Τι ξημερώνει για τους δύο μεγάλους (Sportday / Τόλης Κοτζιάς)

Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός διασταυρώνουν σήμερα στο ΟΑΚΑ τα ξίφη τους για τρίτη φορά και η λογική υπαγορεύει το 3-0 και έναν ακόμα «πράσινο» τίτλο – Αν και είναι σχετικά νωρίς, οι δύο ομάδες έχουν κάνει σκέψεις για τη νέα χρονιά

Το φετινό πρωτάθλημα του μπάσκετ είχε ένα εντελώς διαφορετικό χρώμα από τα προηγούμενα. Ο παντοκράτορας Παναθηναϊκός βρήκε επιτέλους έναν σοβαρό αντίπαλο για να μην καταντήσει, πάνω απ' όλα, βαρετό το δεύτερο τη τάξει άθλημα της χώρας μας.

Η «πράσινη» αρμάδα των αφών Γιαννακόπουλων ήταν η μοναδική τα τελευταία χρόνια που έκανε σοβαρές επενδύσεις. Οπως ήταν επόμενο, λοιπόν, απολάμβανε κάθε χρόνο τους σχετικούς καρπούς, με μια εξαίρεση το 2002, οπότε και η ΑΕΚ του Ντράγκαν Σάκοτα μπήκε σφήνα και έκανε την έκπληξη. Από φέτος, όμως, τα πράγματα διαφοροποιήθηκαν. Ο νωθρός Ολυμπιακός των προηγούμενων ετών δυνάμωσε και μοιάζει έτοιμος για πολλά. Φέτος έκανε το πρώτο βήμα, φθάνοντας στους τελικούς των πλέι οφ, κάτι που είχε να συμβεί από το 2002, τότε δηλαδή που πήρε το πρωτάθλημα η «Ενωση». Η λογική λέει ότι σήμερα στο ΟΑΚΑ θα παιχτεί η τελευταία πράξη της σειράς και ο Παναθηναϊκός θα στεφθεί για 8η φορά τα τελευταία 9 χρόνια πρωταθλητής, αλλά η πειραϊκή ομάδα από την πλευρά της πρέπει να αισθάνεται κάτι παραπάνω από ικανοποιημένη για τα μεγάλα άλματα ανόδου που έκανε. Μιλάμε άλλωστε για μία ομάδα που πέρυσι και πρόπερσι κατετάγη 8η και καταϊδρωμένη, σε αντίθεση με φέτος που: α) προκρίθηκε στους τελικούς και θεωρητικά έχει ακόμα ελπίδες για τον τίτλο, β) στην Ευρωλίγκα έφθασε μια ανάσα από το φάιναλ φορ της Πράγας και γ) έφτιαξε -το κυριότερο- αγωνιστική βάση πάνω στην οποία μπορεί τη νέα χρονιά να κάνει τα απαιτούμενα συμπληρώματα για να παρουσιαστεί πιο δυνατή και να φανεί περισσότερο απειλητική απέναντι στον μεγάλο αντίπαλό της. Τα μάτια μας έχουν δει πολλά. Το 2002, άλλωστε, η ΑΕΚ έχανε με 2-0 από τον Ολυμπιακό και έκανε την απόλυτη ανατροπή κατακτώντας το πρωτάθλημα. Παίρνοντας, όμως, ως δεδομένο ότι οι πιθανότητες επανάληψης είναι ελάχιστες και ότι ο Παναθηναϊκός θα πετύχει σήμερα τον στόχο του, ας «ταξιδέψουμε» στην επόμενη χρονιά, ρίχνοντας μια ματιά στο τι ετοιμάζουν οι δύο μεγάλοι σημερινοί αντίπαλοι. Και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η επόμενη χρονιά είναι ιδιαίτερη, μιας και εκτός των άλλων το φάιναλ φορ της Ευρωλίγκας θα γίνει στην Αθήνα.

Ενας ψηλός και τι στον κόσμο

Αντιπαραθέτοντας τα ρόστερ των δύο ομάδων, τρία είναι τα πράγματα που ξεχωρίζουν: α) ο Παναθηναϊκός διαθέτει καλύτερο έμψυχο υλικό, έχοντας τη βάση της «χρυσής» Εθνικής ομάδας που κατέκτησε τον προηγούμενο Σεπτέμβρη το Eυρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Σερβίας. Ο λόγος γίνεται για τους Διαμαντίδη, Σπανούλη, Χατζηβρέττα και Τσαρτσαρή, β) οι «πράσινοι» διαθέτουν μεγαλύτερη εμπειρία, έχοντας τους ανωτέρω, αλλά και τους Αλβέρτη, Λάκοβιτς, Μπατίστ και Τομάσεβιτς απέναντι σε έναν Ολυμπιακό, ο οποίος στηρίχτηκε σε... αμούστακα παιδιά, όπως οι Βασιλόπουλος, Σεϊμπούτις, Πρίντεζης, Κόλιεβιτς και Σχορτσιανίτης. Είχε βέβαια και δόση εμπειρίας (Χατζής, Λιούις, Εντνι), η οποία όμως δεν συγκρίνεται με την αντίστοιχη του Παναθηναϊκού, αν μάλιστα προσθέσουμε και την αξία των παικτών, γ) το κυριότερο είναι ότι ο Παναθηναϊκός έχει ομοιογένεια, αφού οι περισσότεροι στο ρόστερ του είναι χρόνια μαζί. Αντίθετα, ο Ολυμπιακός έφτιαξε φέτος ομάδα από την αρχή, αποκτώντας 13 νέους παίκτες.

