Επιτέλους. Ο Παναθηναϊκός βρήκε προπονητή και πρέπει -ό,τι και να γίνει στη συνέχεια- να τον αφήσει να δουλέψει για τα επόμενα τέσσερα, πέντε χρόνια και να φτιάξει την ομάδα, όπως τη θέλει αυτός.
Ασφαλώς και το κέρδος προχθές του Παναθηναϊκού ήταν ο νεαρός Λεοντίου, ο Αντριτς που έδωσε απαντήσεις, ο Παπαδόπουλος που κράτησε ζωντανό το όνειρο με το γκολ που πέτυχε και ο Γκαλίνοβιτς με τις σωτήριες αποκρούσεις του. Ο Κώτσιος με την κεφαλιά του έστειλε την ομάδα στα σαλόνια του Τσάμπιονς Λιγκ, αλλά κατά την προσωπική μου άποψη το μεγαλύτερο μερίδιο της προχθεσινής πρόκρισης το έχει ο Αλμπέρτο Μαλεζάνι.
Πρέπει να έχεις αυτό που λέμε στην ποδοσφαιρική διάλεκτο... αυγά για να ρίξεις στο παιχνίδι τον νεαρό Λεοντίου και τον Αντριτς, τη στιγμή που η ομάδα ρολάρει, είναι στο 2-0. Και κυρίως τη στιγμή που «διαχειρίζεσαι» οκτώ εκατομμύρια ευρώ. Θεωρώ ότι ο Αλμπέρτο Μαλεζάνι είναι μία μεγάλη φυσιογνωμία, μία μεγάλη προσωπικότητα και είναι τυχερός ο Παναθηναϊκός που ανέλαβε τις τύχες της ομάδας από τον περασμένο Φεβρουάριο. Το μυαλό του είναι κοφτερό. Τα παιχνίδια και τα μελετάει και τα παλεύει. Ασφαλώς και έχει κάνει λάθη και θα κάνει και άλλα. Οποιος δεν τολμά, δεν κάνει λάθη. Οποιος τολμά, όμως, κάνει και τις μεγάλες ανατροπές και μπορεί να φτιάξει ομάδες για υψηλές πτήσεις.
Ο κόσμος δεν γνωρίζει τι γίνεται στα αποδυτήρια, παρά μόνο κρίνει τον προπονητή από το αποτέλεσμα και το κοουτσάρισμα σε κάθε παιχνίδι. Σπουδαίο ρόλο, όμως, για να βγει το αποτέλεσμα στο γήπεδο παίζει και το κλίμα στα αποδυτήρια.
«Για αυτόν και αμυντικό χαφ»
Μία φράση θα σας πω που είπε ένα από τα μεγάλα αστέρια του Παναθηναϊκού πριν από λίγες ημέρες σε φίλο του. Μετά το πρώτο ματς με τη Βίσλα και το λέμε αυτό γιατί έχει σημασία. Η ομάδα ερχόταν από ήττα και -όπως και να το κάνουμε- όλο αυτό τον καιρό υπήρχε αμφισβήτηση. Κάποιοι βαθιά... νυχτωμένοι σε σχέση με την πραγματικότητα διέδιδαν ότι ο Μαλεζάνι παίζει και το κεφάλι του στη ρεβάνς με τη Βίσλα. Σε μια κουβέντα, λοιπόν, στην οποία συμμετείχε ο Εκι με φίλο του τού είπε: «Φίλε, για αυτόν τον προπονητή παίζω και αμυντικό χαφ. Δεν έχω κανένα πρόβλημα. Μας έχει κερδίσει όλους». Τι σημαίνει για μένα αυτό. Οτι ο Μαλεζάνι έχει κερδίσει το πιο δύσκολο κομμάτι του ποδοσφαιρικού τμήματος. Τα αποδυτήρια. Επειτα από χρόνια οι παίκτες παίζουν και για τον προπονητή.
«Ευχαριστώ, μίστερ, για την εμπιστοσύνη»
Θέλετε και άλλο παράδειγμα; Αμέσως. Γνωστά τα επικριτικά σχόλια για τον Γκαλίνοβιτς μετά το πρώτο παιχνίδι. Κάποιοι άρχισαν να αμφισβητούν τα προσόντα του. Ο Μαλεζάνι τι έκανε; Τον πλησίασε ιδιαιτέρως και του είπε τα παράπονά για τα λάθη του. Η αλήθεια είναι ότι τον ταρακούνησε, του μίλησε λίγο σκληρά και ο «Γκάλι» επηρεάστηκε για λίγες ημέρες. Δεν το έκανε μπροστά σε όλους τους παίκτες, αλλά σε τετ α τετ και αυτό είναι πολύ σημαντικό. Το κάνει με όλους τους παίκτες. Οταν θέλει να μιλήσει με σκληρή γλώσσα σε παίκτη του, δεν το κάνει μπροστά στους άλλους, αλλά ιδιαιτέρως. Σέβεται την προσωπικότητα του κάθε παίκτη. Ο Ιταλός τεχνικός όλες τις προηγούμενες ημέρες, σε συνεργασία με τον Τάκη Οικονομόπουλο, προσπάθησε να τονώσει ψυχολογικά τον Γκαλίνοβιτς. Η μεγαλύτερη ντόπα για τον Κροάτη γκολκίπερ ήταν ότι ποτέ δεν τέθηκε σε αμφισβήτηση η θέση του από τον Μαλεζάνι. Σε αυτή τη δύσκολη στιγμή, τον στήριξε και τον χρησιμοποίησε και στη ρεβάνς. Ο Γκαλίνοβιτς τον δικαίωσε με τις αποκρούσεις του. Μετά το ματς, ο Μαλεζάνι έτρεξε στην αγκαλιά του «Γκάλι» και οι δυο τους πανηγύριζαν σαν μικρά παιδιά. Ο Κροάτης γίγαντας έσφιξε τον προπονητή του και του είπε βουρκωμένος: «Ευχαριστώ, μίστερ, για την εμπιστοσύνη που μου δείξατε». Από εδώ και πέρα, ο Γκαλίνοβιτς θα παίζει και για τον προπονητή του.
