Οι «αιώνιες» ασθένειες…

Λένε πως είναι καλύτερο να προλαμβάνεις παρά να θεραπεύεις. Την τελευταία αγωνιστική του πρώτου γύρου της ελληνικής Α1, Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός έδειξαν πως χάνουν…λάδια, αφού ΑΕΚ και Μαρούσι ξεσκέπασαν όλες τις αδυναμίες που κρατούσαν και οι δύο καλά κρυμμένες. Το www.sportfm.gr εντόπισε τις αδυναμίες του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού και σας τις παρουσιάζει. Το συμπέρασμα που βγαίνει, είναι πως αν δεν βελτιωθούν και οι δύο σύντομα, τότε το …κάζο δεν θα αργήσει να έρθει.

Η αλήθεια είναι πως αν θα μπορούσαμε να βάλουμε σε μια ζυγαριά την εικόνα που παρουσιάζουν οι δύο «αιώνιοι» τις τελευταίες αγωνιστικές, η πλάστιγγα θα έγερνε υπέρ των «πρασίνων». Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει πως ο Παναθηναϊκός είναι και σε καμιά εξαιρετική φόρμα. Σαφέστατα, όμως, είναι σε καλύτερη κατάσταση από ό,τι ο Ολυμπιακός.

Ξεκινώντας λοιπόν να αποκρυπτογραφούμε την παρουσία του Παναθηναϊκού τις τελευταίες εβδομάδες, εντοπίσαμε αρκετές αδυναμίες.

Ανισορροπία μεταξύ φροντ λάιν και περιφέρειας…

Τα τελευταία χρόνια, όλοι είχαμε να λέμε για την πληρότητα των «πρασίνων» σε όλες τις θέσεις αλλά και την ισορροπία και το μοίρασμα του παιχνιδιού σε περιφέρεια και φροντ λάιν. Φέτος, τα πράγματα φαίνεται να μην είναι έτσι. Στα περισσότερα ματς των νταμπλούχων Ελλάδος, μια από τις δύο γραμμές λειτουργεί σωστά. Είτε αυτή των ψηλών, είτε αυτή των κοντών. Σπάνια λειτουργούν και οι δύο σωστά. Τόσο στην άμυνα όσο και στην επίθεση. Αποτέλεσμα αυτής της ανισορροπίας, είναι το παιχνίδι της ομάδας του Ζέλικο Ομπράντοβιτς να γίνεται προβλέψιμο. Κόντρα στην ΑΕΚ χθες, η άμυνα των ψηλών του Παναθηναϊκού ήταν κάκιστη. Το ίδιο και η επιθετική τους παρουσία- ίσως εξαιρουμένης μόνο αυτής του Μάικ Μπατίστ- με τους περισσότερους «κοντούς» να βρίσκονται εκτός ρυθμού αγώνα. Όταν οι «πράσινοι» ανακτήσουν και πάλι ισορροπία σε περιφέρεια και φροντ λάιν, τόσο στην άμυνα όσο και στην επίθεση, τότε το παιχνίδι τους θα ανέβει τουλάχιστον ένα επίπεδο.

Βαρόμετρο ο Σπανούλης…

Η φετινή χρονιά δεν ξεκίνησε και με τον καλύτερο δυνατό τρόπο για τον Βασίλη Σπανούλη. Ο Λαρισαίος γκαρντ, λόγω ενός τραυματισμού του στο πέλμα, έχασε αρκετά παιχνίδια και φαίνεται ακόμη και σήμερα πως δεν έχει βρει τον ρυθμό του. Ο «V-Span» αποτελεί σημαντικό γρανάζι για την «πράσινη» μηχανή και όσο η απόδοσή του κυμαίνεται σε χαμηλά επίπεδα, τόσο ο Παναθηναϊκός δεν θα βρίσκει ρυθμό στα παιχνίδια του. Ο Σπανούλης, με την ενέργεια που βγάζει σε άμυνα και επίθεση, παρασύρει και τους υπόλοιπους συμπαίκτες του στον ρυθμό του και οι πρωταθλητές Ελλάδος κάνουν το παιχνίδι τους. Εκτός, όμως, του 26χρονου γκαρντ, ο Παναθηναϊκός ταλανίζεται φέτος, περισσότερο από κάθε άλλη χρονιά, από τραυματισμούς. Μπορεί κάτι σοβαρό να μην έχει συμβεί, αλλά υπάρχουν φέτος αρκετοί μικροτραυματισμοί, οι οποίοι δεν επιτρέπουν πολλές φορές σε αρκετούς παίκτες του Ζέλικο Ομπράντοβιτς να ανεβάζουν ρυθμούς στις προπονήσεις.

