Η ομάδα νίκησε τους παίκτες και ο Παναθηναϊκός πήρε αυτό που άξιζε

Χρειάστηκε να δούμε μία από τις πιο αμφίρροπες σειρές όλων των εποχών, με buzzer beater, εντάσεις, ανατροπές και ματς που κρίθηκαν στην τελευταία κατοχή, όμως τελικά η τετράδα που διαμορφώθηκε στο Final Four είναι η ίδια που ολοκλήρωσε την κανονική περίοδο με το πλεονέκτημα έδρας. Απόλυτη δικαιοσύνη, δηλαδή.

Η Βαλένθια έκλεισε το ιστορικό πρώτο της εισιτήριο, κόντρα σε έναν Παναθηναϊκό που μπορεί να διαρρηγνύει τα ιμάτιά του πως έχασε τη σειρά μέσα από τα χέρια του, όμως με βάση την εικόνα που παρουσίασε σε όλη τη διάρκεια της σεζόν, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι άξιζε να φτάσει μέχρι το τέλος του δρόμου. Ίσα ίσα, η μεγαλύτερη έκπληξη στη συγκεκριμένη σειρά, είναι που το «τριφύλλι» προηγήθηκε εξαρχής 2-0.

Τα λάθη που έγιναν από την αρχή της χρονιάς είναι πολλά και μεγάλα. Η ανισοβαρής στελέχωση του ρόστερ, η εμμονή στην αντιμετώπιση των αγωνιστικών προβλημάτων με ψυχολογικά τρικ και «σεντραρίσματα» παικτών, η αβάσιμη βεβαιότητα για την κατάκτηση του τίτλου και ο διαρκής δυναμιτισμός του κλίματος, ακόμη και όταν δεν είναι καθόλου προς όφελος της ομάδας, είναι μόνο μερικά από αυτά. Όλα τα προαναφερθέντα φάνηκαν στη σειρά με τη Βαλένθια.

Ακόμη και όταν ο Παναθηναϊκός βρέθηκε μπροστά 2-0 στη σειρά, η ψυχολογική διαχείριση ήταν λανθασμένη, καθώς αντί η ομάδα να πάει με ηρεμία και καθαρό μυαλό να τελειώσει την πρόκριση εντός έδρας, η εστίαση που δόθηκε από διοίκηση και προπονητή ήταν σε εξωαγωνιστικά ζητήματα, όπως οι προκλήσεις των Ισπανών, η αστυνομία, οι δηλώσεις των Μοντέρο, Μαρτίνεθ και άλλα πολλά. Αυτός ο αποπροσανατολισμός σαφώς δεν ευνόησε το «τριφύλλι», καθώς κάθε πιθανό... ταρακούνημα σε μία σειρά ευνοεί αυτόν που βρίσκεται από κάτω.

Δεν ήταν όμως μόνο ψυχολογικοί οι λόγοι που έφεραν αυτή την κατάρρευση, αλλά και αγωνιστικοί. Ο Εργκίν Αταμάν για ανεξήγητο λόγο αποφάσισε να εγκαταλείψει όλες τις αρχές που έφεραν στον Παναθηναϊκό τα δύο «διπλά» στην Ισπανία. Μοιάζει σαν η δεύτερη νίκη στη «Roig Arena» να έκανε κακό στους «πράσινους», οι οποίοι φάνηκε να πήραν το μήνυμα ότι μπορούν να κερδίσουν τη Βαλένθια στο παιχνίδι της. Αποτέλεσμα ήταν η «μπλαζέ» εικόνα που έδειξαν στα δύο ματς του «Telekom Center», η οποία απέπνεε την αύρα ομάδας που θεωρούσε ότι με κάποιο τρόπο θα προκριθεί, ακόμη και χωρίς να παίξει.

