Ατρόμητε, κρίμα, αλλά να η ευκαιρία!

Δύσκολο βράδυ εκείνο της Κυριακής (22/3) για τον Ατρόμητο. Ενδεχομένως από τα πιο δύσκολα των τελευταίων ετών. Μεγάλος χαμένος της αγωνιστικής. Κι αν για τους Ολυμπιακό και ΠΑΟΚ υπάρχει χρόνος για να ρεφάρουν στο 1-4, για τους Περιστεριώτες αυτός τελείωσε. Ο στόχος του 5-8 χάθηκε στο παρατσάκ, στο 95' του Βόλος-ΠΑΟΚ. Σκληρός ο τρόπος. Το είχαν πιστέψει όλοι, εντός και εκτός της ομάδας. Δικαιολογημένα.

Κακά τα ψέματα. Για τον Ατρόμητο δεν χάθηκε προχθές το 5-8. Κι ας ήταν στο χέρι του πριν τη σέντρα. Κι ας μπορούσε βάσει εικόνας να το πάρει το ματς, όπως και προσπάθησε μπαίνοντας για να νικήσει.

Γνωστή πλέον η ιστορία με τα εντός, όπου φέτος -σε συνέχεια των περσινών- οι «κυανόλευκοι» κατέγραψαν αρνητικό ρεκόρ στα χρόνια τους στη μεγάλη κατηγορία με μόλις δύο νίκες στο σπίτι τους στην κανονική διάρκεια. Παιχνίδια σαν κι αυτά με Πανσερραϊκό στο Περιστέρι, ακόμα-ακόμα και με ΟΦΗ, κόστισαν.

Σε μια σεζόν, βέβαια, που ξεκίνησε περίεργα -με την υπόθεση πώλησης της ΠΑΕ- και η οποία, παρά το ήδη έτοιμο plan B, γρήγορα εξελίχθηκε σε δύσκολη. Κακό ξεκίνημα και αλλαγή προπονητή στα μέσα Νοέμβρη. Σ' ένα χρονικό σημείο που πιθανότατα ελάχιστοι πίστευαν ότι μπορεί να γυρίσει το κουμπί.

Σίγουρα το πίστευε ο Ντούσαν Κέρκεζ που ανέλαβε το έργο και ο οποίος εδώ και καιρό ακούει το όνομά του ρυθμικά από τα χείλη του κόσμου των Περιστεριωτών. «Εάν δεν το πιστεύει ο προπονητής, δεν το πιστεύει κανείς άλλος», εξηγούσε, μετά την ισοπαλία με την ΑΕΚ, ερωτώμενος για το ντεμαράζ που είχε κάνει η ομάδα του αγκαλιάζοντας τα playoffs. Σίγουρα το πίστευε και η διοίκηση που τον έφερε και η οποία ενίσχυσε την προσπάθειά του με σημαντικές μεταγραφές τον χειμώνα. Εξάλλου, το είχε προαναγγείλει ο Γιώργος Σπανός κατά την παρουσίαση του Σερβοβόσνιου τεχνικού. Ο στόχος παρέμενε το 5-8 και θα γινόταν ό, τι χρειαζόταν από μεριάς του για να επιτευχθεί.



Πριν τη Λιβαδειά ο Ατρόμητος είχε συμπληρώσει μια 9άδα αγώνων με μόλις μία ήττα. Ολοκλήρωσε τον β' γύρο όντας 6ος σε συγκομιδή βαθμών (20β.). Κι όμως, στο παρά ένα δεν έφτασε. Εξού και η μαυρίλα στα αποδυτήρια την περασμένη Κυριακή είναι κατανοητή. Ο τόνος ωστόσο δόθηκε και από τον προπονητή και από τα… πολύ ψηλά. Ο Γιώργος Σπανός μοίρασε συγχαρητήρια στους παίκτες, μπιζάροντάς τους για τη συνέχεια. Σημαντική κίνηση. Δεν είναι αυτονόητη από πλευράς ενός μεγαλομετόχου λίγα λεπτά από μια τέτοια ψυχρολουσία. Και το έκανε επειδή αναγνώρισε την προσπάθεια.

Και τώρα το πραγματικό διακύβευμα για τους «κυανόλευκους»

Η σεζόν δεν είναι πετυχημένη για τον Ατρόμητο. Παρόλα αυτά, ολοκληρώνεται με μια μεγάλη ευκαιρία: Να συνεχίσει να χτίζει τις βάσεις, για να τον βρει απόλυτα έτοιμο για την επόμενη.

