Είναι άνθρωπος που δεν μιλά συχνά δημόσια. Σχεδόν καθόλου θα λέγαμε. Παρότι έπαιξε ποδόσφαιρο επαγγελματικά για 20 και πλέον χρόνια και πλέον συνεχίζει να εργάζεται από διαφορετικό πόστο, δεν είναι ο τύπος που θα δώσει πολλές συνεντεύξεις.
Ο Γιάννης Στάθης, περί ου ο λόγος, σπάει τη σιωπή του. Σε μία από τις σπάνιες συνεντεύξεις της ζωής και της καριέρας του, αποκαλύπτεται μέσα από το sportfm.gr.
Από το ξεκίνημα της καριέρας του μέσα από τα τμήματα υποδομών του Παναθηναϊκού μέχρι τη δύσκολη απόφαση για να βάλει ένα τέλος. Και φυσικά για τη δύσκολη μετάβαση από τον ρόλο του ποδοσφαιριστή σε τιμ μάνατζερ, συμβουλεύοντας τους παίκτες που σταματάνε από την ενεργό δράση!
Μιλά για ανθρώπους που τον σημάδεψαν όπως ο Γιώργος Παράσχος, αναφέρεται σε προέδρους που είχε αλλά και τους Αλμπέρτο Μαλεζάνι, Τζενάρο Γκατούζο και Γκιγέρμο Όγιος.
Θυμάται το μοναδικό γκολ της καριέρας του, το κερδισμένο στοίχημα με το βαμμένο μαλλί και την πλάκα του Κοντοέ. Εξιστορεί τα όσα έζησε στην ΑΕΛ, αλλά και την Καλαμάτα, αποθεώνοντας τις δύο ομάδες, όπως και τους Αλέκο Βοσνιάδη, Γιώργο Πρασσά!
«Όταν σταματάς το ποδόσφαιρο, βγαίνεις από τη γυάλα και πέφτεις στον ωκεανό»
-Πόσο δύσκολο ήταν να πάρεις την απόφαση να αποσυρθείς;
«Είναι μια απόφαση που δεν είναι εύκολη για πολλούς. Όμως ήταν απόλυτα συνειδητή για μένα. Συνδυάστηκε και με τον μόνο σοβαρό τραυματισμό που είχα στην καριέρα μου όποτε η συγκυρία ήταν ιδανική να επισπεύσει την απόφαση μου. Ένιωθα καλά με αυτό την συγκεκριμένη χρονική στιγμή».
-Έπαιξε ρόλο ότι η τελευταία σου εμπειρία ήταν εκείνο το χαμένο μπαράζ με την Ξάνθη ή το είχες αποφασίσει, ανεξαρτήτως του τι θα γινόταν;
«Σίγουρα έπαιξε ρόλο στο ότι δεν ανέβηκε η ομάδα στο μπαράζ γιατί πλέον δεν είχα αγωνιστικό κίνητρο να συνεχίσω».
-Πώς είναι αυτή η μετάβαση, από τις καθημερινές προπονήσεις μετά στο να κάθεσαι ουσιαστικά;
«Η μετάβαση δεν είναι καθόλου εύκολη όσο αποφασισμένος και αν είσαι να σταματήσεις. Μπορώ να σου πω ότι στην αρχή μέχρι να βρω τα πατήματα μου ένιωθα ένα μεγάλο κενό που έπρεπε να διαχειριστώ με τον εαυτό μου. Πήρα κάποια στιγμή και την συμβουλή ειδικού που με βοήθησε να καταλάβω και να προχωρήσω στο επόμενο στάδιο της ζωής. Γιατί καλώς η κακώς όσο παίζεις ποδόσφαιρο βρίσκεσαι στον δικό σου μικρόκοσμο και ξαφνικά βγαίνεις από την γυάλα που είσαι προστατευμένος και πρέπει να κολυμπήσεις στον ωκεανό.