Κάπως έτσι, η σειρά ήρθε στο 2-2, ακόμη και τότε όμως το «τριφύλλι» είχε μία ευκαιρία. Η εικόνα που παρουσίασε, ωστόσο, στο τρίτο παιχνίδι της «Roig Arena» ήταν η πιο προβληματική σε όλη τη σειρά. Μία ομάδα εντελώς ασύνδετη, χωρίς καθαρό μυαλό, χωρίς κυκλοφορία μπάλας, με έμφαση μόνο στις ατομικές ενέργειες των παικτών και στο... φιλότιμο. Ακόμη και σε μία πολύ κακή βραδιά της Βαλένθια, ο Παναθηναϊκός κατάφερε να χάσει με κάτω τα χέρια. Οι 13 ασίστ για 13 λάθη σε ένα τέτοιο ματς τα λένε όλα για το μπάσκετ που έπαιξε η ομάδα του Αταμάν.

Η αντίδραση του Τούρκου τεχνικού στην ανάπαυλα δεν ήταν κάποιου είδους αγωνιστική παρέμβαση, αλλά η δημόσια μομφή προς τον Τι Τζέι Σορτς. Τον παίκτη που ήταν ο MVP της ομάδας στο play-in με τη Μονακό, αλλά και ένας από τους πρωταγωνιστές στα δύο «διπλά» του Παναθηναϊκού στην Ισπανία. Φυσικά, αυτή η τακτική δεν λειτούργησε, καθώς η εικόνα παρέμεινε ίδια σε μεγάλο βαθμό και στο δεύτερο ημίχρονο. Ακόμη και όταν μείωσαν οι φιλοξενούμενοι, αυτό έγινε κυρίως λόγω της μεγάλης νευρικότητας της Βαλένθια.



Στο τέλος της ημέρας, ακόμη και με αυτόν τον ανορθόδοξο τρόπο, προκρίθηκε η καλύτερη ομάδα. Αυτή που είχε την ξεκάθαρη ταυτότητα του σπουδαίου προπονητή της, που έχτισε ένα ρόστερ προσαρμοσμένο στην αγωνιστική φιλοσοφία της, και που εκμεταλλεύτηκε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το διαθέσιμο υλικό της. Με ροτέισον τουλάχιστον 11 παικτών σε κάθε παιχνίδι και συλλογικό μπάσκετ μέσω του οποίου έπαιρνε πολλά από πολλούς, η Βαλένθια έδειξε πως ο σωστός δρόμος δεν είναι απαραίτητα τα «χρυσοποίκιλτα» ρόστερ, ειδικά αν αυτά δεν συνοδεύονται από την απαραίτητη κατεύθυνση. Ο Παναθηναϊκός πήγε να πάρει τη σειρά με τις προσωπικότητες και το ταλέντο, αλλά τελικά κέρδισαν η δουλειά και η ομαδικότητα.

Πλέον, για τον «επτάστερο» αρχίζει το πιο δύσκολο κομμάτι. Ακόμη και αν υπάρχει μπροστά ο στόχος του πρωταθλήματος, στην πραγματικότητα η ούτε η κατάκτηση της Stoiximan GBL δεν πρέπει να εμποδίσει τη λήψη των σημαντικών αποφάσεων που ακολουθούν. Όχι απαραίτητα για το ρόστερ, το οποίο σε μεγάλο βαθμό είναι διαμορφωμένο και πλήρες, αλλά για το τι ακριβώς θέλει να είναι ως ομάδα.

Γιατί το φετινό τέλος έδειξε με εκκωφαντικό τρόπο πως στο σύγχρονο ευρωπαϊκό μπάσκετ το ταλέντο από μόνο του δεν αρκεί. Χρειάζεται συνοχή, ξεκάθαρη αγωνιστική ταυτότητα και ένα περιβάλλον που λειτουργεί υπέρ της ομάδας και όχι εις βάρος της. Το αν ο Παναθηναϊκός θα διδαχθεί από αυτή τη σειρά ή θα προσπαθήσει απλώς να την ξεχάσει, είναι ίσως το σημαντικότερο ερώτημα της επόμενης ημέρας.

ON DEMAND: Όλα τα ρεπορτάζ στο επίσημο κανάλι του bwinΣΠΟΡ FM στο youtube