Σε ένα αεροπλάνο, δες κατασκόπους από κει πάνω (Sportday / Στέφανος Χάρης)

Έχω έναν φίλο που λατρεύει τον Αλμπέρτο. Κάθε φορά που τα αποτελέσματα δεν δικαιώνουν τον Ιταλό τεχνικό (για τις εμφανίσεις δεν μιλάω καν...), ζητώ τη γνώμη του για να τον στηρίξω, γιατί πιστεύω ότι η παρουσία του στην Ελλάδα τιμά τη χώρα.

«Μην ανησυχείς», με καθησύχασε. «Ο σπάνιος Albertino συνεχίζει με την ίδια ζέση το λαοφιλές του έργο και θα πρότεινα να παύσουν επιτέλους αι επικριταί του τις παρατηρήσεις και να τον απολαύσουν ανεμπόδιστο, άκρατο και υπερήφανο, όπως ταιριάζει σε έναν ανδρείο της ποδοσφαιρικής ηδονής. Να τον αφήσουν να ακολουθήσει το όραμά του και να μη μιλούν για διασυρμούς, για αποκλεισμούς και άλλα τραγικά. Επιτέλους! Φτηνοί πραγματιστές, αφήστε τον, αφήστε τον! (Let him be 4 god shake...)».

Ομολογώ ότι με έπεισε. Διαβάζοντας τις τελευταίες δηλώσεις του, ο Αlbertino είναι ένας Μπρετόν της προπονητικής σε μία άνυδρη χώρα...

«Σήμερα κάναμε ένα σπουδαίο παιχνίδι». Μετά το ματς με τον ΟΦΗ.

«Διακρίνω κάποια σημάδια πνευματικής κόπωσης». Μετά το ματς με τον Εργοτέλη.

«Το ότι ο αντίπαλος είναι ομάδα Β' Εθνικής δεν έχει σημασία. Χωρίς να είμαι ευχαριστημένος που χάσαμε». Μετά το ίδιο ματς.

Ανακεφαλαιώνω τις δηλώσεις του ειδώλου μου, τονίζοντας μία δεύτερη επισήμανση του φίλου μου. «Ο υπερρεαλισμός ως κίνημα λένε (αυτοί που ξέρουν) ότι άρχισε με τη φράση του Λοτρεαμόν περί "τυχαίας συναντήσεως μιας ομπρέλας και μιας ραπτικής μηχανής πάνω σε ένα τραπέζι", αν δεν απατώμαι (έχουν περάσει χρόνια από τότε...).

Ο ποδοσφαιρικός σουρεαλισμός αρχίζει με την τυχαία συνάντηση του αριστερού μπακ (Νίλσον) με το δεξί χαφ (Θεοδωρίδης) πάνω στον χλοοτάπητα του Παγκρητίου. Κανονικά ο άνθρωπος, ο ποιητής, ο δημιουργός έπρεπε να έχει αποθεωθεί και αντιθέτως καθυβρίζεται. Μόνο το "Goal" αναγνωρίζει την προσφορά του, τονίζοντας "Bravo Alberto"».

Κατανοώντας το δράμα του ανθρώπου που οι ιθαγενείς δεν καταλαβαίνουν, θα ήθελα να του έκανα δώρο το αεροπλάνο του σκίτσου στο κέντρο της σελίδας. Οχι μόνο για να πηγαινοέρχεται στην Ιταλία καθημερινά και να μη μένει σε αυτή τη χώρα ούτε λεπτό, αλλά και για να μας κοιτάει από ψηλά, να μοιάζει η Γη με ζωγραφιά, να δει τη Γη από τη Σελήνη, ένα φεγγάρι είναι κι εκείνη...

Μελαγχόλησα. Το χαστούκι του Εργοτέλη στον Παναθηναϊκό είναι για μένα, φίλε αναγνώστη, το δεύτερο δημοφιλέστερο χαστούκι στη νεοελληνική πραγματικότητα. Πρώτο παραμένει, παρά τις άκομψες προσπάθειες κάποιων κακεντρεχών να αναδείξουν άλλα, το χαστούκι του άνδρα Φαίδωνα Γεωργίτση (ο θαυμασμός παραλίγο να με οδηγήσει, μετά τον Φαίδωνα, να γράψω Κωνσταντουδάκης και όχι Γεωργίτσης) στη Ζωίτσα Λάσκαρη, όταν τον υποχρέωσε να κόψει το μουστάκι.

