να λες ψέματα.

Ενδιαφέροντα

Οι διωκτικές Αρχές στην Ελλάδα δεν νοιάζονται ποτέ για την αλήθεια, η οποία είναι συνήθως αυτό που ενδιαφέρει τους δημοσιογράφους. Κατά έναν περίεργο τρόπο, κράτος και δημοσιογράφοι είναι αντίπαλοι χωρίς κανένας να έχει κηρύξει τον πόλεμο στον άλλο: απλά έχουν διαφορετικού είδους ενδιαφέροντα!

Εκφοβισμός

Η ελληνική αθλητικογραφία είναι στο κέντρο συνεχόμενων τρομοκρατικών επιθέσεων, που σκοπό έχουν μόνο ένα πράγμα: τη φίμωση, το τέλος της ελευθερίας της έκφρασης, τη χειραγώγηση της άποψης. Για την ελληνική πολιτεία η συστηματική αυτή προσπάθεια εκφοβισμού δεν είναι σοβαρό πρόβλημα.
Οπως δεν είναι πρόβλημα το ότι από την αρχή της χρονιάς οπαδοί του ΠΑΟ και της ΑΕΚ δίνουν ραντεβού για ξύλο συνεχώς στην Αθήνα καταστρέφοντας περιουσίες, οπαδοί του Ολυμπιακού μέσω τηλεοπτικών εκπομπών προγράφουν δημοσιογράφους και οπαδοί του ΠΑΟΚ στη Θεσσαλονίκη συλλαμβάνονται με πέντε κιλά ναρκωτικά στο πορτ μπαγκάζ του αυτοκινήτου τους. Το να περιμένεις από μια κυβέρνηση να ασχοληθεί με τέτοια προβλήματα από τη στιγμή που εδώ και δεκατέσσερις μήνες δεν μπορεί να πάρει απόφαση για πράγματα –πιθανότατα– πιο σημαντικά είναι τουλάχιστον ουτοπικό. Τι μένει; Η πιθανότητα να βρεθεί κάποιος στην Αστυνομία ή στην εισαγγελία να αναζητήσει την αλήθεια. Οχι μόνο για τον Νικολακόπουλο ή τον Συρίγο, αλλά και για τα γεγονότα της Νέας Σμύρνης φέτος, την επίθεση στο SuperΣπορ Fm πριν από το ματς του ΠΑΟ με τη Φενέρμπαχτσε, την επίθεση στο «Φως» πριν από δύο χρόνια, τους ξυλοδαρμούς του Σωτήρη Πουλόπουλου, του Νίκου Καραγιαννίδη και άλλων πολλών. Την αλήθεια θέλουμε, ούτε ανακοινώσεις ούτε συμπόνια ούτε έλεος.

Μηχανισμός

Ακούω διάφορους φίλους, που υποστηρίζουν ότι ειδικά τα τελευταία χρόνια η αθλητικογραφία έχει μπλέξει πολύ με την προπαγάνδα και ότι οι αθλητικογράφοι θεωρούνται περισσότερο μέρος ενός μηχανισμού παρά ανεξάρτητες φωνές, κάτι που σημαίνει ότι στους κατά καιρούς πολέμους που ξεσπούν μεταξύ διάφορων φατριών αντιμετωπίζονται ως παράπλευρες απώλειες. Είμαι έτοιμος να δεχτώ ότι ως κατηγορία είμαστε ακόμα χειρότεροι και δεν έχω κανένα λόγο να μην υποστηρίξω και το ξεκίνημα μιας εκστρατείας για την κατάργηση του επαγγέλματός μας - αν ο κόσμος γίνει καλύτερος χωρίς εμάς διαλύστε μας, κάτι θα βρούμε να κάνουμε. Αλλά τα δικά μας προβλήματα (προβλήματα δεοντολογίας, ύφους, άποψης) δεν νομιμοποιούν κανένα κράτος του κόσμου να μη συλλαμβάνει κοινούς εγκληματίες.