Αυτό που θέλω να πω σε όσα παιδιά σταματάνε το ποδόσφαιρο, είναι να μην κλείνονται στον εαυτό τους αλλά ακόμη και να ζητάνε βοήθεια από ανθρώπους που κάνουν life coaching. Είναι σημαντικό να λάβεις βοήθεια, ώστε να μπορέσεις να περάσεις ομαλά από το ένα στάδιο της ζωής σου στο άλλο…».
«Μου έλειπαν τα αποδυτήρια - Ο γενικός αρχηγός είναι ο άνθρωπος που πρέπει να βρίσκει λύσεις 24/7»
-Και μετά τι κάνεις, πώς γεμίζεις την καθημερινότητά σου; Γιατί πέρασες από το στάδιο του μάνατζερ αρχικά και μετά προέκυψε και η θέση του γενικού αρχηγού…
«Το επόμενο βήμα για μένα ήταν να ασχοληθώ πάνω στο ποδόσφαιρο από άλλο πόστο και ξεκίνησα ως ατζέντης. Γρήγορα κατάλαβα όμως ότι δεν είναι αυτό που με γεμίζει παρότι είχε καλή προοπτική. Μου έλειπε η συνήθεια των αποδυτηρίων και της καθημερινότητας. Και κάπου εκεί αποφασίζω τι είναι αυτό που πραγματικά θέλω να κάνω. Συγκυριακά προκύπτει η περίπτωση του Παναιτωλικού. Και κάπως έτσι μπαίνω ξανά στον χώρο από άλλο πόστο αυτό του team manager».
-Για όσους δεν το ξέρουν, ο γενικός αρχηγός τι κάνει σε μια ομάδα; Ποιες είναι οι αρμοδιότητες δηλαδή του Γιάννη Στάθη;
«Μια θέση που έχει αρκετές απαιτήσεις καθώς είσαι ο συνδετικός κρίκος διοίκησης και αγωνιστικού. Έχεις να διαχειριστείς αρκετά πράγματα και κυρίως πολλές διαφορετικές προσωπικότητες. Είσαι alert 24/7 και πρέπει να είσαι αυτός που θα βρει την λύση στο πρόβλημα. Το σημαντικότερο σε μια ομάδα είναι να έχεις καλά αποδυτήρια και αυτό είναι πολυπαραγοντικό. Έχει να κάνει και με την επιλογή χαρακτήρα στον παίχτη που θα πάρεις αλλά και με αυτό που λέμε team building. Τις σχέσεις που χτίζουν οι παίχτες μεταξύ τους με τον προπονητή και γενικά με τον οργανισμό».
-Αγαπημένο νούμερο έχεις; Γιατί έχεις επιλέξει πολλά διαφορετικά ως ποδοσφαιριστής στη φανέλα.
«Μέχρι να πάω στον ΟΦΗ είχα αλλάξει αρκετά νούμερα. Μπαίνοντας την πρώτη μέρα στο Βαρδινογιάννειο, μου λέει ο φροντιστείς της ομάδας ποιο νούμερο θα πάρεις; Του λέω δεν έχω αποφασίσει ακόμα. Μου λέει άκου, το 25 θα πάρεις και θα κάνεις την καλύτερή σου χρονιά. Και έτσι έγινε».
«Στον Παναθηναϊκό ήταν δύσκολο να πάρει ευκαιρία ένας μικρός, αν και πιστεύω θα μπορούσε να μου έχει δοθεί μία…»
-Τι γνώμη έχεις για τον Αλμπέρτο Μαλεζάνι;
«Ο Μαλεζάνι ένας ιδιαίτερος άνθρωπος, λάτρης της τακτικής, πολύ απαιτητικός και με πολλές εκρήξεις μέχρι να καταλάβεις αυτό που πρέπει να κάνεις στο γήπεδο».
