Άντζουσιτς: «Βρήκα τη δίψα που έψαχνα στον Άρη - Μου είναι δύσκολο να βλέπω όσα συμβαίνουν στην Παρτίζαν»

Ο Ντανίλο Αντζούσιτς αποφάσισε φέτος να αλλάξει πορεία. Αφήνοντας πίσω του το Ντουμπάι, επέλεξε για πρώτη φορά στην καριέρα του το ελληνικό πρωτάθλημα και τον Άρη Betsson.

Σε συνέντευξή του στο Basketball Sphere, μίλησε εκτενώς για τη νέα του αρχή στη Θεσσαλονίκη, τη σημασία του Άρη ως ιστορικού brand στην Ελλάδα, αλλά και για την Παρτίζαν, την ομάδα με την οποία συνδέεται συναισθηματικά όσο λίγοι.

Ο Αντζούσιτς δεν απέφυγε να σχολιάσει όσα ακολούθησαν την αποχώρηση του Ζέλικο Ομπράντοβιτς, εκφράζοντας τη στήριξή του στον Βάνια Μαρίνκοβιτς και τη στενοχώρια του για την κατάσταση στον σύλλογο του Βελιγραδίου.

Αναλυτικά όσα είπε:

«Ήθελα να παίζω – αυτό μου δίνει ο Άρης»

«Είμαι πολύ καλά, πραγματικά. Ο βασικός λόγος που άλλαξα ομάδα ήταν για να παίζω. Παρότι βρίσκομαι σε πιο “βετεράνικη” ηλικία, έχω ακόμα μεγάλη δίψα για το παιχνίδι και τον ανταγωνισμό. Αυτό ακριβώς έψαχνα και αυτό βρήκα στον Άρη.

Τα αποτελέσματα δεν είναι πάντα τα καλύτερα, αλλά παλεύουμε. Το σημαντικό για μένα είναι ότι βρίσκομαι στο παρκέ, έχω λεπτά συμμετοχής και ρόλο. Νιώθω ότι μπορώ ακόμα να προσφέρω πολλά στο μπάσκετ και δεν ήθελα τα τελευταία χρόνια της καριέρας μου να τα περάσω στον πάγκο, ειδικά από τη στιγμή που νιώθω καλά σωματικά».

«Άνοιξα ένα νέο κεφάλαιο στην καριέρα μου»

«Ήθελα να αλλάξω συνολικά την κατάσταση στην οποία βρισκόμουν. Ακόμα νιώθω ότι μπορώ να παίζω σε υψηλό επίπεδο και να δώσω πολλά στο άθλημα. Γι’ αυτό έψαχνα έναν σύλλογο όπου οι φιλοδοξίες μου θα ταίριαζαν με τις δικές του.

Με τον Άρη όλα ταίριαξαν: οι συζητήσεις με τη διοίκηση, με τον Νίκο Ζήση, με τον προπονητή Ιγκόρ Μιλίτσιτς για τον ρόλο μου και το πώς μπορώ να βοηθήσω την ομάδα. Μέχρι στιγμής πιστεύω ότι ήταν σωστή απόφαση. Παίζω, απολαμβάνω το παιχνίδι και οι αριθμοί το δείχνουν, αλλά για μένα το πιο σημαντικό είναι ο χρόνος συμμετοχής».

«Ο Άρης είναι τεράστιο όνομα – το καταλαβαίνεις μόνο αν ζήσεις εδώ»

«Ο κόσμος στα μέρη μας δεν συνειδητοποιεί πόσο μεγάλος σύλλογος είναι ο Άρης στην Ελλάδα. Ειλικρινά, ούτε εγώ το καταλάβαινα πλήρως πριν έρθω. Από την πρώτη στιγμή το ένιωσα: οι άνθρωποι στην πόλη με σταματούν, με χαιρετούν, μιλούν για την ομάδα. Αυτό μου είχε συμβεί μόνο στην Παρτίζαν, όταν ζούσα στο Βελιγράδι.

Υπάρχει τεράστια μπασκετική παράδοση και ιστορία. Η κληρονομιά του Νίκου Γκάλη είναι ζωντανή. Το γήπεδο γεμάτο, έντονη ατμόσφαιρα, πάθος. Όταν παίζεις καλά σε αποθεώνουν, όταν όχι, το δείχνουν. Αυτή η πίεση και αυτή η σημασία κάθε αγώνα ήταν κάτι που μου έλειπε μετά την Παρτίζαν και ήταν βασικός λόγος που ήρθα εδώ».

«Το ελληνικό πρωτάθλημα είναι σκληρό και αργό»

«Το ελληνικό πρωτάθλημα είναι διαφορετικό από όσα έχω παίξει. Ο ρυθμός είναι πιο αργός και το παιχνίδι πολύ πιο σκληρό. Το λέω χαριτολογώντας “χασάπικο πρωτάθλημα”. Επιτρέπεται πολλή επαφή, δεν σφυρίζονται εύκολα φάουλ. Στην αρχή ήταν περίεργο για μένα, αλλά πλέον έχω προσαρμοστεί. Τώρα νιώθω άνετα και αυτό φαίνεται και στο παιχνίδι μου».

«Η Παρτίζαν δεν είναι απλώς ένας σύλλογος για μένα»

«Αγαπάω την Παρτίζαν. Την παρακολουθώ, την υποστηρίζω και μου είναι πολύ δύσκολο να βλέπω όσα συμβαίνουν. Με στενοχώρησαν ιδιαίτερα όλα όσα γράφτηκαν από ανθρώπους που δεν ξέρουν ούτε το 20% όσων συμβαίνουν μέσα στην ομάδα.

Σταμάτησα να διαβάζω social media, γιατί με επηρέαζε ψυχολογικά. Πόνεσα ιδιαίτερα για τον Βάνια Μαρίνκοβιτς. Είναι παιδί του συλλόγου, αρχηγός, γύρισε στην καλύτερη ηλικία του και δεν άξιζε τέτοια αντιμετώπιση».

«Όποιος αγαπά την Παρτίζαν, δεν θέλει ποτέ να χάνει»

«Όποιος αγαπά πραγματικά την Παρτίζαν, δεν μπορεί ποτέ να θέλει να χάσει η ομάδα, ό,τι κι αν συμβαίνει. Η ομάδα έφτασε πολύ ψηλά τα τελευταία χρόνια: Ευρωλίγκα, σταθερότητα, μεγάλο μπάτζετ. Θα ήταν τραγικό να γκρεμιστούν όλα μέσα σε λίγους μήνες.

Ελπίζω οι φίλαθλοι να δείξουν ξανά ότι δεν είναι οπαδοί των αποτελεσμάτων, αλλά του συλλόγου. Να στηρίξουν την ομάδα, όπως πάντα».