Παραμένει πρώτο και δημοφιλέστερο, διότι έκρυβε μέσα του πάθος και έρωτα. Δύο στοιχεία πολύ σημαντικά. Το μόνο χαστούκι που θα μπορούσε να το γκρεμίσει από την πρώτη θέση είναι αυτό που έριξε ο σκληρός Φιλιππίδης στον Ευθυμιάδη στον περίφημο αγώνα της Λεωφόρου, αλλά αυτό, αν και είχε πάθος, στερείτο έρωτα. Και από όσο είμαι σε θέση να γνωρίζω, ούτε έγινε αφορμή για να αναπτυχθεί συναίσθημα μεταξύ των δύο ανδρών. Ακόμα στα δικαστήρια τρέχουν. Γι' αυτό Γεωργίτσης και πάλι Γεωργίτσης.

Βέβαια οι αθλητικές εφημερίδες, που τις διάβασα όλες ανεξαιρέτως και μάλιστα ενδελεχώς, ξεκατινιάστηκαν στο κράξιμο. «Τραγωδία» η μία, «Ξεφτίλα» η άλλη, «Διώξτε τους όλους» η παρακάτω. Όλες βρήκαν ευκαιρία να βγάλουν χολή. Μόνο ο «Πρωταθλητής» στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων, έτσι όπως ο ίδιος τις έχει διαμορφώσει, με το αξιοπρεπές πρωτοσέλιδο, αφιερωμένο στη λεβεντομάνα Κρήτη και τίτλο «Αυτή είναι η Κρήτη». Δίπλα φιγουράρει πολύ όμορφη φωτό του προπονητή Πατεμτζή, προφανώς από το πάσο του στο σχολείο, αφού τον απεικονίζει τζόβενο, φρεσκότατο και ωραίο.

Δεν θυμάμαι βέβαια ανάλογο πρωτοσέλιδο, όταν πέρυσι ο Ολυμπιακός κολατσίστηκε από τον Εργοτέλη στην ίδια έδρα. Ούτε και φωτό του τότε προπονητή Μύρωνα Σηφάκη είχα διακρίνει να φιγουράρει στην πρώτη σελίδα. Αλλά αυτά συμβαίνουν. Μπορεί να βιάζονταν να κλείσουν το φύλλο για να πάνε στο αεροδρόμιο, οπότε είναι δικαιολογημένοι.

Θυμάμαι όμως ότι είχαν σε μία φωτό τον Μπάγεβιτς κακομούτσουνο (με φάτσα όπως αυτή του Μητσοτάκη το '93, όταν έχασε τις εκλογές) και ότι ισχυριζόντουσαν πως ο Σερβοέλληνας κόουτς είναι ηττοπαθής. Και είχε βγει την επομένη ο Δεληκάρης και είχε γράψει ότι γι' αυτόν ο Μπάγεβιτς πέθανε…

Φαντάζομαι ότι και τότε θα μπερδεύτηκαν. Δεν είναι και δύσκολο. Συμβαίνουν αυτά με τις εφημερίδες. Την πάτησα κι εγώ χθες με το «Φως». Στη στήλη που έγραφε ο απεσταλμένος στον Πύργο, Διονύσης Δελλής, διαβάζω: «Κατασκοπεύοντας τους κατασκόπους. Το παιχνίδι Κυπέλλου του Παναθηναϊκού εναντίον του Εργοτέλη με τα μάτια και τα σχόλια των συνεργατών του Σόλιντ, Γιανέφσκι και Φαν Πιουβέλντε».

