Το... μονό Αλβέρτη- Διαμαντίδη και η «όπερα» του Ραντούλιτσα!

Η κλεψύδρα αδειάζει, ο Δημήτρης Διαμαντίδης διανύει τους τελευταίους του μήνες στο παρκέ και κάθε «φίλος» και «εχθρός» έχει να πει μια καλή κουβέντα για τον τεράστιο αρχηγό του Παναθηναϊκού.

Αυτή τη φορά ήταν η σειρά τριών συμπαικτών κι ενός πρώην –εξίσου εμβληματικού για τον σύλλογο- να αφιερώσουν δυο λόγια για τον 3D και να υποκλιθούν στο μεγαλείο του.

«Θα του αφιερώσω κάτι όταν τελειώσει. Μη βιαζόμαστε. Υπάρχουν κάποιοι μήνες ακόμα που μπορεί να προσθέσει κι άλλα. Εγώ πάντως όπερα δεν θα έλεγα. Όταν θα έρθει η ώρα θα δούμε. Η αγκαλιά μετά τον πέμπτο τελικό της σεζόν 2013-2014 ήταν πραγματική, θα μπορούσε να είναι και ύστερα από ένα μονό», απάντησε αρχικά ο Αλβέρτης στην κάμερα του OTE TV, σχετικά με το τι θα αφιέρωνε στον Διαμαντίδη.

Αστειευόμενος, σχετικά με το ποιος θα νικούσε σε ένα «μονάκι» μεταξύ τους, απάντησε: «Μάλλον θα τον ψάχνουμε, αλλά κάτι θα γίνει».

Από την πλευρά του, ο Μίροσλαβ Ραντούλιτσα έσταξε μέλι για τον Μήτσο και εξήγησε γιατί θα του αφιέρωνε τραγούδι Όπερας: «Είμαι πολύ υπερήφανος που αποτελώ κομμάτι όλου αυτού. Νιώθω και λίγο λυπημένος, γιατί δεν θα μπορέσω να παίξω για περισσότερα χρόνια με τον Δημήτρη. Είναι απίστευτος παίκτης και σπουδαία προσωπικότητα. Θα του αφιέρωνα ένα τραγούδι. Όπερα, γιατί όταν τον βλέπεις να παίζει, είναι σαν να παρακολουθείς όπερα. Είναι ένα πολύ όμορφο θέαμα».

Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο Τζέιμς Γκιστ: «Έχω παίξει με αμέτρητους συμπαίκτες, υπό τις οδηγίες αμέτρητων προπονητών. Το να έχεις όμως, την ευκαιρία να παίζεις με έναν θρύλο, γιατί περί αυτού πρόκειται με όλα όσα έχει επιτύχει, ήταν πολύ διασκεδαστικό. Ευχαριστήθηκα κάθε λεπτό, έμαθα πάρα πολλά από εκείνον. Με βοήθησε και νιώθω ότι τον βοήθησα και εγώ, με κάποιους τρόπους. Πέρασα πολύ ωραία μαζί του, πραγματικά ωραία. Είναι σπουδαίος».

Ο Τζέιμς Φελντέιν δήλωσε: «Δεν ήξερα ότι είναι τόσο μεγάλος, τόσο σπουδαίος. Ξέρω πως ήταν πολύ καλός παίκτης, μεγάλο κλειδί για αυτήν την ομάδα. Θα μπορούσε να 'χει το μεγαλύτερο "εγώ" στην Ευρώπη, αν το ήθελε, αλλά κατ' εμέ έχει το μικρότερο. Δεν του αρέσει η προσοχή και για αυτό του φερόμαστε φυσιολογικά».