-Στον Παναθηναϊκό σε ενόχλησε που δεν πήρες ποτέ μια ευκαιρία; Γιατι δεν πήρες ποτέ ευκαιρία;
«Στον Παναθηναϊκό ήμουν στην πρώτη ομάδα την εποχή που δύσκολα έπαιζε μικρός είχε μεγάλα ονόματα μεγάλο ανταγωνισμό και την πίεση του πρωταθλητισμού όποτε έφτανες μέχρι ένα σημείο να διεκδικήσεις. Παρότι βρισκόμουν στις προετοιμασίες έπαιζα τα φιλικά και ξεκίναγα με καλές προοπτικές στο τέλος έπρεπε να πάω δανεικός».
-Ήσουν πολλά χρόνια, αλλά έφευγες συχνά δανεικός σε άλλες ομάδες... Είχες πάει και σε προετοιμασίες, αλλά τίποτα...
«Δεν σου λέω ότι δεν με πείραζε που δεν πήρα τις ευκαιρίες που πιθανόν να μου αναλογούσαν, αλλά πάντα κοίταζα πως θα ήμουν καλά εγώ και καλά ήμουν με το να αισθάνομαι σημαντικός για μια ομάδα»
«Έλεγαν πάλι ο Βύντρα μέσα; Ναι, πάλι ο Βύντρα, γιατί;»
-Έφταιγε τελικά για όλα ο Βύντρα; Γιατί τότε αυτή η αίσθηση υπήρχε.
«Ο Βύντρα ήταν ένας εξαιρετικός αθλητής. Θυσίασε πολλά για να βρίσκεται σε αυτό το επίπεδο. Έλεγαν πάλι ο Βύντρα μέσα; Ναι, πάλι ο Βύντρα, γιατί; Γιατί δεν είναι τυχαίο που έπαιζε με όλους τους προπονητές. Άρα δεν γίνεται όλοι να έβλεπαν κάτι λάθος».
-Αδικήθηκες στην καριέρα σου;
«Πολλές φορές θα ακούσεις να λέμε πως παίζει αυτός, πως παίζει ο άλλος, ότι εγώ αδικήθηκα θα έπρεπε να παίζω σε μεγάλη ομάδα. Δεν θα σου πω ότι αδικήθηκα ίσως κάποιες φορές να μην ήταν καλό το τάιμινγκ στο να πάω κάπου παραπάνω. Αλλά σίγουρα σε βάθος χρόνου δεν νιώθω αδικημένος. Νιώθω καλά με την καριέρα που έκανα».
-Ευρώπη δεν σκέφτηκες ποτέ να δοκιμάσεις; Σε ένα πρωτάθλημα παρόμοιο με το ελληνικό;
«Είχα την ευκαιρία την περίοδο που ήμουν στον Πλατάνια να πάρω μεταγραφή με πολύ καλά χρήματα τότε στην Τουρκία, αλλά δεν με είχε αφήσει τότε ο πρόεδρος. Η ομάδα έκανε πολύ καλή χρονιά με τον Παράσχο και δεν ήθελε να χαλάσει την χημεία . Όποτε επανερχόμαστε σε αυτό που λέγαμε για λάθος τάιμινγκ».
«Πρόσεχα τον εαυτό μου γιατί ήξερα ότι αυτό φέρνει το επόμενο συμβόλαιο»
-Είχες επιλέξει ως αγαπημένο σου παιχνίδι ένα Παναθηναϊκός-ΟΦΗ (1-2), γιατί;
«Το παιχνίδι στη Λεωφόρο με τον Παναθηναϊκό είναι ξεχωριστό για μένα αλλά και για το ΟΦΗ εκείνη την περίοδο. Συνδυάζεται με μια μεγάλη νίκη με καλό παιχνίδι και τον ενθουσιασμό του κόσμου στην επιστροφή».
-Τραυματισμούς δεν είχες πάντως στην καριέρα σου, πώς το κατάφερες αυτό;
«Το θέμα των τραυματισμών έχει να κάνει και με την τύχη, πέρα από όλα τα άλλα σε αυτό ήμουν τυχερός και δεν είχα κάποιο μεγάλο τραυματισμό. Όμως πρόσεχα πολύ τον εαυτό μου και σε θέματα διατροφής αλλά και προπόνησης. Έκανα τα πάντα για να είμαι σε καλή κατάσταση γιατί αυτό θα μου έφερνε το επόμενο συμβόλαιο».
