Μ'ένα mp3 στο χέρι απέκλεισε τον Αρη

Ο Σον Τζέιμς φέτος ακούει μουσική στο Ισραήλ. Παρεμπιπτόντως, τυχαίνει να παίζει μπάσκετ στην Μπνέι Χασαρόν και ναι μεν είναι άγνωστος, αλλά είναι και παράξενα σημαντικός. Ως φυσιογνωμία. Διότι ως παίκτης έχει περάσει απαρατήρητος σε όλα τα ματς που έχει αγωνιστεί. Σε όλα εκτός από ένα. Αυτό με τον Αρη, στο τελευταίο ματς του ομίλου του Eurocup. Που έβαλε 16 πόντους, είχε και 10 ριμπάουντ σε 19'30''. Ετσι, η Χασαρόν νίκησε τον Αρη και ο Πανελλήνιος πήρε την πρόκριση…

Η παρουσία του

Το ματς ξεκινάει σε μία ώρα. Στα αποδυτήρια δεν υπάρχει ανησυχία. Οχι ότι ο αντίπαλος είναι υποδεέστερος, αλλά αυτή είναι η ψυχολογία της συντροφιάς. Δεν θα αγχωθούν μέχρι να προκύψει κάποιο πρόβλημα. Χαμόγελα, πειράγματα και συμπεριφορές ανάλογα με τους χαρακτήρες. O Χαμίν Κουιντάνς δεν σταματά να... τσιγκλάει τον Σεγάδο Μπέλτσερ. Και ο Ουγκόνα Ονιέκβε πάντα τους παρακολουθεί με γέλια. Υπάρχουν και σοβαροί στην παρέα. Ο αρχηγός Μέιρ Ταπίρο κρατά τα προσχήματα. Παράλληλα, δένουν τα πόδια τους, τα κορδόνια, ντύνονται. Ο Σον Τζέιμς είναι έτοιμος από νωρίς, αλλά δεν έχει ρόλο στις συζητήσεις. Μιλάει μόνος του. Τραγουδάει για την ακρίβεια. Τα ακουστικά-ψείρες είναι πάντα ενσωματωμένα στ' αυτιά του και τα «λα-λα-λα» φεύγουν από το στόμα του. Παρασύρεται από τη μουσική. Kάνει και beatbox με μεγάλη επιτυχία, είναι και σπουδαίος χορευτής. Ετσι λένε οι μαρτυρίες, αλλά από αυτά που είδαμε εμείς και μας είπε ο ίδιος, το συμπέρασμα είναι το εξής: Ο 25χρονος φόργουορντ της Μπνέι Χασαρόν, ονόματι Σον Τζειμς και γεννημένος στις 12 Σεπτεμβρίου του 1983 λίγο πιο πέρα από τη γέφυρα του Μπρούκλιν στη Νέα Υόρκη, είναι μία από τις σπάνιες φυσιογνωμίες στο χώρο του επαγγελματικού αθλητισμού. Παίζει μπάσκετ απλά επειδή έτυχε η φύση να τον γεννήσει με μπόι στα 2 μέτρα και 8 εκατοστά. Στην ουσία το... επάγγελμά του είναι να διασκεδάζει ακούγοντας μουσική.

Αυτά δεν γίνονται...

Ηρθε στην Ελλάδα για πρώτη φορά στη ζωή του τη μέρα που το πρόγραμμα του EuroCup έγραφε: «Πανελλήνιος-Μπνέι Χασαρόν». Στις 9 Δεκεμβρίου 2008. Οι Ισραηλινοί ήρθαν στην Αθήνα, έπαιξαν και έχασαν. Μαζί τους ήταν και το σώμα του Σον Τζέιμς. Το πνεύμα του ήταν αλλού. Βυθισμένο στη μουσική του. Μπήκε στο παρκέ του Ελληνικού (την ευρωπαϊκή έδρα των «ολυμπιονικών») με ένα χαλαρό βάδισμα και τα άσπρα ακουστικά στα αφτιά. Εκαναν αντίθεση με το μαύρο δέρμα του, αλλά δεν τον ένοιαζε. Το ξέρουν όλοι πως... αυτός είναι! Ακόμα και ο προπονητής του, Αριέλ Μπέιτ Χαλάχμι, έχει συμβιβαστεί με την παράξενη συνήθειά του. Και άλλοι ακούν συνέχεια μουσική τον ελεύθερο χρόνο τους, αλλά αυτός στον ελεύθερο χρόνο του απλά πατάει το stop του mp3 player για να ξεβουλώσει τα αυτιά του. Και μετά ξανά play... Στην προθέρμανση δεν έτρεχε. Στην καλύτερη περίπτωση περπατούσε γρήγορα, ενώ υπήρξαν και στιγμές που... σερνόταν. Κανείς δεν κατάλαβε αν βαριόταν ή άκουγε μπαλάντες. Μάλλον δεν ήθελε να ιδρώσει για να μην πάθει ηλεκτροπληξία. Το mp3 player το είχε βολέψει στη μέση. Στο ύψος που βρίσκεται το λάστιχο του σορτς. Ο διαιτητής έδειξε πως σε τρία λεπτά το ματς αρχίζει και ο προπονητής κάλεσε όλους τους παίκτες της Μπνέι Χασαρόν για τις τελευταίες οδηγίες. Ο Σον ήταν στη γωνία. Δεν τον άκουσε και του έκανε νόημα ο Μπέλτσερ. Πήγε προς τον πάγκο και έβγαλε το ένα ακουστικό. Το άλλο το είχε βολεμένο στο αριστερό αυτί. Ακουγε τον κόουτς και τα αγαπημένα του τραγούδια ταυτόχρονα. Οταν ξεκίνησε το ματς έκλεισε τη συσκευή. Είναι κάτι που του έχει ζητήσει ο Χαλάχμι και ο Τζέιμς το έχει σεβαστεί. Σταματά να ακούει μουσική και είναι νευρικός. Γελάει χωρίς λόγο, βγάζει κάτι κραυγές. Δεν παίζει πολύ. Περνά την ώρα του στον πάγκο, με μια πετσέτα στο κεφάλι ή στα πόδια. Οταν μπαίνει αλλαγή, του λείπουν οι μελωδίες. Δεν μπορεί να συγκεντρωθεί. Χάνει εύκολα την μπάλα και στα σημεία που το ματς... παγώνει φτιάχνει πάντα το σορτσάκι. Λες και τον ενοχλεί ο mp3 player στη μέση.


