Η επίτιμη αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Βιργινία Σακελλαροπούλου, μίλησε στη «Δίκη στον ΣΚΑΪ» για τη βία στους αθλητικούς χώρους και τη μεγάλη παθογένεια της ελληνικής Δικαιοσύνης, που -όπως τόνισε- δεν είναι άλλη από τη βραδύτητα στην απονομή της.
Αναλυτικά όσα δήλωσε:
«Η αθλητική βία είναι μέρος της κοινωνικής βίας και βρίσκεται σε έξαρση. Στον αθλητισμό βλέπουμε όλη την παθογένεια της κοινωνίας. Ο βασικός λόγος της έξαρσης είναι η λεγόμενη ''ψυχολογία του πλήθους'', η αίσθηση ανωνυμίας που οδηγεί σε συμπεριφορές χωρίς φόβο εντοπισμού.
Οι δράστες λειτουργούν υπό το πέπλο της ανωνυμίας και θεωρούν ότι οι πιθανότητες να εντοπιστούν είναι ελάχιστες. Πολλές δικογραφίες για υποθέσεις αθλητικής βίας τίθενται στο αρχείο αγνώστων δραστών, γιατί δεν εντοπίζονται. Αυτό ενθαρρύνει τόσο τους δράστες όσο και τους επίδοξους μιμητές, αφού βλέπουν ότι δεν οδηγούνται ενώπιον της Δικαιοσύνης.
Επισήμανα το πρόβλημα και ζήτησα να γίνεται χρήση κάθε πρόσφορου αποδεικτικού μέσου και όλων των εργαλείων της σύγχρονης τεχνολογίας, ώστε να εντοπίζονται οι δράστες και να μην παραμένουν εκτός των τιμωρητικών μηχανισμών της πολιτείας.
Μόνο η αίσθηση υψηλής πιθανότητας εντοπισμού και παραπομπής μπορεί να περιορίσει το φαινόμενο της αθλητικής βίας.
Αξίζει να μνημονεύσω τον νόμο 75/1975 περί εξωσχολικού αθλητισμού, ο οποίος απαγόρευε τη μετατροπή της ποινής φυλάκισης σε χρηματική. Το νομοθετικό οπλοστάσιο ήταν και παραμένει θωρακισμένο απέναντι σε πράξεις αθλητικής βίας. Η αυστηροποίηση των ποινών δεν αποτελεί πανάκεια, όπως μερικοί θεωρούν».
Για τη στάση της πολιτείας: «Έχουν γίνει κάποια νομοθετικά βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση, με στόχο την αντιμετώπιση της δυσχέρειας εντοπισμού των δραστών».
Για τη βραδύτητα της Δικαιοσύνης: «Η μεγαλύτερη παθογένεια είναι η βραδύτητα της απονομής. Οι συνεδριάσεις διακόπτονται στις 15:00 και πολλές υποθέσεις δεν εκδικάζονται ή αναβάλλονται. Αν η διακοπή γινόταν στις 18:00, αρκετές θα προχωρούσαν. Είναι μια λογική και απλή λύση».