Παναθηναϊκός… Superfast

Το δείγμα δεν είναι ούτε επαρκές, ούτε ασφαλές. Η σεζόν θα είναι μεγάλη και όλα (και… όλοι) θα κριθούν εκ των αποτελεσμάτων. Όμως ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει πως το πρώτο δείγμα γραφής του Παναθηναϊκού Superfoods ήταν εντυπωσιακό και πολλά υποσχόμενο.

Ασφαλώς η μετάβαση από την εποχή του «σκεπτόμενου» (με τα καλά και τα κακά του) και αργού μπάσκετ με έμφαση στην άμυνα και το ως επί το πλείστον by the book επιθετικό παιχνίδι δεν είναι εύκολη και η προσαρμογή στα νέα δεδομένα της ταχύτητας και της απουσίας του Διαμαντίδη θα χρειαστεί χρόνο, ωστόσο η νέα εκδοχή του Παναθηναϊκού είναι αν μη τι άλλο αρκετά διασκεδαστική. Ο χρόνος θα δείξει αν θα είναι και αποτελεσματική.

Το sport-fm.gr καταγράφει τις αρετές που παρουσίασε ο νέος Παναθηναϊκός στα αποκαλυπτήριά του στο ΟΑΚΑ απέναντι στη Μακάμπι, αλλά και τα ζητούμενα για τη συνέχεια.

Τρέξιμο παντού: Ο νέος Παναθηναϊκός τρέχει πολύ και σε κάθε ευκαιρία. «Πατώντας» στα χαρακτηριστικά του πλούσιου σε αθλητικά προσόντα ρόστερ που διαθέτει, ο Αργύρης Πεδουλάκης έχει προσαρμόσει αναλόγως τα πλάνα του. Σε κάθε εύκολο ριμπάουντ, σε κάθε κλέψιμο, σε κάθε τάπα, οι «πράσινοι» πατούν το γκάζι και… μην τους είδατε. Με κύριους εκφραστές τους Καλάθη και Τζέιμς, αλλά και με τους υπόλοιπους να έχουν την ικανότητα να ανοίξουν το ρυθμό ή να τρέξουν το γήπεδο προσφέροντας την επιλογή της πάσας, ο Παναθηναϊκός Superfoods χτυπά αλύπητα στον αιφνιδιασμό, επιχειρώντας τον ακόμη και μετά από καλάθι! Το στοίχημα για τον λάτρη του σκεπτόμενου μπάσκετ «Άρτζι» είναι να μάθει τους παίκτες του να παίζουν γρήγορα, αλλά όχι βιαστικά.

Διαρκής απειλή από μακριά: Όλοι, μα ΟΛΟΙ, οι παίκτες του Παναθηναϊκού διαθέτουν ικανότητα στο μακρινό σουτ, κάτι που έλειψε αρκετά πέρσι. Από τους γκαρντ μέχρι τους φόργουορντ αλλά και τους ψηλούς οι «πράσινοι» αποτελούν διαρκή απειλή για τον αντίπαλο από την περιφέρεια ανοίγοντας το γήπεδο και τους χώρους του για τους υπόλοιπους. Σε όλα τα ως τώρα φιλικά οι παίκτες του Πεδουλάκη σουτάρουν πολύ από την περιφέρεια (χθες είχαν 26 προσπάθειες, οκτώ εκ των οποίων εύστοχες), κάποιες φορές ίσως και υπερβολικά. Ακόμη και σε βραδιές που τα ποσοστά δεν θα είναι ικανοποιητικά, ο αντίπαλος δεν θα έχει την πολυτέλεια να αφήσει τους «πράσινους» να εκτελούν ανενόχλητοι από μακριά. Κι αυτό διευκολύνει όλη την επιθετική λειτουργία της ομάδας.

Παρουσία ΚΑΙ στο ζωγραφιστό: Η ικανότητα στο μακρινό σουτ δεν καθιστά τον Παναθηναϊκό μονοδιάστατο. Πέρα από παίκτες που είναι εξαιρετικοί παίζοντας με πρόσωπο στο καλάθι, υπάρχει η δυνατότητα του (αγαπημένου στον κόουτς Πεδουλάκη) παιχνιδιού στο ποστ, με κύρια αιχμή τον Μπουρούση που συν τοις άλλοις είναι ΚΑΙ ικανότατος πασέρ. Ζητούμενο είναι να υπάρχει επαρκές και σωστό «τάισμα» των ψηλών, προκειμένου να υπάρχει ισορροπία μεταξύ inside game και περιφέρειας.

Ικανότητα στο ένας με έναν: Στο σύγχρονο μπάσκετ η ικανότητα στο ένας εναντίον ενός είναι πολύτιμη. Από το νέο Παναθηναϊκό μπορεί να λείπει πλέον ο «εγκέφαλος» Διαμαντίδης, ωστόσο υπάρχουν παίκτες που έχουν την ευχέρεια να περνούν τον αντίπαλό τους, να δημιουργούν ρήγματα και να σκοράρουν ή να τροφοδοτούν τους συμπαίκτες τους. Ο Τζέιμς είναι πρώτος και καλύτερος στον τομέα αυτό. Ο Αργύρης Πεδουλάκης δείχνει διατεθειμένος να δώσει στους παίκτες του αυτή την ελευθερία, αλλά όχι και να γίνει… ασυδοσία.

Ασφυκτική πίεση στην μπάλα: Ο νέος Παναθηναϊκός πιέζει ανηλεώς τον αντίπαλο. Η στελέχωση του ρόστερ έγινε με παίκτες που είναι επιμελείς στα αμυντικά τους καθήκοντα και έχουν εξαιρετικά χέρια: από τον Τζέιμς και τον Ρίβερς, μέχρι τον Νίκολς και τον Σίνγκλετον. Χθες, μόνο, υποχρέωσαν σε 17 λάθη τη Μακάμπι και έφτασαν σε 11 κλεψίματα, που έφεραν εύκολους πόντους στο ανοιχτό γήπεδο.

Άμυνα με αλλαγές: Η μεγάλη περσινή αδυναμία του Παναθηναϊκού δεν υπάρχει πλέον. Απουσία δυσκίνητου σέντερ, οι «πράσινοι» έχουν την ευχέρεια να αλλάζουν σε όλα τα σκριν, μιας και ψηλοί, όπως ο Σίνγκλετον, έχουν τη δυνατότητα να αμυνθούν από επαρκώς μέχρι πολύ καλά απέναντι σε κοντύτερους και εκρηκτικούς αντιπάλους. Έτσι τα μις ματς είναι πολύ περιορισμένα.

Πολυθεσίτες παίκτες: Με εξαίρεση τον Μπουρούση, που παίζει μόνο στο «5» (αν και συχνά ενεργεί ως πλέι μέικερ), όλοι οι άλλοι παίκτες του Παναθηναϊκού μπορούν να προσφέρουν σε τουλάχιστον δύο θέσεις ο καθένας. Έτσι προσφέρεται στον προπονητή η δυνατότητα ποικιλίας σχημάτων και επιλογών. Φυσικά, όμως, όταν ζητείται από παίκτες να αγωνιστούν σε περισσότερες από μία θέσεις, απαιτείται και ο απαραίτητος χρόνος προσαρμογής.

Επιμέλεια: Χρήστος Ρομπόλης