-Πώς καταφέρνει ένας ποδοσφαιριστής ιδιαίτερα όταν είναι νεαρός να διαχειριστεί τη φήμη, τα χρήματα, όλα όσα έρχονται;
«Τα θέμα της διαχείρισης χρημάτων και φήμης για ένα νέο παιδί είναι πολύ σημαντικό. Πιο παλιά ήταν πολύ πιο δύσκολο να το διαχειριστεί κάποιος. Θα έπρεπε να είσαι πολύ δυνατός χαρακτήρας και πολύ πιο ώριμος για την ηλικία σου. Σημαντικό ρόλο σε όλο αυτό είναι τι οικογενειακό background υπάρχει από πίσω. Πολλές φορές τα παιδιά καταστρέφονται από τους ίδιους τους γονείς, είναι οι ίδιοι που τους οδηγούν σε λάθη γιατί θέλουν να ζήσουν την ζωή που δεν έζησαν μέσα από τα παιδιά. Σαφώς τώρα έχει αλλάξει κατά πολύ αυτό γιατί πλέον και τα παιδιά έχουν διαφορετικό μορφωτικό επίπεδο και μπορούν να σκεφτούν πρώτα γιατί υπάρχουν πολλά παραδείγματα».
«Όταν έβαψα ξανθά τα μαλλιά μου, ο Κοντοές έλεγε “πήραμε τον Έλληνα Εστογιανόφ”»
-Τα μαλλιά σου τα έβαψες ξανθά μια φορά αν δεν κάνω λάθος, είχες βάλει στοίχημα τότε...
«Αυτό με το μαλλί ήταν μια παιδική τρέλα, γιατί όσο φοράς σορτσάκι παραμένεις παιδί, αλλά και ένα στοίχημα που είχα βάλει. Πηγαίνω στον Απόλλωνα τον Ιανουάριο και η ομάδα είναι στη ζώνη υποβιβασμού. Γενικά είναι το κλίμα κάπως φοβικό. Εγώ έρχομαι με τρομερή ψυχολογία και κάπου εκεί στα αποδυτήρια τους λέω, ακούστε η ομάδα θα σωθεί και θα σωθεί άνετα. Μου λένε το πιστεύεις τόσο πολύ; Επειδή το πιστεύω σας βάζω και στοίχημα και θα βάψω και το μαλλί. Και κάπως έτσι έγινε. Καλά μετά δεν συζητάω το τι έγινε… Το καλύτερο πείραγμα ήταν του Κοντοέ που έλεγε πήραμε τον Έλληνα Εστογιανόφ. Όχι αγωνιστικά βέβαια μην παρεξηγηθούμε…».
-Γκολ δεν έχεις βάλει ποτέ ε;
«Δεν σε βλέπω διαβασμένο αλλά δικαιολογείσαι γιατί οριακά το θυμάμαι και εγώ. Ένα γκολ έχω βάλει όταν έπαιζα στην Παναχαϊκή απέναντι στον Πανηλειακό μέσα στον Πύργο και δυστυχώς δεν μπορούμε να το αποδείξουμε κιόλας γιατί δεν είχε και κάμερες…».
-Σε ποια ομάδα έζησες τις καλύτερες στιγμές σου; Έπαιξες σε αρκετές και ιστορικές...
«Η κάθε ομάδα είναι ξεχωριστό κεφάλαιο για μένα. Παντού πέρασα καλά, σίγουρα όμως στον ΟΦΗ και τα Γιάννενα ήταν ιδιαίτερο γιατί δέθηκα πολύ και με τον κόσμο».
