Πώς έγινε έτσι ο Πανιώνιος... (Sportday / Νίκος Παπαδογιάννης)

Ξεκίνησα να γράφω για τον Ολυμπιακό και για την οσμή παρακμής που ανέδιδε το «στρατόπεδό» του την Κυριακή στο Ελληνικό, αλλά αποφάσισα να τα σβήσω και να ξεκινήσω από την αρχή. Είναι άδικο να στρέφουμε τους προβολείς πρώτα στον ηττημένο, όσο φιλόδοξος κι αν αυτός είναι, όσο κι αν αποτελεί είδηση η κρίση στην οποία βυθίζεται. Ο πρωταγωνιστής της Κυριακής ήταν ο Πανιώνιος.

Δεν είναι κάτι που συμβαίνει συχνά, οπότε θα πρέπει να τονιστεί: ο Πανιώνιος του 2006-7 αποπνέει υγεία. Πάστρα. Σχεδόν ακμή. Στα χρόνια που προηγήθηκαν, ο περιορισμένος ορίζοντας των πλαταιέων και όσων ιθυνόντων επηρεάζονταν από τη βιασύνη και τις εμμονές της κερκίδας κρατούσε την ομάδα δεμένη σε ρηχά νερά. Ακόμα και όταν έκανε προσπάθεια να ξανοιχτεί σε πιο απαιτητικά κατατόπια, ο Πανιώνιος θύμιζε αυτοκίνητο με μισοτραβηγμένο το χειρόφρενο.

Φαίνεται, όμως, ότι το νερό μπήκε στο αυλάκι. Δεν γνωρίζω αν ο Ηλίας Λιανός έχει στην πλατεία περισσότερους φίλους από εχθρούς, γνωρίζω όμως ότι η μέθοδός του αποδίδει καρπούς. Τα οικονομικά της εταιρείας είναι συμμαζεμένα και οι πληρωμές γίνονται στην ώρα τους. Η εποχή του εγκλωβισμού στο παλαιικό κλειστό της Νέας Σμύρνης ανήκει στο παρελθόν. Οι κινήσεις στον αγωνιστικό τομέα γίνονται προσεκτικά, δίχως συναισθηματισμούς και με γνώμονα την άποψη του προπονητή. Οι φιλοδοξίες διατυπώνονται με μέτρο και χωρίς τη φούρια όσων θέλουν να κατακτήσουν τον κόσμο και το θέλουν τώρα. Ακόμα και οι δύσκολες μέρες του Νοέμβρη, με τις απανωτές ήττες, αντιμετωπίστηκαν με ψυχραιμία. Ο Πανιώνιος καμαρώνει αυτή τη στιγμή στην τρίτη θέση της Α1, πάνω κι από τον χρυσοπληρωμένο Ολυμπιακό.

O Λιανός βλέπει τα ερείπια της ΑΕΚ και αντιλαμβάνεται ότι η Ευρωλίγκα θέλει ανθεκτικά παπούτσια, όχι ξιπολησιά. Οσο τα έσοδα είναι μηδαμινά, η πορεία προς το αύριο θα συνεχίζεται με βήματα μικρά και μετρημένα. Αν με το καλό γίνει το Ελληνικό πυκνοκατοικημένο στέκι ουδέτερων φιλάθλων που θα πληρώνουν εισιτήριο για να χαρούν ωραία ατμόσφαιρα και καλό μπάσκετ, τότε μπορεί ν'αλλάξουν πολλά. Η συμφωνία με το SuperSport, πηγή αξιοσημείωτων εσόδων για την τριετία που ξεκίνησε τον Οκτώβριο όταν οι περισσότερες ομάδες της Α1 ζητιανεύουν την ΕΡΤ, αποτελεί γερό κρίκο στην αλυσίδα της προόδου.

Το λαχείο που τράβηξε ο Πανιώνιος το καλοκαίρι ακούει στ' όνομα Λούκα Παβίσεβιτς. Απ' όποια πλευρά κι αν κοιτάξει κανείς την ομάδα, θα βρει πάνω της τη σφραγίδα του Μαυροβούνιου προπονητή. Ισορροπία, συνέπεια, σοβαρότητα, άμυνα, οργάνωση. Ο παλιός πόιντγκαρντ της Γιουγκοπλάστικα κουβαλάει πολύ μπάσκετ στο DNA του και δείχνει ικανός να το μεταφέρει στους (ως επί το πλείστον νεαρούς) παίκτες του χωρίς να το φιλτράρει μέσα από τη μεγαλομανία που χαρακτηρίζει άλλους εκπροσώπους της ίδιας σχολής - όνομα και μη χωριό. Οι «κυανέρυθροι» μπασκετμπολίστες (ειδικά οι συμπατριώτες του Παβίσεβιτς) φαίνεται ότι τον ακούνε, τον σέβονται και ταυτόχρονα τον βλέπουν ως φίλο, αφού βοηθάει και η ηλικία του στη σύσφιξη των σχέσεων. Μ' αυτά και μ' αυτά, το κλίμα στην ομάδα είναι καλό, η πειθαρχία σχεδόν υποδειγματική και οι βεντετισμοί άγνωστη έννοια. Δεν ήταν πάντοτε έτσι ο Πανιώνιος...