Απένταροι αλλά και απέραντοι

Θέλω να ξεχάσω, για λίγο, τη χώρα της χρεοκοπίας. Ψιλά γράμματα είναι τα χρωστούμενα σε χρήμα στους τοκογλύφους των πέντε ηπείρων και άλλων τόσων ωκεανών. Υπάρχει ο φτωχός πλην τίμιος, ο μπατίρης πλην αξιοπρεπής, ο έχων χρέος αλλά ωραίος.

Κι αν η Ελλάδα ήταν τέτοια, ελάχιστα θα με απασχολούσαν όροι σαν το PSI ή αν προτιμάτε Πί-Πες– Άϊ, όπως εύστοχα το χαρακτήρισε παππούς στη δουλειά.

Και θα σαρκαζόμουν το κορόιδο τον Σαρκοζί για την ηλίθια επιλογή του, να περνά μερόνυχτα ολόκληρα με την ιπποπαταμίνα τη Μέρκελ, αντί να κουρνιάζει στην αγκαλιά της όμορφης Κάρλα.

Η πραγματικότητα, όμως, που μου σερβίρει ένα κράτος-παλιάτσος δυστυχώς με παγώνει.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο του Αλέξη Πολίτη στο aixmi.gr.