Κακό βράδυ για τον Παναθηναϊκό, αλλά στο χέρι του να μη γίνει το μάθημα… πάθημα

Από τις πρώτες κατοχές, φαινόταν κάτι να έχει αλλάξει. Πέρα από το πράσινο που κυριαρχούσε στην ατμόσφαιρα σε σχέση με το πορτοκαλί χρώμα της «Roig Arena», η γλώσσα του σώματος ήταν διαφορετική για τους παίκτες του Παναθηναϊκού και της Βαλένθια από τα προηγούμενα παιχνίδια επί ισπανικού εδάφους.

Η αυτοπεποίθηση με την οποία μπήκαν οι φιλοξενούμενοι στο «Telekom Center» έδινε την αίσθηση ότι δεν είχαν μόλις χάσει δύο εντός έδρας παιχνίδια στην τελευταία κατοχή. Ανεπηρέαστοι από την «κολασμένη» ατμόσφαιρα που δημιούργησαν από νωρίς οι οπαδοί του Παναθηναϊκού, οι παίκτες της Βαλένθια έπαιξαν το κλασικό παιχνίδι τους, δείχνοντας τρομερή πίστη στο πλάνο παρά τις «κατραπακιές» της προηγούμενης εβδομάδας.

Αυτός που έλειπε από την εξίσωση είναι ο Παναθηναϊκός, ο οποίος εμφανίστηκε κάθε άλλο παρά έτοιμος να τελειώσει τη σειρά. Η εικόνα των «πράσινων» στο πρώτο ημίχρονο θύμισε τις κακές συνήθειες της regular season, όταν οι παίκτες του Εργκίν Αταμάν έμπαιναν «νωθροί» στο glass floor και μετά... έτρεχαν και δεν έφταναν. Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι οι έμπειροι «τριφυλλοφόροι» θεώρησαν τελειωμένη την πρόκριση, ειδικά μετά τα «θρίλερ» που προηγήθηκαν. Ωστόσο, η αγωνιστική και πνευματική ετοιμότητα των Κυπελλούχων Ελλάδας αυτή τη φορά δεν ήταν η κατάλληλη.

Όλα αυτά είχαν ως αποτέλεσμα η Βαλένθια να κλείσει το πρώτο ημίχρονο έχοντας 52 πόντους, 19 από τους οποίους ήρθαν στο ανοιχτό γήπεδο. Οι Ισπανοί έβρισκαν εύκολους πόντους στο τρανζίσιον από τα πολλά λάθη του Παναθηναϊκού (χαρακτηριστικές οι συνεχόμενες παγίδες στον Ναν), έχτισαν αυτοπεποίθηση και έβαλαν τα περισσότερα σουτ, ακόμη και αυτά που οι «πράσινοι» έδιναν ηθελημένα.



Στην άλλη πλευρά του γηπέδου, το πολύ physical παιχνίδι των «πορτοκαλί» δυσκόλεψε τους περιφερειακούς του Παναθηναϊκού. Η ψυχραιμία του Κώστα Σλούκα δεν υπήρχε, ο Κέντρικ Ναν δεν μπορούσε να διαχειριστεί με τίποτα την επιθετική άμυνα των Ισπανών και ο Τζέριαν Γκραντ ήταν σε άλλο γήπεδο στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα. Ο μοναδικός γκαρντ των «πράσινων» που διαχειρίστηκε σωστά τις περισσότερες κατοχές του ήταν ο Τι Τζέι Σορτς, όμως δεν αρκούσε κόντρα στην aggresive Βαλένθια με τους πολύ ψηλούς περιφερειακούς.

Στο δεύτερο μέρος, το «τριφύλλι» άλλαξε τακτική αλλά όχι εικόνα. Ο Εργκίν Αταμάν έδωσε εντολή για άμυνα με αλλαγές, όμως οι παίκτες του άργησαν να προσαρμοστούν σε αυτή και η Βαλένθια τιμώρησε κάθε ασυνεννοησία. Με την αυτοπεποίθηση στα ύψη, οι Ισπανοί έφτασαν μέχρι και στο +19, απέναντι σε έναν Παναθηναϊκό που ήταν ανήμπορος να περιορίσει τον υψηλό ρυθμό των «νυχτερίδων» και να επαναφέρει την ένταση που έδειξε την προηγούμενη εβδομάδα.