Η ομοιογένεια θα είναι το όπλο του Παναθηναϊκού και τη νέα χρονιά, αφού οι περισσότεροι από το τωρινό υλικό θα μείνουν στο ΟΑΚΑ. Η μοναδική σοβαρή αμφιβολία αφορά τον Γιάκα Λάκοβιτς, το συμβόλαιο του οποίου τελειώνει σε λίγες μέρες. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα ακούστηκαν πολλά. Οτι θα πάει στη Μακάμπι, πως τον θέλει η Μπαρτσελόνα κι άλλα τέτοια. Ο Παναθηναϊκός δεν έχει μιλήσει επ' αυτού του θέματος. Αν φύγει ο Λάκοβιτς, θα είναι μεγάλη ζημιά για τους «πράσινους», οι οποίοι θα έχουν Διαμαντίδη και Σπανούλη (δύσκολο να πάει από του χρόνου στο ΝΒΑ) και την οικονομική δυνατότητα να πάρουν τον αντικαταστάτη του Σλοβένου.

Εκείνο όμως που δείχνει να «καίει» πιο πολύ όλους στο στρατόπεδο του Παναθηναϊκού είναι το θέμα του ψηλού. Κατά τη διάρκεια της χρονιάς, οι φίλαθλοί του αγωνιούσαν, επειδή η ομάδα τους δεν είχε πάρει τον παίκτη-φόβητρο κάτω από τα καλάθια. Η μοιραία ήττα από την Ταουγκρές και ο αποκλεισμός από το φάιναλ φορ ήρθε να τους «δικαιώσει» κατά κάποιον τρόπο. Η λογική λέει ότι φέτος θα αποκτηθεί τέτοιος παίκτης. Οπως έχει πει πολλές φορές όμως ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς «πού να βρεις τέτοιον παίκτη;». Ο Νίκολα Βούισιτς της Μακάμπι και ο Ρομπέρτας Γιαβτόκας της Λιέτουβος Ρίτας είναι σε αυτό το στυλ. Λέγεται όμως ότι αμφότεροι προορίζονται για άλλες ομάδες. Επομένως, μάλλον πρέπει να περιμένουμε από τους «πράσινους» να προσπαθήσουν να βγάλουν λαγό από το καπέλο από κάποιον από τους φρι έιτζεντ του ΝΒΑ. Ο Φαμπρίτσιο Ομπέρτο, ο οποίος μάλλον θα φύγει από τους Σπερς, μοιάζει να είναι μία οψιόν.

Από κει και πέρα, θα αναζητηθεί σκόρερ γκαρντ στη θέση του Σκεπάνοβιτς (Ντρίου Νίκολας της Μπενετόν και Μάρκους Μπράουν της Μάλαγα αρέσουν στο τεχνικό τιμ). Αμφίβολο τέλος είναι το μέλλον των Τομάσεβιτς (αν και έχει συμβόλαιο) και Φέμερλινγκ.

Καλύτερο του Λιούις

Και ο Ολυμπιακός, από την άλλη, δεν έχει να σκεφθεί πολλά πράγματα. Ο Εντνι βοήθησε πολύ, αλλά κουράζεται. Το να φύγει αυτή τη στιγμή δεν μοιάζει εφικτό, τη στιγμή που έχει διετές... γκαραντί συμβόλαιο. Επομένως, θα αναζητηθεί καλύτερο μπακ απ σε σχέση με τον Κόλιεβιτς. Ο Χρήστος Χαρίσης, ο οποίος ήταν και φέτος στην ομάδα αλλά δεν μπορούσε να παίξει στο ελληνικό πρωτάθλημα, είναι το φαβορί για να δίνει ποιοτικότερες ανάσες στον Εντνι. Μεγάλο βάρος, όμως, θα δοθεί στην απόκτηση Αμερικανού σούτινγκ γκαρντ στη θέση του Λιούις. Ο τελευταίος σε γενικές γραμμές έκανε καλή χρονιά. Ο Ολυμπιακός όμως θα αναζητήσει κάποιον με πιο ηγετική προσωπικότητα και κυρίως χωρίς σκαμπανεβάσματα στην απόδοσή του. Επίσης, θα αναζητηθεί και ένας ακόμα Ελληνας ή κοινοτικός σούτινγκ γκαρντ. Στους ψηλούς, όλα θα μοιάζουν εύκολα, αν οι Κλίπερς δεν πάρουν τον Σχορτσιανίτη. Κοντά σε αυτόν και τον Ζίζιτς, ο προπονητής του Ολυμπιακού θα προσθέσει έναν παίκτη τύπου Λαβρίνοβιτς, ο οποίος θα παίζει και στις δύο θέσεις των ψηλών. Μιας και είπαμε για προπονητή, πολλά ακούγονται για το μέλλον του Γιόνας Καζλάουσκας. Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι, σε αντίθεση με πέρυσι, φέτος έκανε εξαιρετική χρονιά.