Πώς προετοίμασε την ομάδα, γιατί επέλεξε τον Λεοντίου, γιατί έβαλε στο παιχνίδι τον Αντριτς, τι έγινε στο ημίχρονο, τι είπε στον Γκονζάλες μετά τη λήξη του αγώνα
Ο τίτλος θα μπορούσε να είναι: «Το 48ωρο ενός προπονητή». Όπως και να 'χει, τα μάτια και τα αυτιά της «SportDay» ήταν εκεί και σήμερα σας παρουσιάζουμε λεπτό προς λεπτό πώς έζησε ο Αλμπέρτο Μαλεζάνι την προχθεσινή βραδιά-θρίλερ.
Από την προπαραμονή του αγώνα μέχρι και μετά τη λήξη, όταν παρηγορούσε στα αποδυτήρια τους σοκαρισμένους παίκτες του και πρώτα απ' όλους τον βουρκωμένο Εζεκίελ Γκονζάλες. Ένα χρονικό που θα βοηθήσει κι όλους εσάς να μπείτε στη θέση του προπονητή του Παναθηναϊκού και να διαπιστώσετε αν θα κάνατε κάτι διαφορετικό απ' αυτό που έκανε ο ίδιος ο Ιταλός τεχνικός από την αρχή μέχρι το τέλος του αγώνα.
ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ: Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μόλις τελειώνει το ματς με την Καλαμαριά, αρχίζει να στριφογυρίζει στο μυαλό του Μαλεζάνι το παιχνίδι με την Ουντινέζε. Το 4-4-2 είναι δεδομένο, απλώς τα πρόσωπα είναι αυτά που τον προβληματίζουν. Μαθαίνει την Κυριακή ότι ο Βύντρα, λόγω του τραβήγματος στον τετρακέφαλο, που υπέστη στο ματς με την Καλαμαριά, δεν προλαβαίνει και αμέσως το μυαλό του πάει στον Νίλσον για τη θέση του δεξιού μπακ. Βλέπει τον Σουηδό να ακολουθεί ατομικό πρόγραμμα και ήδη σκέφτεται άλλη λύση. Να παίξει ο Μόρις δεξιά και ο Κώτσιος δίπλα στον Γκούμα, στο κέντρο της άμυνας. Οσον αφορά στις υπόλοιπες θέσεις της ενδεκάδας, σκέφτεται να κάνει μόνο μία αλλαγή. Του άρεσε ο Χαραλαμπίδης από την ώρα που μπήκε στο ματς με την Καλαμαριά κι επειδή ο Παναθηναϊκός στοχεύει μόνο στη νίκη με την Ουντινέζε, αποφασίζει να τον ρίξει στο παιχνίδι, αντί του Βόουτερ, που δεν ήταν καλός στο τελευταίο ματς.
Την ίδια ώρα, η κατασκοπία του Ιταλού καλά κρατεί και μαθαίνει ότι ο Ιακουίντα είναι μια χαρά και θα παίξει κανονικά. Τη Δευτέρα, το δηλώνει στη συνέντευξη Τύπου, τη στιγμή που Ιταλοί συνάδελφοι του λένε ότι τελευταία στιγμή θα αποφασίσει αν θα παίξει και τα γεγονότα τον δικαιώνουν, μιας και ο υψηλόσωμος φορ είναι τελικά στο αρχικό σχήμα.
Η ΠΑΡΑΜΟΝΗ, Ο ΣΕΡΙΤΣ ΚΑΙ Ο ΛΕΟΝΤΙΟΥ: Φθάνουμε στην τελευταία προπόνηση. Ο Μαλεζάνι βλέπει τα προβλήματα να αυξάνονται, αντί να μειώνονται. Στην τελευταία φάση του διπλού παθαίνει τράβηγμα στον δικέφαλο ο Σέριτς. Δεν φτάνει που έχει πρόβλημα στο ένα άκρο, προέκυψε και στο άλλο: «Τι ατυχία είναι αυτή», σκέφτεται ο Ιταλός, ο οποίος μιλάει με τον Νίλσον και του λέει: «Σκέφτομαι να σε βάλω από την αρχή. Είσαι καλά;» Η απάντηση του Σουηδού: «Μίστερ, θέλω να παίξω, αλλά δεν είμαι απολύτως καλά. Αισθάνομαι ότι δεν είμαι καλά από δυνάμεις μετά την ταλαιπωρία που πέρασα». Μόλις ολοκληρώθηκε η συζήτηση, ο Μαλεζάνι είχε αποφασίσει: «Δεν μπορεί ο Νίλσον. Θα τον έχω στον πάγκο, για 10-15 λεπτά, αν χρειαστεί. Θα παίξει ο Μόρις δεξιά». Την ίδια ώρα πρέπει να αποφασίσει ποιος θα πάρει τη θέση του Σέριτς στο αριστερό άκρο. Ο Μαλεζάνι δεν δυσκολεύεται να πάρει την απόφαση. Πολλοί υποστηρίζουν ότι θα βάλει τον Βόουτερ αριστερά. Ο ίδιος αποφασίζει Λεοντίου και λέει στους συνεργάτες του: «Θα βάλω τον Λεοντίου, γιατί θέλω έναν καλύτερο ανασταλτικά παίκτη στην αριστερή πλευρά. Είναι και ξεκούραστος ο μικρός και μπορεί να βοηθήσει και δημιουργικά». Αμέσως μετά φωνάζει τον συνεργάτη του, Ράικο Γιάνγιανιν, και του λέει: «Πιάσε τον μικρό και μίλα του. Ετοίμασέ τον γι' αύριο κι ενημέρωσέ τον ότι θα παίξει». Ετσι κι έγινε. Ο Γιάνγιανιν φωνάζει τον Λεοντίου και τον ρωτάει: «Πώς είσαι;». «Μια χαρά», απαντά ο παίκτης και ο Γιάνγιανιν του λέει: «Ετοιμάσου, παίζεις αύριο. Είναι η ευκαιρία σου».
