Το μεταγραφικό παζάρι της Πρέμιερσιπ και ο... Ρώσος (SportDay / Χρ. Χαραλαμπόπουλος)

Το καλοκαίρι, όταν μειώνεται η ποδοσφαιρική επικαιρότητα, η μελέτη των αριθμών, η στατιστική, μπορεί να προσφέρει ενδιαφέροντα θέματα για συζήτηση ή προβληματισμό. Οι αριθμοί, βέβαια, μπορεί να μη λένε πάντα την αλήθεια, αλλά η αλήθεια που λένε έχει ενδιαφέρον, γιατί πολλές φορές αυτή η αλήθεια αποκαλύπτει μία τάση, που υπό ορισμένες προϋποθέσεις μπορεί να γίνει κατάσταση. Για μία ακόμα φορά έγραφα προχθές για την αναστάτωση που έφερε στην αγγλική ποδοσφαιρική αγορά ο Αμπράμοβιτς.

Η παρουσία του Ρώσου πολυεκατομμυριούχου ανέστρεψε μία τάση που είχε παρατηρηθεί στη μεταγραφική αγορά, αλλά μόνο προσωρινά. Το συνολικό ποσό που ξόδευαν για τις μεταγραφές οι ομάδες της Πρέμιερσιπ είχε πάρει την κατιούσα πριν από την εμφάνιση του Αμπράμοβιτς. Με τον Ρώσο εκτοξεύτηκε πάλι, αλλά αυτή η τάση δεν παρατηρήθηκε στη μεταγραφική πολιτική και των υπόλοιπων ομάδων, αφού η κρίση που προκλήθηκε από την κατάρρευση της ITV και η ανάγκη των περισσότερων ομάδων να μειώσουν τα ελλείμματά τους είχε περιορίσει τις μεταγραφικές δαπάνες των περισσοτέρων ομάδων.

Σε ό,τι αφορά την αγγλική μεταγραφική αγορά, πρέπει να παρατηρήσει κάποιος ότι από τον νόμο Μποσμάν και μετά η πλειονότητα των χρημάτων που ξόδευαν οι αγγλικές ομάδες για μεταγραφές κατευθυνόταν στο εξωτερικό, σε ποσοστό έως και 70% σε κάποιες περιόδους. Βέβαια, οι Αγγλοι είχαν το προνόμιο να κάνουν μεταγραφές σχεδόν όλο τον χρόνο, αλλά τα τελευταία χρόνια συμμορφώθηκαν με τα ισχύοντα στην υπόλοιπη Ευρώπη, αφού αυτή η ιδιομορφία τους συνιστούσε μία καραμπινάτη παράβαση των κανόνων ανταγωνισμού, ειδικά για τις ομάδες που έπαιρναν μέρος στο Τσάμπιονς Λιγκ. Στο αγγλικό ποδόσφαιρο αγωνίζεται ο μεγαλύτερος αριθμός ξένων ποδοσφαιριστών από κάθε άλλο πρωτάθλημα στην Ευρώπη.
Πέρυσι, για πρώτη φορά μετά το 2001, το συνολικό ποσό που ξοδεύτηκε για μεταγραφές στις δύο μεταγραφικές περιόδους του 2005 έφτασε τα 286 εκατομμύρια στερλίνες, ποσό που είναι μεγαλύτερο από το 2004 και με δεδομένο ότι ο Αμπράμοβιτς δεν έκανε το μπάσιμο στην αγορά που έκανε τα δύο περασμένα χρόνια, οι υπόλοιπες ομάδες ξόδεψαν περισσότερα χρήματα από όσα ξόδευαν τις προηγούμενες χρονιές. Πέρυσι, το 50% του συνολικού μεταγραφικού τζίρου κατευθύνθηκε προς ομάδες του εξωτερικού.

Στην περίοδο του 2004 προς το εξωτερικό είχε μετακινηθεί το 60% του συνολικού μεταγραφικού τζίρου. Ενα ακόμα ενδιαφέρον στοιχείο δείχνει ότι οι ομάδες της κατηγορίας, που βρίσκεται αμέσως κάτω από την Πρέμιερσιπ, επωφελήθηκαν πέρυσι περισσότερο οικονομικά από τις ομάδες της μεγάλης κατηγορίας, αφού απορρόφησαν περίπου 50 εκατομμύρια στερλίνες, 13 εκατ. περισσότερα από ό,τι το 2004.

Περισσότερες από 12 ομάδες της πρώτης κατηγορίας κατάφεραν να βάλουν στο ταμείο τους πάνω από 1 εκατομμύριο στερλίνες, επωφελούμενες της αναδιανομής του μεταγραφικού τζίρου. Ο τζίρος των μεταγραφικών περιόδων μετά τη χρονιά της κρίσης, το 2001, ανέβαινε διαρκώς μέχρι πέρυσι, αλλά δεν έφτασε ποτέ τα 320 εκατομμύρια στερλίνες, την οροφή της χρυσής περιόδου που τερματίστηκε το 2000. Από ό,τι φαίνεται, ο τζίρος φέτος θα είναι μικρότερος, εξαιτίας του γεγονότος ότι το αφεντικό της Τσέλσι θα ξοδέψει λιγότερα από κάθε άλλη χρονιά.