Λογικό είναι να φανταστώ ότι οι συνεργάτες του Σόλιντ πήγαν στην Κρήτη για να κατασκοπεύσουν τον Εργοτέλη, μπορεί και τον Παναθηναϊκό, για να βγάλουν πόρισμα ποιος από τους δύο «αιώνιους» είναι χειρότερος. Όμως, γυρνώντας στη δεύτερη σελίδα κατάλαβα ότι την είχα πατήσει οικτρά, επειδή ο Διονύσης Δελλής ήταν πιο κατατοπιστικός, γράφοντας τα εξής:

«Εν τω μεταξύ, το παιχνίδι του Παναθηναϊκού με τον Εργοτέλη είχε ξεκινήσει. Μαζί και η κατασκοπία των δύο συνεργατών του Σόλιντ, του Φαν Πιουβέλντε και του Γιανέφσκι, οι οποίοι μάλιστα ζήτησαν μεγαλύτερη τηλεόραση από αυτήν που υπήρχε στο λόμπι. Στην παρέα σύντομα προστέθηκε και ο γιατρός, ο Δήμος Αναστασάκης. Στα πρώτα λεπτά μάλιστα ακούστηκε και η ατάκα της βραδιάς. Από τον Φαν Πιουβέλντε προς τον Δήμο Αναστασάκη. Χτύπησε κάποια στιγμή ο Αντριτς, έπεσε στο έδαφος και "γιατρέ, γιατρέ, τρέχα γρήγορα, χτύπησε το παιδί", του φώναξε».

Αλήθεια είναι ότι κατασκοπία στην τηλεόραση έχω δει μόνο από τον Τζέιμς Μποντ. Το αστείο βέβαια με τον γιατρό -χα, χα- πολύ ωραίο! Σαν αυτό που έλεγαν κάποτε οι παίκτες του Ολυμπιακού. «Σήκω γρήγορα, γιατί έρχεται ο Δάρας». Τότε ο Δάρας ήταν ακόμα γιατρός, δεν είχε γίνει πρόεδρος του Ακράτητου.

Η είδηση όμως που με συγκλόνισε στο «Φως» βρισκόταν λίγες σελίδες πιο κάτω με τίτλο: «Προσφορά εργασίας» και ήταν η εξής:

«Στο πλαίσιο της μακροχρόνιας μέριμνάς της για την ανεύρεση απασχόλησης σε άνεργους πιστούς του Θρύλου, η κεντρική διοίκηση της Πανελλήνιας Ένωσης Ολυμπιακού καλεί όσους και όσες ενδιαφέρονται για τις ακόλουθες προσφορές εργασίας να στείλουν […] για να διαβιβαστεί σε εταιρεία με αλυσίδα πολυκαταστημάτων που ζητεί (με 7ωρη ημερήσια εργασία): άρρενες για αποθηκάριους. Γυναίκες για ταμίες, πωλήτριες των ειδών της, τακτοποιήσεις εμπορευμάτων στα ράφια κ.λπ. Οι υποψήφιοι και οι υποψήφιες πρέπει να ανήκουν στους πιστούς του Ολυμπιακού (μέλη των ΠΕΦΟ, μέλη Ερασιτέχνη Ολυμπιακού, κάτοχοι εισιτηρίων διαρκείας κ.λπ.), με δεδομένο ότι ο επικεφαλής της επιχείρησης είναι δεδηλωμένων ερυθρόλευκων φρονημάτων».

Καταπληκτικό. Ακόμα και οι φίλοι του Ολυμπιακού δεν μπορούν να βρουν δουλειά, παρά μόνο οι πιστοί του. Όσοι ανήκουν σε αιρέσεις π.χ. αποκλείονται από την προσφορά εργασίας. Κάτι μου λέει ότι ο Καραμανλής εκτός από το κράτος των «πρασινοφρουρών» που έχει να γκρεμίσει, θα χρειαστεί να τσακίσει και αυτό των «ερυθροφρουρών» και των σατανικών ΠΕΦΟτισμένων. Ίσως γι' αυτό να καρατόμησε πρώτο τον Μαντούβαλο. Δεν ξέρω γιατί μου έχει σφηνωθεί στο μυαλό ότι όλοι οι άνεργοι που διαδηλώνουν στο Σύνταγμα είναι Παναθηναϊκοί και ΑΕΚτσήδες.