Παλικάρι

Στον Κώστα εύχομαι περαστικά. Είναι παλικάρι γιατί ποτέ δεν κολάκεψε καμία εξουσία και ποτέ δεν κρύφτηκε στα δύσκολα. Αυτοί που τον χτύπησαν άνανδρα πρέπει να ντρέπονται. Μαζί και οι ηθικοί αυτουργοί του αίσχους και η πολιτεία, που σφυρίζει κλέφτικα…

Πρώτο Θέμα

Το πέναλτι που ο Κάκος έδωσε στον ΟΦΗ (και που θα του στοιχίσει πολύ), η μη αποβολή του Γκονζάλες από τον Μπριάκο και η υπόδειξη του Σοάρες σε ανύπαρκτη θέση οφσάιντ δημιούργησαν ουκ ολίγη σύγχυση σε μια αγωνιστική στην οποία οι περισσότεροι διαιτητές –όπως περίμενα– τα πήγαν πολύ καλά. Επειδή και τα τρία αυτά καθοριστικά λαθάκια από σατανική (;) σύμπτωση βολεύουν τον Παναθηναϊκό, θυμήθηκα κάτι που έγραψε το «Πρώτο Θέμα» του Μεγάλου Σαββάτου, για να μη νομίζετε ότι με το νταλαβέρι της ΕΠΟ ασχολούμαι μόνο εγώ:
«Πριν από μερικούς μήνες, με παρέμβαση του Παναθηναϊκού στο Δ.Σ. της ΕΠΑΕ, εξασφαλίστηκε η μη υποβολή της πρότασης μομφής κατά της διοίκησης της ΕΠΟ και ειδικά του κ. Γκαγκάτση. Και λέγεται πως αυτήν την κίνηση πολύ την εκτίμησε ο πρόεδρος της ΕΠΟ, ο οποίος φρόντισε να… ανταποδώσει. Ετσι, σύμφωνα πάντα με τα ίδια –ίσως και ευφάνταστα– σενάρια, ο κ. Αβραάμ Κεμπαρίδης "καθάρισε" για τον Γιάννη Γκούμα. Αλλά για να μη μείνει παραπονούμενος και ο Ολυμπιακός, ο υιός Γερμανάκος (4ος διαιτητής στο ματς του Θρύλου με την Καλαμαριά) "καθάρισε" για τον Καστίγιο – αφού και οι δύο αυτοί ρέφερι φέρονται από τους συναδέλφους τους να ανήκουν στον κύκλο των εκλεκτών του προέδρου της ΕΠΟ».
Η πληρότητα του ρεπορτάζ συνοδεύεται από μία ακόμα ενδιαφέρουσα πληροφορία:
«Η ΕΠΑΕ θα επιχειρήσει να παίξει δυνατά το χαρτί της υπαγωγής της διαιτησίας σε αυτήν (σ.σ. με το πρόσχημα ότι θα γίνει επαγγελματική), με τις ευλογίες του υφυπουργού Αθλητισμού Γιώργου Ορφανού. Σε αυτήν την πρόθεση της διοργανώτριας Αρχής των πρωταθλημάτων αναμένεται η λυσσαλέα αντίδραση της ΕΠΟ, ενώ ο "πόλεμος" που εξυφαίνεται έχει να κάνει και με τον Βίκτωρα Μητρόπουλο και τον Βασίλη Γκαγκάτση. Ο Νόμος 3262 θέτει τρεις προϋποθέσεις προκειμένου να γίνει η μετάλλαξη της διαιτησίας σε επαγγελματική:
• Τη σχετική πρόταση της Λίγκας (ΕΠΑΕ).
• Τη σύμφωνη γνώμη της ΕΠΟ.
• Την απόφαση εκ μέρους του υφυπουργού Αθλητισμού».
Για να το αποκωδικοποιήσω, σύμφωνα με το ρεπορτάζ ο Βίκτορας θέλει να πάρει τη διαιτησία από τον Γκαγκάτση με το πρόσχημα ότι θα την κάνει επαγγελματική και ο Γκαγκάτσης για να την κρατήσει έχει ρίξει γέφυρες παντού ζητώντας στήριξη. Αν αυτό που γράφει η εφημερίδα ισχύει, να είστε βέβαιοι ότι θα περάσουμε ένα υπέροχο καλοκαίρι…