Και με πιάνουν τα κλάματα… (pics)

Ούτε οκτώ χρόνια δεν έχουν περάσει από τότε που η χώρα μας, η μικρή Ελλάδα, έτρεχε πανικόβλητη για να προλάβει να υποδεχθεί «φορώντας» τα καλά της τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Και τα κατάφερε σε πείσμα πολλών. Οι Έλληνες ήταν στην ώρα τους και διοργάνωσαν χωρίς κανένα πρόβλημα το μεγαλύτερο αθλητικό γεγονός παρότι θα χρειαστεί να το πληρώνουν για αρκετό καιρό ακόμα.

Περισσότερο όμως από το δυσβάσταχτο χρέος με το οποίο επιβάρυναν οι Αγώνες την Ελλάδα ενοχλεί η εγκατάλειψη των αθλητικών εγκαταστάσεων.

Οι εικόνες του Ολυμπιακού Σταδίου που αποτέλεσε το επίκεντρο το 2004 προκαλούν το λιγότερο θλίψη.

Σκουριά, σκουπίδια και πλήρης αποσύνθεση. Πισίνες χωρίς νερό, οπαδικά συνθήματα σε τοίχους, κακόγουστα γκραφίτι, σίδερα στη μέση του πουθενά. Για την ακρίβεια οι Ολυμπιακές Εγκαταστάσεις στο Μαρούσι όχι μόνο δεν έχουν αξιοποιηθεί όπως θα έπρεπε αλλά κρύβουν παγίδες που μπορούν να τραυματίσουν όποιον θελήσει να κάνει μία βόλτα στον περιβάλλοντα χώρο.

Οι συνθήκες αυτές δεν οφείλονται στην οικονομική κρίση καθώς κάπως έτσι ήταν τα πράγματα και πριν αυτή ξεσπάσει. Απλά η έλλειψη χρημάτων επιτείνει την κατάσταση. Η απουσία προγραμματισμού και οργάνωσης όσον αφορά στην αξιοποίηση των εγκαταστάσεων ήταν που οδήγησαν στην σημερινή εικόνα…

Ειδικά αν δει κανείς το πως είναι σήμερα για παράδειγμα οι Ολυμπιακές Εγκαταστάσεις του Μονάχου όπου τελέστηκαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες το 1972!(Photo: Getty Images/ Ideas Images)