Στον δρόμο της Λάρισας του ’88 (Sportday / Μιχάλης Τσόχος)

Τα μαλλιά του Χρήστου Πανόπουλου έχουν γκριζάρει αρκετά. Τα χρόνια έχουν περάσει και το πρώτο πλάνο φαίνεται να μπαίνει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Τώρα τα πράγματα έχουν αλλάξει. Τώρα προσπαθεί να αποκτήσει το κομμάτι εκείνο που πιστεύει ότι του αναλογεί στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Και το κομμάτι αυτό φιλοδοξεί να είναι μεγάλο, πάρα πολύ μεγάλο.

Η αρχική λογική πριν από αρκετά χρόνια ήταν τελείως διαφορετική. «Φτιάχνουμε μία ομάδα από νεαρούς και ταλαντούχους παίκτες, που να μπορεί κάθε χρόνο να στέκεται άνετα στην Α' Εθνική και κυρίως να μπορεί να πουλά ταλέντα στις μεγάλες ομάδες». Ετσι προέκυψαν παίκτες όπως ο Βρύζας, ο Κωστένογλου, ο Μαλαδένης, ο Ζήκος, ο Πατσατζόγλου, ο Βενετίδης, ο Βάλλας και ένα σωρό ακόμα. Οι παίκτες αγοράζονταν πάμφθηνα σε μικρή ηλικία και στη συνέχεια δίνονταν στους τέσσερις «μεγάλους» έναντι μεγάλων χρηματικών ποσών. Το μοντέλο αυτό κρίθηκε για περίπου 15 χρόνια απολύτως πετυχημένο, αλλά είχε ένα όριο. Το πολύ έξοδος στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ και αυτό αραιά και που. Το πλάνο πλέον αλλάζει. Τώρα πια ο Χρήστος Πανόπουλος αντιμετωπίζει το ποδόσφαιρο και την Ξάνθη διαφορετικά.

Μπροστάρης της Super League και άνθρωπος που θέλει να περάσει στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου ως ο πρόεδρος που ένωσε τους προέδρους όλων των «μεγάλων» και άλλαξε την ιστορία του ποδοσφαίρου. Για να το πετύχει αυτό, εκτιμά ότι πρέπει ταυτόχρονα να δημιουργήσει μία ομάδα που να μπορεί να συμμετέχει στις συζητήσεις αυτές ως υπολογίσιμο μέγεθος του ελληνικού ποδοσφαίρου. Ο Πανόπουλος έχει φανταστεί την Ξάνθη πρωταθλήτρια ή τουλάχιστον διεκδικήτρια του τίτλου. Οι μεταγραφές τύπου Αντερσον, Μάνσο, Ζουέλα, και Μπάρκογλου αυτό δείχνουν. Παράλληλα, διαφαίνεται το γεγονός ότι πλέον ο Πανόπουλος δεν παζαρεύει τους καλούς νεαρούς παίκτες του στην αγορά. Ο Έμερσον, ο Τοροσίδης, ο Σίκοφ, ο Λαμπριάκος, ο Λουτσιάνο, ο Αντζας, ο Μπαϊκαρά, ο Πιζανόφσκι παραμένουν εκεί. Και μαζί με τους Μπάρκογλου, Ζουέλα, Μάνσο και Μπάρκογλου αρχίζουν να δημιουργούν μία ομάδα που με μια-δυο προσθήκες το ερχόμενο καλοκαίρι μπορεί και να μας πείσει όλους ότι θα διεκδικήσει τίτλο. Και μακάρι να μην μας πείσει μόνο, αλλά και να το δούμε, όπως το είδαμε και το 1988 από τη Λάρισα.