Πολλά νεκρά διαστήματα…

Ο Παναθηναϊκός, αναμφίβολα, διαθέτει γεμάτο ρόστερ τα τελευταία χρόνια. Αυτό έχει ως συνέπεια να μην υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ βασικών και αναπληρωματικών. Σπάνια υπήρχαν νεκρά διαστήματα στο παιχνίδι των «πρασίνων», καθώς όταν υπάρχει ισορροπία μεταξύ βασικών και αναπληρωματικών, διατηρείται και ο ρυθμός στο μεγαλύτερο μέρος του παιχνιδιού. Κάτι που φέτος δεν συμβαίνει. Υπάρχουν παιχνίδια όπου ο Παναθηναϊκός παρουσιάζει νεκρά διαστήματα και το πληρώνει πολύ ακριβά. Όπως για παράδειγμα στα δύο παιχνίδια με την Μπαρτσελόνα αλλά και στο χθεσινό με την ΑΕΚ, όπου, ευτυχώς για εκείνον, δεν το πλήρωσε.

Συμπερασματικά, μπορούμε να πούμε πως ο Παναθηναϊκός έχει χάσει φέτος το μεγαλύτερο του όπλο, που όλα αυτά τα χρόνια τον έχει καθιερώσει στην κορυφή της Ελλάδος και τον έχει κατατάξει μεταξύ των καλύτερων ομάδων της Ευρώπης. Τη χημεία του. Είτε λόγω τραυματισμών είτε λόγω των αρκετών νέων προσθηκών που έγιναν φέτος στο ρόστερ. Όταν ο «Ζοτς» βρει τη χρυσή τομή και καταφέρει να «παντρέψει» τους νέους με τους παλιούς, τους βασικούς με τους αναπληρωματικούς, αλλά και τους ψηλούς με τους κοντούς, τότε ο Παναθηναϊκός θα βρεθεί και πάλι στα παλιά του, εντυπωσιακά υψηλά, στάνταρ.


Για τον Ολυμπιακό, δεν περιμέναμε το χθεσινό παιχνίδι στον Άγιο Θωμά κόντρα στο Μαρούσι για να καταλάβουμε πως έχει πολλές αδυναμίες και μάλιστα χτυπητές.

Έλλειψη χημείας…

Ο Ολυμπιακός έκανε φέτος 11 μεταγραφές, γεγονός που αυτόματα μαρτυρά πως η λέξη χημεία είναι άγνωστη στο «ερυθρόλευκο» στρατόπεδο. Οι παίκτες προσπαθούν ακόμη να μάθουν ο ένας τον άλλον και όλοι μαζί, παλιοί και νέοι, προσπαθούν να καταλάβουν τι ακριβώς τους ζητάει ο προπονητής τους. Άπαντες στην ομάδα υποστηρίζουν πως χρειάζεται χρόνος ακόμη και πως θα παρουσιαστούν έτοιμοι την κατάλληλη στιγμή. Ήδη, ο ένας στόχος, κατάληψη της πρώτης θέσης στον όμιλο της Ευρωλίγκας, φαίνεται πως χάνεται. Κόντρα στο Μαρούσι, παραλίγο να χαθεί και ο δεύτερος, η κατάληψη της πρώτης θέσης στην ελληνική Α1. Αν ο Ολυμπιακός δεν βρει σύντομα τη χημεία του, τότε δύσκολα θα καταφέρει να πετύχει τους στόχους του και φέτος.

Ποιος θα πάρει το τελευταίο σουτ;

Η αλήθεια είναι πως η χημεία είναι το Α και το Ω για μια ομάδα. Και από εκεί ξεκινάνε όλα. Και τα καλά, όταν αυτή υπάρχει αλλά και τα κακά, όταν δεν υπάρχει. Από τη στιγμή λοιπόν που δεν έχει βρεθεί ακόμη η χημεία, δεν έχει γίνει και η κατανομή ρόλων. Συνεπώς και οι παίκτες δεν γνωρίζουν τι πρέπει να κάνουν μέσα στο παρκέ και πότε. Ο Ολυμπιακός, έδειξε και στη Μάλαγα αλλά και χθες στο Μαρούσι, πως στις τελευταίες πολύ κρίσιμες επιθέσεις, δεν υπήρχε σχέδιο. Στην Ισπανία το πλήρωσε, χθες όμως, όχι. Φαίνεται να υπάρχει μια προτίμηση προς τον Λιν Γκριρ, όπως φαίνεται επίσης πως δεν υπάρχει και εναλλακτικό πλάνο σε περίπτωση που ο Αμερικανός δεν είναι στο παρκέ εκείνη τη στιγμή ή δεν μπορεί να πάρει την μπάλα. Τα κρίσιμα ματς θα πολλαπλασιαστούν όσο περνούν οι αγωνιστικές και αν ο Ολυμπιακός δεν βρει λύση, τότε δεν θα είναι λίγα τα ματς που θα χάσει επειδή οι παίκτες δεν θα γνωρίζουν ποιος θα πάρει το τελευταίο σουτ.