«Ο Γκατούζο έχει τρέλα γιατί δεν μπορεί να συμβιβαστεί με την ήττα - Ο Παράσχος έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην καριέρα μου»
-Μίλησε μου λίγο για Γκατούζο, τον είχες προπονητή... Κουβαλούσε μια τρέλα, έτσι;
«Ο Γκατούζο είναι μια τεράστια προσωπικότητα. Αυτό που μπορείς να πεις γι’ αυτόν τον άνθρωπο είναι το πόσο απλός και ταπεινός είναι για το μέγεθος και την συνολική καριέρα που έχει κάνει. Η τρέλα που εκπέμπει αρκετές φορές και μπορεί να παρεξηγηθεί είναι γιατί δεν μπορεί να συμβιβαστεί με την ήττα. Είναι στοιχείο του χαρακτήρα του και είναι κάτι που τον κάνει ξεχωριστώ. Προπονητικά βλέπουμε ότι η εξέλιξη του είναι πολύ μεγάλη και έχει κάνει αρκετά πράγματα ως τώρα. Όταν ήμασταν μαζί στον ΟΦΗ ήταν η αρχή του».
-Και έναν ακόμη που είναι δίπλα στον Μέσι, τον Όγιος…
«Ο Όγιος ήταν ένας πολύ διαβασμένος προπονητής. Εκτός του καθαρά αγωνιστικού γιατί ξεκίνησε από την μασιά και είχε αυτή την φιλοσοφία. Είχε και ακαδημαϊκές γνώσεις πάνω στην ψυχολογία. Χαρακτηριστικά θυμάμαι είναι μια περίοδος που δεν έχω πολύ χρόνο συμμετοχής και μπαίνω στο γραφείο για παράπονα τότε. Βγαίνοντας λοιπόν, με έχει κάνει να νιώθω ότι είμαι πιο βασικός και από τον βασικό και λέω τι έγινε τώρα».
-Ο προπονητής με τον οποίο έπαιξες τα περισσότερα ματς είναι ο Παράσχος…
«Ο Παράσχος ένας κύριος με Κ κεφάλαιο είχαμε άψογη συνεργασία σε πολλές ομάδες. Είναι ο προπονητής που χωρίς να πει κάτι, εκπέμπει τον απόλυτο σεβασμό. Μαζί του έχω κάνει από τις καλύτερες μου χρονιές και έπαιξε σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της καριέρας μου».
-Το καλοκαίρι του 2016 τι έγινε και δεν πήγες στον Αστέρα; Όλα ήταν συμφωνημένα όπως ξέρω και ξαφνικά χάλασε η μεταγραφή.
«Στην περίπτωση του Αστέρα είναι κάπως έτσι τα πράγματα. Συμφωνήσαμε φτάσαμε πολύ κοντά αλλά στο τέλος χάλασε. Δεν έχει σημασία πολλές φορές στο πως μπορεί να χαλάσει κάτι αλλά αν από ένα γεγονός μπορείς να κρατήσεις κάτι θετικό. Η αλήθεια είναι ότι δημιουργήθηκε μια σχέση αλληλοσεβασμού με τους ανθρώπους και την διοίκηση του Αστέρα καθώς βρεθήκαμε αρκετές φορές ως αντίπαλοι στην συνέχεια».
-Σε ποιο γήπεδο σου άρεσε περισσότερο να παίζεις ως αντίπαλος;
«Από τα γήπεδο που ήθελα που πάντα ήθελα να παίζω σαν αντίπαλος ήταν η Tούμπα και το Καραϊσκάκης, γήπεδα με έντονο παλμό που αισθάνεσαι πραγματικά ποδοσφαιριστής».
-Έχεις ζήσει προέδρους που έχουν μεγάλο ενδιαφέρον! Θα ξεκινήσω από τον Γιώργο Χριστοβασίλη…
«Τον Χριστοβασίλη τον είχα πρόεδρο στον Ηλυσιακό και ήμουν η πρώτη του μεταγραφή στα Γιάννενα. Ένας πολύ καλός άνθρωπος ο οποίος μετά από πολλές δυσκολίες κατάφερε να γίνει επαγγελματίας παράγοντας, φτάνοντας σε σημαντικές επιτυχίες στην διαδρομή του».