Σαφής η αγωνιστική βελτίωση. Πρέπει και θα συνεχίσουν να μπαίνουν κομμάτια σε τακτικό επίπεδο. Το βασικό ζητούμενο έγκειται στο κομμάτι της αγωνιστικής αυτοπεποίθησης. Αδόκιμος ή μη όρος, κρύβει εν πολλοίς την ουσία των «κακώς κειμένων» που παρουσιάζουν τα τελευταία χρόνια οι Περιστεριώτες. Αρχής γενομένης από το θέμα των εντός. Κι όχι μόνο. Από ματς που ο Ατρόμητος είχε το προβάδισμα ή το αριθμητικό πλεονέκτημα και δεν μπόρεσε να τα διαχειριστεί. Παιχνίδια με κακά τα 5-10 πρώτα λεπτά, να επηρεάζουν τους παίκτες. Κι άλλα πολλά. Όλα τους όμως εκφάνσεις του ίδιου προβλήματος: Έλλειψη αυτοπεποίθησης.

Στο «Αστέρι», λοιπόν, βρήκαν έναν προπονητή (για την ακρίβεια τον είχαν βρει χρόνια πριν, τώρα τον έφεραν) που όχι μόνο έχει αναγνώσει το πρόβλημα. Κυρίως κατάφερε να το λύσει σε έναν πρώτο σημαντικό βαθμό. Με καθημερινή δουλειά, αλλά και στοχευμένες ομιλίες στα αποδυτήρια. Ο Κέρκεζ έδωσε αγώνα για να πείσει τους ποδοσφαιριστές του να κάνουν το παιχνίδι τους. Αυτό που δουλεύουν. Να μην διώχνουν για παράδειγμα την μπάλα υπό τον φόβο του τι είχε συμβεί ή του τι μπορεί να συμβεί και να ακούσουν. Τα πρώτα αποτελέσματα έχουν φανεί και είναι αρκετά. Το υπογραμμίζουν και οι ίδιοι του οι παίκτες. Κι όχι μόνο οι πιο βασικοί. Αρκούν τα λόγια του Φαν Βέερτ μετά το «Βικελίδης».

Φτάνει μόνο η αυτοπεποίθηση για την επόμενη μέρα; Όχι. Παρότι για όσους είναι κοντά στα της ομάδας έχουν αντιληφθεί τον ρόλο που -η έλλειψή της- έχει διαδραματίσει τα τελευταία χρόνια. Με ρόστερ που βεβαίως δεν θύμιζαν εκείνα του παρελθόντος, αλλά που η δυναμική τους σε κάθε περίπτωση δεν αντιστοιχούσε στα αποτελέσματα.

Πλέον, σε συνδυασμό με τις αγωνιστικές βάσεις, πρέπει να τρέξει και ο προγραμματισμός. Λήγουν αρκετά συμβόλαια. Δεν θα μείνουν όλοι. Έχουν γίνει ήδη οι πρώτες συζητήσεις για το σε ποια πρόσωπα υπάρχει η επιθυμία να προταθεί ανανέωση. Ενδεχομένως για κάποιους να υπάρξει και μια τελευταία ευκαιρία στις εναπομείνασες αναμετρήσεις, τις οποίες φυσικά ο Ατρόμητος χρειάζεται να τις αντιμετωπίσει με σοβαρότητα, για να αποφύγει γρήγορα-γρήγορα και τα όποια επικίνδυνα σενάρια.

Από εκεί και πέρα, οι κινήσεις -για τα κενά που θα προκύψουν αλλά και για τις θέσεις που έτσι κι αλλιώς θα γίνονταν μεταγραφές- πρέπει να αποτελέσουν συνέχεια της χειμερινής περιόδου, κατά την οποία έγιναν και υπερβάσεις. Μεταγραφές που θα φέρουν αναβάθμιση. Παίκτες με ποιότητα και winning mentality ανάλογης του Τσούμπερ ή και του Μουτουσαμί. Δεν είναι εύκολο. Έτσι, όμως θα γίνει το step up.

Οπότε, δύο τα πραγματικά ζητούμενα: Επιμονή στην αγωνιστική πρόοδο και προγραμματισμός.

Εάν πάρει σημαντικό βαθμό επιτυχίας σ' αυτά, ο Ατρόμητος θα έχει δημιουργήσει τις προϋποθέσεις όχι μόνο για μια καλύτερη σεζόν, αλλά ακόμα και για το βήμα παραπάνω. Δεν είναι ώρα για μεγάλα λόγια, ούτε βεβαίως για απογοήτευση. Μόνο για δουλειά που πρέπει να συνεχιστεί. Κλισέ, αλλά αλήθεια. Σε μια σεζόν που πρέπει να έχουμε μεν στο μυαλό μας το πώς ξεκίνησε, αλλά να μην την κρίνουμε στο σύνολό της. Διότι από τα μέσα Νοέμβρη κι έπειτα και με την έλευση του Κέρκεζ άλλαξε η δυναμική. Πάνω σε αυτήν τη δυναμική, λοιπόν, πρέπει να χτίσουν οι Περιστεριώτες. Γύρω από τον προπονητή και με τη διοίκηση από κοντά όπως γνωρίζει.