Οι πολλές αλλαγές βλάπτουν, όχι τα τάιμ άουτ.

Ο Παναγιώτης Γιαννάκης έχει μια φιλοσοφία. Ροτέσιον για όλους τους παίκτες, ώστε αυτοί να διατηρούνται φρέσκοι. Και μια ακόμη, που φέτος άρχισε να την εφαρμόζει. Προσπαθεί να παίρνει τάιμ άουτ, μόνο στα τελευταία λεπτά. Στον Άγιο Θωμά χθες, είδαμε για μία ακόμη φορά, μετά το ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό στο ΟΑΚΑ αλλά και στα παιχνίδια με Μάλαγα στην Ισπανία και Τσιμπόνα στην Κροατία, πως αυτές οι λογικές είναι λανθασμένες. Για παράδειγμα, στο ΟΑΚΑ κόντρα στον Παναθηναϊκό, ο Σχορτσιανίτης ήταν καλός στο ξεκίνημα και τελικά τον…έφαγε το ροτέσιον. Και αν δεχτούμε πως η περίπτωση του 24χρονου σέντερ είναι ιδιαίτερη, τότε τι συνέβη με τον Χαλπερίν; Ο Ισραηλινός ήταν σούπερ κόντρα στους «πράσινους», αλλά έκατσε για αρκετή ώρα στον πάγκο γιατί έτσι…επιτάσσει το ροτέσιον του «Δράκου». Χθες στο Μαρούσι, ο Ζόραν Έρτσεγκ έδειχνε να είναι στη μέρα του. Και όμως, ο Σέρβος φόργουορντ αγωνίστηκε τελικά μόλις 19 λεπτά. Και πως αυτή η τακτική αποδεικνύεται λανθασμένη, φαίνεται και από το γεγονός πως όσες φορές κάποιος παίκτης του Ολυμπιακού έχει μείνει για περισσότερα από 25 λεπτά στο παρκέ, έχει κάνει εκπληκτικά ματς. Στη Γαλλία, κόντρα στη Λε Μαν, ο Λιν Γκριρ αγωνίστηκε 35 λεπτά, αποτέλεσμα να βάλει 26 πόντους. Απέναντι στον Πανελλήνιο, ο Τζος Τσίλντρες έμεινε στο παρκέ 27 λεπτά και ήταν εξαιρετικός, κάνοντας το καλύτερο του φετινό παιχνίδι. Όπως και χθες στο Μαρούσι, ο καλύτερος παίκτης των «ερυθρολεύκων» ήταν ο Λιν Γκριρ, ο αριστερόχειρας Αμερικανός γκαρντ έμεινε στο παιχνίδι για 32 λεπτά και ήταν ο πολυτιμότερος της ομάδας του. Τα παραδείγματα είναι αρκετά και αυτό είναι κάτι που πρέπει να δει και πάλι το τεχνικό τιμ του Ολυμπιακού, γιατί πέραν του παίκτη που χάνει τον ρυθμό του, φαίνεται να μπλοκάρει και η ομάδα.

...και τα τάιμ άουτ

Όσο για τα τάιμ άουτ, τα οποία αποφεύγει να παίρνει ο Παναγιώτης Γιαννάκης, με σκοπό να θέλει να κουράσει τον αντίπαλο, φαίνεται και αυτό να είναι μια λάθος επιλογή. Ο αντίπαλος όχι απλά δεν κουράζεται, οι αντίπαλοι μπορεί να μην έχουν το βάθος του πάγκου που έχει ο Ολυμπιακός, αλλά και αυτοί αθλητές είναι, με αποτέλεσμα να βρίσκουν ρυθμό, να παίρνουν ή να καλύπτουν τη διαφορά και να καθαρίζουν στην πρώτη περίπτωση το ματς ή να μπαίνουν στη διεκδίκηση της νίκης στη δεύτερη.

Συμπερασματικά, αν στον Ολυμπιακό δεν βρεθούν οι ρόλοι των παικτών και δεν δημιουργηθεί χημεία, τότε δύσκολα στο Λιμάνι θα δουν χαρά φέτος. Οι Αγγελόπουλοι δαπάνησαν αρκετά εκατομμύρια για να δημιουργηθεί μια ομάδα ικανή να φτάσει στην κορυφή της Ελλάδος και της Ευρώπης. Αρκεί αυτό;

Επιμέλεια: Αντώνης Κατσίκης