Αύξηση κατώτατου: Ποιοι χαμογελούν λίγο περισσότερο από τους άλλους

Ανακοινώθηκε χθες η αύξηση του κατώτατου μισθού στα 920 ευρώ, από 880 ευρώ, φέρνοντας την κυβέρνηση ένα βήμα πιο κοντά στον στόχο που έχει θέσει για 950 ευρώ έως το 2027.

Στα χαρτιά, από μια αύξηση βγαίνουν όλοι κερδισμένοι. Στην πράξη όμως, κάποιοι... χαμογελούν λίγο περισσότερο.

Και φέτος, οι ισορροπίες δεν διαμορφώνονται μόνο από το ύψος του μισθού, αλλά και από τα «ψιλά γράμματα» της φορολογικής κλίμακας. Ειδικά εκεί όπου μπαίνουν ηλικιακά φίλτρα.

Οι μεγάλοι κερδισμένοι είναι οι νέοι έως 25 ετών. Από την 1η Απριλίου, οι καθαρές τους αποδοχές, εφόσον αμείβονται με τον κατώτατο μισθό, φτάνουν τα 797 ευρώ.

Για την ηλικιακή ομάδα 26-30, το ποσό διαμορφώνεται στα 781 ευρώ, ενώ για τους άνω των 30 ετών χωρίς παιδιά πέφτει στα 772 ευρώ.

Με άλλα λόγια, η ίδια αύξηση δεν «γράφει» το ίδιο στην τσέπη όλων και η γενιά που συνήθως θεωρείται πιο πιεσμένη, αυτή τη φορά βγαίνει -έστω και για λίγα ευρώ- μπροστά στο ταμείο.

Ακρίβεια μπροστά, ανάπτυξη πίσω: ο ΟΟΣΑ προειδοποιεί
Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή επιστρέφει στο τραπέζι το γνώριμο δίδυμο: ακρίβεια και χαμηλότερη ανάπτυξη.

Αυτή είναι η εκτίμηση του ΟΟΣΑ για το 2026, με την ενδιάμεση έκθεσή του να κρούει τον κώδωνα του κινδύνου. Αιτία, το κλείσιμο του Στενού του Ορμούζ και τα χτυπήματα σε ενεργειακές εγκαταστάσεις, που ανεβάζουν τη θερμοκρασία... και μαζί τις τιμές.

Ο Οργανισμός πλέον «βλέπει» τον πληθωρισμό στο 4,2% στις χώρες της G20 και στο 2,6% στην ευρωζώνη.

Την ίδια ώρα, ψαλιδίζει και τις προβλέψεις για την ανάπτυξη. Για την ευρωζώνη, οι νέες εκτιμήσεις κάνουν λόγο για ισχνή επίδοση, κάτω από το 1% και συγκεκριμένα στο 0,8%.

Και αυτό είναι το «ήπιο» σενάριο.

Γιατί αν οι τιμές του πετρελαίου σκαρφαλώσουν στα 135 δολάρια το βαρέλι, τότε ο πληθωρισμός μπορεί να πάρει νέα ώθηση -έως και μία ποσοστιαία μονάδα- ενώ η ανάπτυξη κινδυνεύει να χάσει ακόμη μισή μονάδα.

Με άλλα λόγια, το ενεργειακό ρίσκο επιστρέφει. Και μαζί του, μια αβεβαιότητα που η Ευρώπη πίστεψε, ίσως πρόωρα, ότι είχε αφήσει πίσω.

Βενζίνη «ειδικών προδιαγραφών» και το... αντάρτικο του Φίτσο
Αν νομίζατε ότι οι διακρίσεις στην Ευρώπη αφορούν μόνο την πολιτική, πλανιέστε πλάνην οικτρά. Στη Σλοβακία του Ρόμπερτ Φίτσο, η διάκριση γίνεται πλέον στην αντλία. Αν το αυτοκίνητο δεν φοράει σλοβακικές πινακίδες, το «φουλάρισμα» κοστίζει 26 λεπτά το λίτρο παραπάνω. Ένα ταπεινό 13άρι ευρώ «καπέλο» στο 50λιτρο ρεζερβουάρ, έτσι για να εμπεδώσει κάποιος τη σλοβακική φιλοξενία.