Η αντίδραση του πάγκου
Την παραμονή του αγώνα, ο Αλμπέρτο Μαλεζάνι μίλησε για πενταετές πλάνο και για αλλαγή νοοτροπίας της ομάδας, τη στιγμή που οι περισσότεροι προπονητές στη θέση του θα ήθελαν να χαϊδέψουν τα αυτιά του κόσμου και θα έλεγαν: «Πάμε για Τσάμπιονς Λιγκ και για νταμπλ». Αυτός μίλησε για άλλη ομάδα, η οποία ναι μεν μελλοντικά θα αφήσει εποχή, αλλά αρχικά μπορεί να έχει κάποια ανάποδα αποτελέσματα. Αυτό επίσης θέλει κότσια για να το πεις. Και ο Ιταλός δεν το έκανε για να κοιμίσει τον αντίπαλο, όπως πιστεύουν ορισμένοι.
Το έκανε για να μάθει ο κόσμος του Παναθηναϊκού την αλήθεια. Και τον κόσμο, επίσης, τον κέρδισε. Οσοι βρέθηκαν προχθές το βράδυ στο ΟΑΚΑ και πρόσεξαν κάποιες στιγμές τις αντιδράσεις του πάγκου, θα κατάλαβαν για αυτή την αλλαγή νοοτροπίας που προσπαθεί να περάσει ο Μαλεζάνι. Και τα πρώτα δείγματα φαίνονται. Ο Μπίσκαν που σήκωσε ευρωπαϊκή κούπα το καλοκαίρι με τη Λίβερπουλ και έγινε δικαίως για δεύτερη φορά αλλαγή από τον προπονητή του ούτε μούτρωσε ούτε στράβωσε. Κάθισε στον πάγκο και στο τελευταίο σφύριγμα πετάχτηκε σαν ελατήριο και πανηγύρισε με τους συμπαίκτες του την πρόκριση. Ο Εμπέντε που δεν έπαιξε, χόρευε μετά το τέταρτο γκολ στον πάγκο. Ο Παπαδόπουλος, που βάσει απόδοσης στα προηγούμενα παιχνίδια δικαίως μπορεί να είχε παράπονο από τη μη χρησιμοποίησή του στην ενδεκάδα, δεν «στράβωσε». Mπήκε στο παιχνίδι, έδειξε την κλάση του και έστειλε τον Παναθηναϊκό από την κόλαση στον παράδεισο της παράτασης στο 87'. Οι παίκτες είναι πλέον μια οικογένεια. Βλέπεις γενικά χαμογελαστά πρόσωπα και αυτό είναι το πλέον σημαντικό στοιχείο που πιστώνεται ο Μαλεζάνι.
Προπονητής με μέλλον
Με λίγα λόγια. Ο Μαλεζάνι φαίνεται να δένει με αυτή την ομάδα. Φαίνεται να υπάρχει «χημεία» μεταξύ προπονητή και παικτών. Ο Γιάννης Βαρδινογιάννης έχει πάθει πλάκα με τον Ιταλό τεχνικό και έχουμε την αίσθηση ότι θα είναι ο προπονητής που θα στηριχθεί περισσότερο από κάθε άλλον στο παρελθόν.
Εκτός από όλα τα άλλα, είναι και ειλικρινής. Για θυμηθείτε τι είπε για Λεοντίου, Δάρλα, Τζιόλη στη συνέντευξη Τύπου μετά τον αγώνα με τη Βίσλα: «Δεν ήταν δικές μου επιλογές. Ο κύριος Βαρδινογιάννης τούς πήρε και μου είπε: "Πάρ' τους και θα με θυμηθείς"». Τι θα έλεγαν πολλοί προπονητές στη θέση του; «Τους είδα σε κασέτες τους παίκτες σε κάποια παιχνίδια και πρότεινα να τους πάρουμε, γιατί ανακάλυψα το ταλέντο τους». Θα φοβόντουσαν να πουν την αλήθεια μήπως τους παρεξηγήσουν ότι πήρε παίκτες ο πρόεδρος χωρίς να τον ρωτήσουν ή και για να ανεβάσουν τον εαυτό τους. Γι' αυτό λέμε. Ο Μαλεζάνι είναι και ειλικρινής. Και κάτι τελευταίο. Μπορώ να πω ανεπιφύλακτα ότι ο Μαλεζάνι είναι ο κορυφαίος ξένος τεχνικός που έχει έρθει στον Παναθηναϊκό την τελευταία δεκαετία. Για αυτό και πιστεύω ότι με αυτόν στον πάγκο ο κόσμος του Παναθηναϊκού θα ζήσει μεγάλες στιγμές στη συνέχεια.