Στα Κύπελλα Ευρώπης υπάρχει ένας κανόνας περίπου απαράβατος. Οι ιταλικές ομάδες λιώνουν σαν το βούτυρο κάθε φορά που καλούνται να κερδίσουν μεγάλο ματς σε έδρα όπως το Αλεξάνδρειο, το ΟΑΚΑ ή το ΣΕΦ.
Χθες παραλίγο να υποχρεωθώ να βάλω αστερίσκο: «Λιώνουν, εκτός αν έχουν στη μηχανή τους ένα Ελληνόπουλο που γνωρίζει καλά τα κατατόπια». Ο Νίκος Ζήσης μεγάλωσε και ανδρώθηκε στα γήπεδα της Θεσσαλονίκης. Οταν μπήκε με τους Ιταλούς συμπαίκτες του στο Παλέ για να αντιμετωπίσει τον Αρη δεν φοβόταν τίποτα και κανέναν. Μπροστά σε αρκετούς φίλους και συγγενείς του πήρε από το χεράκι την Μπένετον και έψαξε για ασφαλές μονοπάτι προς τη νίκη. Λίγο έλειψε να το βρει. Χωρίς τη σιγουριά και το θάρρος του Ζήση, η Μπένετον θα είχε βουλιάξει αύτανδρη.
Για 25-30 λεπτά, ο αγώνας ανέδιδε άρωμα καταστροφής και τα πρόσωπα στο Αλεξάνδρειο ήσαν σκαμμένα από ανησυχία. Η Μπένετον προηγήθηκε με 8 πόντους και ο Αρης χώλαινε, ανήμπορος να σκοράρει αρκετά και ευάλωτος στο αμυντικό ριμπάουντ. Δύσκολη νύχτα.
Το σύνθημα της αντεπίθεσης το έδωσε ο συνήθης Σιγάλας στο 26ο λεπτό. Μόλις μπήκε στο παιχνίδι, παγίδευσε τον Γκόρι σε μια γωνία και του έκρυψε τον ορίζοντα σαν να είχε πλοκάμια! Ο Αμερικανός έμεινε με την μπάλα στα χέρια, την ίδια ώρα που ο Σιγάλας ξεσήκωνε την εξέδρα με πολεμική κραυγή. Στα 14 λεπτά που ακολούθησαν, η Μπένετον πέτυχε μόνο 7 πόντους και δέχθηκε 25. Ξανάγινε, δηλαδή, ιταλική ομάδα.
Ο ΜVP του Αρη στις καθοριστικές στιγμές του χθεσινού αγώνα ήταν ο Σάββας Ηλιάδης. Πέτυχε καλάθια με «μπούκες», όταν τα υπόλοιπα όπλα βραχυκύκλωσαν, έκλεψε δύο φορές την μπάλα στο 50-50, μάζεψε ένα πολύτιμο αμυντικό ριμπάουντ όταν αυτό ήταν είδος εν ανεπαρκεία, έγινε ο κρυμμένος μπαλαντέρ της ομάδας. Η άμυνα, βέβαια, αποδείχθηκε και πάλι λίρα εκατό. Τα λάθη του Ζήση προς το τέλος έμοιαζαν με λευκή πετσέτα.
Ηταν καθοριστικής σημασίας η χθεσινή νίκη του Αρη. Εάν έχανε, θα έμενε αγκαλιά με τη Νάπολι και τη Φενερμπαχτσέ, στις θέσεις «5-7» του Γ' Ομίλου. Υπερτερεί μεν στις ισοβαθμίες, αλλά το υπόλοιπο πρόγραμμά του κρύβει παγίδες: Ζαλγκίρις έξω, Μπαρτσελόνα μέσα.
Τούρκοι και Ιταλοί παίζουν μεταξύ τους την άλλη εβδομάδα στην Πόλη, οπότε ο ένας από τους δύο διώκτες του Αρη θα φτάσει σίγουρα στις 6 νίκες. Και αν για τη Φενέρ το φινάλε είναι δύσκολο (ΤΣΣΚΑ στη Μόσχα), η Νάπολι τελειώνει γηπεδούχος, με αντίπαλο την Μπένετον. Ο Αρης θα χρειαζόταν οπωσδήποτε άλλη μια νίκη εάν έχανε χθες, ενδεχομένως δύο. Εφόσον νίκησε, αναπνέει καθαρό οξυγόνο. Ακόμα ένα ροζ φύλλο και σφραγίζει την πρόκριση. Ισως να αρκούν και τα 6 που έχει τώρα στο σακούλι του.
Η ήττα της απερίγραπτης Μπαρτσελόνα στην Κωνσταντινούπολη ήταν ό,τι έπρεπε για να φτιάξει το κέφι του βασανισμένου Ολυμπιακού. Ξανάγινε πια αυτός φαβορί για την καρέκλα του «καλύτερου δεύτερου», η οποία ισοδυναμεί με πρωτιά εν όψει της κλήρωσης του β' γύρου. Με νίκη επί της Ντιναμό στη Μόσχα, ουσιαστικά ο Ολυμπιακός την εξασφαλίζει. Εστω κι αν χάσει, όμως, διατηρεί το πάνω χέρι. Ο Πίνι Γκέρσον χρωστάει μια μεγάλη ανθοδέσμη στον παλιόφιλό του, τον Ουίλι Σόλομον.