Ο πρώτος σε όλη την Ευρώπη

Το ρετσίνι κολλάει και για να το βγάλεις από πάνω σου θα πρέπει να έχεις κουράγιο, όρεξη και υπομονή. Ο Φραγκίσκος Αλβέρτης εντάχθηκε στο δυναμικό του Παναθηναϊκό στις αρχές τις δεκαετίας του '90. Χρόνια δύσκολα για τους «πράσινους» και η ταμπέλα του... looser κατευθυνόταν με μαθηματική ακρίβεια προς τα πάνω του. Μέχρι τότε όμως, κανείς δεν είναι αντιληφθεί πως ο τύπος δεν είναι παίκτης της σειράς, αλλά γεννημένος «αρχηγός». Ετσι, κατάφερε να αποφύγει τη μιζέρια.

Πάντως, ακόμα και οι εχθροί του θα ορκίζονταν πως κάποια στιγμή θα φθάσει στην κορυφή. Ακόμα και ο ίδιος βλέποντας την εξέλιξη αντιλήφθηκε πως δεν υπάρχει τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από την επιτυχία. Εθεσε ως προσωπικό του στόχο το άριστο, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως άλλαξε το στυλ και τις ιδέες του. Μιλάει λίγο, αλλά όταν οι συνθήκες το απαιτούν τα λόγια του είναι... μεσαιωνικός νόμος. Ετσι, πρέπει να συμπεριφέρεται. Αυτά περιμένουν οι συμπαίκτες του όταν τα πράγματα ζορίζονται.

Μην ξεχνάτε ωστόσο, πως είχαμε πει για τον στόχο του. Ναι! Την κορυφή -καλά θυμάστε. Και αν θεωρείται πως ο «Φράγκι» δεν βρίσκεται εκεί, τότε για πείτε μας άλλον Ευρωπαίο μπασκετμπολίστα με επτά παρουσίες σε Final Four. Ε, κάπως έτσι έχει κερδίσει τον σεβασμό. Ακόμα και του Ζέλικο Ομπράντοβιτς, o οποίος τον έχει χαρακτηρίσει: «παίκτη σπάνιας ευφυίας». Αυτά μέσα στο παρκέ, γιατί έξω από αυτό έχει άλλα χόμπι. Κυνήγι, ψάρεμα και κουμπαριές. Το τελευταίο μάλιστα το κάνει με ιδιαίτερη επιτυχία. Αν θέλετε να σιγουρευτείτε ρωτήστε τον φυσιοθεραπευτή του Παναθηναϊκού Ακη Παναγιωταρά, αλλά και τον Δημήτρη Παπανικολάου, τους οποίους έχει νυμφεύσει.

Κάπως, έτσι το μαθητούδι έγινε... δάσκαλος -και όχι μόνο. Εγινε πρόεδρος του
ΠΣΑΚ, οικογενειάρχης, πατέρας αλλά και ιδιοκτήτης φάρμας στην Καβάλα. Λέτε να γίνει και για τέταρτη φορά πρωταθλητής Ευρώπης; Ίδωμεν...