Αρετή έχουμε, για τόλμη περάστε αύριο... (Sportday / Νίκος Παπαδογιάννης)

Χάζευα τις φωτογραφίες από την πρώτη συγκέντρωση της (λειψής) «νέας ΑΕΚ» και ξυνόμουν από αμηχανία. Μα... ποιοι είναι αυτοί οι τύποι; Μόνο τον Πελεκάνο ήξερα! Α, και τον Τσιάρα, για τον οποίο η λεζάντα έγραφε: «Τσιάρας, ο αρχαιότερος». Γύρω τους, πρόσωπα αμούστακα, πρόσωπα άγνωστα, παίκτες που δεν φαντάζονταν ότι θα τους έβρισκε ο Αύγουστος ντυμένους με τη φανέλα της περσινής φιναλίστ της Α1 και (τρόπος του λέγειν) έτοιμους για Ευρωλίγκα. Χρειάστηκε να αναζητήσω «τυφλοσούρτη» για να τους αναγνωρίσω, αυτούς που πλαισίωναν τον Πελεκάνο και τον Τσιάρα τον αρχαιότερο: Μαγκουνής, Παπανικολάου, Μέλνικς, Μάτος, Αθανασούλας, Μιχάλογλου, τους υπόλοιπους τους ξέχασα ήδη.

Ούτε Ζήσης ούτε Χατζής ούτε Λόλις ούτε Νίτσεβιτς, ούτε Μπέιλι. Η περσινή πεντάδα πάει, ξεκληρίστηκε. Μαζί με τους περισσότερους από τους αναπληρωματικούς της: Νικολαΐδης, Κους, Γλυνιαδάκης, Αντιτς. Δεν χώρεσε καν ο μικρός της Εθνικής Νέων, ο Σουρλής. Τέτοιο πογκρόμ πια, ούτε ο ποδοσφαιρικός Παναθηναϊκός μετά το προπέρσινο κάζο της Ριζούπολης...

Θα μου πείτε, έλειπαν όλοι οι «καλοί». Ο Μπουρούσης κάνει προετοιμασία με την Εθνική Ανδρών. Ο Ρίματς αναμένεται σε λίγες μέρες. Ο Χατζάτζ (από τώρα κάνω γαργάρες για να αποφεύγω τα σαρδάμ στο όνομά του) διεκδικεί πρόκριση στο Ευρωμπάσκετ με την εθνική Ισραήλ. Ο Ρίματς αναμένεται σε λίγες μέρες. Ο Καλαμπόκης υπέγραψε μία μέρα μετά την πρώτη συγκέντρωση. Ο Ταμίρ το ίδιο. Θα αποκτηθούν, υποτίθεται, και δύο Αμερικανοί (πόιντ γκαρντ και «τεσσάρι»), για τους οποίους έχει βγει κονδύλι 300.000 δολαρίων. Ο Στηβ Γιατζόγλου είναι σε θέση να βρει διπλό κελεπούρι.
Με αυτή τη σύνθεση, η ΑΕΚ μπορεί να αποδειχθεί «συμπαθητική», καλούτσικη, ασφαλώς όμως όχι ανταγωνιστική όσο η περσινή. Ούτε στον τελικό των πλέι οφ της Α1 θα φτάσει ούτε πρόκριση στους 8 της Ευρωλίγκας θα διεκδικήσει. Η αισιοδοξία της περασμένης άνοιξης έδωσε τη θέση της σε βαρύ φθινόπωρο.
Το τροπάριο της φαμίλιας Φιλίππου είναι γνωστό. «Ο κόσμος δεν έρχεται, έσοδα δεν υπάρχουν, οπότε ο προϋπολογισμός πρέπει να ισοσκελιστεί». Μπακαλίστικο, αλλά ουχί παράλογο. Μαγαζί είναι η ΚΑΕ, εμπορική επιχείρηση και όχι φιλανθρωπικό ίδρυμα. Τα ένθεν και ένθεν επιχειρήματα έχουν ακουστεί τόσες φορές, ώστε καταντάει κουραστικό να τα επαναλάβω εδώ. Τρεις επισημάνσεις μόνο θα ήθελα να κάνω.

• Πρώτον, το μισθολόγιο της νέας ΑΕΚ δεν ξεφούσκωσε αισθητά σε σχέση με το περσινό. Ο δε Ζήσης πουλήθηκε (στη Μπενετόν) «κοψοχρονιά» και βιαστικά, ενώ θα μπορούσε να φέρει στο ταμείο πολύ περισσότερα από 400 ψωροχιλιάρικα.

• Δεύτερον, η φετινή σεζόν είναι η τελευταία που δίνει εγγυημένα έσοδα στην εταιρεία. Το καλοκαίρι του 2006 εκπνέει το τηλεοπτικό της συμβόλαιο με το SuperSport (μηδενικές οι πιθανότητες να ανανεωθεί), μαζί και το εγγυημένο τριετές με την Ευρωλίγκα. Η μιζέρια εγκαταστάθηκε στο Γαλάτσι μάλλον πρόωρα.

• Τρίτον και σημαντικότερον, θέλει αρετή και τόλμη η ευημερία. Για έλλειψη αρετής, ποτέ κανείς δεν κατηγόρησε τον Γιάννη Φιλίππου. Η τόλμη, όμως, είναι μια εντελώς διαφορετική ιστορία. Αν δεν σπάσεις αυγά, ομελέτα δεν γίνεται. Ο Ολυμπιακός έσπασε πολλά αυγά μέσα στο καλοκαίρι και έχει σοβαρές πιθανότητες να φτιάξει νόστιμη ομελέτα -οπότε θα την πουλήσει ακριβά στους οπαδούς του και στα κανάλια. Ηδη η ΕΡΤ έπεσε λιγωμένη στα πόδια του για να αγοράσει τα τηλεοπτικά του δικαιώματα.

Δεν θα μπορούσε η ΑΕΚ να προχωρήσει σε παρόμοιο άνοιγμα; Αλλά ξέχασα, στην περίπτωσή της μιλάμε για το κατ' εξοχήν ποδοσφαιρόπληκτο κοινό. Ακόμα και στις μέρες της δόξας και των τίτλων, μάζευε-δεν μάζευε 3-4 χιλιάδες κόσμο το μπάσκετ. Ούτε το πογκρόμ Φιλίππου στάθηκε αρκετό για να συσπειρώσει τους ορκισμένους οπαδούς της και τον οπαδικό της τύπο. Είδατε να οργανώνεται καμιά συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο Γαλάτσι; Χλιαρή έστω, δεν είπαμε να κάψουν λάστιχα καλοκαιριάτικα...