Η αγορά εξορθολογικοποιείται, ενώ παράλληλα περισσότερες ομάδες μπαίνουν ενεργά στο μεταγραφικό παζάρι. Το ποσό που ξοδεύουν οι αγγλικές ομάδες για μεταγραφές είναι σχεδόν διπλάσιο από το ανάλογο ποσό που ξοδεύουν οι ιταλικές και οι ισπανικές ομάδες. Φέτος, είναι δεδομένο ότι περισσότερες ομάδες θα ξοδέψουν χρήματα, αλλά το ποιοι θα τα ξοδέψουν και πού θα δείξει την ομάδα των συλλόγων που θα αποτελέσουν τη βιώσιμη δύναμη της Πρέμιερσιπ. Πρέπει να σημειωθεί ότι από το 2003 μέχρι και τώρα, με τα στοιχεία που υπάρχουν, η Τσέλσι έχει πραγματοποιήσει το 1/3 του συνολικού μεταγραφικού τζίρου της Πρέμιερσιπ. Στοιχείο που έχει τη σημασία του.

Ενα σπάταλο και ανάλγητο κράτος

Φαντάζομαι ότι όλοι έχετε πληροφορηθεί, μέσω των τηλεοράσεων κυρίως, την εντυπωσιακή και κυρίως παγκόσμια ιατρική επιτυχία που σημείωσε, δύο μάλιστα φορές, το νευροχειρουργικό τμήμα του νοσοκομείου «Ευαγγελισμός», υπό την καθοδήγηση του καθηγητή Δαμιανού Σακκά. Πρόκειται για την πρώτη στα παγκόσμια χρονικά θεραπεία ατόμων που έπασχαν από καμπτοκορμία. Η πρώτη επιτυχημένη επέμβαση έγινε πριν από λίγους μήνες, όταν θεραπεύθηκε η 28χρονη Μαρία Τσεκούρα και ακολούθησε στις 6 Ιουλίου ο 21χρονος φοιτητής Νομικής Κώστας Γαρδέλης.

Η θεραπεία της ασθένειας επιτεύχθηκε με μία επέμβαση χάρη στην οποία διεγείρεται ο εγκέφαλος με ηλεκτρόδια και ειδικό βηματοδότη. Η καμπτοκορμία είναι μία μορφή δυστονίας, πάθησης που συνδέεται με διαταραχές του νευρικού συστήματος. Σε αυτή την πάθηση ο ασθενής δεν μπορεί να κρατήσει τον κορμό του όρθιο και περπατά σκυφτός.
Τα αίτια που προκαλούν τη δυστονία δεν είναι ακόμα γνωστά. Η ασθένεια και τα συμπτώματά της μπορούν να εμφανιστούν τελείως ξαφνικά στη ζωή του ασθενούς. Τόσο η περίπτωση του Κώστα όσο και η περίπτωση της Μαρίας δείχνουν ότι έγινε εφικτό Ελληνες επιστήμονες να φέρουν την τεχνολογία του ηλεκτρικού ερεθισμού του εγκεφάλου στην Ελλάδα και παράλληλα να την εφαρμόσουν με επιτυχημένο τρόπο και σε πρωτοποριακό επίπεδο διεθνώς. Η κλινική στον «Ευαγγελισμό», την οποία διευθύνει ο Δαμιανός Σακκάς, μετά το περιστατικό της Μαρίας Τσεκούρα δημιούργησε ένα κέντρο -το Ελληνικό Κέντρο Νευροχειρουργικής Ερευνας που απαντά στον τηλεφωνικό αριθμό 210-7229250- στο οποίο μπορούν να απευθύνονται τα άτομα με ειδικές κινητικές παθολογίες (δυστονία, επιληψία, Πάρκινσον, σύνδρομο χρόνιου πόνου).

Ηδη έχουν απευθυνθεί 1.000 άτομα στην κλινική και είναι σε αναμονή για να ελεγχθούν αν είναι κατάλληλα για τη χειρουργική θεραπεία, ενώ τουλάχιστον 100 είναι σε αναμονή για χειρουργείο. Αναρωτιέμαι, λοιπόν. Αυτό το σπάταλο έως ηλίθιο κράτος που δεν έχει πρόβλημα να παραχωρήσει δημόσια γη αξίας δισεκατομμυρίων σε ΠΑΕ για να κερδίσουν ακόμα περισσότερα ή που μπορεί επίσης αντί ενός μικρού τιμήματος να επιτρέπει σε καταπατητές δημοσίων εκτάσεων να τις οικειοποιούνται, αυτό το μίζερο κράτος δεν μπορεί να δώσει κάποια χρήματα σε αυτό το κέντρο για να ενισχυθεί το ερευνητικό έργο του;

Τι αξίζει περισσότερο; Η ικανοποίηση των αιτημάτων δύο επιχειρηματιών ή η συντήρηση της ελπίδας εκατό ή και περισσότερων συνανθρώπων μας; Τι λέει ο «τρρρρρομερός» μας πρωθυπουργός που προεκλογικά διαφήμιζε την ευαισθησία του;