Κακιούζης:''Δεν έκανα πλάκα όταν μιλούσα για χρυσό''

Σε μια εποχή που το μπάσκετ έχει απαξιωθεί πλήρως στη χώρα μας, χρειάζεται να είναι κανείς πολύ θαρραλέος για να βγει και να υποστηρίξει ότι η άλλοτε πανίσχυρη εθνική Ελλάδας πάει σε μια διοργάνωση για να κατακτήσει την κορυφή. Ο (αρχηγός πλέον) Μιχάλης Κακιούζης το τόλμησε και όπως υποστηρίζει σε συνέντευξη που παραχώρησε στην «SportDay» δεν έχει αλλάξει στόχο. Επιπλέον μίλησε για τη Μπαρτσελόνα, την οποία ελπίζει να οδηγήσει στην κατάκτηση της Ευρωλίγκα, ενώ αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο επιστροφής του στα πάτρια εδάφη, εφόσον βρεθεί η πρόταση που θα του …κάνει «κλικ».

«Δεν έπεσα από τον ουρανό. Μπορούμε το χρυσό!»

Ξεκίνημα βέβαια από την «επίσημη αγαπημένη», η οποία σε λίγες μέρες ρίχνεται στη μάχη του Ευρωμπάσκετ στη Σερβία. Ο «κάπτεν» προκάλεσε αίσθηση όταν στην αρχή της προετοιμασίας οριοθέτησε ως στόχο της ομάδας το χρυσό και παρά τα ειρωνικά σχόλια εμμένει στην άποψη του:

«Με ρώτησαν ποιος είναι ο προσωπικός μου στόχος και απάντησα ότι είναι το χρυσό! Από κει και πέρα, ξέρω ότι είναι πάρα πολύ δύσκολος, όμως η ομάδα μας έχει πάρα πολύ μεγάλες δυνατότητες και όποιο μετάλλιο και αν πάρει θα είναι επιτυχία, μιας και ύστερα από τόσα χρόνια θα βγει ξανά από την αφάνεια. Εγώ ως Μιχάλης είπα ότι "θέλω το χρυσό". Το πιστεύω αυτό το πράγμα και σίγουρα δεν κάνω πλάκα. Δεν έχω πέσει από τον ουρανό, βλέπω την ομάδα μου και διαπιστώνω ότι έχει δυνατότητες».

«Δεν νομίζω ότι έχω περισσότερες ευθύνες ως αρχηγός. Οι ευθύνες είναι ίδιες και δεν το βλέπω διαφορετικά».
.
«Στα φιλικά και στα τουρνουά δεν έχει καμία σημασία αν θα βγεις πρώτος ή δεύτερος ή τελευταίος. Αυτό που έχει σημασία είναι η ομάδα να μοντάρεται προκειμένου να παρουσιαστεί έτοιμη στο Πανευρωπαϊκό. Δεν με ενδιαφέρει τόσο αν θα χάσουμε ή αν θα κερδίσουμε στα φιλικά. Το ίδιο φαντάζομαι ισχύει και για τους υπόλοιπους. Η ομάδα είναι σχεδόν ίδια με πέρυσι. Έχει ίδιο προπονητή και έχουν γίνει ορισμένες προσθήκες. Είναι πολύ σημαντικό ότι υπάρχει πλέον ένας κορμός στην ομάδα και παραμένει ο ίδιος προπονητής. Είναι σημαντικό να υπάρχει αυτή η σταθερότητα και να μην αλλάζουν πράγματα και καταστάσεις κάθε τρίμηνο ή εξάμηνο».

«Προσπαθούμε να καλύψουμε τις αδυναμίες που έχει ο καθένας μας μέσα από ομαδική δουλειά, είτε στην άμυνα είτε στην επίθεση. Νομίζω ότι αυτό είναι το ζητούμενο. Διαφορετικά, θα παίζαμε τένις και ο καθένας θα έπαιζε μόνος του. Εδώ είναι ομάδα, όλοι μαζί θα κερδίσουμε και όλοι μαζί θα χάσουμε».