H ΛΙΣΤΑ ΤΟΥ ΣΟΝ
Best of...

Αυτή είναι μια πρόχειρη επιλογή του Σον Τζέιμς. Με τα τραγούδια που έχει ακούσει περισσότερο. Οχι τώρα, αλλά διαχρονικά. Από το Wonderful της Αρίθα Φράνκλιν, που ήταν το αγαπημένο της μάνας του, μέχρι τον Μπομπ Μάρλεϊ και από εκεί στην αγαπημένη του hip hop και r&b...

1. House of Pain - Jump around
2. Tupac - Keep Ya Head Up
3. Outkast - Hey Ya
4. Bob Marley - i know a place
5. Coolio - C U When U Get There
6. Kanye West - Gold digger
7. Wyclef Jean - Perfect Gentleman
8. Next - Too close
9. Aretha Franklin - Wonderful
10. Eagle Eye Cherry - Save tonight

Χαλαρός με την μπάλα στα χέρια

Στο κολέγιο το χόμπι του -παράλληλα με τη μουσική- ήταν να κάνει τάπες. Αυτό τον είχε κάνει διάσημο σε όλη τη χώρα, άσχετα αν το ΝΒΑ δεν ασχολήθηκε ποτέ με τον φοιτητή και αθλητή του Northeastern και του Duquesne. Ισως γιατί «δεν χωράει άλλος Τζέιμς στον "μαγικό πλανήτη". Υπάρχει ο ΛεΜπρον, οπότε περισσεύω», λέει ο ίδιος. Και με τον τρόπο του, το χαμόγελό του και την παρουσία του, δεν ξέρεις αν κάνει χιούμορ. Ισως το πιστεύει κιόλας... Κατέληξε στο Ισραήλ χωρίς να το σκεφτεί δεύτερη φορά. «Μου είπαν για την πρόταση, την αποδέχτηκα», αφού πιθανότατα δεν είχε κάτι καλύτερο να κάνει. «Και δεν είναι άσχημα εδώ. Αν και θα ήθελα να παίξω και σε άλλες πόλεις. Στην Ισπανία, την Ιταλία, την Ελλάδα, μιας και ήρθα τώρα εδώ» μας είχε ενημερώσει μετά από εκείνο το παιχνίδι στο Ελληνικό. Η αλήθεια είναι πως η παρουσία του εντυπωσιάζει, αλλά όχι γιατί είναι καλός στο μπάσκετ. Στην πραγματικότητα έχει ταλέντο στην άμυνα, λόγω των μεγάλων άκρων του. Στο παιχνίδι όμως, δεν έχει ενέργεια και δεν κοντράρεται κοντά στο καλάθι. Σουτάρει από μακριά, αλλά δεν είναι κάτι που η ομάδα χρειάζεται από αυτόν. Αυτός είναι ο Σον Τζέιμς ως παίκτης. Τέλος!

«Μάλλον έχω πρόβλημα»

Τα υπόλοιπα αφορούν τη μουσική του παιδεία. «Λατρεύω τη μουσική», μας ενημέρωσε χωρίς να χρειαζόμασταν τη δήλωσή του. Αυτό φάνηκε από την αρχή. «Κάθε ήχος μου κάνει εντύπωση και τον... μελετώ. Τα πουλιά, τα τακούνια μιας γυναίκας. Ισως να έχω κάποιο πρόβλημα και ασχολούμαι με όλους τους ήχους. Οταν ήμουν μικρός είχα ηχογραφήσει σε ένα κασετοφωνάκι το χτύπημα της μπάλας στο δρόμο και για μία περίοδο το άκουγα συνέχεια. Μετά έμαθα για τη μουσική» και από τότε δεν την έχει βγάλει από το μυαλό του. «Δεν ξέρω να παίζω κάποιο όργανο. Ποτέ δεν ασχολήθηκα, αλλά γνωρίζω πολλά για τη μουσική. Τραγούδια, καλλιτέχνες. Εχω ακούσει όλα τα ήδη. Τζαζ, Ροκ, η μάνα μου άκουγε γκόσπελ και μου είχε μάθει αρκετά. Εγω έχω επιλέξει το hip hop. Και r&b. Μου αρέσουν τα καινούργια, αλλά προτιμώ και παλιά τραγούδια».

Επιμέλεια: Γιώργος Γαβριλάκης
Συντάκτης Sportday