Εξαρτημένοι με δανεικά ή δραχμοβίωτοι και «ελεύθεροι»;

Από την ίδρυσή του (1827) το νεοελληνικό κράτος έχει σχέσεις εξάρτησης – και, σε ορισμένες περιόδους, υποτέλειας – με τους ξένους. Άλλωστε, στα πολύ παλιά χρόνια ακόμα και τα κόμματα είχαν πλήρη αντιστοιχία με τους ξένους υποστηρικτές τους (το αγγλόφιλο, το ρωσόφιλο κλπ). Μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, η Ελλάδα πέρασε στην αμερικανική επιρροή, η οποία κράτησε μέχρι την πτώση της δικτατορίας (1974).

Από τότε και μετά η σχέση αυτή άρχισε να αλλάζει, μολονότι ίσχυε πάντα η καραμανλική ρήση «ανήκομεν εις την Δύσιν«. Η αμερικανική επιρροή υπήρχε και υπάρχει, όμως αντισταθμίστηκε σε μεγάλο βαθμό από την ευρωπαϊκή, ιδιαίτερα μετά την ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ (1981) και, πολύ περισσότερο, στην ευρωζώνη (2001).

Στα χρόνια της λεγόμενης Μεταπολίτευσης, λοιπόν, η Ελλάδα είχε τη μικρότερη από ποτέ πολιτική εξάρτηση, καθώς κατάφερνε να κινείται μεταξύ της υπερατλαντικής υπερδύναμης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο του Γιώργου Καρελιά στο aixmi.