«Είναι καλό για τους παίκτες που αγωνίζονται στο εξωτερικό, γιατί οι συνθήκες είναι πιο κατάλληλες απ' όλες τις πλευρές. Από πλευράς οργάνωσης, οικονομικών απολαβών, όπως και από αγωνιστικής πλευράς. Από την άλλη, είναι κακό για το ελληνικό μπάσκετ, γιατί το ελληνικό πρωτάθλημα αποδυναμώνεται. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι στην Ελλάδα δεν αγωνίζονται καλοί παίκτες. Αν οι Ελληνες που αγωνιζόμαστε στο εξωτερικό επιστρέφαμε, θα ήταν καλύτερο και για το ελληνικό μπάσκετ».

«Θα ήμουν τρελός αν δεν πήγαινα στη Μπαρτσελόνα!»

Ο Μιχάλης βρέθηκε κοντά στην επιστροφή αυτό το καλοκαίρι, καθώς το «πρέσινγκ» του Ολυμπιακού ήταν ασφυκτικό. Γνωστός όμως για την ευελιξίας του ο διεθνής φόργουορντ, ξεγλίστρησε και κατέληξε στη Βαρκελώνη, πραγματοποιώντας ένα όνειρο ζωής. Φροντίζει όμως να μην αποθαρρύνει τυχόν μελλοντικούς «μνηστήρες»:

«Ο Ολυμπιακός έκανε μια καταπληκτική προσπάθεια φέτος. Έκανε τρανταχτές μεταγραφές και δείχνει ότι θέλει να επιστρέψει δυναμικά στο ελληνικό πρωτάθλημα. Δεν θέλει να είναι ο... κομπάρσος, όπως συνέβαινε τα τελευταία χρόνια.
Όσο κομπάρσος βέβαια μπορεί να θεωρηθεί μια ομάδα με το όνομα του Ολυμπιακού. Υπήρξε ενδιαφέρον για μένα και ήταν πολύ μεγάλη τιμή. Όμως, επέλεξα να πάω στην Ισπανία. Η πρόταση του Ολυμπιακού με τίμησε πάρα πολύ. Οι άνθρωποι έδειξαν έμπρακτα ότι με θέλουν και πραγματικά τους ευχαριστώ γι' αυτό».

«Αν λαμβάνω 2.000 email στην προσωπική μου ιστοσελίδα, τα 1.800 είναι από φίλους του Άρη. Είναι κάτι που με έχει χαροποιήσει απίστευτα. Δεν θα πω ποτέ ότι ήμουν Άρης από μικρό παιδί και άλλα τέτοια, όπως συνηθίζεται να κάνουν αρκετοί... Θυμάμαι σαν τώρα πριν από τρία χρόνια ένα ντέρμπι στο Αλεξάνδρειο, που είχε λήξει υπέρ του Άρη. Όταν τελείωσε ο αγώνας, γύρισα προς τις κερκίδες και είδα 5.000 ανθρώπους να με χειροκροτούν. Ήταν μια συγκλονιστική στιγμή για μένα. Τέτοια αγάπη δεν έχω νιώσει ούτε στην ΑΕΚ. Οπότε, το να πω ότι θα ήθελα να παίξω στον Αρη για χάρη αυτού του κόσμου είναι το λιγότερο που μπορώ να πω για να ευχαριστήσω τους οπαδούς του, που μου δείχνουν τόση αδυναμία».

«Δεν θα πρέπει να κρίνουμε τις ομάδες από το όνομά τους. Η Μπαρτσελόνα είναι σίγουρα μια από τις μεγαλύτερες ομάδες στον κόσμο από πλευράς ονόματος και είναι σίγουρα μεγάλη τιμή για κάποιον αθλητή να παίζει σε αυτήν την ομάδα. Ομως, ίδια τιμή είναι να παίζει και στον Παναθηναϊκό, τον Ολυμπιακό, τον Αρη και οποιαδήποτε άλλη ομάδα».