Ο Φίτσο δεν το κάνει τυχαία. Πίσω από την τιμωρία των ξένων οδηγών κρύβεται η αγωνία για το ρωσικό πετρέλαιο. Με τον αγωγό Ντρούζμπα να υπολειτουργεί και την πρωτεύουσα Μπρατισλάβα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης από τον Φεβρουάριο, ο Σλοβάκος πρωθυπουργός αποφάσισε να το παίξει «σκληρός». Σου λέει: «Αφού η Ευρώπη μου κόβει τη ροή από την Ανατολή, εγώ θα κόψω την όρεξη στους Δυτικούς (και τους γείτονες) να έρχονται εδώ για φθηνά καύσιμα».

Η Κομισιόν βγάζει σπυράκια με τη λέξη «διάκριση», αλλά ο Φίτσο τους απαντάει με το γνωστό του θράσος: «Δεν βλέπω να κάνετε και πολλά για να ξανανοίξει η στρόφιγγα του ρωσικού πετρελαίου, οπότε μην μου κουνάτε το δάχτυλο».

Επισήμως, το μέτρο είναι για 30 μέρες. Ανεπισήμως; Όσο καίει η Μέση Ανατολή και όσο το Ιράν παίζει με τις τιμές, ο Φίτσο θα κρατάει την αντλία «κλειδωμένη» για τους ξένους.

Στις Βρυξέλλες πάντως ψάχνουν ήδη νομικά παραθυράκια για να τον στείλουν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, όπως έκαναν με τον Όρμπαν το '22. Ο Φίτσο όμως ξέρει ότι η ευρωπαϊκή δικαιοσύνη κινείται με ρυθμούς χελώνας, ενώ οι ψηφοφόροι του τον αποθεώνουν που «προστατεύει» την τσέπη τους. Τελικά, η «ευρωπαϊκή αλληλεγγύη» σταματάει εκεί που αρχίζει ο δείκτης της βενζίνης.

Greek night στον Λευκό Οίκο με άρωμα… αρχαίας Ελλάδας
Με έντονο ελληνικό αποτύπωμα και αρκετές πολιτικές «πινελιές» πραγματοποιήθηκε η δεξίωση που παρέθεσε ο Ντόναλντ Τραμπ για την 25η Μαρτίου, τιμώντας την ελληνοαμερικανική κοινότητα.

Ο Αμερικανός πρόεδρος εμφανίστηκε ιδιαίτερα θερμός, κάνοντας λόγο για «μεγάλη τιμή» που συμμετείχε στην εκδήλωση -και μάλιστα, όπως είπε, «δεν θα την έχανε με τίποτα». Στο επίκεντρο της βραδιάς βρέθηκε και ο Αρχιεπίσκοπος Ελπιδοφόρος, τον οποίο χαρακτήρισε «πυλώνα» της ομογένειας, στέλνοντας σαφές μήνυμα για τη σημασία της Εκκλησίας στο ελληνοαμερικανικό λόμπι.

Ο Τραμπ δεν παρέλειψε να... πιάσει το νήμα της Ιστορίας, συνδέοντας ευθέως την Ελληνική Επανάσταση του 1821 με τις ρίζες της αμερικανικής δημοκρατίας, υπενθυμίζοντας ότι οι Ιδρυτές Πατέρες των ΗΠΑ είχαν στραμμένο το βλέμμα τους στην αρχαία Ελλάδα. «Στεκόμαστε πλάι-πλάι υπερασπιζόμενοι τις ίδιες αξίες», είπε με νόημα.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στον ανακαινισμένο ναό του Αγίου Νικολάου στη Νέα Υόρκη, δίνοντας έναν σχεδόν συμβολικό τόνο αναγέννησης, ενώ δεν έχασε την ευκαιρία να περάσει και τα δικά του πολιτικά μηνύματα: από την έμφαση στο ποιος ψηφίζει στις εκλογές, μέχρι την… επιστροφή της κλασικής αρχιτεκτονικής στην Ουάσιγκτον, με «μαρμάρινους κίονες» και σαφείς ελληνικές αναφορές.

Στο παρασκήνιο, πάντως, πολλοί στάθηκαν στο γεγονός ότι η βραδιά λειτούργησε και ως υπενθύμιση της ισχύος της ελληνικής διασποράς -ειδικά στη Νέα Υόρκη- αλλά και ως μια ευκαιρία για τον Τραμπ να επενδύσει σε ένα κοινό με ισχυρή πολιτική και οικονομική επιρροή.

Γιατί, όπως λένε όσοι γνωρίζουν καλά τα… αμερικανικά, τέτοιες δεξιώσεις δεν είναι ποτέ απλώς εορταστικές. Είναι και βαθιά πολιτικές, δεδομένου ότι έρχονται και ενδιάμεσες εκλογές στην Αμερική....

Πηγή: skai.gr