Ο τρις παγκόσμιος πρωταθλητής του κιγκ μπόξινγκ, Μιχάλης Ζαμπίδης, μίλησε στον SuperΣΠΟΡ FM 94,6 και στον Μιχάλη Λεάνη για το άθλημα στην Ελλάδα, για το τι χρειάζεσαι ώστε να φτάσεις ψηλά, για τα… αστέρια που έβλεπε και του έδειχναν πως θα γίνει παγκόσμιος πρωταθλητής και για πολλά άλλα.
Αναλυτικά οι δηλώσεις του Μιχάλη Ζαμπίδη
«Το ’92 το κιγκ μποξ δεν υπήρχε στην Ελλάδα. Τώρα, τα 9 απ’ τα 10 γυμναστήρια έχουν ρινγκ. Υπάρχει υποδομή, γι’ αυτό και τα τελευταία 5-6 χρόνια πηγαίνει πολύ καλά και εξελίσσεται γρήγορα»
«Δεν ξεκινάει κάποιος με στόχο να γίνει παγκόσμιος πρωταθλητής. Έκανα 2,5 χρόνια ενόργανη, 2,5 χρόνια καράτε και μετά βρήκα και με βρήκε το κιγκ μπόξινγκ που με κέρδισε. Θέλει πειθαρχία, ηρεμία και όχι σπατάλη ενέργειας. Είναι αρκετά δύσκολο»
«Το ένστικτο μου έλεγε να κοιτάξω ψηλά με το κεφάλι χαμηλά. Έτρεχα στα χωράφια, κοίταζα τα αστέρια και κάτι μου έλεγε πως θα κατακτούσα το παγκόσμιο πρωτάθλημα, κάτι που έγινε μετά από 9 δύσκολα χρόνια. Σκέφτηκα να τα παρατήσω πάρα πολλές φορές. Οι αθλητές πρέπει να έχουν ατέλειωτη πίστη»
«Το 2000 στην Αυστραλία ήταν ο πρώτος μου τίτλος. Έπαιζα με τον Τούρκο παγκόσμιο πρωταθλητή, που είχε να χάσει 3 χρόνια. Μεσουρανούσε και δεν πίστευε κανείς ότι είναι νεαρός Έλληνας από το πουθενά θα κατακτήσει τον τίτλο, που κανείς δεν κατάφερε από τότε να τον πάρει από την Ελλάδα»
«Είναι μεγάλοι οι στόχοι. Το καλοκαίρι υπάρχει το Κ1, με αθλητές απ’ όλο τον κόσμο. Με πολλά τουρνουά, που βγάζει τους 8 πραγματικά μεγαλύτερους. Είναι η Ολυμπιάδα του κιγκ μπόξινγκ. Το Κ1 θα γίνει στην Ιαπωνία, χώρα που μαζί με την Αυστραλία είναι οι χώρες που έχουν αναπτύξει πολύ το άθλημα.»
«Δεν έχουμε να ζηλέψουμε κάτι από τους ξένους αθλητές, εκτός από την βοήθεια του Κράτους»
«Τον Απρίλιο παίζω τον τελευταίο προκριματικό του Κ1, 3 τρίλεπτα το ίδιο βράδυ και αν νικήσω θα είμαι ένας από τους 8 της τελικής φάσης»