Oυέστερν στα μαρμαρένια αλώνια (Sportday / Νίκος Παπαδογιάννης)

Bράδυ Σαββάτου, αργά, μιλούσα για μπάσκετ. Δεν είναι κάτι που μου συμβαίνει συχνά, όταν βρίσκομαι εκτός υπηρεσίας. Τα βαριέμαι τα αθλητικά. Αλλά εκεί που πήγα, δεν γλίτωνα. Ο Γιάννης Κούτρας δεν είναι μόνο ο κορυφαίος (κατά την ταπεινή μου άποψη) Έλληνας τραγουδιστής, είναι και ακραιφνής μπασκετικός. Το πρώτο που ρώτησε, μόλις είδε την «πορτοκαλί» συντροφιά, ήταν: «Πόσο ήρθε, ρε μάγκες, η Πανάθα;»

Κοιταζόμασταν μεταξύ μας οι υπόλοιποι. Νομίσαμε ότι εννοούσε «πόσο ήρθε η Πανάθα στο ποδόσφαιρο», ώσπου θυμηθήκαμε ότι δεν είχε πρωτάθλημα Α' Εθνικής το Σαββατοκύριακο. Είχε όμως πρωτάθλημα Α1. Και ο Παναθηναϊκός έπαιζε με τον Πανελλήνιο. Ο Γιάννης άκουσε το αποτέλεσμα, ηρέμησε και βάλθηκε να μας γοητεύσει με τη σπάνια φωνή του. Εάν τον χάσατε (στο Μέγαρο Μουσικής και «Δίπλα στο Ποτάμι»), χάσατε. Προφταίνετε, βέβαια, να αγοράσετε το cd με την ηχογράφηση του «Σταυρού του Νότου». Να το χαρίσετε και σε όλους τους φίλους.
Εδώ τελείωσε η διαφημιστική σφήνα.

Την ίδια ώρα που ο Κούτρας τραγουδούσε το «Κούρο Σίβο», ο φοβερός ντράμερ του σχήματος, ο Μανώλης Νεόφυτος, εθεάθη να διαβάζει σκυμμένος το καινούργιο περιοδικό του Καρύδα. Αυτός κι αν είναι ορκισμένος μπασκετάκιας. Διαβάζει, λέει, και «SportDay», αλλά την ξεκινάει από αυτήν εδώ τη σελίδα. Δεν τον ενδιαφέρουν τα προηγούμενα. Αγωνιστικούς χαιρετισμούς!

Λίγες ώρες πριν το ελληνικό ποδόσφαιρο κατορθώσει να ευτελίσει έναν από τους ελάχιστους θρύλους του, καταλαβαίνετε δα ποιον εννοώ, οι μπασκετμπολίστες του Αρη και του ΠΑΟΚ έκαναν ό,τι μπορούσαν για να συντηρήσουν έναν μύθο του μπάσκετ, θεμελιωμένο στέρεα από τα χρόνια του Γκάλη, του Γιαννάκη και του Φασούλα. Από όσους βρέθηκαν το Σαββατόβραδο στην Πυλαία, ο Μπάνε Πρέλεβιτς ήταν ο μόνος που έγραψε κομμάτι αυτής της ιστορίας. Ηταν γραφτό του να αποχωρήσει από το γήπεδο με συναισθήματα ίδια μ' εκείνα των περισσοτέρων ντέρμπι του παρελθόντος. Ήττα στα τελευταία δευτερόλεπτα για τον ΠΑΟΚ του, με παίκτη-κλειδί έναν μετρ της άμυνας.

Παλιά επικρατούσε ο νόμος του Γιαννάκη, τώρα σφράγισε τον αγώνα ο νόμος του Σιγάλα. Οταν τον είδα να καλεί αφιονισμένος σε μονομαχία-ουέστερν -ένας εναντίον ενός- τον Γιάννη Γκαγκαλούδη, ένιωσα σίγουρος ότι ο Αρης θα κέρδιζε. Ο Γκαγκαλούδης έχει (κι αυτός) μεγάλη καρδιά, αλλά σε τέτοιο κονταροχτύπημα δεν είχε τύχη. Ελπίζω μόνο ότι αυτό που ακούστηκε, περί χυδαίων ύβρεων του παλιού προς τον νέο, είναι ανακρίβεια ή, έστω, ότι δόθηκαν εξηγήσεις. Δεν συγχωρούνται όλα από «την ένταση και το πάθος της στιγμής».

Ο Αρης και ο Ολυμπιακός προχώρησαν με σημαντικές εκτός έδρας νίκες, ο Παναθηναϊκός με την ΑΕΚ και το Μαρούσι προχώρησαν με «επαγγελματικές» νίκες, ο ΠΑΟΚ κέρδισε κάποιους πόντους με την παρ' ολίγον ανατροπή στο ντέρμπι της Θεσσαλονίκης, όλα είναι υπό έλεγχο. Στον Πειραιά ο κόσμος ρωτάει για εισιτήρια του αγώνα Ολυμπιακού - Εφές Πίλσεν, οι «βάζελοι» αγοράζουν κιόλας εισιτήρια για την Πράγα, ενώ η «κίτρινη» παροικία της συμπρωτεύουσας (ονειρεύεται Ευρωλίγκα και στο μεταξύ) ζει και αναπνέει με το μυαλό στην αναμέτρηση Αρη - Παναθηναϊκού, η οποία μπορεί να βάλει φωτιά στο πρωτάθλημα.
Δεν είναι τελικά και τόσο ψόφια η αγωνιστική σεζόν που ξεκίνησε πριν από ένα μήνα.