ΟΙ ΕΝΤΟΛΕΣ ΚΑΙ Η ΕΝΔΕΚΑΔΑ: Tην ημέρα του αγώνα, ο Μαλεζάνι δεν έχει κανένα δίλημμα. Στην πρωινή προπόνηση δουλεύει πολύ στην αμυντική τακτική εν όψει του βραδινού αγώνα με την Ουντινέζε. Το απόγευμα, στο ξενοδοχείο, κάνει την καθιερωμένη ομιλία στους παίκτες, χωρίς να τους ανακοινώσει την ενδεκάδα. Τους δείχνει σε βίντεο αγώνα της Ουντινέζε και τους λέει: «Οι αντίπαλοί μας θα παίξουν με 3-4-3, το οποίο στη διάρκεια του αγώνα θα μοιάζει περισσότερο με 3-5-2. Κι αυτό γίνεται όταν ο ένας από τους τρεις επιθετικούς που θα παίξουν σήμερα, θα γυρνάει λίγο πιο πίσω. Συνήθως, όμως, παίζουν με τον Ιακουίντα στην κορυφή και τους Ντι Νατάλε, Ντι Μικέλε να βγαίνουν από τα άκρα. Εμείς πρέπει να τους πιέσουμε από το πρώτο λεπτό. Στα άκρα θα υπερέχουμε, γιατί θα έχουμε μόνιμα έναν παίκτη παραπάνω, αλλά για να έχουμε τον έλεγχο χρειάζεται να είναι κοντά οι γραμμές και να προσέχουμε πολύ τις βαθιές μπαλιές που θα κάνουν στους επιθετικούς». Αυτά για τον αντίπαλο. Μόλις φθάνει η ομάδα στο ΟΑΚΑ, στις οκτώ και πέντε, ο Μαλεζάνι όπως το συνηθίζει εδώ και καιρό πλέον ανακοινώνει την ενδεκάδα στους παίκτες και δίνει εντολή στον Μόρις: «Θα παίξεις δεξιά, αλλά όταν επιτίθεται η Ουντινέζε, θα συγκλίνεις προς το κέντρο για να δίνεις βοήθειες σε Γκούμα, Κώτσιο». Από τους Κονσεϊσάο, Γκονζάλες ζήτησε: «Πρέπει να παίξετε κοντά και να πρεσάρετε ψηλά προκειμένου να μην αφήσετε τους αντιπάλους να κάνουν την πρώτη πάσα». Στους Μάντζιο, Παπαδόπουλο είπε: «Η Ουντινέζε έχει πρόβλημα στο κέντρο της άμυνας. Με ταχύτητα κι εναλλαγές θέσεων θα τους δημιουργήσετε προβλήματα».
ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΗΜΙΧΡΟΝΟ: Αρχίζει το παιχνίδι και ο Μαλεζάνι βλέπει ότι όλα πάνε καλά, εκτός από το ότι η μπάλα δεν μπαίνει στα δίχτυα. Ο Ιταλός χτυπιέται στο δοκάρι του Κώτσιου (36') και δεν μπορεί να πιστέψει ότι η μπάλα δεν μπαίνει στα δίχτυα στο πλασέ του Λεοντίου (32). Ανησυχεί μόνο στην ευκαιρία του Ντι Νατάλε στο 24' και φωνάζει στον Κονσεϊσάο από τον πάγκο: «Φλάβιο, μην κάνεις κοντινές πάσες, γιατί κολλάει η μπάλα». Το ίδιο είπε και στον Γκονζάλες. Το γκολ έρχεται στο 45'. Πετάγεται ο Αλμπέρτο και αγκαλιάζει τον Ρότζερ Σπράι.
