Για πρώτη φορά, απ' όσο μπορώ να θυμηθώ, οι ενστάσεις, οι διαμαρτυρίες και οι εκφράσεις αποστροφής ήλθαν χθες εκ των ένδον. Από τους ίδιους τους οπαδούς του ΠΑΟ. Τους... κανονικούς εννοείται και όχι τους κάφρους με τα πιστόλια. «Δεν θέλω να είμαι άλλο Παναθηναϊκός. Δεν μπορώ να βλέπω να πέφτουνε εκρηκτικά σε παίκτες. Αυτό που έχει κατασκευάσει ο Γιαννακόπουλος είναι μία ατραξιόν για τους ψυχοπαθείς και όχι ένας επαγγελματικός οργανισμός παραγωγής θεάματος. Εγώ πάντως τέλος», μου έγραψε, απηυδισμένος, φίλος της στήλης και του Παναθηναϊκού.
Μετά τα γεγονότα της Κυριακής και μετά τα χθεσινά έρχεται η γραπτή δήλωση του Π. Γιαννακόπουλου να δώσει το τελειωτικό χτύπημα στο άθλημα που αγαπάμε: «Συγχαρητήρια σε όσους συνέβαλαν στη μεγάλη επιτυχία, ιδιαίτερα στον υπέροχο κόσμο του Παναθηναϊκού, που μας συμπαραστάθηκε όλη τη χρονιά», υπερθεμάτισε ένας δεύτερος.
«Δεν πήγαινα στη Βασόρα καλύτερα; Να έχουμε χρυσοπληρώσει τα διαρκείας μας και να λέμε αν θα βγούμε ζωντανοί είναι άνω ποταμών και άνω ορίων! Τώρα αν θα ανανεώσω το διαρκείας μου είναι μια άλλη ερώτηση... Δεν θα κάνουμε τώρα και το μπάσκετ ζούγκλα! Καλές οι φιέστες, καλά τα πρωταθλήματα, αλλά οι ανθρώπινες ζωές είναι πάνω από όλα! Ας αναλογιστούν τις ευθύνες τους και οι αδελφοί Γιαννακόπουλοι και να δούμε πού θα πάμε από δω και πέρα», διαμαρτύρεται μια φίλη - ίσως η τελευταία γυναίκα που πηγαίνει ακόμα συστηματικά στο γήπεδο.
Μιλάνε, φυσικά, και οι αμετανόητοι. Οι της σχολής «οι Γιαννακόπουλοι έκαναν τα πάντα για να σταματήσουν τις αλητείες, ενώ ο Κόκκαλης δεν έκανε τίποτα τέτοιο». Στην καλύτερη περίπτωση αφελείς, στη χειρότερη τυφλοί. Τα χρωματιστά γυαλιά είναι το τελευταίο αντικείμενο που θα αποσυρθεί από την πιάτσα του ελληνικού αθλητισμού. Αυτοί που τα φοράνε θα μείνουν ουραγοί, ίσα ίσα για να κλείσει κάποιος την πόρτα. Αν βέβαια υπάρχει ακόμα πόρτα πίσω τους. Στην καμμένη γη, όρθιες δεν μένουν ούτε οι πόρτες. Από την πυρηνική καταστροφή θα γλιτώσουν μόνο οι κατσαρίδες.
Στο ΟΑΚΑ έγινε ζούγκλα, με την ευλογία των Γιαννακοπουλαίων. Οι θεατρινισμοί που ακολούθησαν, οι δήθεν απόπειρες να συγκρατηθεί ο «υπέροχος κόσμος» είναι για γέλια και καγχασμό. Στο ΣΕΦ έγινε ζούγκλα, με την ευλογία των Κοκκαλαίων και των Αγγελοπουλαίων. Εάν ήθελαν να την αποτρέψουν, είχαν και τον χρόνο και τον τρόπο. Στο Σαρλερουά, για να το πάμε λίγο πιο μακριά, έγινε ζούγκλα με την ευλογία των Δαμιανιδαίων. Εάν ήθελαν να τη ματαιώσουν, θα άφηναν τα «πρεζόνια» (το μόνιμο άλλοθι) στη Θεσσαλονίκη.
Ο μόνος πρόεδρος μεγάλης ΚΑΕ ο οποίος δικαιούται να ισχυρίζεται ότι προσπάθησε να εκδιώξει την αληταρία, έστω με τρόπο σπασμωδικό, είναι ο Γιάννης Φιλίππου. Το πληρώνει ακριβά, επτά χρόνια τώρα. Εστω κι έτσι, το Γαλάτσι είναι το μοναδικό γήπεδο (επαναλαμβάνω, «μεγάλης ομάδας») όπου μπορείς να ευχαριστηθείς μπάσκετ. Φέτος οι φανατικοί της ΑΕΚ απείχαν ακόμα κι από τους αγώνες με Παναθηναϊκό, Ολυμπιακό. Τόσο το καλύτερο! Πέρυσι που πήγαν στους τελικούς, τα έκαναν κι αυτοί ρημαδιό.
Το μόνο καλό των φετινών τελικών είναι ότι τελείωσαν νωρίς. Αν έφταναν στα πέντε, δεν θα έμενε κολυμπηθρόξυλο. Με το 3-0, έφυγαν οι βάρβαροι για διακοπές μια ώρα αρχύτερα και απέκτησαν δικαίωμα στην ξεκούραση και οι παίκτες της Εθνικής...