Η εικόνα αυτή διατηρήθηκε μέσες άκρες μέχρι το 35'. Οι «πράσινοι» προσπαθούσαν να χτίσουν ένα μομέντουμ, όμως κάθε φορά έπεφταν σε «τοίχο», καθώς η Βαλένθια είχε τις λύσεις και τα μεγάλα σουτ. Στα τελευταία λεπτά, όμως, το παιχνίδι άλλαξε άρδην μορφή, κάτι στο οποίο συνέβαλε και ο Παναθηναϊκός, αλλά και η ισπανική ομάδα, που παραλίγο να... βγάλει τα μάτια της με τον τρόπο που προσέγγισε το φινάλε του αγώνα.

Πράγματι, μια ομάδα που από τη φύση της βασίζεται στην ταχύτητα και το ένστικτο, αποφάσισε στα τελευταία λεπτά να παίξει με τον χρόνο. Κάτι πολύ λογικό βάσει συνθηκών, καθόλου όμως ταιριαστό σε ένα σύνολο που δεν λειτουργεί καθόλου καλά όταν αναγκάζεται να βρει λύσεις σε παιχνίδι μισού γηπέδου και να εκτελεί στο τελευταίο κομμάτι του χρόνου επίθεσης. Οι παίκτες της Βαλένθια πήγαν σε «αργόσυρτες» και εντελώς αποτυχημένες επιθέσεις, οι οποίες έβρισκαν όλες σίδερο. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι φιλοξενούμενοι έβαλαν 1 πόντο στα τελευταία 5:25" του αγώνα.



Ταυτόχρονα με την επιχείρηση... αυτοκτονίας των Ισπανών, ο Παναθηναϊκός ανέβασε την ενέργειά του κατακόρυφα και μπήκε ξανά δυναμικά στη διεκδίκηση του παιχνιδιού, σπρωγμένος φυσικά από τον κόσμο του, που έκανε εκκωφαντική «φασαρία» στα τελευταία λεπτά. Οι άμυνες άρχισαν να βγαίνουν με πολύ μεγαλύτερη συχνότητα, ενώ στην επίθεση η τριάδα των Τι Τζέι Σορτς, Νίκου Ρογκαβόπουλου και Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις βρήκε μεγάλα σουτ. Με λίγα λεπτά αυξημένης έντασης, οι «πράσινοι» κατάφεραν σχεδόν να σβήσουν 35 λεπτά απόλυτης κυριαρχίας της Βαλένθια, κάτι που λέει και πολλά για τη δυναμική των δύο ομάδων.

Όπως είναι λογικό, οι τρεις προαναφερθέντες, που καθοδήγησαν την ανατροπή, πήραν τον μεγαλύτερο «όγκο» των κρίσιμων επιθέσεων. Η αλήθεια είναι ότι η Βαλένθια έδωσε πολλά δικαιώματα, ωστόσο οι παίκτες του Παναθηναϊκού, που έκαναν κατάθεση δυνάμεων για να μπορέσουν να ξαναμπούν στο παιχνίδι από την «κλειδαρότρυπα», δεν είχαν την ψυχραιμία ώστε να βάλουν μεγάλα σουτ, όπως αυτά στη «Roig Arena». «Ο Τι Τζέι μαζί με τον Ρογκαβόπουλο τραβήξανε την ομάδα, δεν μπορείς να μην τους παροτρύνεις να σουτάρουν όταν είναι μόνοι τους. Ό,τι σου δίνει η αντίπαλη ομάδα πρέπει να το παίρνεις. Επειδή όλη την ώρα κυνηγούσαμε, ίσως να μην είχαμε την ηρεμία γι' αυτά τα σουτ», εξήγησε στη συνέντευξη Τύπου ο Σερέλης.

Στο φινάλε, η Βαλένθια πήρε μία δίκαιη βάσει απόδοσης νίκη. Ο Παναθηναϊκός έχασε μία μάχη, όμως γνωρίζει πως τον «πόλεμο» ακόμη τον ορίζει ο ίδιος. Αυτό ακριβώς έδειξε με το γεγονός πως κόντεψε να κλέψει το ροζ φύλλο, ακόμη και όταν τα έκανε όλα λάθος στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα. «Θεωρώ ότι πήραμε το μάθημά μας και θα είμαστε έτοιμοι για το παιχνίδι της Παρασκευής», εξομολογήθηκε ο Σερέλης. Το «τριφύλλι» του τελευταίου 5λέπτου δεν έχει να φοβηθεί τίποτα. Το θέμα είναι να μην χρειαστεί να φτάσει ξανά εκεί για να το θυμηθεί.