Δόξα και τιμή για τον Πύρρο Δήμα για τον οποίο το περιοδικό της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Αρσης Βαρών του κάνει εκτενές αφιέρωμα, γράφοντας για τις μεγάλες επιτυχίες του και την αγάπη του κόσμου προς το πρόσωπο του.
Είναι γεγονός πως οι Έλληνες είναι σκληροί άνθρωποι τόσο στην νοοτροπία όσο και στην συμπεριφορά τους στην καθημερινότητα. Όταν όμως ένα αθλητής καταφέρνει να κάνει εκατομμύρια ανθρώπους που τον παρακολουθούν να νιώσουν «τόνους» συγκίνησης και περηφάνια, τότε του αξίζουν όχι μόνο συγχαρητήρια και έπαινοι, αλλά κάτι παραπάνω που ίσως δεν μπορούμε να του το δείξουμε με τα λόγια ούτε καν με πράξεις. Είναι κάτι που τριγυρνάει μέσα στην καρδιά μας και που δεν μπορούμε να το βγάλουμε.
Αυτό όμως το ξέρει ο Πύρρος. Ναι ρε Πύρρο είσαι ο καλύτερος και δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς στον κόσμο. Είσαι ο κορυφαίος αθλητής στην ιστορία της Αρσης Βαρών, όχι γιατί είσαι μέσα τους τέσσερις αθλητές που εχει 4 μετάλλια σε Ολυμπιακούς Αγώνες εκ των οποίων τα τρία χρυσά και το ένα χάλκινο, αλλά γιατί έχεις κάνει όλο τον φίλαθλο κόσμο να αναγνωρίσει την αξία σου, το πείσμα σου, την θέληση και το κουράγιο σου μετά και τα τόσα προβλήματα που έχεις περάσει.
Μόνο και μόνο η παρουσία σου στους Ολυμπιακούς της Αθήνας παραξένεψε πολλούς και ειδικά αυτούς που ξέρανε την φυσική σου κατάσταση η οποία ήταν απαγορευτική για να συμμετάσχεις. Όμως εσύ δεν το έβαλες κάτω… αντιθέτως πείσμωσες με τον εαυτό και τον νίκησες μόνο και μόνο επειδή πήρες μέρος.
Μπράβο σου!!
Έκανες 5.000 κόσμο να σε αποθεώνει για πολύ ώρα, τόση μάλιστα που καταγράφεται και ως ρεκόρ. Έκανες το κόσμο που βρισκότανε στο «σπίτι της Αρσης Βαρών» να μην θέλει να σταματήσει να σε χειροκροτεί. Του χάρισες μεγαλη περηφάνια. Τον έκανες να κλάψει για σένα και να παινεύεται που είμαστε Έλληνες. Γιατί μόνο ένας έλληνας αθλητής θα μπορούσε να εχει τέτοια ψυχή, ψυχή ελληνική!!!.
Σίγουρα ακόμα και ο χειρότερος εχθρός εχει παραδεχθεί πως ότι έχεις κατακτήσει είναι δικό σου και δεν στο χάρισε κανείς. Το μόνο που σου χαρίστηκε είναι η αγάπη του κόσμου και κυρίως των μικρών παιδιών που σε έχουν ίνδαλμα και θέλουν να σου μοιάσουν έχοντας αφίσες σου στις πόρτες των δωματίων τους.
**Δυστυχώς όμως όλα τα καλά πάντα τελειώνουν.Έτσι τελείωσε και αυτός ο μοναδικός τρόπος με τον οποίον σήκωνες τα κιλά, κοίταζες δεξιά, αριστερά και ύστερα γέλαγες δημιουργώντας πραγματικό φόβο στον αντίπαλο όσον αφορά τις δυνάμεις που έκρυβες μέσα σου.
Έτσι και εσύ αποφάσισες να αφήσεις τις μπάρες και να τελειώσεις μια ένδοξη καριέρα με τον καλύτερο τρόπο. Στην χώρα σου, την Ελλάδα. Την εμπνεύστρια των Ολυμπιακών Αγώνων. Αυτή που σε τίμησε και την τίμησες. Αυτή που όσοι κατάγονται από αυτή είναι πολύ τυχεροί και ας μην το γνωρίζουν οι περισσότεροι.