«Με την Μπαρτσελόνα είχαμε ξεκινήσει συζητήσεις όσο ήμουν ακόμη στην Ιταλία. Από την πρώτη στιγμή η ομάδα κάλυπτε τις οικονομικές μου απαιτήσεις και απέμεναν κάποιες λεπτομέρειες. Νομίζω ότι θα ήμουν τρελός αν δεν συμφωνούσα».

«Όταν είσαι σε μια ομάδα που είναι "καταδικασμένη" να πρωταγωνιστεί, καταλαβαίνεις ότι στόχος της είναι πάντα το καλύτερο. Σε όποια διοργάνωση και αν παίζει... Η ομάδα θα προσπαθήσει για το καλύτερο, τόσο στο πρωτάθλημα όσο και στην Ευρωλίγκα».

«Η αλήθεια είναι ότι έφτασα στην πηγή με τη Σιένα, όμως δεν κατάφερα να γευτώ την κατάκτηση της Ευρωλίγκας. Η Μπαρτσελόνα είναι μια ομάδα που κάθε χρόνο πρωταγωνιστεί στην Ευρωλίγκα και ελπίζω φέτος να κάνει το ίδιο. Δεν θέλω να λέω μεγάλα λόγια».

«Ποτέ δεν λέω ότι θέλω να γίνω αστροναύτης, γιατί δεν γίνεται αυτή τη στιγμή. Αν και θα ήθελα να πάω στο διάστημα, γιατί νομίζω ότι είναι το απόλυτο. Από κει και πέρα, οι φιλοδοξίες μου είναι πάντοτε υψηλές και γι' αυτό πήγα σε μια ομάδα, οι στόχοι της οποίας συμβαδίζουν με τους δικούς μου».

«Δεν ξέρω τι θα μπορούσε να συμβεί ύστερα από δύο χρόνια... Πολλά και λίγα πράγματα. Μπορεί κάτι πολύ απλό να με κάνει να επιστρέψω, κάτι να μου κάνει "κλικ"».

«Μου είχε λείψει πάρα πολύ στην Ιταλία ο ελληνικός τρόπος ζωής. Δεν είμαι party animal να βγαίνω συνεχώς έξω και να διασκεδάζω. Η Σιένα ήταν μια πόλη με 60.000 κατοίκους, οι οποίοι με αγκάλιασαν απίστευτα, κάτι που μου έκανε τρομερή εντύπωση. Βέβαια, και εγώ έδωσα τα πάντα στην ομάδα και στην πόλη.
Όσον αφορά στον τρόπο ζωής, εγώ και η Αναστασία είμαστε σπιτόγατοι. Μας έλειπε απλώς η ποικιλία των επιλογών, όταν, για παράδειγμα, πηγαίναμε για φαγητό, σινεμά... Η πατρίδα σού λείπει, παρ' όλ' αυτά ξέρουμε για ποιο λόγο πηγαίνουμε στο εξωτερικό. Ήμασταν πολύ ευτυχισμένοι εκεί που βρισκόμασταν και πιστεύω ότι θα περάσουμε το ίδιο καλά και στη Βαρκελώνη. Αν λένε για τους Ιταλούς ότι είναι "ούνα φάτσα ούνα ράτσα" με τους Έλληνες, εγώ πιστεύω ότι οι Ισπανοί είναι πολύ πιο κοντά μας».

«Το ελληνικό πρωτάθλημα θα είναι ανταγωνιστικό φέτος, γιατί ο Ολυμπιακός δυνάμωσε πάρα πολύ και έτσι ο Παναθηναϊκός δεν θα είναι μόνος του. Το Μαρούσι είναι επίσης πολύ καλή ομάδα. Όμως, ο Άρης και άλλες μεγάλες ομάδες, όπως ο ΠΑΟΚ και η ΑΕΚ, φτάνουν στο σημείο να μην πάνε για προετοιμασία!
Όπως και να 'χει πάντως, το ελληνικό πρωτάθλημα είναι ένα από τα κορυφαία της Ευρώπης και πιστεύω ότι και φέτος θα κρατήσει ζωντανό το ενδιαφέρον όλων όσοι το παρακολουθούν και το αγαπούν».


Eπιμέλεια:Παναγιώτης Χαμαργιάς