-Ο Γιάννης Κομπότης πως είναι;
«Ο Κομπότης από τους πιο οξυδερκείς προέδρους που είχα, ξέρει όσο λίγοι το αντικείμενο και σίγουρα ένα μεγάλο σχολείο. Μπορείς να κάτσεις ώρες μαζί του... Και θα μάθεις και θα περάσεις καλά γιατί έχει και τρομερό χιούμορ».
-Πες μου και για τον Παναγιώτη Μονεμβασιώτη…
«Ο Μονεμβασιώτης ένας άνθρωπος που έχει τρομερά επιχειρηματικό μυαλό. Ότι κάνει δεν το κάνει τυχαία. Έχει το δικό του σκεπτικό και πολλές φορές μπορεί να παρεξηγηθεί. Σίγουρα όμως έχει την δυνατότητα και πλέον την εμπειρία να ηγείται.
Γενικότερα, όλοι οι πρόεδροι που είχα στις ομάδες που πέρασα με βοήθησαν παρά πολύ στο πώς μπορείς να βλέπεις το ποδόσφαιρο και να διαχειριστείς καταστάσεις που προκύπτουν. Είναι πολύ σημαντικό στην δουλειά αυτή να έχεις αυτές τις εμπειρίες».
«Όταν ζεις από μέσα την ΑΕΛ, καταλαβαίνεις πόσο μεγάλη ομάδα είναι - Οικογένεια η Καλαμάτα»
-Στην ΑΕΛ πώς έζησες τη χρονιά της ανόδου; Το ένιωσες και εσύ αυτό που λένε, ότι η ΑΕΛ είναι μία από τις πολύ μεγάλες ομάδες;
«Η ΑΕΛ είναι πολύ μεγάλο μέγεθος. Μπορείς να το καταλάβεις όταν το ζήσεις από μέσα. Ζήσαμε πολύ όμορφες στιγμές γίναμε ένα με τον κόσμο. Δουλέψαμε πολύ για να έρθει αυτό, όλος ο οργανισμός από τον πρόεδρο, τον Ευριπίδη, τον προπονητή και όλοι οι συνεργάτες, ο καθένας από το πόστο του και με τον τρόπο του. Τα πιο σημαντικά γρανάζια όμως είναι οι πρωταγωνιστές οι ποδοσφαιριστές και εμένα πάντα με κάνει χαρούμενο όταν βλέπω την ικανοποίηση και την χαρά τους μετά από σημαντικές επιτυχίες όπως αυτή της ανόδου που ζήσαμε όλοι μαζί. Είναι κάτι που δεν θα ξεχαστεί ποτέ».
-Στην Καλαμάτα πως ήταν τα πράγματα? Καταφέρατε να ανεβάσετε την ομάδα μετά από 26 χρόνια στη μεγάλη κατηγορία!
«Στην Καλάματα όταν ήρθαμε, ήρθαμε όλοι μαζί μετά την επιτυχία της ΑΕΛ. Η ομάδα προερχόταν από ένα μεγάλο σοκ της περασμένης χρονιάς, όποτε δεν υπήρχε χρόνος. Η σκέψη του προέδρου ήταν ξεκάθαρη: ή παίρνω το πρωτάθλημα ή τα παρατάω. Και κάπως έτσι ένα μεγάλο γκρουπ ανθρώπων μετακομίζει στην Καλαμάτα. Στην αρχή υπήρχε έντονη αμφιβολία από τον κόσμο και δικαιολογημένα μετά την περσινή χρονιά. Καταφέραμε όμως με το καλό ποδόσφαιρο και τις νίκες να φέρουμε τον κόσμο στο γήπεδο και να πανηγυρίσουμε όλοι μαζί την άνοδο μετά από 26 χρόνια. Μια επιτυχία που έφερε ξανά την Μαύρη Θύελλα στα μεγάλα σαλόνια. Ήταν κάτι που άξιζε στον κόσμο και την πόλη».
-Μίλησε μου λίγο και για τον μετρ των ανόδων, Αλέκο Βοσνιάδη.
