Σπανούλης: «Ακόμα δεν είμαι 100% έτοιμος»

Καιρό είχε να μιλήσει ο Βασίλης Σπανούλης στο προσωπικό του blog στο διαδίκτυο. Ο Έλληνας διεθνής γκαρντ του Παναθηναϊκού είχε συνομιλήσει με τους θαυμαστές του, λίγο μετά τον αποκλεισμό της Εθνικής ομάδας μπάσκετ από τα ημιτελικά των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου. Τώρα, με αφορμή την έναρξη του πρωταθλήματος της Α1, το ερχόμενο σαββατοκύριακο, ο πρώην άσος των Ρόκετς και του Αμαρουσίου, αναφέρθηκε, την Τετάρτη, στη φετινή σεζόν και στο πρόβλημα τραυματισμού που αντιμετώπισε.

«Καλησπέρα σε όλους. Πέρασε αρκετός καιρός από την τελευταία επικοινωνία μας, μέσω του SPORT 24 και έφτασε η ώρα να τα ξαναπούμε, λίγες ημέρες πριν από την έναρξη του πρωταθλήματος.

Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα με χρονική σειρά. Μετά την ολοκλήρωση του Ολυμπιακού τουρνουά, τις λεπτομέρειες του οποίου, είχαμε αρκετές ευκαιρίες να αναλύσουμε, διεξοδικά, και την επιστροφή μας από το Πεκίνο, ξεκουραστήκαμε δέκα ημέρες και, εν συνεχεία, όλοι οι διεθνείς ενσωματώθηκαν στις ομάδες τους, για την προετοιμασία.

Όπως και τις προηγούμενες χρονιές, η προετοιμασία του Παναθηναϊκού ήταν επίπονη, συμμετείχαμε σε τουρνουά στη Σερβία, τη Ρωσία και τη Σλοβενία, η ομάδα έδωσε άλλους δύο φιλικούς αγώνες με την Εφές Πίλσεν και τώρα βρισκόμαστε, εν αναμονή του τζάμπολ της Α1. Η ομάδα μας είναι πολύ καλή, πλήρης σε όλες τις θέσεις και οι προσθήκες που πραγματοποιήθηκαν το καλοκαίρι, έχουν ποιότητα και ήταν οι απαραίτητες που έπρεπε να γίνουν. Όλα τα καινούργια παιδιά έχουν μεγάλη αξία. Και ο Κέτσμαν και ο Νίκολας και ο Πέκοβιτς και ο Βεργίνης θα μας βοηθήσουν σημαντικά, ο καθένας από το πόστο του και, ανάλογα, με τον ρόλο που θα τους μοιράσει ο κ. Ομπράντοβιτς. Δεν αναφέρω τον Φώτση και τον Σάκοτα, γιατί τους θεωρώ παίκτες του Παναθηναϊκού και γνωριζόμαστε πολύ καλά. Τα υπόλοιπα, βεβαίως, θα κριθούν στο παρκέ, αυτήν τη στιγμή βρισκόμαστε στην αρχή της διαδρομής και δε χρειάζεται να πούμε περισσότερα…

Όπως θα γνωρίζετε, ταλαιπωρήθηκα αρκετά από πελματιαία απονεύρωση, έναν πολύ ύπουλο τραυματισμό, που σιγά σιγά ξεπερνάω. Όλο το καλοκαίρι αγωνιζόμουν παρέα με αυτό το πρόβλημα και έπρεπε, κάποια στιγμή, να το λύσω. Οι φυσιοθεραπευτές της Εθνικής ήταν ενήμεροι για το ζήτημα, αλλά, εκεί που είχαμε φτάσει, η επιθυμία μου να βοηθήσω ήταν τόσο σφοδρή, ώστε δεν μπορούσα να κάνω πίσω. Όπως και στον Παναθηναϊκό, όπου προτίμησα να μην το κουβεντιάσω στον βαθμό, που, ίσως, θα έπρεπε. Μετά το τελευταίο ματς, όμως, που έπαιξα στη Λιουμπλιάνα, δεν πήγαινε άλλο. Οι πόνοι είχαν αρχίσει να γίνονται πολύ έντονοι και χρειαζόταν να σταματήσω τους αγώνες και να αρχίσω ειδική θεραπεία.