Οι εντολές στο ημίχρονο
Οι παίκτες μπαίνουν στα αποδυτήρια. Πρώτος απ' όλους, ο Μόρις παίρνει τον λόγο και λέει: «Παιδιά, βάλαμε το γκολ, τώρα δεν χρειάζεται ενθουσιασμός, αλλά να παίξουμε ήρεμα. Το ματς δεν έχει τελειώσει, χρειάζεται προσοχή». Αμέσως μετά, ο Μαλεζάνι επισημαίνει: «Παιδιά, τους έχουμε κλείσει. Παίξαμε πολύ καλά, όπως ακριβώς είχαμε υπολογίσει. Θα μπορούσαμε να βάλουμε και δύο, και τρία γκολ, αλλά πάλι καλά που ήρθε το γκολ στο 45'. Τώρα πρέπει να μπούμε στο γήπεδο χωρίς να πρεσάρουμε τόσο ψηλά όσο στο πρώτο. Τώρα προηγούμαστε, πρέπει να παίξουμε έξυπνα. Ελεγχο του κέντρου, αφήστε την Ουντινέζε να βγει και χτυπήστε με πάσες στον κενό χώρο». Απευθύνθηκε σε Γκονζάλες και Κονσεϊσάο και τους είπε: «Τώρα δεν χρειάζεται να πρεσάρετε τόσο ψηλά. Παίξτε στο κέντρο, χωρίς να βγαίνετε συνέχεια μπροστά». Ο «Εκι» λέει: «Κόουτς, μην παρασυρθούμε και κλειστούμε στην περιοχή, να συνεχίσουμε όπως στο πρώτο ημίχρονο». Και ο Ιταλός συμπληρώνει: «Ασφαλώς και δεν θα κλειστούμε, γιατί αν γίνει αυτό, θα δεχθούμε τρομερή πίεση. Εγώ απλώς σας λέω να ελέγξετε το παιχνίδι χωρίς ρίσκο. Δεν χρειάζεται ρίσκο στο δεύτερο μέρος. Με υπομονή μπορούμε να πετύχουμε το δεύτερο γκολ και να τελειώσει το ματς».
Η απόφαση για αλλαγή
Αρχίζει το δεύτερο ημίχρονο και ο Κονσεϊσάο αναγκάζει τον Ντε Σάνκτις σε εκπληκτική απόκρουση σε εκτέλεση φάουλ. Ο Μαλεζάνι τα βάζει με την τύχη: «Δεν μας θέλει σήμερα η μπάλα», φωνάζει στον πάγκο. Βλέπει ότι οι παίκτες του ασυναίσθητα έχουν κλειστεί και ότι η Ουντινέζε πιέζει. Σκέφτεται: «Από τη στιγμή που έχουμε κλειστεί πίσω, καλύτερα να παίξουμε με πέντε στο κέντρο, παρά με τέσσερις, για να ανακτήσουμε τον έλεγχο». Μπαίνει ο Αντριτς, αντί του Παπαδόπουλου, και η πίεση των Ιταλών μειώνεται. Μάλιστα, ο Αντριτς κερδίζει ένα-δύο φάουλ έξω από την περιοχή που δίνουν ανάσες, αλλά οι εκτελέσεις δεν βρίσκουν στόχο. Ο Κόσμι αρχικά βγάζει τον Ντι Νατάλε και στο 80' τον Ντι Μικέλε, που ήταν ο πιο επικίνδυνος από τα αριστερά στο δεύτερο ημίχρονο. Ο Μαλεζάνι ανακουφίζεται και λέει: «Τώρα που βγήκε και ο Ντι Μικέλε, το ματς τελειώνει». Πριν προλάβει να ολοκληρώσει τη σκέψη του, μπαίνει το τυχερό γκολ των Ιταλών ύστερα από καραμπόλες στην περιοχή του Παναθηναϊκού. Μόλις έγινε το 1-1, φωνάζει τον Τόργκελε, ο οποίος έκανε ζέσταμα: «Πάμε για το 2-1. Μπες να βοηθήσεις τον Μάντζιο», του λέει και αποσύρει τον Λεοντίου. Δυστυχώς, όμως, αμέσως γίνεται το 1-2 και όλα τελειώνουν.
Παρηγοριά στον Εκι
Με τη λήξη του αγώνα, ο Μαλεζάνι βλέπει ότι οι παίκτες του είναι σε άθλια ψυχολογική κατάσταση. Κάποιοι έχουν βουρκώσει, όπως ο Γκονζάλες. Πλησιάζει, τον χαϊδεύει, και του λέει: «Εκι, τι να κάνουμε, δεν μας ήθελε η μπάλα. Κάνατε ό,τι ήταν δυνατό και το χειροκρότημα του κόσμου είναι η επιβράβευση». Ο Γκονζάλες, βουρκωμένος, δεν αρθρώνει λέξη. Ο Μαλεζάνι παρηγορεί τους παίκτες, αλλά μέσα του πάει... να σκάσει και μονολογεί: «Τελικά, χίλιες φορές να μην παίζαμε καλά και να παίρναμε τη νίκη. Τι να την κάνω την καλή εμφάνιση;».