«Ο Βοσνιάδης είναι ένας προπονητής που μιλούν οι επιτυχίες από μόνες τους, βλέπετε τι έχει κάνει. Το να έχεις κάνει 6 ανόδους, σίγουρα δεν είναι τυχαίο. Ξέρεις πολλές φορές μπορείς να πεις πολλά, αλλά στο τέλος της ημέρας ο καθρέφτης είναι το γήπεδο. Είναι ένας προπονητής με ξεκάθαρο στόχο. Ξέρει να παίρνει από τον παίχτη το κάτι παραπάνω».
«Ο Πρασσάς επένδυσε για να δει το όνειρό του να γίνεται πραγματικότητα»
-Πώς έζησες όλη τη σεζόν στην Καλαμάτα; Υπήρχαν δυσκολίες που δεν μάθαμε ποτέ, αλλά καταφέρατε να αντιμετωπίσετε;
«Στην δικιά μας Καλαμάτα τα πράγματα ήταν ξεκάθαρα. Υπήρχαν διακριτοί και ξεκάθαροι ρόλοι. Υπήρχε οικογενειακό κλίμα και γίναμε γρήγορα ομάδα. Το πιο σημαντικό ήταν όπως και στην ΑΕΛ, τα αποδυτήρια ήταν κλειστά. Όποιο πρόβλημα και αν υπήρξε, δεν βγήκε ποτέ γιατί πάντα σε μια οικογένεια δεν είναι όλα ρόδινα».
-Η γνώμη σου για τον πρόεδρο της Καλαμάτας, Γιώργο Πρασσά ποια είναι;
«Ο Πρασσάς είναι ένας πολύ έξυπνος άνθρωπος. Δεν το λέω εγώ, το λέει η διαδρομή του και αυτά που έχει κάνει επιχειρηματικά. Έχει μεγάλη αγάπη για την Καλαμάτα και έχει δαπανήσει πολλά χρήματα για να δει τελικά το όνειρο του να γίνεται πραγματικότητα. Ήταν πάντα δίπλα μας σε ότι χρειάστηκε η ομάδα, παρόλο που ήταν στην άλλη άκρη της γης. Θεωρώ πως και την νέα χρονιά θα προσπαθήσει να κάνει κινήσεις, ώστε να εδραιωθεί η Καλαμάτα στην Σούπερ Λίγκα».
-Αν έθετες έναν στόχο, πλέον από άλλο πόστο στο ποδόσφαιρο, ποιο θα ήταν; Θα ήθελες ιδανικά να σταθεροποιηθείς μόνιμα στη Σούπερ Λίγκα;
«Σε ότι έχει να κάνει με διαφορετικό πόστο είναι κάτι που δεν μπορώ να στο απαντήσω πιο συγκεκριμένα. Δεν θα σταθώ σε έναν συγκεκριμένο τίτλο στο οργανόγραμμα μιας ομάδας. Μου αρέσει να είμαι δημιουργικός να φέρνω ιδέες νέες συνεργασίες και γενικά να ψάχνομαι στο πως μπορώ εγώ πρώτα να αποκτώ γνώσεις και στη συνέχεια ανάλογα με το πλάνο κάθε διοίκησης να μπορούν να υλοποιηθούν. Και στην ΑΕΛ και στην Καλαμάτα γίναν ωραίες ενεργείς που βοήθησαν στην ενίσχυση του brand name.
Σίγουρα ένας σύλλογος της πρώτης κατηγορίας που οργανωτικά είναι καλά με υποδομές και συνθήκες θα ήταν η πρώτη επιλογή. Όμως πολλές φορές μπορείς να βρεις ένα καλό πρότζεκτ με ωραία φιλοσοφία που μπορεί να καλύπτει τις φιλοδοξίες σου και να εξελίσσεσαι και εσύ ταυτόχρονα. Όποτε θα περιμένουμε να δούμε τι θα προκύψει…».
_234355.jpg?w=350&f=bicubic&um=VerySharp)