Ακόμη δεν είναι 100% σίγουρο το αν θα προλάβω την πρεμιέρα της Κυριακής, με αντίπαλο το Μαρούσι. Σήμερα το πρωί, ακολούθησα όλο το πρόγραμμα της προπόνησης και, είναι αλήθεια, ότι αισθάνομαι πολύ καλύτερα. Θα κάνω τα πάντα για να προλάβω και εδώ θα ήθελα να εκμυστηρευτώ κάτι. Δε μου αρέσει να χάνω ούτε προπονήσεις, ούτε αγώνες. Με χαλάει αυτό ως άνθρωπο. Πώς το λένε; ‘Βγαίνω από τα νερά μου’. Κάτι παθαίνω. Ελπίζω, όμως, να είμαι απολύτως καλά και σε θέση να βοηθήσω την ομάδα μου, στην πρεμιέρα. Το δυσάρεστο είναι ότι θα αγωνιστούμε χωρίς κόσμο, λόγω περυσινής τιμωρίας, αλλά ελπίζω να είναι το πρώτο και το τελευταίο ματς κεκλεισμένων των θυρών…

Υπάρχουν και άλλα πράγματα, που αισθάνομαι την υποχρέωση να αναφέρω σε αυτό το blog, κάποιοι προβληματισμοί που θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας. Το πρώτο αφορά την Εθνική και την αποχή από τις αγωνιστικές υποχρεώσεις, που εξαγγείλαμε, πρόσφατα, εμείς οι διεθνείς. Αυτή η επιστολή δεν ήταν απειλή, σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να εκλαμβάνεται έτσι. Πρέπει να υπάρχει, άλλωστε, συνεργασία με την ΕΟΚ, για τα ζητήματα που αφορούν το μπάσκετ. Έπρεπε, όμως και πρέπει, να λυθούν κάποια προβλήματα και οι διεθνείς αισθανόμαστε την ανάγκη να βοηθήσουμε τους συναδέλφους μας.

Το δεύτερο έχει να κάνει με την εικόνα που παρουσιάζει η Α1, λίγες ημέρες πριν από το τζάμπολ. Ομάδες ακόμη δεν έχουν πιστοποιητικά συμμετοχής. Εκκρεμούν αποφάσεις. Το πρόγραμμα βγήκε την τελευταία στιγμή. Δύο ματς κεκλεισμένων των θυρών και ένα πάει για Τετάρτη. Νομίζω ότι όλα αυτά πρέπει να απασχολήσουν τους αρμόδιους, ώστε να προσπαθήσουν να κάνουν λίγο πιο ‘ελκυστικό’ και πιο σταθερό το προϊόν, αντί να τα περιμένουν όλα από τους οικονομικά δυνατούς προέδρους. Αυτά τα συζητάμε με όλα τα παιδιά, συμπαίκτες και αντιπάλους, δεν είναι μόνο δικές μου αντιλήψεις και προβληματιζόμαστε.

Ως επίλογο άφησα ένα θέμα, για το οποίο με ρωτούν πολλοί φίλοι του μπάσκετ, σχετικά με το πως βλέπω την ενίσχυση του βασικού αντιπάλου μας, του Ολυμπιακού. «Όλα ωραία», είναι η απάντησή μου και τους εξηγώ ότι είναι πολύ όμορφο για το μπάσκετ και, γενικότερα, για τον αθλητισμό να υπάρχει υψηλός ανταγωνισμός και να έχεις ισχυρούς αντιπάλους. Μακάρι, όμως και, εύχομαι αυτήν τη φορά, η φωνή όλων των παικτών και η δική μου να εισακουστεί και να μην υπάρξουν ακρότητες. Να γίνει ένα πρωτάθλημα υψηλού επιπέδου, αλλά να μην εξελιχθεί ως το πρωτάθλημα των λίγων και να μπορεί να το παρακολουθήσει ολόκληρη η οικογένεια. Αν καταφέρουμε να το πετύχουμε φέτος αυτό, θα είναι πραγματικά «όλα ωραία»…

Μέχρι την επόμενη φορά, να είστε όλοι καλά και θα τα ξαναπούμε, μέσα από το SPORT24».

Επιμέλεια: Παναγιώτης Βλαχαδάμης