Καραγιαννίδης: «Παίζω για τον προπονητή μου πιο πολύ από την.... πάρτη μου - Όνειρο που εξελίσσεται η καριέρα μου»

Με τη νοοτροπία του νικητή και την πίστη ότι η Εθνική ομάδα δεν μπορούσε να φύγει ηττημένη από το παρκέ, ο Αντώνης Καραγιαννίδης μίλησε για όλα όσα έζησε στο «παράθυρο» του Αυγούστου.

Ο νεαρός ψηλός στάθηκε στη μεγάλη νίκη επί της Ισπανίας, στην ξεχωριστή εμπειρία της συνύπαρξης με τον Βασίλη Σπανούλη και τους συμπαίκτες του, αλλά και στη νέα πρόκληση που ανοίγεται μπροστά του με τη φανέλα του Ολυμπιακού.

Με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον και έχοντας ως προσωπικό μότο το «να το δοκιμάσω και να δω αν μπορώ», ο Καραγιαννίδης αποδεικνύει πως αντιμετωπίζει κάθε νέο βήμα της καριέρας του ως μια ακόμη ευκαιρία να ξεπεράσει τα όριά του.

Aναλυτικά όσα είπε:

Για την πίεση που υπήρχε στο «παράθυρο» του Αυγούστου και πώς τη διαχειρίστηκαν: «Δεν είναι μια πίεση που σου “βαραίνει” τα χέρια, είναι μια πίεση που σου δείχνει ξεκάθαρα τι πρέπει να κάνεις. Έπρεπε να κερδίσουμε και το κάναμε. Και στο πρώτο ματς το είπαμε αυτό, δε μας έκατσε όμως. Είναι το “πρέπει”. Εγώ όταν μπήκα μέσα στ’ αποδυτήρια, ενώ είχα προετοιμαστεί από το σπίτι, κατάλαβα πως δεν υπάρχει περίπτωση να χάσουμε. Ήμασταν όλοι απόλυτα συγκεντρωμένοι και 100% προσηλωμένοι στον στόχο. Η Ισπανία είναι μια πάρα πολύ καλή ομάδα, είμαστε συνεχώς εδώ και πολλά χρόνια αντίπαλοι μαζί της, αλλά, παρ’ όλα αυτά, καταφέραμε και νικήσαμε, έστω και μ’ αυτόν τον τρόπο. Η νίκη είναι νίκη».

Για την προετοιμασία ενός αθλητή ώστε να βρεθεί στο ιδανικό επίπεδο στα καλοκαιρινά «παράθυρα»: «Ο κάθε αθλητής κάνει το δικό του κομμάτι για να έρθει όσο πιο έτοιμος γίνεται στην ομάδα έτσι ώστε να μπορέσουμε να βρεθούμε όλοι μεταξύ μας. Το “μεταξύ μας” είναι πιο δύσκολο, γιατί ο καθένας έχει τη δική του ομάδα και διαφορετική φιλοσοφία απ’ τον σύλλογο που βρισκόταν, οπότε ήταν δύσκολο να βρεθούμε σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα».

Για το αν θεωρεί κάποιο απ’ τα εναπομείναντα παιχνίδια πιο κομβικό για την πρόκριση στο Παγκόσμιο: «Δεν είναι καλό να μπαίνουμε σε υπολογισμούς. Θα κοιτάξουμε το επόμενο παιχνίδι, να πάμε να το κερδίσουμε και προχωράμε σιγά-σιγά προς την καλή πλευρά».

Για τη συνεργασία με τον κόουτς Βασίλη Σπανούλη: «Ο κόουτς Σπανούλης δεν είναι απλά ένας προπονητής. Εγώ τον έβλεπα μικρός να παίζει μπάσκετ, να παίρνει τίτλους και να κάνει όλα αυτά που έχει κάνει. Εγώ είμαι ένας παίκτης που δεν παίζω μόνο για την… πάρτη μου, παίζω και για τον προπονητή μου πιο πολύ. Όταν παίζεις για έναν τέτοιον προπονητή, είναι άλλο το συναίσθημα».

Για το αν σκέφτεται γλυκά μια ενδεχόμενη παρουσία του σε μεγάλη διοργάνωση με την Εθνική Ανδρών: «Εννοείται! Ποιος αθλητής στην Εθνική ομάδα δεν το σκέφτεται γλυκά αυτό; Όλοι το περιμένουμε πώς και πώς».

Για τη νέα σεζόν με τον Ολυμπιακό: «Νιώθω ότι πάει καλά η πορεία μου. Προχωράμε. Θέλω να δοκιμάσω και το κομμάτι αυτό. Δοκιμάζω γενικά στη ζωή μου τι μπορώ και τι όχι. Είναι μια χρονιά που θέλω να δω αν μπορώ ν’ ανταπεξέλθω ή όχι και, από ‘κει και πέρα, συνεχίζω την καριέρα μου. Είμαι πολύ μικρός ακόμα».

Για το πώς είναι να βρίσκεται σε έναν σύλλογο όπως ο Ολυμπιακός: «Είναι μια εμπειρία. Μόνο που είσαι μ’ αυτούς τους ανθρώπους, κάνεις μια κουβέντα παραπάνω και βλέπεις πώς ζουν κι εκείνοι τη μέρα τους, είναι μια τεράστια εμπειρία».

Για την όλη πορεία της καριέρας του έως τώρα: «Είναι ένα όνειρο που εξελίσσεται. Μέρα με τη μέρα κάνω το καλύτερο που μπορώ. Εμένα στο μυαλό μου είναι η φιλοσοφία “Να το δοκιμάσω και να δω αν μπορώ. Αν μπορώ, προχωράω”. Αυτό είναι μότο μου, έτσι λειτουργώ όλα τα χρόνια. Απολαμβάνω να βάζω προκλήσεις στον εαυτό μου».

Για το ποιον αθλητή είχε πρότυπο στο παρελθόν: «Σαν μικρός το πρότυπό μου, αντικειμενικά, ήταν ο αδερφός μου, γιατί από τόσο μικρός έπαιζα. Μεγαλώνοντας, μου άρεσε πολύ ο Ντίνος Μήτογλου, οι κινήσεις του, ο τρόπος που έπαιζε. Μου άρεσε το στυλ παιχνιδιού του και το είδαμε και στο χθεσινό παιχνίδι. Μπράβο στον ίδιο, το άξιζε εννοείται όλο αυτό στο 100%. Δουλεύει πάρα πολύ. Και εκείνος και ο Ντόρσεϊ ήταν πολύ παθιασμένοι, όπως και όλη η ομάδα. Όποιος έπαιρνε τη μπάλα εκείνη την ώρα σκεφτόταν μόνο το “Θα ευστοχήσω”. Η σκέψη όλων γενικά ήταν ότι δε χάνουμε».

Για τις επενδύσεις των ομάδων στο ελληνικό πρωτάθλημα: «Επειδή οι περισσότερες ομάδες έχουν ανέβει πολύ, θεωρώ ότι μαζί ανεβαίνει και το ελληνικό μπάσκετ. Πιστεύω πως όσο περνούν τα χρόνια θ’ ανεβαίνει κι άλλο, γιατί είναι το άθλημα έτσι που, θέλοντας και μη, ο ένας “τραβάει” τον άλλον».