Ρωμανίδης: «Αξέχαστες στιγμές…»

Όσα χρόνια κι αν περάσουν, ο άθλος του 1987, όταν η Εθνική ομάδα μπάσκετ κατέκτησε την κορυφή της Ευρώπης, μένει για πάντα χαραγμένη στο μυαλό όλων των Ελλήνων. Πόσω μάλλον των ίδιων των πρωταγωνιστών της επιτυχίας, όπως ο Μιχάλης Ρωμανίδης, που μίλησε στον NovaΣΠΟΡ FM 94,6 για εκείνο το μαγικό βράδυ της 14ης Ιουνίου στο «Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας».

«Ήταν αξέχαστες στιγμές για όλους μας. Περνάμε δύσκολες στιγμές σαν χώρα, αλλά αυτές οι όμορφες αναμνήσεις μένουν για πάντα στο μυαλό μας», τόνισε το μέλος της Εθνικής και πρόσθεσε: «Υπήρχε καλό κλίμα, αλλά σίγουρα κανείς δεν φανταζόταν πως θα φτάναμε τόσο ψηλά. Στόχος μας αρχικά ήταν να φτάσουμε στους ‘8’. Το παιχνίδι με τη Γαλλία ήταν καθοριστικό, το πήραμε και αγώνα με τον αγώνα κοιτάζαμε ψηλότερα. Ο καθένας ήξερε το ρόλο του στην ομάδα, έστω και στα τρία ή πέντε λεπτά που θα έπαιζε. Μας βοήθησε πολύ και ο κόσμος, γιατί οι φίλαθλοι μας έδιναν ώθηση και μας χειροκροτούσαν σε όλη μας τη διαδρομή, από το ξενοδοχείο στη Γλυφάδα μέχρι το γήπεδο. Δεν έχω ξανασυναντήσει στη ζωή μου τέτοια αγάπη. Όλα αυτά συνετέλεσαν στο να καταφέρουμε κάτι που φάνταζε ακατόρθωτο».

Ο Νίκος Γκάλης και ο Παναγιώτης Γιαννάκης, συνοδοιπόροι του Μιχάλη Ρωμανίδη σε εκείνη την ομάδα και στον Άρη, είχαν ίσως τη μεγαλύτερη συμβολή στην επιτυχία. «Ζήσαμε μαζί 13 χρόνια πολύ όμορφα. Ό,τι και να πω είναι λίγο. Ήταν μεγάλοι παίκτες, τεράστιες φυσιογνωμίες του ελληνικού μπάσκετ. Ο Γκάλης ήταν απίστευτος παίκτης και όποιος δεν τον έχει ζήσει… χάνει. Οι ενέργειές του ξεσήκωναν τον κόσμο. Ο Γιαννάκης ήταν ένας αθλητής με τρομερό πάθος και δύναμη. Μας βοηθούσε πολύ με την ενέργειά του, ήθελε να κερδίζει πάντα, ακόμη και στο μονό. Συνέβαλε κι αυτός μαζί με το Νίκο στη μεγάλη άνοδο του ελληνικού μπάσκετ».

Παράλληλα, ο Μιχάλης Ρωμανίδης μίλησε και για το ρόλο του ελληνικής καταγωγής Ρόνι Σεϊκέλι, ο οποίος βοηθούσε στις προπονήσεις, λίγο πριν κάνει σπουδαία καριέρα στο ΝΒΑ. «Ο Ρόνι ήταν φίλος της ομάδας, είχε καλές σχέσεις και με τον Γκάλη και με όλα τα παιδιά. Ήταν από τα ανερχόμενα παιδιά στο παγκόσμιο μπάσκετ τότε. Μας βοηθούσε πολύ, στις προπονήσεις κι όχι μόνο».