Μετά το τέλος η Ιστορία…
Όταν ένας αθλητής τελειώνει την καριέρα του τότε μπορεί να κάνει τον απολογισμό του και να δει τι πέτυχε και τι ακόμα μπορούσε να κάνει και δεν το κατάφερε. Ο Πύρρος Δήμας τα έκανε όλα. Δεν υπήρξε τίποτα άλλο να κάνει. Και σε τι αναφερόμαστε? Στο γεγονός ότι η Παγκόσμια Ομοσπονδία της Αρσης Βαρών μέσω του περιοδικού της που βγαίνει κάθε τρεις μήνες του έκανε εκτενές αφιέρωμα χαρακτηρίζοντάς τον ως... τον καλύτερο που εχει αναδείξει το άθλημα και δικαιολογημένα βέβαια.
Και το άρθρο ξεκινάει…
"Εως τώρα δεν έχουμε επίσημα αρχεία για το ποια ήταν η πιο σύντομη τελετή απονομής μεταλλίων στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Από τις 21 Αυγούστου 2004 όμως (ημερομηνία που διεξήχθη ο αγώνας του Πύρρου) ξέρουμε ποιά ήταν η πιο μεγάλη σε χρονική διάρκεια.
"Ο Δήμας είναι πλέον ένας από τους τέσσερις αρσιβαρίστες που έχουν τέσσερα ολυμπιακά μετάλλια στη συλλογή τους, μαζί με τον Νόρμπερτ Σεμάνσκι (ΗΠΑ), Ρόνι Βέλερ (Γερμανία), Νικολαϊ Πεσάλοφ (Κροατία). Ομως, το ρεκόρ του Ελληνα, με 3 χρυσά και 1 χάλκινο, είναι το καλύτερο απ΄όλα. Ο Πύρρος Δήμας αγωνίστηκε με ψυχή και 5.000 άνθρωποι ένωσαν τις καρδιές τους για να τον βοηθήσουν να φτάσει στο στόχο του. Μαζί δημιούργησαν μαγεία.
Τέτοια μαγεία που μετατρέπει τον αθλητισμό και τους Ολυμπιακούς Αγώνες σε έναν αμύθητο θυσαυρό. Δάκρυα έτρεχαν από τα μάτια διάσημων και απλών ανθρώπων, επισήμων και δημοσιογράφων παρότι οι περισσότεροι είχαν ζήσει κι άλλες συγκινητικές στιγμές στον αθλητισμό".
Η πρόταση του συντάκτη του άρθρου
"Εμείς, από την πλευρά μας, προτείνουμε κάτι για να τιμήσουμε τον Δήμα: Γιατί να μην ονομαστεί σε «Πύρρος Δήμας» το στάδιο της Νίκαιας; Και επίσης, γιατί να μην διεξάγεται μία γιορτή στη Νίκαια, κάθε χρόνο στις 21 Αυγούστου; Το πιο εντυπωσιακό στάδιο Αρσης Βαρών στον κόσμο αξίζει να φέρει το όνομα ενός Ελληνα ήρωα. Και ο Δήμας αξίζει να μείνει στην ιστορία για το μεγαλείο του".
Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι υπάρχει ξεχωριστή αναφορά στο Δήμα και στο editorial του περιοδικού το οποίο συνυπογράφουν ο πρόεδρος της IWF Ταμάς Αγιαν και ο Γενικός Γραμματέας και Νομάρχης Αθηνών Γιάννης Σγουρός.
"Ηταν τυχεροί όσοι έγιναν μάρτυρες του αγώνα στην κατηγορία των 85 κιλών και της τελετής απονομής μεταλλίων που ακολούθησε. Ο Πύρρος Δήμας, αυτός ο εκπληκτικός αθλητής, έδωσε τη μάχη για το τέταρτο χρυσό μετάλλιο. Τί κι αν κατέκτησε "μόνο" το χάλκινο; Η εξάλεπτη αποθέωση που γνώρισε την ώρα της απονομής θα μείνει για πάντα στα χρονικά των Ολυμπιακών Αγώνων ως μια από τις πιο όμορφες, τις πιο συγκινητικές σκηνές στην ιστορία". Το κείμενο φυλάει το καλύτερο για το τέλος καθώς τελειώνει με τη φράση….Thank you Greece!!
Επιμέλεια: Λευτέρης Καραγιάννης